ποιοι είμαστε, 2

  • Η επανάσταση και αυτά που απέμειναν. La rivoluzione e i resti

Διότι οι επαναστάσεις, ειδικά εκείνες που απέτυχαν, δεν διαγράφονται ποτέ. Και ίσως είναι αλήθεια πως όλα τα κινήματα γεννήθηκαν για να πεθάνουν, είναι ακόμη περισσότερο αλήθεια πως υπάρχει κάτι που απέμεινε από εκείνους τους αγώνες, εκείνα τα κινήματα, εκείνες τις ζωές, που δεν καταστρέφεται ποτέ και καθίσταται δίχως τέλος (Marcello Tarì)

La rivoluzione e i resti

  • η ζωή στον πλανήτη μας όμως, που χλευάζει κάθε είδους ταξινόμηση και δεν επιβεβαιώνει καμία ερμηνεία, δεν μένει ποτέ ήσυχη. η φύση βρίσκεται σε αέναη κίνηση όπως κι εμείς, τα παιδιά της, που είμαστε ότι είμαστε και ταυτόχρονα είμαστε ότι κάνουμε για να αλλάξουμε αυτό που είμαστε. όπως έλεγε ο Πάουλο Φρέιρε, ο δάσκαλος που πέθανε αεί διδασκόμενος : Προχωράμε.

η αλήθεια είναι στο ταξίδι όχι στο λιμάνι. δεν υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια από την αναζήτηση της αλήθειας. είμαστε άραγε καταδικασμένοι στο έγκλημα ;

το ξέρουμε καλά ότι εμείς, τα ανθρώπινα κτήνη, θέλουμε να κατασπαράζουμε τον διπλανό μας και να ρημάζουμε τον πλανήτη, αλλά επίσης ξέρουμε ότι δεν θα ήμασταν σήμερα εδώ αν οι μακρινοί μας πρόγονοι της παλαιολιθικής εποχής δεν είχαν μάθει να προσαρμόζονται στη φύση, της οποίας μέρος ήταν κι αυτοί, και αν δεν ήταν ικανοί να μοιράζονται τους καρπούς που μάζευαν και το κυνήγι που έπιαναν.

κάθε άνθρωπος, όπου κι αν ζει, όπως κι αν ζει, όποτε κι αν ζει, κρύβει μέσα του πολλά εν δυνάμει πρόσωπα. το εφήμερο σύστημα εξουσίας αναδεικνύει καθημερινά ένα από τα χειρότερα πρόσωπα μας και εμποδίζει κάθε άλλο να αναπτυχθεί και να βγει στο προσκήνιο. παρά το ότι είμαστε φτιαγμένοι από κακή πάστα δεν έχουμε ακόμη τελειώσει.

κι αν κάτι μας κάνει να αξίζουμε, εμάς που είμαστε μια αναλαμπή στην ιστορία του σύμπαντος, μια φευγαλέα ζεστασιά μέσα στους πάγους, είναι αυτή η πρόκληση να αλλάξουμε τα πράγματα και να αλλάξουμε κι εμείς οι ίδιοι.

ΕΝΤΟΥΆΡΝΤΟ ΓΚΑΛΕΆΝΟ
10365783_1513890078892042_4378360696300818464_n

• Ποτέ δεν αρνήθηκε το παρελθόν της: «Ωστόσο επίσης και ο Che Guevara δεν μπορεί να θεωρηθεί ένας ειρηνιστής, κι όμως βρίσκεται σε όλα τα μπλουζάκια. Όταν επέλεξα να πράξω τον ένοπλο αγώνα ο φόβος μου ο μεγαλύτερος δεν ήταν εκείνος πως θα μπορούσα να τελειώσω σκοτωμένη, αλλά πως έπρεπε να πατήσω μιαν σκανδάλη. Πίστευα σε εκείνο που έκανα και βρισκόμουν σε ειρήνη με τον εαυτό μου, λέγοντάς μου που μαχόμουν σε έναν πόλεμο για να εκμηδενίσω όλους τους πολέμους».
• «Δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου σε καμιά κατηγορία. Η διαφοροποίηση ανάμεσα σε μετανιωμένους, αυτούς που διαχώρισαν την θέση τους και αμείωτους-αμετανόητους αντιπροσωπεύει ένα απλουστευτικό τέχνασμα-κατασκεύασμα. Εγώ δεν θέλησα να καταφύγω στις πριμοδοτήσεις που οι νόμοι έκτακτης ανάγκης προέβλεπαν για αυτούς που συνεργάστηκαν με τις αρχές. Δεν κάνω ονόματα, δεν στέλνω συντρόφους στην φυλακή, αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν βλέπω τα περασμένα μας λάθη και δεν κρίνω την ένοπλη εμπειρία εξ ολοκλήρου κλειστή».

Barbara Balzerani

Blowing In The Wind (Live On TV, March 1963)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s