θεωρία, teoria

Επιστη/μονικά

 

x-files-fox-moulder-head-desk-reaction-gif-1362421289r[6]

04 gennaio 2014

 

scientifica/mente

 

Επιστη/μονικά

 

Η επιστήμη, σαν μαθηματική γνώση του κόσμου, πρέπει να επικρίνεται σε τέσσερα επίπεδα :
1]. Πρώτα, σαν μεταφυσική, σαν υποβάθμιση του κόσμου σε αντικείμενο γνώσης γυμνό από ότι δεν μετριέται (Galileo, Cartesio). Αυτή η μεταφυσική πρέπει να επικρίνεται.
2]. Μετά, σαν ολοκληρωτική ιμπεριαλιστική ιδεολογία [επιστημονισμός], μια και αξιώνει πως είναι ο μοναδικός τρόπος να γνωρίζουμε τον κόσμο. Η επιστημονικίστικη επιστήμη τείνει να υποτάξει το σύνολο του πραγματικού των ιδεολογικών κατηγοριών της, πράγμα που έχει ‘μαθηματικοποιήσει’ αυτό που δεν ‘μαθηματικοποιείται’, εκτός από το γεγονός ότι ‘μαθηματικοποιούμε’ ανεπαρκώς εκείνο που ‘μαθηματικοποιείται’ [στην γενετική πχ, διαμέσου προγράμματος μεταφυσικού ιδεολογικού και δαρβίνειου]. Ο επιστημονισμός θα πρέπει να ανατραπεί ολοκληρωτικά, βλέπεται το σύνολο των ‘επιστημονικών’ παραδειγμάτων δεν είναι στην πραγματικότητα άλλο από ιδεολογήματα που υιοθετούν επιστημονική γλώσσα [δαρβινισμός, κοινωνικοβιολογία κλπ].
3]. Επίσης, σαν προϋπόθεση επιστημολογική της εργαλειοποίησης του κόσμου, για τον εξορθολογισμό : μια φορά μειωμένος στην κατάσταση μετρήσιμου αντικειμένου, ο κόσμος μας κι εμείς οι ίδιοι γινόμαστε πιθανά εργαλεία στην υπηρεσία της διαδικασίας ορθολογισμού του κόσμου [ορθολογισμός εννούμενος σαν μείωση του συνόλου σε μέσο που έχει ένα παράλογο σκοπό : την αποτελεσματικότητα]. Η τέχνη παίρνει δραστικά μέρος σε αυτό το σχέδιο, διότι να γνωρίζουμε σημαίνει, δυνητικά, να μπορείς να εκμεταλλεύεσαι : και είναι αυτό το οποίο έχει εργαστεί τους τελευταίους δύο αιώνες, διαμέσου της Έρευνας και της Εξέλιξης, και από το ότι Τέχνο-επιστήμη. Η τεχνο-επιστήμη και η ορθολογιστική επιστημολογία της πρέπει να επικριθεί ριζικά : η αποτελεσματικότητα πρέπει να είναι μόνο ένα από τα κριτήρια, και όχι το μοναδικό, και είναι πάνω απ’ όλα ο κόσμος μας που λαμβάνεται σαν σκοπός.
4], Τέλος, σαν ένας από τους τρόπους γνώσης του πραγματικού : ακόμη και αν είχε παραιτηθεί από το μεταφυσικό της πρόγραμμα, από την ολοκληρωτική της απαίτηση, από τα ιδεολογικά της παραδείγματα και από τον ρόλο της στης εκμετάλλευση του κόσμου, αυτή παραμένει, όχι λιγότερο, δυνητικά προβληματική, αμφίθυμη και ποτέ ουδέτερη. Η επιστήμη, μοναχά σαν ένας από τους διαφορετικούς τρόπους γνώσης του πραγματικού, [μαζί με την εννοιολογική-φιλοσοφική γνώση, την πνευματική γνώση κλπ], πρέπει να της γίνεται κριτική, δίχως να εγκαταλείπεται [ αυτό θα ήταν χάσιμο] ή να προσδιορίζεται σαν θεολογία, ή να υποβαθμίζεται εξ αιτίας των προσφάτων ή περασμένων επακόλουθων.
Η επιστήμη πρέπει να διατηρηθεί σαν τρόπος διανοητικής γνώσης του πραγματικού ικανοποιητικός, σε θέση να σημειώσει επαρκώς εκείνο που υπάρχει για να μαθηματικοποιηθεί στον φαινομενικό μας κόσμο, με όλες όμως τις ενστάσεις που αναφέραμε πιο πάνω. Η κριτική που απευθύνουμε δεν είναι με τίποτα η άρνησή της, όμως πρέπει να είναι ριζοσπαστική κριτική για να αποφύγουμε η επιστήμη να παίξει – όπως έκανε χθες, όπως κάνει σήμερα – εκείνο τον καταστροφικό ρόλο, ειδικά στις φράνκεσταιν-βιοτεχνολογικές της εκφάνσεις των τελευταίων χρόνων.

 

fonte: PENSÉE RADICALE EN CONSTRUCTION

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

x-files-fox-moulder-head-desk-reaction-gif-1362421289r[6]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s