σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Η »δεύτερη ζωή»της Eddi; – La «seconda vita» di Eddi?

Stampa

 

23015

Ένα σχόλιο επάνω στο άρθρο της εφημερίδας La Stampa του Massimo Numa επάνω στην απόφαση της Eddi να καταταχθεί στις YPJ, τις Μονάδες Υπεράσπισης των Γυναικών στην Ομοσπονδία της Βορείου Συρίας.

Η »δεύτερη ζωή» της Eddi; – La «seconda vita» di Eddi?

Σήμερα, σε ένα άρθρο γεμάτο από ανακρίβειες, παραλείψεις και υπαινιγμούς, η εφημερίδα La Stampa μιλά για την επιλογή μιας από τις συντρόφους μας να ενωθεί στις YPJ  (εδώ θα βρείτε την επιστολή της  -> http://bit.ly/2iYE9JNhttp://bit.ly/2iYE9JN), https://aenaikinisi.wordpress.com/2018/02/05/h-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC/

Το άρθρο αρχίζει λέγοντας ότι οι YPJ θεωρούνται από τις τουρκικές αρχές ως «τρομοκρατική οργάνωση», αλλά δεν επισημαίνει ότι δεν θεωρούνται ως τέτοιες από την ΕΕ, τον ΟΗΕ και αρκετές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας. Αφού γέμισε τις σελίδες της με επιφανειακή ανάλυση σχετικά με την αυταρχική στροφή στην Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, τώρα η Stampa αναφέρεται στον εν λόγω χαλίφη Ερντογάν. Αλλά δεν έχει σημασία, κάθε περιστροφή της πραγματικότητας είναι καλή φτάνει να μπορεί να αφήσει να αιωρείται μέσα στο άρθρο την σκιά που πάντα ενθουσίαζε τον γράφοντα, Massimo Numa, αρκεί να μπορεί να καλέσει τη μαγική λέξη που ρίχνει σύγχυση και σκιές πάνω σε μια θαρραλέα επιλογή που θα υποστήριζαν ενστικτωδώς όλοι οι αναγνώστες του. Το κείμενο που βρίσκεται πιο κάτω είναι προφανές: από επικίνδυνη notav σε επικίνδυνη μαχήτρια των YPJ.

Από την άλλη πλευρά, η μόνη ιστορία της Eddi που περιέχεται στο άρθρο της Stampa είναι εκείνη των δικαστικών της υποθέσεων, εκείνα τα μέτρα μέσω των οποίων οι ιταλικές αρχές αποφασίζουν να τιμωρήσουν αυτή που, έξω από τις λογικές των συνδικάτων και των κομμάτων, μακριά και έξω από προσωπικά κέρδη , αποφασίζει να εμπλακεί σε έναν αγώνα για αλλαγή των πραγμάτων, της υφιστάμενης κατάστασης. Μια ιστορία που η Eddi διεκδίκησε και για την οποία ανέλαβε την ευθύνη πάντοτε με υπερηφάνεια, χωρίς ρητορική ή μεγαλοστομίες, γνωρίζοντας ότι όταν πρόκειται να αγγίξει κάποιος τα συμφέροντα των κυβερνούντων στη χώρα μας, το Κράτος δεν έχει ποτέ αμφιβολίες σχετικά με το ποιον θα υποστηρίξει. Η προσπάθεια, λίγο άτσαλη, είναι να την παρουσιάσουν σαν μια κοπέλα που έχει λιγάκι βαρεθεί τη ζωή της και είναι στοιχείο ταραχοποιό αντί για ένα κορίτσι στρατευμένο πολιτικά που έχει κάνει μια βαθιά και συνειδητή επιλογή. Μήπως έχει αφήσει πίσω της «μιαν αστική και εύπορη οικογένεια»; Είναι το στίγμα της κόρης του μπαμπά, το αγαπημένο βέλος που αρέσουν να πυροβολούν οι υπερβολικά καλά αμειβόμενοι δημοσιογράφοι από τα άνετα διαμερίσματα τους για να προσπαθήσουν να αποκλείσουν από την αρχή όποια πιθανότητα αντίδρασης μιας γενιάς φτωχοποιημένης και βασανισμένης από πολιτικές που υποστηρίζονται από εφημερίδες όπως η Stampa, πολιτικές που μας έχουν φέρει σήμερα στην άβυσσο όπου βρισκόμαστε, στην Ιταλία όπως στη Μέση Ανατολή. Από τις στήλες τους, εκείνες τις ίδιες από τις οποίες αποκαλούσαν μέχρι πριν λίγους μήνες  «σύριους επαναστάτες» τις συμμορίες των σαλαφιστών όπως το ISIS, μετά από κάθε επίθεση εξαπέλυαν πονεμένες όσο και υποκριτικές εκκλήσεις για την επείγουσα ανάγκη καταπολέμησης της βαρβαρότητας του Ισλαμικού Κράτους.

Όταν μια νεαρή ιταλίδα αποφασίζει να το κάνει σε πρώτο πρόσωπο, κρατώντας το όπλο δίπλα στις συνομήλικες της κάθε θρησκείας για να υπερασπιστεί μια διαδικασία κοινωνικής και πολιτικής χειραφέτησης που εξελίσσεται σε όλο τον Βορρά της Συρίας ξεκινώντας απ ‘αυτά τα υποκείμενα που περισσότερο απ’ όλα τα άλλα το Daesh προσπάθησε να εξοντώσει, τις γυναίκες, αντί της υποστήριξης και του θαυμασμού εκεί ανάμεσα στις γραμμές αποπνέει μόνο η απογοήτευση η δυσαρέσκεια και η ανομολόγητη θέληση να δυσφημήσουν τον παντοτινό εχθρό.

Εκείνο που μας ενόχλησε περισσότερο, όμως, είναι το να διαβάσουμε τον τίτλο του άρθρου: μια δεύτερη ζωή. Σαν την επιλογή της Έντι να σημάδευε μια ασυνέχεια με τη στράτευση της στο Τορίνο, σαν να υπήρχε διφορούμενη διπροσωπία στην απόφασή της. Σε μια Δύση που αποσυνδέθηκε, που διαχωρίστηκε από τον εαυτό της, κατά την εποχή της κακίας και της παράνοιας που υιοθετήθηκαν σε παγκόσμιες αξίες, το να ακολουθήσεις τις δικές σου ιδέες θεωρείται ύποπτη χειρονομία. Είναι βασικά ενδεικτικό του τι δεν έχουν καταλάβει ποτέ από εμάς τόσοι πολλοί ξεπουλημένοι γραφιάδες και πολιτικοί εξ επαγγέλματος, αυτό που γι αυτούς είναι τόσο ανυπόφορο και ως εκ τούτου πρέπει να το αποκρύψουν με τη συκοφαντία: δεν κάνουμε αυτό που κάνουμε για να καθόμαστε σε μια πολυθρόνα, να κάνουμε σταδιοδρομία ή λόγω δίψας για περιπέτεια. Το κάνουμε επειδή πιστεύουμε ότι είναι οι αγώνες ενάντια στην καταπίεση και την αδικία που επαναστατούν τον κόσμο, που ελευθερώνουν και μας απελευθερώνουν.

Κανένας διαχωρισμός, καμία ρήξη. Η ζωή μας είναι πάντα η ίδια και είναι η ίδια φλόγα που μας οδηγεί από την Val di Susa στο Τορίνο μέχρι τη βόρεια Συρία.

Aέρα στα πανιά σου Eddi, berxwedan jiyane!

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/la-seconda-vita-di-eddi

σύγχρονη σκέψη, pensiero di oggi

για την διαρκή προληπτική αντεπανάσταση

1. Μέχρι τώρα διακρίναμε δύο φάσεις της αντεπανάστασης: την κατασταλτική, την ταυτόχρονη με την επανάσταση, και την εκκαθαριστική, την υστερόχρονη. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτών των φάσεων ήταν, είναι και θα είναι, η βία, η βάναυση, φρικαλέα, αδίστακτη βία, η καταστροφή και η επιλεκτική ή συλλογική εξόντωση. Θα πρέπει να προσθέσουμε τώρα και την πιο αποτελεσματική, την προτερόχρονη, την προληπτική αντεπανάσταση. Ενώ οι δύο πρώτες είναι ευκαιριακές και μικρής χρονικής διάρκειας, η προληπτική αντεπανάσταση είναι διαρκής, είναι αυτή η ίδια η Κυριαρχία, καπιταλιστική σήμερα. Ο (καπιταλιστής) Κύριος θεωρεί ότι βρισκόμαστε σε διαρκή προεπαναστατική φάση: τόσο μεγάλος και αποτρόπαιος είναι ο τρόμος του.

2. Ένας πολύ σημαντικός τρόπος αποτροπής της αναμενόμενης ανά πάσα στιγμή επανάστασης, μια πολύ σημαντική μορφή της διαρκούς προληπτικής αντεπανάστασης είναι η προληπτική υιοθέτηση και εφαρμογή πρακτικών και αιτημάτων και κατευθύνσεων της επανάστασης, είναι οι παραχωρήσεις που ξεφουσκώνουν το κύμα της επανάστασης. Πολύ συχνά αυτά διατυπώνονται ρητά από την επανάσταση αλλά τώρα πια ο Κύριος μας προλαβαίνει: τα εφαρμόζει, όχι όλα, μερικά, πριν ακόμα αυτά εκφραστούν, διατυπωθούν, συνειδητοποιηθούν. Τα εφαρμόζει βέβαια με γνώμονα το δικό του συμφέρον, με γνώμονα την διαιώνιση και ενίσχυση της Κυριαρχίας. Μείωση του χρόνου εργασίας; Τετράωρη απασχόληση!

3. Ένας άλλος τρόπος αποτροπής του εμφυλίου πολέμου, της επανάστασης, μία άλλη μορφή της διαρκούς προληπτικής αντεπανάστασης είναι η παρότρυνση, η προτροπή του Υποτελούς από τον Κύριο να τον μιμηθεί, να γίνει πλούσιος, ισχυρός και διάσημος, όπως είναι αυτός. Πλούσιος, γρήγορα και εύκολα; Τζόκερ! Τα προπατζίδικα είναι τα πιο εμφανή κέντρα της διαρκούς προληπτικής αντεπανάστασης. Ισχυρός; Αυτοκίνητο! Διάσημος; Ένα δεκάλεπτο στην τηλεόραση (τηλεπαιχνίδια, ριάλιτις) το δικαιούσαι!

4. Σε πολιτικό επίπεδο, οι παραχωρήσεις του Κυρίου είχαν ως αποτέλεσμα την επινόηση της δουλοκτητικής δημοκρατίας της ελληνορωμαϊκής αρχαιότητας και της καπιταλιστικής δημοκρατίας της εποχής μας. Έτσι, η δημοκρατία, αρχαία και σύγχρονη, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μορφή της διαρκούς προληπτικής αντεπανάστασης σε πολιτικό επίπεδο.

5. Αν συνεχίσουμε να κάνουμε παραχωρήσεις, είπαν κάποιοι σύμβουλοι του Κυρίου μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, και συμφώνησαν κάποιοι Κύριοι, όχι όλοι, θα φτάσουμε κάποια στιγμή στο σημείο οι Υποτελείς μας να τρώνε και να πίνουνε και να γλεντάν χωρίς να δουλεύουν ή δουλεύοντας ελάχιστα. Η Κυριαρχία μας θα κινδυνέψει. Πρέπει όχι μόνο να σταματήσουμε αλλά και να πάρουμε πίσω πολλά από αυτά που δώσαμε. Είναι ο γνωστός μας φιλελευθερισμός, η σύγχρονη μορφή της διαρκούς προληπτικής αντεπανάστασης. Πήραν πίσω πολλά αλλά αντιλήφθηκαν ότι αυτό έχει κάποιο όριο, εάν τα πάρουν όλα, η επανάσταση είναι αναπόφευκτη. Στο άμεσο προσεχές μέλλον θα πρέπει να κάνουν κι άλλες παραχωρήσεις. Ειδάλλως θα πρέπει να έρθει στο προσκήνιο ή άλλη, αφανής, κρυφή στρατηγική: η εξόντωση των άχρηστων και περιττών πληθυσμών.

6. Όσοι και όσες από την (ιστορική) Αριστερά, συμπεριλαμβάνω και τους αναρχικούς, αντιεξουσιαστές, αυτόνομους, κ.α., (οι αναρχικοί είναι η πιο γνήσια Αριστερά, όλοι οι άλλοι, μέχρι και οι σοσιαλδημοκράτες, είναι φράξιες των αναρχικών, αφού η Αριστερά ξεκίνησε πριν δύο αιώνες κυρίως ως αναρχική – διαμαρτυρία, αιτήματα, ταραχές, διαδηλώσεις – έφοδοι, ένοπλη βία), όσοι και όσες λοιπόν από την Αριστερά ελπίζουν και περιμένουν ταραχές, εξεγέρσεις, επαναστάσεις, που δεν συμβαίνουν, θα πρέπει να λάβουν υπ΄ όψει τους ότι η καπιταλιστική) Κυριαρχία είναι ένα καθεστώς διαρκούς προληπτικής αντεπανάστασης. Ο εφιάλτης και ο τρόμος του (καπιταλιστή) Κυρίου, του κάθε ιστορικού Κυρίου, είναι το ξέσπασμα εμφυλίου πολέμου, επανάστασης, οπότε το πρώτο και κομβικό μέλημά του είναι η αποτροπή αυτού του εμφυλίου – αυτή είναι η διαρκής προληπτική αντεπανάσταση. Πολλοί είναι οι τρόποι αλλά ο πιο βασικός είναι η επινόηση και ο έλεγχος του μέλλοντος, το μέλλον είναι καπαρωμένο από τον Κύριο για πολλές δεκαετίες. Ο δεύτερος είναι ο διαρκής, καθημερινός εκφοβισμός του Υποτελούς. Ώστε φοβάται ο Κύριος το θεριό και το θεριό τον Κύριο. Έτσι θα βαδίσουμε μέχρι να ακουστεί πολύ δυνατά το τρίξιμο των ρωγμών του καταρρέοντος οικοδομήματος του δυτικού πολιτισμού. Και είτε θα τον καταστρέψουμε και θα επιβιώσουμε και θα ζήσουμε είτε θα καταστραφούν και θα εξοντωθούν φύση και κοινωνίες.

http://www.badarts.gr/2018/01/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%B7%CF%80%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84/

διεθνισμός, internazionalismo

Cindirese: ο πληθυσμός της Afrin διαδηλώνει ενάντια στην τουρκική επίθεση [video]

Stampa

4

 Video

Ένα νέο βίντεο που τράβηξε ο Jacopo, σύντροφος απ’ το Τορίνο που βρίσκεται στο καντόνι της Afrin, απ’ όπου τεκμηριώνει την τουρκική επίθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και σχεδόν ένα μήνα και την αντίσταση του τοπικού πληθυσμού.

Cindirese: ο πληθυσμός της Afrin διαδηλώνει ενάντια στην τουρκική επίθεση

Οι εικόνες χρονολογούνται από χθες, 15 φεβρουαρίου και γυρίστηκαν στην Cindirese, λίγα χιλιόμετρα από το μέτωπο, όπου οι μαχητές YPG / YPJ (οι μονάδες προστασίας του λαού) έχουν εμπλακεί από τις 20 ιανουαρίου και αγωνίζονται ενάντια στις προσπάθειες του τουρκικού στρατού και των συμμάχων τους ισλαμιστικών συμμοριών να διεισδύσουν στο καντόνι.

Χθες στην Cindirese ο πληθυσμός της Αφρίν επέστρεψε για να γεμίσει τους δρόμους για να διαδηλώσει ενάντια στην τουρκική στρατιωτική επιχείρηση που ονομάζεται υποκριτικά «Κλάδος Ελαίας», με την οποία ο Ερντογάν θέλει να επιτεθεί στο έργο της συνομοσπονδιακής επανάστασης που εκτυλίσσεται στη Βόρεια Συρία . Στο βίντεο, εκτός από τη μεγάλη συμμετοχή και εκδήλωση της πορείας, βλέπουμε και τα πλάνα από τα χτυπήματα του πυροβολικού του τουρκικού στρατού που έπληξαν τα χωριά που γειτνιάζουν με τον τόπο της διαδήλωσης. Τις τελευταίες ημέρες, η βίαιη επιχείρηση που συντονίστηκε από τον Ertogan έχει εντείνει τις επιθέσεις σε δομές και πολιτικούς στόχους.

#DefendAfrin

 

σύγχρονη σκέψη, pensiero di oggi

Όταν μισείς για να υπάρχεις

 Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα / 15.02.18 ]

Βλέπω τον 19χρονο από τη Φλόριντα και την 17χρονη από την Παλαιστίνη. Ο πρώτος σκορπίζει το θάνατο και η δεύτερη φυλακίζεται επειδή θέλει μια ελεύθερη ζωή για την ίδια και τους δικούς της. Τι όπλισε το χέρι του νεαρού Αμερικανού; Τι υψώνει ένα μικρό κορίτσι και το καθιστά σύμβολο της ελπίδας για έναν καλύτερο άνθρωπο κι έναν καλύτερο κόσμο; Η απάντηση προκύπτει εύκολα: Οι αξίες. Εδώ ο άγριος ατομικισμός και «ο θάνατός σου η ζωή μου». Εκεί ο αγώνας για ελευθερία και αξιοπρέπεια. Και στις δύο περιπτώσεις το βλέμμα των άλλων, η ορατότητα καθορίζει το κάθε Πρόσωπο και τη ζωή του. Στις ΗΠΑ η ορατότητα αποκτάται με το χρήμα –με τη βία της συσσώρευσης-, στην Παλαιστίνη με τον αγώνα για τη λευτεριά και την αγάπη των συντρόφων, των ομοεθνών. Εκεί στην Αμερική –κι από εκεί σε όλο τον κόσμο- ζουν στην εποχή του homo mente captus, του παράφρονος ανθρώπου, αυτού που συσσωρεύει πλούτο χωρίς όρια και εισάγει την ακραία αρνητικότητα, σύμφωνα με την οποία τα αινίγματα επιλύονται με βομβαρδισμούς ή με πυροβολισμούς.

Υπάρχεις κι ύστερα –όταν δεν έχεις- δεν υπάρχεις. Αποβάλλεσαι από το σχολείο, αλλά κυρίως από το βλέμμα των άλλων. Και τότε δεν έχεις άλλο δρόμο. Ο τρόπος επίλυσης του προβλήματος βρίσκετε στο ίδιο το σπίτι, και σ’ έναν κόσμο, που διέπεται από μία παροξυσμική αδιαφορία για τον άλλον. Η λύση βρίσκεται στο οπλοπωλείο της γειτονιάς. Και τότε ο θάνατος στο μυαλό του νεαρού δολοφόνου αίρει τη δομική ανισότητα προσδοκιών και ευκαιριών.

Γι’ αυτό το μεγαλύτερο πρόβλημα των νέων της Δύσης, σήμερα, είναι ότι καλούνται να αποδεχτούν μία α-νόητη ζωή, μιαν ερήμωση και το «κάψιμο» της προσωπικότητας την ώρα που πάει ν’ ανθίσει. Και ενώ οι μεσήλικες δεν έχουν άλλη ευκαιρία και αυτοκτονούν, ο νέος είτε στρέφεται στη βία είτε τρελαίνεται(ή ενδοβάλει τη βία με το χημικό ζουρλομανδύα και τα ναρκωτικά). Η τρέλα επισυμβαίνει όταν δεν έχεις κανένα να δεις το πρόσωπό σου, όταν κανείς δεν σε αναγνωρίζει.

Η 17χρονη στην Παλαιστίνη έχει απέναντί της τον εχθρό, βλέπει αυτόν που ακυρώνει τη λευτεριά τη δική της και της πατρίδας της. Και ο αγώνας την κάνει ηρωίδα και σύμβολο. Αυτό της επιστρέφεται και την κάνει να αντέχει τη φυλακή και όλες τις φυλακές του κόσμου. Όμως, στην Αμερική και στη Δύση γενικά, ο εχθρός είναι αόρατος, είναι παντού και πουθενά. Γι’ αυτό καταλήγει να γίνεται εχθρός, τελικά, ο διπλανός σου, ο όμοιός σου, ο αδερφός σου. Γιατί ο αποξενωμένος εαυτός αφού δεν μπορεί να υπάρξει με αγάπη και να βρει νόημα και αναγνώριση μέσα απ’ αυτή, θα επιδιώξει να υπάρξει μέσω του μίσους. Θα μισεί για να υπάρχει. Και τότε ο φόνος θα γίνει η αιχμή του μίσους…

Γι’ αυτό χρειάζονται συνδικάτα πέρα από τους θεσμούς που συντηρούν το σύγχρονο κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα. Χρειάζονται νέοι κοινωνικοί φορείς που θα υποδέχονται την οδύνη των αποκλεισμένων, των αόρατων και όσων έχουν αποβληθεί από τη ζωή και θα την καθιστούν πολιτική ενέργεια αλληλεγγύης και ανατροπής της σημερινής απάνθρωπης κατάστασης. Και αυτή η πολιτική ενέργεια θα αποκαθιστά από μόνη της το θρυμματισμένο πρόσωπο των αδικημένων και των απόκληρων με τρόπο αγαπητικό και όχι μισερό…

http://www.artinews.gr/%CE%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CF%85%CF%80%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%82.html

διεθνισμός, internazionalismo

Παλαιστίνη: Λέιλα Χάλεντ: Να υψώσουμε και τις δικές μας φωνές για την Αφρίν – Palestina:Leila Khaled: Alziamo anche le nostre voci per Afrin

Stampa

 

31

«Υψώνουμε κι εμείς τη φωνή μας ενάντια στον πόλεμο στην Αφρίν. Οι πόλεμοι δεν προάγουν τη ζωή αλλά οδηγούν στο θάνατο», δήλωσε η Leila Khaled στο Συνέδριο HDP στην Άγκυρα.

Παλαιστίνη:Leila Khaled: Υψώνουμε και τις δικές μας φωνές για την Afrin

Η Leila Khaled, μια από τις κορυφαίες εκπροσώπους του λαϊκού Μετώπου για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης, συμμετείχε επίσης στο τρίτο συνέδριο του λαϊκού δημοκρατικού Κόμματος (HDP) που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στην Άγκυρα με το σύνθημα «Ελπίδα, θάρρος, αποφασιστικότητα». Την ομιλία της Khaled, την οποία έδωσε στο ακροατήριο στην γεμάτη αίθουσα συνεδρίων παρουσιάζουμε στη συνέχεια.

«Σας έφερα χαιρετισμούς από τον παλαιστινιακό λαό Ο γενικός γραμματέας του λαϊκού μετώπου για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης βρίσκεται σε μια ισραηλινή φυλακή. Χαιρετώ όλους τους φυλακισμένους μας, τους συντρόφους μας και τον Selahattin Demirtas και τους συντρόφους του.

Οι φυλακές δεν έχουν ταυτότητα. Είναι όλες ίδιες και είναι εκεί για να εμποδίσουν τη δημοκρατία και την ελευθερία. Το μάθαμε στις γαλλικές φυλακές. Σε αλληλεγγύη με σας, θα καταστρέψουμε όλες τις φυλακές του κόσμου και θα οικοδομήσουμε πολιτιστικά κέντρα και σχολεία στη θέση τους.

Σήμερα στην Άγκυρα είδα δύο διαφορετικές σκηνές. Από τη μια πλευρά όλοι οι αστυνομικοί που περιβάλλουν την αίθουσα συνεδριάσεων και γεμίζουν τους δρόμους. Την ίδια εικόνα βλέπουμε στην Παλαιστίνη. Από την άλλη πλευρά όμως είδα τους λαούς της Τουρκίας και του Κουρδιστάν. Οι φωνές που ανεβαίνουν σε αυτή την αίθουσα θα πνίξουν τις αλυσίδες όλων των φυλακών και θα γίνουν η ηχώ των φωνών όλων των λαών.

Όπου υπάρχει αποικιοκρατία, καταπίεση και βία, η αντίσταση θα αποκτήσει δύναμη. Εσείς αντέχετε. Είστε η φωνή εκείνων που αντιστέκονται στην αποικιοκρατία. Σας χαιρετώ εξ ονόματος των παλαιστινίων μαχητών. Υψώνουμε επίσης τη φωνή μας ενάντια στον πόλεμο στην Αφρίν. Οι πόλεμοι δεν προάγουν τη ζωή αλλά οδηγούν στο θάνατο. Οι λαοί οικοδομούν τη ζωή και το μέλλον. Από αυτή την αίθουσα χαιρετώ όλους τους λαούς που αντιστέκονται «.

 

Πρωτότυπο άρθρο, Articolo originale: https://anfenglish.com/news/leila-khaled-we-also-raise-our-voices-for-afrin-24873

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/palestina-leila-khaled-alziamo-anche-le-nostre-voci-per-afrin

διεθνισμός, internazionalismo

Jin, jiyan, azadi: έκκληση για την αλληλεγγύη με τις κούρδες γυναίκες – appello per la solidarietà con le donne curde

Stampa

Στις 17 φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί στη Ρώμη η διαδήλωση για την απελευθέρωση του Οτσαλάν και όλων των πολιτικών * κρατουμένων * για την ειρήνη και τη δικαιοσύνη στο Κουρδιστάν και, ειδικότερα, ενάντια στις εγκληματικές επιθέσεις της τουρκικής κυβέρνησης κατά της Αφρίν. Η έκκληση των Γυναικών που συμμετέχουν στη συνέλευση του Δικτύου Κουρδιστάν, Rete Kurdistan

Jin, jiyan, azadi: έκκληση για την αλληλεγγύη με τις κούρδισσες γυναίκες, appello per la solidarietà con le donne curde

Καλούμε όλες τις γυναίκες να βγουν στους δρόμους στο κομμάτι που θα βρίσκεται πίσω από το πανό «jin, jiyan, azadi», για να βρεθούν κοντά στις φίλες μας και τις κούρδες συντρόφισσες οι οποίες επί του παρόντος δέχονται επιθέσεις από πατριαρχικά κράτη: αντιστέκονται στη γη τους και είναι οι πρωταγωνίστριες μιας επανάστασης. Οι επιθέσεις του φασιστικού συστήματος κατά των γυναικών εκδηλώνονται στην επιβολή γάμων σε μικρά κορίτσια, στο εξαναγκαστικό κλείσιμο γυναικείων ενώσεων και εφημερίδων, στον βιασμό που χρησιμοποιείται ως όπλο πολέμου, στις γυναικοκτονίες, στις παρενοχλήσεις, ακόμη και σεξουαλικές, στις φυλακές, στο να σκυλιάζουν, να λυσσάν ενάντια στα σώματα των δολοφονηθέντων μαχητριών, σε στοχευμένες δολοφονίες εναντίον των συντροφισσών. … και ο κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί επί μακρόν.

Όπως όλοι οι πόλεμοι, έτσι και αυτός είναι ένας πόλεμος κυρίως εναντίον των γυναικών, αυτός είναι ο λόγος που η αντίσταση και ο αγώνας των γυναικών γίνεται κεντρικής σημασίας.

Ένας αγώνας που, δρόμο με δρόμο, σπίτι προς σπίτι, οργανώνει και ελευθερώνει τις γυναίκες απελευθερώνοντας μια αυτοδιαχειριζόμενη κοινωνία, μια αντίσταση τόσο στην κρατική βία στις φυλακές της Τουρκίας όσο και στα απελευθερωμένα βουνά του Κουρδιστάν. Ο αγώνας για τον οποίο οι πόλεις του τουρκικού Κουρδιστάν διεκδικούν την αυτονομία τους είναι ο ίδιος αγώνας που φέρνει στους δρόμους τις γυναίκες και τους λαούς του Ιράν, που θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται και είναι ο ίδιος αγώνας που οικοδομεί, βήμα προς βήμα, την επανάσταση στην Ροζάβα: την γυναικεία επανάσταση.

Είναι η ίδια αντίσταση με αυτή των Sakine Cansiz, Fidan Dogan, Leyla Suylemez, που δολοφονήθηκαν πριν από πέντε χρόνια στο Παρίσι, στην καρδιά της Ευρώπης, από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, είναι η ίδια με αυτή των Seve Demir, Pakize Nayir, Fatma Uya, που δολοφονήθηκαν στη Silopi κατά τη διάρκεια της απαγόρευσης της κυκλοφορίας πριν από 2 χρόνια.

Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, φιλόσοφος και ηγέτης του PKK, υποστήριζε πάντα αυτή την αντίσταση και τον αγώνα των γυναικών. Στην ανάλυσή του, η υποταγή των γυναικών, η πατριαρχία και η καταπίεση του κράτους / καπιταλιστή είναι τρεις πλευρές του ίδιου φαινομένου και γι ‘αυτό η απελευθέρωση μέσω της αυτοοργάνωσης των γυναικών είναι, ταυτόχρονα, ένα εγκάρσιο όργανο και απαραίτητη προϋπόθεση για την απελευθέρωση της κοινωνίας.

Η επίθεση του τουρκικού φασιστικού κράτους ενάντια στο καντόνι της Αφρίν είναι μια επίθεση στην επανάσταση της Ροζάβα, στην επανάσταση των γυναικών. Κρατώντας τον Οτσαλάν στη φυλακή, το τουρκικό κράτος φυλακίζει έναν άνδρα που αγωνίστηκε και αγωνίζεται χωρίς διακοπή για την ελευθερία των γυναικών και, επομένως, της κοινωνίας.

Αυτή η έκκληση απευθύνεται σε όλες τις γυναίκες που, στο πλαίσιο των αγώνων και των αντιστάσεων τους, αισθάνονται αλληλέγγυες με τον κουρδικό λαό και, ειδικότερα, με τις γυναίκες. Ζητούμε τη μέγιστη διάχυση σε κάθε σάιτ, λίστα mail, blog, κλπ. Καλούμε επίσης όλες τις πραγματικότητες να συμμετάσχουν επίσημα στην έκκληση, γράφοντας στη διεύθυνση

 

solidarietadonnekurde@gmail.com

 

Λευτεριά για τον Οτσαλάν και όλους τους πολιτικούς κρατούμενους! – Libertà per Ocalan e per tutt* i/le prigionier* politic*!

Ειρήνη και δικαιοσύνη στο Κουρδιστάν! – Pace e giustizia in Kurdistan!

Jin jiyan azadi! Γυναίκες ζωή ελευθερία! Donne vita libertà! #WomenRiseUpForAfrin

Ανανεούμενη λίστα προσχωρήσεων – Lista adesioni in aggiornamento:

– associazione femminista IFE/FAE

– WILPF Italia (Womens International League for Peace and Freedom)

– Rete femminista “No muri, no recinti”

– Casa delle donne di Milano

– Associazione Cultura è Libertà

– Attac Italia

– Ponte Donna

– Donne per la rivoluzione gentile

– Toponomastica femminile

– Collettivo Donne e Diritto di Milano

– k_alma

– campagna lasciatecientrare

– Le mafalde di Prato

– associazione senza paura genova

– AdaTeoriaFemminista/Napoli

– donne in nero Bologna

– Dumbles feminis furlanis libertariis

– donne in nero Varese

– Rete delle città vicine

– associazione città felice

– Progetto Degage Roma

– Sapienza Clandestina

– Movimento Femminista Proletario Rivoluzionario di Palermo, Taranto, Milano, L’Aquila, Bologna, Bergamo

– casa delle donne Lucha y Siesta

– Laboratoria Autogestita/Assemblea Degenere di Udine

– Mala Servanen Jin di Pisa

– Alma Teatro di Torino

– non una di meno

– non una di meno Napoli

– non una di meno Roma

– amazora

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/jin-jiyan-azadi-appello-per-la-solidarieta-con-le-donne-curde