αυτονομία, autonomia

3 Ιανουαρίου 1978 η νύχτα με τις φωτιές

Martedì 03 Gennaio 2012 07:55, Τρίτη
3 gennaio 1978 la notte dei fuochi

ARCHIVIO STORIA DI CLASSE, ΑΡΧΕΙΟ ΤΑΞΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τη νύχτα της 3ης Ιανουαρίου 1978 στη Padova πραγματοποιήθηκαν 11 επιθέσεις εναντίον γραφείων της Χριστιανικής Δημοκρατίας και στρατοπέδων καραμπινιέρων. Η ανάληψη της ευθύνης γι αυτή τη σειρά δράσεων έγινε από μέρους της «‘Organizzazione Operaia per il Comunismo», ‘Εργατικής Οργάνωσης για τον Κομουνισμό’. Αυτό το συμβάν δεν ήταν μια μοναχική ευκαιρία δίχως πολιτική αξία και δίχως βάσεις, ήταν αντιθέτως μέρος  μιας διαδεδομένης και διαρθρωμένης πρακτικής, με δυνατά πολιτικά χαρακτηριστικά.

Η ‘νύχτα με τις φωτιές’, όπως αποκαλέστηκαν αυτές οι πολλαπλές μαζικές ενέργειες, που απευθύνθηκαν ενάντια στους πολιτικούς αντιπάλους που είναι σπαρμένοι και διάχυτοι στην κοινωνία, ήταν μια πρακτική ‘ελέγχου των χώρων’. Μια συμβολική επίδειξη της δυνατότητας επίθεσης από μέρους των μαζών και μια πρακτική αντι εξουσίας προς τους πολιτικούς θεσμούς, αυτούς της αστυνομίας, των βιομηχανιών και του κράτους.

Ο δυνατός χαρακτήρας αυτής της πρακτικής και της εκτέλεσής της ήταν η βαθιά ανάλυση που την ακολουθούσε. Στη ρίζα αυτού του modus operandi ,[του τρόπου λειτουργίας], υπήρχαν δυο κριτικές στις εφαρμογές των παρωχημένων και οπισθοδρομικών ερμηνειών του μαρξισμού, κριτικές που απευθύνθηκαν στα ένοπλα μαχητικά κόμματα.

Από τη μια πλευρά πράγματι σημείωναν πως με τις καινοτομίες του καπιταλισμού σε εξέλιξη, οι έδρες της δεσπόζουσας εξουσίας δεν ήταν πλέον συγκεντρωμένες σε ένα μοναδικό φυσικό τόπο, ούτε πλέον αναγνωρίσιμες σε μια μοναδική ομοιογενή δομή, αλλά άρχιζαν να διαχέονται στη επικράτεια, συνδεδεμένες με αυτή και ελάχιστα ομοιογενείς.

Κατ’ ουσίαν με αυτή τη διάχυση ελέγχου και πειθαναγκασμού και ταυτόχρονα εργασίας και καθήκοντος η επαναστατική υποκειμενικότητα δεν γίνονταν να κατευθύνει την επίθεσή της προς ένα υποτιθέμενο χειμερινό ανάκτορο, του οποίου την κατάκτηση θ’ ακολουθούσε η εφαρμογή στην πράξη της επανάστασης, αλλά θα έπρεπε να φέρει επίθεση διαδεδομένη και βαθιά ριζωμένη, που θα παράξει αντιεξουσία άμεση στην επικράτεια και αυτοδιαχείριση αυτής.

Απ’ την άλλη πλευρά τα μαχητικά κόμματα κινούνταν στη παρανομία με τις δράσεις τους, δίχως πραγματική μαζικοποίηση και με τρόπο διαχωρισμένο από το κίνημα και από, την επικράτεια, επαναλαμβάνουμε. Αντιθέτως αυτή η πρακτική συσχετίζονταν και ήταν εξ ολοκλήρου βυθισμένη στο κίνημα, ήταν μαζική και στην πράξη δεν χτυπούσε το άτομο ή μια απλή φιγούρα, αλλά ολόκληρο το μηχανισμό ελέγχου, τις έδρες του και τους τόπους παραγωγής.

Ήταν πολλές ‘οι νύχτες φωτιάς’ που διαδέχτηκαν η μία την άλλη στα χρόνια του ’70, ανάμεσα σε αυτές θα θυμίσουμε αυτή της 31ης Ιανουαρίου του ’78, μέρα κατά την οποία ο αντεισαγγελέας της Πάντοβα Pietro Calogero εξέδωσε κατηγορητήριο για 35 αγωνιστές της εργατικής Αυτονομίας, στις 13 Απριλίου του ’78, 12 Ιουλίου του ’78, 18 Δεκεμβρίου, 18 Απριλίου του 1979 σε συνέχεια της περίφημης επιδρομής που βασίστηκε στο θεώρημα του Καλότζερο που έδρασε για να καταστείλει τον χώρο της αυτονομίας η οποία οδήγησε σε συλλήψεις δεκάδων αγωνιστών, εκείνο το βράδυ δέχτηκαν επίθεση μια εικοσάδα στρατοπέδων των καραμπινιέρων, στις 30 Απριλίου του ’79 και στις 3 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου.

Η δυνατότητα αντιεξουσίας που εκφράστηκε στις νύχτες φωτιάς ήταν τεράστια και απέδειξε μια μοντέρνα και δυνατή εναλλακτική λύση στο γερασμένο και φθαρμένο μαχητικό κόμμα συγχρόνως με ένα πραγματικό ανταγωνισμό, διάχυτο και βαθιά ριζωμένο.

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s