ένοπλη πάλη, lotta armata

‘ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ’ Απαίσια συνομωσιολογική παρελθοντολογία και η περίπτωση Μόρο επιστρέφει στις εφημερίδες

9935a97eadb56179f42220095035fada_LLA STORIA PERDUTA
«Gli uomini fanno la propria storia, ma non la fanno in modo arbitrario, in circostanze scelte da loro stessi, bensì nelle circostanze che trovano immediatamente davanti a sé, determinate dai fatti e dalle tradizioni» Karl Marx

“A VOLTE RITORNANO” Squallida dietrologia e il caso moro torna sulle pagine dei giornali

Μη πληρώνεις ποτέ τους δούλους για εκδίκηση, οι καθώς πρέπει και τα ορφανά του Κκι βυθίζονται σε σκοτεινή, την πιο ζοφερή συνομωσιολογία για να αφαιρέσουν κάθε ιστορική αξία σε ένα από τα πιο σημαντικά συμβάντα του αντάρτικου πόλεων στη χώρα μας και να ρίξουν ξανά λάσπη και αμφιβολίες επάνω σε ένα σύντροφο, τον Mario Moretti, παρόλο είναι ο μοναδικός ταξιαρχίτης της οδού Φάνι που μετά από περισσότερο από 30 χρόνια συνεχίζει να είναι φυλακισμένος.

Δημοσιεύω αυτό το καλό άρθρο από το Contropiano, που συνοδεύεται από μια συνέντευξη στον Francesco Piccioni, ελπίζοντας να εξουδετερώσω τον πολιτικό αναλφαβητισμό [στην καλύτερη των περιπτώσεων] και την κακοπιστία των αναζητητών “scoop” με κάθε κόστος και να συμβάλλω έτσι στην αποσαφήνιση.

http://www.contropiano.org/politica/item/22990-i-misteri-sul-caso-moro-una-miniera-per-truffatori

‘ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ’ Απαίσια συνομωσιολογική παρελθοντολογία για την περίπτωση Μόρο επιστρέφει στις εφημερίδες

Για χιλιοστή φορά η μυστηριολογία γύρω από την απαγωγή και την θανάτωση του Άλντο Μόρο ξανά εμφανίστηκε στις εφημερίδες. Και μοναχά εκεί ήθελε να γυρίσει. Μπορούμε να το πούμε με σιγουριά, διότι ο νέος προμηθευτής ‘scoop’ απευθύνθηκε στο γραφείο Τύπου Ansa, όχι στην εισαγγελία….Όπως θα ήταν λογικό για έναν οποιονδήποτε πολίτη. Πόσο μάλλον για έναν πρώην επιθεωρητή των υπηρεσιών αντιτρομοκρατίας του Τορίνο, κάποιον Enrico Rossi, συνταξιούχο πλέον [‘παρά το νεαρό της ηλικίας’, γλοιώδης ο πάντα προσεκτικός Giovani Bianconi, στην Corriere della Sera, ένας από τους ιταλούς δημοσιογράφους με την μεγαλύτερη εμπειρία σε δίκες για τον ένοπλο αγώνα].

Η πρόσφατη υπόθεση είναι απλή : τέσσερα χρόνια πριν, ένα μυστηριώδες υποκείμενο που δήλωνε πως βρίσκονταν επάνω στην περίφημη ‘μηχανή Χόντα της οδού Φάνι’, γράφει ένα ανώνυμο γράμμα στην εφημερίδα La Stampa, με το οποίο δηλώνει πως βρίσκονταν εκεί σαν ‘πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών’, υπό τις διαταγές του ‘συνταγματάρχη Guglielmi’, με αποστολή ‘να προστατεύσει τις Ερυθρές Ταξιαρχίες’ που επιχειρούσαν ενάντια στην συνοδεία του προέδρου της Χριστιανικής Δημοκρατίας.

Το νέο θα ήταν βόμβα εάν επρόκειτο για κάτι αληθοφανές. Τα προβλήματα όμως ξεκινούν ήδη με το κείμενο του αρχικού ανώνυμου γράμματος :

‘Όταν θα λάβετε αυτό το γράμμα, θα έχουν περάσει τουλάχιστον έξι μήνες από τον θάνατο μου, σύμφωνα με τις απαιτήσεις μου. Πέρασα τη ζωή μου με τύψεις γι αυτό που έκανα και με αυτό που δεν έκανα, δηλαδή να διηγηθώ την αλήθεια γύρω από κάποια γεγονότα. Τώρα είναι αργά, ο καρκίνος με καταβροχθίζει και δεν θέλω το παιδί μου να γνωρίζει. Το πρωί της 16ης Μαρτίου βρισκόμουν επάνω σε μια μηχανή και δρούσα υπό τις οδηγίες του συνταγματάρχη Guglielmi, μαζί μου οδηγώντας την μηχανή ένας ακόμη άνδρας όπως κι εγώ απ’ το Τορίνο. Αποστολή μας ήταν να προστατέψουμε τις Ετ στη δράση τους από παρεμβολές οποιουδήποτε είδους. Δεν πιστεύω πως εσείς οι δημοσιογράφοι δεν γνωρίζατε πως πήγαν πραγματικά τα πράγματα όμως στην περίπτωση που είναι έτσι, προσπαθήστε να μιλήσετε με αυτόν που οδηγούσε την μοτοσυκλέτα, πιθανό να θέλει να το κάνει, από τότε δεν ξαναμιλήσαμε μεταξύ μας, αν και βρήκα τρόπο να τον συναντήσω τώρα τελευταία….Αυτά μπορώ να πω, εσείς θα αποφασίσετε εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα.’

Και συνεχίζουν με το έργο του Enrico Rossi, που του ανατέθηκε να εξετάσει τα ευρήματα και να ενημερώσει την Εισαγγελία του Τορίνο [ όπου εκείνη τη στιγμή βασίλευε ο Giancarlo Caselli, σίγουρα όχι ένας που κάνει πίσω μπροστά σε ‘νέα για αδικήματα’ τέτοιου είδους]. Αυτό που βρίσκει παραδίδεται, διερευνάται και επιστρέφει λόγω αρμοδιότητας στην Εισαγγελία της Ρώμης. Μπαίνει στο αρχείο λόγω έλλειψης στοιχείων.

Η ιστορία τελειώνει. Ο συνταξιοδοτημένος ανακριτής το ξανασκέφτεται και πηγαίνει να ψάξει στην Ansa, ή την ψάχνει αφού έχει ακούσει ξανά κάποιον δημοσιογράφο της La Stampa [χθες βράδυ, στην ηλεκτρονική έκδοση, έγραφε ο Massimo Numa, ναι, εκείνος ο συμπαθητικός και αμερόληπτος χρονογράφος που συνήθως ασχολείται με τους No Tav και υποστήριζε πως ‘βρίσκονταν υπό έλεγχο’ για σχεδόν ένα χρόνο, μαζί με τον σενατόρε Esposito του Pd, από μυστηριώδεις ‘αναρχικούς’, σίγουρα συνδεδεμένους με την Val Susa]. Και να σελίδες σελίδων στις εφημερίδες να σηκώνουν τη σκόνη των αιώνων, τα φαντάσματα της θάλασσας των Sargassi και στο μπανιστήρι μυστηρίου.

Όπως γνωρίζουν οι αναγνώστες μας, έχουμε στον χώρο τις ιδέες μας, όχι όμως μεγάλη άμεση γνώση για τα γεγονότα. Ακούσαμε γι αυτό τον Francesco Piccioni, την εποχή μαχητή των Br στη Roma.

Έμαθες για τα τελευταία ‘ιστορικά’ νέα ;

Ήμαστε πλέον στην εποχή των απατεώνων της δεκάρας. Εκείνη που ήταν μια ιστορία μεγάλη με τον τρόπο της, πάνω στην οποία συγκρούονταν συνωμότες-παρελθοντολόγοι αποκαλούμενοι ‘αριστεροί’ και πρωταγωνιστές εκείνων των επαναστατημένων χρόνων, μειώνεται πλέον σε απογραφή εκθεμάτων όπου ο κάθε μαλάκας που σκέφτεται πως κάτι έχει να κερδίσει μπαίνει, ρίχνει γύρω μια ματιά, και πυροβολεί την βλακεία του.

Στηριζόμενος που το λες αυτό ;

Βρίσκεται στα πράγματα που γράφονται σήμερα στις εφημερίδες, το πρόβλημα είναι πως λίγοι είναι πλέον αυτοί που ξέρουν να διαβάζουν…Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Υπάρχει ένα γράμμα που γράφει πέντε χρόνια πριν ‘ένας πρώην πράκτορας των υπηρεσιών» που βρίσκεται στο κατώφλι του θανάτου και θέλει, λέει, να ‘καθαρίσει τη συνείδηση του’. Και τι κάνει ; Λέει πως ήταν αυτός που βρίσκονταν πάνω σε εκείνη τη μηχανή, στις υπηρεσίες του Guglielmi, αλλά ‘περισσότερα δεν μπορώ να πω’ ; Τα υπόλοιπα ‘ψάξτε τα εσείς’ ; Πως όμως! ; Το γράμμα – το λες και μόνος σου – θα σταλεί μόνο έξι μήνες μετά την ταφή σου και κρατάς το πραγματικό μυστικό ; Μια μεγάλη βλακεία, και αυτό δίχως ν’ ασχοληθεί καθόλου με τη δυναμική της επιχείρησης στην οδό Φάνι, την οποία προφανώς δεν γνώριζε και που ούτε είχε μελετήσει προσεκτικά. …
Μια μηχανή όμως φάνηκε εκεί….

Ναι, σίγουρα. Πέρασε μια μηχανή…καταλαβαίνεις πόσο παράξενο, στη Ρώμη. Το σίγουρο είναι πως ‘ανάγκη προστασίας’ δεν είχαμε ενάντια στους περαστικούς. Φτάνει να διαβάσεις τα πρακτικά των δικών, ή επίσης τις εφημερίδες του τότε, τα αυτοβιογραφικά γραπτά των πρώην μαχητών – ‘μετανιωμένων’ ή όχι – για να επαληθεύσεις πως όλες οι αντάρτικες ομάδες συνήθιζαν να εξασφαλίζουν από μόνες τους ‘την κάλυψη’ από κάθε απρόβλεπτο. Το αποφασιστικό σημείο δεν είναι το πέρασμα μιας μηχανής, αλλά η προσπάθεια να γίνει αυτό ‘η λεπτομέρεια που αλλάζει την Ιστορία’, μια φάρσα τέλος πάντων.

Και όντως οι δικαστές θέτουν την ‘αποκάλυψη’ στο αρχείο….Γιατί όμως είναι τόσο εύκολο να εξασφαλίσεις δεκάδες δεκάδων σελίδες στις εφημερίδες πυροβολώντας ηλιθιότητες πάνω στα γεγονότα της οδού Φάνι ;

Διότι δεν υπάρχει ένα πραγματικό ‘Κράτος’, όπως στην Γαλλία, να ελέγξει την ιστορική μνήμη. Αυτή είναι res nullius, κάθε πολιτική πλευρά μπορεί να την διηγηθεί όπως θέλει. Είδαμε τύπους όπως οι Giorgio Pisanò και Giampaolo Pansa να ‘ξαναγράφουν την Αντίσταση’, δίχως καμία κρατική αρχή να έχει κάτι να αντιτάξει, και λέμε πως είμαστε μια ‘Δημοκρατία που γεννήθηκε από την Αντίσταση’. Υπήρξε επίσης και μια ‘παρελθοντολογία συνομωσιακή της δεξιάς’, με τον βουλευτή Fragalà και κάποιους άλλους. Έλεγε τις ίδιες βλακείες των πρώην Κκι, για τα ίδια επεισόδια, απλά περιορίζονταν να βάζει έναν πράκτορα της Kgb στη θέση αυτού της Cia ή του Sisde. Μικρή φαντασία…φαίνεται πως οι καλύτεροι σεναριολόγοι τοποθετούνται ‘αριστερά’. Μιλάμε για το σημαντικότερο γεγονός του πάνω από μιας δεκαετίας αντάρτικου στις πόλεις, το μοναδικό που συμπεριέλαβε έναν απ’ τους ελάχιστους ηγέτες-κλειδιά της ιταλικής πολιτικής. Όλα τα υπόλοιπα ξεχάστηκαν, ο Μόρο ξεθάβεται κάθε φορά που αυτό χρειάζεται. Ή τότε που κάποιος έχει κάτι να κερδίσει.

Υπάρχει κάποια αναλογία με το ατύχημα που συνέβη στον Ferdinando Improsimato ;

Είναι πάνω κάτω το ίδιο πράγμα. Κι εδώ υπάρχει ένας πρώην αστυνομικός – εκεί ήταν πράκτορας του οικονομικού εγκλήματος – που ‘άγγιξε’ ένα κεντρικό συμβάν της Ιστορίας και ψάχνει αναγνωρισιμότητα, συνεντεύξεις, χρήματα ή ποιος ξέρει άλλο τι. Προσπαθούν διότι, επαναλαμβάνω, δεν υπάρχει ‘μνήμη πιστοποιημένη’. με κάποιο τρόπο οριστική. Κι έτσι παίζουν με τις ‘επιθυμίες’ εκείνης ή της άλλης πολιτικής παρέας, ανακυκλώνοντας παλιά ‘μυστήρια’ και προτεινόμενοι σαν [παραλλαγή στο θέμα’. Νομίζω πως θα υπάρξουν και άλλοι, διότι βρίσκουν εύφορο έδαφος στον πολιτικό αναλφαβητισμό που επιστρέφει, ακόμη και σε πρόσωπα που θα έπρεπε να έχουν ‘δομή’ πνευματική και κριτική πιο σταθερή.

΄Σκέφτεσαι πάντα κόσμο που προέρχεται από το Κκι ;

Πάνω κάτω ναι, διότι αυτοί που πέρασαν από τις εξωκοινοβουλευτικές ομάδες ή την αυτονομία θα έπρεπε να είναι πιο θωρακισμένοι. Μια βδομάδα πριν, για παράδειγμα, με είχαν προσκαλέσει να παρουσιάσω ένα μυθιστόρημα που ανασυνθέτει την δράση ενός κομουνιστή από την Μπολόνια από την Αντίσταση στα χρόνια του ’80. ‘Μια ιστορία μυθιστορηματοποιημένη’, ας πούμε, καλογραμμένη και άριστα τεκμηριωμένη. Όταν όμως φτάνει στην απαγωγή του Μόρο δέχεται παθητικά την ‘μυστηριολογία’. Κάνω την παρέμβαση μου, μιλάω καλά για όλα αυτά που μου άρεσαν, φέρνω όμως αντιρρήσεις στην υπόθεση των Ερυθρών Ταξιαρχιών και πάνω στο επεισόδιο για το οποίο μιλάμε. Έτσι κι αλλιώς, όλη αυτή η συνομωσιολογία στηρίζεται πλέον στο να ρίχνουμε ‘σκιές αμφιβολίας’ στον Mario Moretti που ,εξηγώ, είναι ο μοναδικός επίσης από τους ταξιαρχίτες της via Fani που βρίσκεται ακόμη στη φυλακή. Που σημαίνει, μιας και μιλάμε μεταξύ ανθρώπων με εξυπνάδα, πως κόβει τα κέρατα του ταύρου : πως μπορεί να υποθεί πως ‘έκανε χάρη’ στην εξουσία ένας που ύστερα από 33 χρόνια βρίσκεται ακόμη στη φυλακή ;
Σηκώνεται ο Μario Zani, ηλικιωμένος και σταθερά ηγετικό στέλεχος Του Κκ της Μπολόνια, πρώην ευρωβουλευτής, κλπ, και λέει ‘Δεν είναι αλήθεια! Είναι με αναστολή…’
Δεν ξέρω εάν καταλαβαίνετε τι σημαίνει : βρίσκεσαι στην φυλακή, το πρωί βγαίνεις και πηγαίνεις στην δουλειά, σε παρακολουθούν παντού, στην εργασία, στο σπίτι απ’ όπου περνάς το μεσημέρι για φαγητό και να ξαναγυρίσεις το βράδυ εκ νέου στη φυλακή, εάν θελήσεις μια μέρα να πάρεις ‘άδεια’ πρέπει να το ζητήσεις από τον δικαστή, εάν θέλεις να την περάσεις σε τόπο διαφορετικό από την κατοικία σου [ας πούμε στη θάλασσα εάν έχεις οικογένεια], στέλνεται η αστυνομία να ελέγξει την κατοικία, εάν σε φιλοξενούν ξεκινά έλεγχος και έρευνα στον οικοδεσπότη…..
Στην περίπτωση του Μάριο φτάσαμε στο εξής παράλογο : είχε ζητήσει να έρθει στη Ρώμη για την παρουσίαση ενός βιβλίου, ο Έρρι ντε Λούκα προσφέρθηκε να τον φιλοξενήσει. Διάβολε! ένας οικοδεσπότης πολύ γνωστός, φημισμένος, ένας συγγραφέας μεταφρασμένος σε τόσες γλώσσες….Λοιπόν, η αστυνομία απαντά πως γι αυτόν ‘οι πληροφορίες λένε πως στην πραγματικότητα είναι ένας οικοδόμος [έχει υπάρξει κάποτε και οικοδόμος] που έχει προηγούμενα για κάποιες διαδηλώσεις παράνομες, κλπ’. Και ο δικαστής – που προφανώς και αυτός δεν γνωρίζει τον Έρρι ντε Λούκα – αρνείται να του δώσει την άδεια να έρθει στη Ρώμη.

Αυτή είναι η καθημερινή ζωή ενός που ‘ανταμοίβεται’ γιατί ‘δούλεψε για την εξουσία’ ; Τότε στους εχθρούς τους τι κάνουν ; Λοιπόν ; Θέλω να σας θυμίσω πως ένας πραγματικός ‘πράκτορας’, την φυλακή, δεν την βλέπει ούτε στον ύπνο του, ούτε όταν πιάνεται στα πράσα. Μέχρι και ένας πράκτορας καταδικασμένος, κάποια στιγμή, για την σφαγή στην Πλατεία Φοντάνα – o Guido Giannettini ‘ – δεν έκατσε στη φυλακή πάνω από έξι μήνες συνολικά, πριν αποφυλακιστεί με όλες τις τιμές και προστατευτεί σε θέση της προτίμησης του.

Ο Μάριο αντιθέτως βρίσκεται εδ΄και 33 χρόνια μέσα, εκ των οποίων τα τελευταία σε ‘ημιελευθερία’. Και ένας πολιτικός με την εμπειρία του Τζάνι – ένας που είχε τον χρόνο να δει την αστυνομία να πυροβολεί τους διαδηλωτές και τους κομματικούς του συντρόφους να καταλήγουν συλληφθέντες – δεν ξέρει πλέον να ξεχωρίζει την πραγματικότητα ενός φυλακισμένου [ κι ας είναι ‘ημι’, μετά από πάρα πολλά χρόνια ‘πλήρως’ ] από την συνομωσιολογική διήγηση ; Εάν είναι έτσι – και περί αυτού πρόκειται, δυστυχώς – οποιοσδήποτε απατεώνας και να πέρασε κοντά από αυτή την ιστορία μπορεί να ‘δοκιμάσει’ την κίνηση του. Πάντα θα βρει κάποιον διατεθειμένο να τον παίξει με τα μέσα ενημέρωσης. Πρόκειται για ιστοριογραφική μπίζνα. Πουλάει πάντα, και χρησιμοποιείται για να σπάζει την Ιστορία σε κομματάκια, βρώμικες μικρές ρομαντικές ιστοριούλες. Σίγουρα, χρειάζεται και κάποιο ‘κοινό’ διατεθειμένο…..Μου φαίνεται όμως πως μόνοι τους το κατασκευάζουν κατ’ εικόνα και ομοίωση, χάρη βέβαια και στους πρώην Κκι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s