διεθνισμός, internazionalismo

Αντίο

marina colorata[5]

SABATO 11 GENNAIO 2014
Farewell

Αντίο

blackblog francosenia

Marina Ginestà, 17 χρονών, στη φωτογραφία, κυριαρχεί στη Barcellona από την ταράτσα του ‘Hotel Colón. Εκείνους τους καιρούς δούλευε σαν μεταφράστρια ενός σοβιετικού δημοσιογράφου της Πράβδα στη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου. Ήταν μέλος της Juventudes Socialistas Unificadas, τη νεανική οργάνωση που ήλεγχε κυρίως το Partido Comunista de España. Παρά την αρχική της εμπλοκή, πολύ σύντομα απογοητεύεται από τον δρόμο που έχουν πάρει οι σταλινικοί. Παραμένει μαχητής σε όλη τη διάρκεια του πολέμου παίρνοντας μέρος σε άλλες ομάδες, όπως οι POUM και CNT. Την φωτογραφία τράβηξε ο Juan Guzman (γεννημένος στη Germania με το όνομα Hans Guttmann) που ήρθε στη Spagna με τις Brigate Internazionali. Η ημερομηνία της φωτογραφίας είναι 21 luglio του 1936, 21 Ιουλίου.
Η Μαρίνα αγνοούσε την ύπαρξη της φωτογραφίας μέχρι το 2006 παρόλο που είχε τυπωθεί και κυκλοφορήσει παντού. Βρίσκονταν στο κάλυμμα του βιβλίου «Le tredici rose» του Carlos Fonseca, Τα δεκατρία τριαντάφυλλα, και ήταν μέρος, μαζί με δεκάδες άλλες φωτογραφίες , του βιβλίου με αδημοσίευτες φωτογραφίες του εμφυλίου “Unpublished images of the Civil War” (2002) με εισαγωγή του G. Stanley Payne.
Να την αναγνωρίσει στάθηκε ο Garcia Bilbao, διαβάζοντας το βιβλίο με τις αναμνήσεις του σοβιετικού ανταποκριτού της Pravda Mikhail Koltsov, μαζί με τον οποίο η κοπέλα εμφανίζονταν σε μια άλλη φωτογραφία. Αντιλήφθηκε πως η Jinesta [απ’ τη διδασκαλία] της φωτογραφίας του Guzman ήταν η Marina Ginesta, η οποία ζούσε στην εξορία, στο Παρίσι μεταφράζοντας γαλλικά κείμενα.
Σήμερα η Marina είναι νεκρή, στο Parigi, αυτή την 6η ιανουαρίου σε ηλικία 94 χρόνων.
Το τουφέκι που φέρει στους ώμους της, πάντα στη φωτογραφία, είναι ένα M1916, ένα Mauser spagnolo κατασκευασμένο στο Oviedo για τον ισπανικό στρατό.
Η Μαρίνα ήταν παρούσα, στις 14 Αυγούστου του 1936, όταν ,στη Bujalaroz, Buenaventura Durruti, που έδινε συνέντευξη στον Koltsov, είπε τα λόγια που με μεγάλη πιθανότητα είχαν σημαδέψει την καταδίκη σε θάνατο των δύο ανδρών : ‘πιθανότατα θα μείνουμε ζωντανοί καμιά εκατοστή από εμάς, αυτοί οι εκατό όμως θα μπούνε στη Saragozza, θα νικήσουν τον φασισμό και θα ανακηρύξουν τον ελευθεριακό κομουνισμό. Δεν θα υποταχθούμε ούτε στη Μαδρίτη ούτε στη Βαρκελώνη, ούτε στον Azaña ούτε στον Companys. Εάν θέλουν, θα ζήσουν σε ειρήνη μ’εμάς, αλλιώς θα προχωρήσουμε στην Μαδρίτη…Θα δείξουμε σ’εσάς τους μπολσεβίκους, πως γίνεται μια επανάσταση’. Και στη Μαδρίτη, στις 20 Νοεμβρίου του ίδιου εκείνου χρόνου, ο Ντουρούτι θα βρει το θάνατο, κατά πάσα πιθανότητα από το χέρι εκείνων των ίδιων που, το 1938, θα ανακαλέσουν τον Koltsov στην Μόσχα και θα τον κατηγορήσουν για αντισοβιετική δράση και τρομοκρατία, για να τον εκτελέσουν στη συνέχεια.
Όταν θα εγκαταλείψει από τα Πυρηναία την χώρα της, το 1939, για την γαλλική εξορία, θα χάσει τον αρραβωνιαστικό της, πριν ξανά ενωθεί με τους γονείς της. Μετά, η άφιξη των ναζιστών θα την κάνει να πάρει ένα πλοίο για την Αμερική. Μόνο τότε θα αντιληφθεί πως ο πόλεμος έχει χαθεί πραγματικά. ‘Η νεότητα, η θέληση να νικήσουμε, τα συνθήματα…όλα πράγματα που τα είχα πάρει στα σοβαρά. Πίστευα πως μπορούσαμε να κερδίσουμε, πως μπορούσαμε ν’ αντισταθούμε. Ένιωθα πως το δίκιο ήταν με το μέρος μας, και πως στο τέλος θα είχαμε νικήσει, δεν πίστευα πως μπορούσαμε να είχαμε τελειώσει τις μέρες μας στην εξορία’. Και τότε η απογοήτευση, η επίγνωση των συντρόφων που έμειναν να μάχονται, πολλοί από αυτούς αναμεμειγμένοι στο όνειρο πως οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες πολεμούσαν τον φασισμό. ‘Περιμέναμε πως η νίκη στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο θα ξανά έφερνε την Repubblica στην Spagna».

marina ginesta today[6]

Η Μαρίνα ,μέχρι πριν λίγι καιρό δεν γνώριζε τίποτα για εκείνη την φωτογραφία στην ταράτσα ενός ξενοδοχείου στην Βαρκελώνη και του συμβολισμού που κουβαλούσε όλα αυτά τα χρόνια. Όταν όμως είχε στα χέρια της, μπροστά στα μάτια της, εκείνη την φωτογραφία, εκτίμησε πως επρόκειτο για μια φωτογραφία πολύ τεχνητή και συνέχισε να προτιμά άλλες, εκείνη που την παρουσιάζει μαζί με τον αδερφό της Αλμπέρτο στις γραμμές του Έβρου που με περηφάνεια μας δείχνει στην φωτογραφία εδώ κάτω : ‘Λένε πως η φωτογραφία που τραβήχτηκε στο Colón έχει κάτι από γοητεία. Πιθανόν, μια και εκεί μέσα κρύβεται όλη η μυσταγωγία της προλεταριακής επανάστασης μαζί με εκείνη από τις εικόνες του Hollywod, Greta Garbo και Gary Cooper.»

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Αντίο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s