αθλητισμός · διεθνισμός

16 οκτωβρίου 1968 η ημέρα με τις γροθιές στον ουρανό

16 ottobre 1968 il giorno dei pugni al cielo
LA STORIA PERDUTA

Είναι η 16η οκτωβρίου του 1968. Ο Tommie Smith και ο John Carlos, δύο αθλητές από τις ΗΠΑ, που έπαιρναν μέρος στην Olympic Project for Human Rights , αποφάσισαν να τρέξουν στους Ολυμπιακούς παρότι πολλοί άλλοι αθλητές, που ανήκαν στην ίδια οργάνωση, είχαν αποφασίσει να μη πάρουν μέρος εξ αιτίας της δολοφονίας του Martin Luther King (που συνέβη στις 4 απριλίου του ίδιου χρόνου). Ο Smith ήρθε πρώτος (πετυχαίνοντας νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μέτρα), ο Carlos τρίτος. Εκείνη τη μέρα σε μία πόλη δηλητηριασμένη από τη σφαγή που συνέβη μόλις δύο εβδομάδες νωρίτερα (τη σφαγή στο Tlatelolco στις 2 οκτωβρίου 1968 ) πραγματοποιήθηκε ένα από τα ωραιότερα και πιο σημαντικά σε περιεχόμενο αφιερώματα στην ιστορία των αγώνων για τα ανθρώπινα   tsjc

δικαιώματα.

Την ιστορία αυτής της φωτογραφίας, που αντιπροσωπεύει μια από τις εικόνες με πολύ σημαντικό μήνυμα μέσα στα χίλια εννιακόσια μας διηγείται με πανέμορφα λόγια ο Gianni Mura:

Πρέπει να προσπαθήσεις να μη πέσει το βλέμμα σου στους δυο που έχουν σκυμμένο το κεφάλι, τη γροθιά σηκωμένη μέσα σε μαύρο γάντι, μαύρες κάλτσες δίχως παπούτσια, επάνω στο βάθρο. Πρέπει να συγκεντρωθείς στον αθλητή στ’ αριστερά, λευκό, το βλέμμα να κοιτά μπροστά, τα χέρια στα πλευρά του.
Πρέπει να θυμηθούμε κάποια πράγματα, για εκείνο το ’68 που μονίμως το ταυτίζουμε με τον Γαλλικό Μάη. Στις 16 Μαρτίου έχουμε τη δολοφονία του Martin L. King, στις 5 ιουνίου είναι η σειρά του Bob Kennedy. Προσθέστε την περίπτωση της Biafra, τα σοβιετικά άρματα μάχης στην άνοιξη της Πράγα, της σφαγή στην πλατεία των Τριών Πολιτισμών, piazza delle Tre Culture, λίγο πριν το ξεκίνημα της μεξικανικής Ολυμπιάδας.
Πρέπει να γνωρίζουμε πως τον τελικό στα 200 μέτρα τον κέρδισε ο Tommie Smith με 19”83 (ο πρώτος που κατέβασε το ρεκόρ κάτω από τα 20”) μπροστά από τον Norman (20’06”) και τον Carlos (20’10”). Ο Carlos ξεκίνησε δυνατά, πολύ δυνατά. Ο Smith τον προσπέρασε στα 30 μέτρα από την γραμμή και τρέχει τα τελευταία 10 μέτρα με τα χέρια ψηλά. Ο Norman στα 100 έρχεται έκτος, περνά τον Carlos στα τελευταία μέτρα. Πρέπει να ξέρουμε πως στα ‘67 ο Harry Edwards, κοινωνιολόγος στο Berkeley, βαρύτονος, καλός δισκοβόλος, δημιούργησε την Ophr – Olympic program for human rights, Ολυμπιακό πρόγραμμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ιδέα είναι οι μαύροι αθλητές να μποϋκοτάρουν τους Αγώνες, είναι όμως δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Αυτοί που παίρνουν μέρος θα φορούν διακριτικό, ένα είδος κονκάρδας, και είναι ελεύθεροι να διαδηλώσουν την διαμαρτυρία τους με τον τρόπο που πιστεύουν. Ο Smith και ο Carlos, που τους δέχτηκαν στο San José διότι πολύ καλοί αθλητές, με τη σειρά τους φοιτητές Κοινωνιολογίας, φορούν το διακριτικό και θέλουν να διαδηλώσουν.

Πρέπει να έχουμε επίσης και μια ιδέα της ηλικίας των τριών στο βάθρο. Όλοι γεννημένοι ιούνιο μήνα. Ο Smith στο Texas, έβδομος από έντεκα αδέλφια. Είναι 24 χρόνων. Ο πατέρας του μαζεύει βαμβάκι. Ο Norman είναι ο μεγαλύτερος, έχει 26 χρόνια, ο πατέρας του είναι χασάπης, οικογένεια πολύ θρησκευόμενη και κοντά στον Στρατό Σωτηρίας. Ο Carlos είναι 23 χρονών, ο πατέρας του τσαγκάρης, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Harlem.

Με το που κατέβηκαν από το βάθρο η καριέρα τους ήταν καμένη, bruciata, και η ζωή μια κόλαση. Εκείνοι όμως δεν το ξέρουν και, εάν το ξέρουν, δεν τους ενδιαφέρει.
Στον διάδρομο κάτω από τις κερκίδες που πηγαίνει από τα αποδυτήρια στο βάθρο ο Norman παρακολουθεί τις ετοιμασίες των δυο αμερικανών. Όλα είναι με δύναμη συμβολικά, από την έλλειψη παπουτσιών [συμβολίζει τη φτώχεια], στην αλυσιδίτσα με μικρές πέτρες που ο Carlos κρεμάει στο λαιμό του [κάθε πέτρα είναι ένας μαύρος που αγωνίζεται για τα δικαιώματα και υπέστη λιντσάρισμα].
Ο Smith και ο Carlos εξηγούν. Και ο Norman τους λέει: «Δώστε μου ένα από τα διακριτικά, είμαι αλληλέγγυος μαζί σας. Όλοι γεννιόμαστε ίσοι και με τα ίδια δικαιώματα». Έτσι και ο Norman καρφιτσώνει την κονκάρδα στα αριστερά της φόρμας του. Υπάρχει ένα πρόβλημα, ο Carlos έχει ξεχάσει τα μαύρα γάντια στο αθλητικό χωριό, ενώ ο Smith έχει μαζί του εκείνα που αγόρασε η Denise, η γυναίκα του. «Ας βάλει το ένα ο ένας και το άλλο ο άλλος», τους συμβουλεύει ο Norman. Έτσι κάνουν. Ο Smith σηκώνει την δεξιά γροθιά του και ο Carlos την αριστερή.
(Gianni Mura)
http://youtu.be/ocu-llaGEnY

https://maddalenarobinblog.wordpress.com/2013/10/16/16-ottobre-1968-il-giorno-dei-pugni-al-cielo/

Μια σκέψη σχετικά μέ το “16 οκτωβρίου 1968 η ημέρα με τις γροθιές στον ουρανό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s