ποιοι είμαστε, 1

Πέρα από το σωστό και το λάθος υπάρχει ένας κήπος
θα συναντηθούμε εκεί

Τζελαλαντίν Ρουμί
07

Eδω, στις σελίδες που ακολουθούν, θα βρείτε την ψυχή μου, στις λέξεις τις φράσεις τις φωτογραφίες. Ο τεράστιος Θόδωρος Αγγελόπουλος έκανε ‘αναπαράσταση’ στο πανί της ιστορίας της γενιάς του, όπως και της προηγούμενης. ‘Αναπαράσταση’ γίνεται κι εδώ. Το οφείλω στη δική μου γενιά, στην προηγούμενη επίσης. Ηλεκτρονικά αυτή τη φορά.

Θα βρείτε επίσης την ανάσα και της σημερινής να φυσά ανάμεσά μας.
Με αγάπη στο σήμερα και άπειρο σεβασμό και γλύκα προς το χθες.
Κλέοβης

γιατί όπως είπε ο Μεγάλος μικρούλης της ελληνικής μουσικής, ερμηνεύοντας την ποίηση του Νίκου Καββαδία,  ο τεράστιος ποιητής  μας παροτρύνει να »ξεπεράσουμε τα όνειρά μας, να κατακτήσουμε το αδύνατο»!

και μιας και το send space δεν μας αφήνει να διαβάσουμε τα βιβλία του μιχάλη, τα δημοσιεύσαμε σε συνέχειες, για όποιον αντέχει! Ευχαριστώ.reverte corto[5]

Η Καρδιά του Οδυσσέα

Και τώρα, ήδη μακριά απ’ το ταξίδι και στο τέλος του βιβλίου, μόνο για μια στιγμή η σκέψη μου γυρίζει πίσω και κλείνω τα μάτια.[…] Η Μεσόγειος είναι στο χρώμα του κρασιού και ροζ είναι η αυγή στις πλάτες τις Ιθάκης. Το αίμα της Ελλάδας στάζει από τις αρτηρίες μου την ώρα που γράφω εδώ, στην Ισπανία. Υπήρχε μια ηλικία που ο άνθρωπος έμοιαζε να μπορεί να συλλάβει την έννοια της ζωής, να κάνει δική του την ίδια του την ύπαρξη συναυλίας με τη Φύση και με τον Χρόνο, σε ειρήνη με τους θεούς, μέχρι εκεί που αυτό ήταν δυνατό. Υπήρξε μια φευγαλέα μορφή στην ανθρώπινη ιστορία και ίσως ανεπανάληπτη. Και αυτή η λαμπρή στιγμή παράχθηκε χάρη σε ένα πολιτισμό που, αφαιρώντας τις μέρες του Μεγαλέξανδρου, δεν θέλει σε καμία στιγμή να συσταθεί σε ένα μοναδικό Κράτος, αντιθέτως η εθνική συνείδηση αναπνέει σε ένα πνεύμα πολιτιστικής ενότητας.
Το ελληνικό θαύμα υπήρξε διότι εκείνοι οι άνθρωποι αισθάνονταν αδερφωμένοι από την θρησκεία, από τα αθλητικά παιχνίδια, από την ποίηση, από τη τέχνη και την σκέψη, και όχι από περιορισμούς αίματος. Δεμένοι αντιθέτως από την καρδιά και τη θρησκεία, η αληθινή τους πατρίδα δεν ήταν άλλο από την ψυχή και τον λόγο. Με το που έφυγαν, μας άφησαν ορφανούς.
Γι αυτούς, στις πιο ψηλές στιγμές του πολιτισμού τους, το είναι και το υπάρχω ήταν το ίδιο πράγμα. Νικημένος ο φόβος, ήξεραν ν’ αντιμετωπίζουν με κουράγιο ένα σύμπαν τρομακτικό, όπου οι θεοί, υποκείμενοι στο καπρίτσιο των παθών τους, κυβερνούσαν με σκληρότητα. Και αυτοί οι τολμηροί άνθρωποι έφτιαξαν απ’ το μηδέν ένα καινούργιο κόσμο που ελέγχονταν από την ηθική, απ’ την αισθητική, απ’ την ελευθερία και το νόμο. Το λέει τόσο καλά ο Balthazar, l’alter ego del greco Kavafis – ο Βαλτάσαρ, το άλλο εγώ του έλληνα Καβάφη – στο μυθιστόρημα του Lawrence Durrel: ‘όλοι ψάχνουμε ορθολογικούς λόγους για να πιστέψουμε στο παράλογο’.
Ο Έλληνας έψαξε να ενσωματώσει τις γνώσεις, θέλησε να είναι ολοκληρωτικός άνθρωπος, προσπάθησε να βάλει σε τάξη το χάος, ενώνοντάς το ξανά στο φως της σκέψης. Βάπτισε τα άστρα και τους αστερισμούς με τα ίδια ονόματα που χρησιμοποιούμε ακόμη, ονόματα που έμειναν τα ίδια και για τα αισθήματα, για τα πάθη και για το μεγαλύτερο μέρος από τους κλάδους της γνώσης. Επίσης εφηύρε την λογοτεχνία και τους προβληματισμούς σχετικά με την ουσία. Και αναρωτήθηκε, πριν απ’ όλους τους άλλους, για το τι είναι το είναι μας : αξιοπερίεργο είναι να σκεφτείς πως – ούτε ύστερα από τόσους αιώνες – δεν έχουμε ακόμη μια καλή απάντηση !
Ευφάνταστοι, ονειροπόλοι, τολμηροί, περίεργοι και γεμάτοι κουράγιο, οι έλληνες αντιμετώπιζαν τη ζωή με ελπίδα και σθένος. Παρόλο που γνωρίζουν πως είναι θνητοί και μη πιστεύοντες σε μια ζωή μετά τη ζωή, στον ορίζοντα του μη-είναι, εκεί, στο βάθος του Άδη, ήταν το ίδιο ικανοί ευθυμίας. Ως εκ τούτου, κατά τη διάρκεια της Ιστορίας άλλοι λαοί κατέκτησαν μεγάλες περιοχές του κόσμου, αυτοί κατέκτησαν κάτι καλύτερο : τα μυαλά και τις καρδιές μας. Μας δίδαξαν να γελάμε, μας δίδαξαν να κλαίμε.
Η τεράστια ηρωϊκή τους επιχείρηση ήταν εκείνη να σκαλίσουν την ψυχή του ελεύθερου ανθρώπου, και γι αυτό είμαστε όλοι έλληνες. Το κυριότερο καθήκον τους ήταν εκείνο να απαιτήσουν, να μας κάνουν ν’ απαιτήσουμε, να ψάξουμε, στη διάρκεια της ζωής μας, να έχουμε τα πάντα, αγάπη, αξιοπρέπεια, τιμή, γνώση, χαρά και σύνεση.
Έτσι μας δίδαξαν ακόμη και να ζούμε τη ζωή μας. Τίποτα λιγότερο….
‘Άσε με να θυμάμαι τη σιωπή από τα βάθη σου!’ ζητούσε ο ποιητής Hölderlin, γεμάτος νοσταλγία για την αιώνια Ελλάδα.
Ήταν εδώ, στη Μεσόγειο, στη θάλασσα του πάθους, που συνέβει το μεγάλο θαύμα. Και , απ’ το στόμα ενός αιγύπτιου ιερέα είναι ακριβώς ο Πλάτων που μας εξηγεί, ίσως, την τελευταία αιτία του γιατί αυτά τα έκτακτα γεγονότα συνέβησαν : ‘Εσείς οι έλληνες’, λέει ο αιγύπτιος ιερέας, απευθυνόμενος στο νομοθέτη Σόλωνα, ‘είστε πάντα μωρά. Ένα έλληνας δεν είναι ποτέ γέρος!’.

– Javier Reverte – da «Corazón de Ulises» pag. 522 –<img src=»https://aenaikinisi.files.wordpress.com/2014/02/reverte-corazon_de_ulises5.jp

https://aenaikinisi.wordpress.com/2015/07/30/cronologia-di-pl-e-dintorni-1978/

https://aenaikinisi.wordpress.com/2015/08/01/%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%87%CF%8E/

https://aenaikinisi.wordpress.com/2015/08/09/%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%87%CF%8E-2/

https://aenaikinisi.wordpress.com/2015/09/20/%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%87%CF%8E-3/

https://aenaikinisi.wordpress.com/2015/10/02/%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%87%CF%8E-4/

https://aenaikinisi.wordpress.com/wp-admin/post.php?post=11445&action=edit&postpost=v2

https://aenaikinisi.wordpress.com/2015/10/11/cronologia-di-prima-linea-e-dintorni-6/

https://aenaikinisi.wordpress.com/2015/10/21/%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%87%CF%8E-6/

3 thoughts on “ποιοι είμαστε, 1

  1. Ciao Kleovis,
    ti scrivo qui per farti una domanda forse stupida: come saprai, si avvicinano le elezioni europee e in Italia, fra le liste, c’è quella del greco Tzipras.
    Ora, premettendo che le candidature italiane non mi piacciono, ma non avendo troppe (nessuna) alternativa, avrei la curiosità di avere un punto di vista greco su questo movimento, su Syriza e su Tzipras.
    Inutile dire che non pretendo una risposta, ma la curiosità mi ha comunque spinta a chiedere.
    Nel caso, a te se rispondere direttamente a questo commento o sulla mail, dove ti è più comodo.

    Intanto ti ringrazio 🙂

    1. buongiorno carissima. ti devo dire prima di tutto che per me è ormai molto difficile scrivere in italiano, manco 35 anni dal Italia e faccio molto fatica a scrivere, certamente faccio molti errori, e per questo ti chiedo scusa.
      ora, per quando riguarda Tsipras. nel suo partito ci sono correnti, anche di estrema sinistra.
      mi fa ricordare il Pci, qui però non esistono per niente le condizioni per un compromesso storico.
      la situazione in Grecia e molto complessa, e per spiegarti vorrei molto tempo, e non per scritto.
      ti dirò però questo : io, dopo tanto tempo, andrò a votare, e lo farrò a loro, vota anche tu Tsipras se il tuo instinto ti dice ti fidare di me. si apriranno molti spazi per il movimento alternativo, rivoluzionario, chiamalo come vuoi, prima in Grecia ,ed in secondo luogo in Europa.
      ti voglio ringaziare che mi segui, in Italia ho vissuto gli anni più forti della mia vita, non dimentico mai il movimento e i giorni che ho vissuto con i compagni, ci hanno vinti alla fine, ma non importa, la strada l’ abbiamo fatta, e chi sa, forse un giorno riusciremmo a vivere il nostro sogno realtà.
      tanti baci, da un paese che oggi e pieno di nuvole

      1. Buon pomeriggio, Kleovis,
        inutile dirti grazie per la risposta e soprattutto mi scuso per averti costretto a scrivere in italiano 🙂
        Quello che dici mi conforta, perché purtroppo in Italia le candidature non sono così incoraggianti, e sono stati i volti italiani ad avermi fatto dubitare.
        Attualmente dalla Grecia vengono poche notizie, e Tzipras, come è solito in Italia, è stato presentato più come un messia che come un leader, attirando, come accade sempre in queste occasioni, i soliti noti che vogliono approfittare dell’entusiasmo della gente per occupare anche il più misero sgabello politico.
        Ho deciso anche io di votare, ma pensando all’Europa e non all’Italia, e pensando all’Europa darò la mia fiducia a Tzipras, rinforzata dalle tue parole.

        Sperando che il vento spazzi via queste nuvole, ti mando un saluto e un abbraccio, da un paese che ancora non sa quando rivedrà il suo cielo.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s