i libri di michele · τα βιβλία του μιχάλη

χόρεψες πάνω στο πλευρό του καρχαρία – 12

Έρωτας Αρχάγγελος

Σάββατο χαράματα μπρός στην Αχερουσία ,χόρεψα ζεϊμπέκικο πάνω στη φωτιά
βήματα γενέθλια για την αθανασία, κι όλες οι αγάπες μου μια ξενιτιά.
Πήρα από τα μάτια σου λίγο μαύρο χρώμα
κι έβαψα τα μάτια μου, μάνα μη με δεις
τη στερνή κουβέντα σου τη θυμάμαι ακόμα
Σαν χορεύεις μού ‘λεγε, να σαι ο Διγενής

Δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου το ατέλειωτο, ασταμάτητο χειροκρότημα στον μεγάλο Δημήτρη, όταν πήρε μέρος στη συναυλία, στο Στάδιο το Παναθηναϊκό, την πρώτη μετά την μεταμόσχευση. Τα λόγια είναι περιττά.

Βλέμματα χαράξανε στις μαύρες τις οθόνες, κι οι τυφλοί προφήτες προδίδουν τους χρησμούς
έρωτας Αρχάγγελος σαν τις παλιές εικόνες, κι ο χορός του κόσμου ραγίζει τους αρμούς
Είναι τα τραγούδια μας ηφαίστεια που καίνε ,σώματα κι αγάλματα βγάζουνε φτερά
τα αρχαία πάθη μας και τα φιλιά σου φταίνε
κοίτα αναστήθηκα για δεύτερη φορά……
ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΕΟΝΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΝΤΖΟΣ.

Έτσι όπως γύρισα από τη θάλασσα και ετοιμάστηκα να την πέσω έπεσε το βλέμμα μου σ’ ένα δισκάκι του Σαββόπουλου από τις συναυλίες του στο ΟΑΚΑ. Και θυμήθηκα, διαπίστωσα πως ακόμα και τη διαμαρτυρία του ο νεοέλληνας [ κωλοέλληνα τον αποκάλεσε ο ποιητής, ο δε παλαιότερος Καραμανλής θυμάστε μας είχε πει πως ‘η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο’], λοιπόν αυτός ο δυστυχής νεοέλληνας γέμισε τη δεκαετία του 80 μέσα σε μία εβδομάδα δύο φορές ,ασφυκτικά το τεράστιο στάδιο παραληρώντας στις συναυλίες του Νταλάρα και άλλη μία φορά του Νιόνιου, τραγουδώντας τραγούδια ,πολλά από τα οποία παίζονταν σε όλες τις διαμαρτυρίες. Λέγεται πως πάνω από ενάμισυ εκατομμύριο σπίτια παρακολούθησαν όλα αυτά τα χρόνια τις καταγγελτικές , μέσα από τη σάτιρα, και όχι μόνο, εκπομπές του Λαζόπουλου. Χειροκροτώντας σαν γνήσιος οπαδός.

Και μετά γρήγορα στο κρεβάτι, αύριο πρέπει να δουλέψουμε. Σαν να μη συνέβη τίποτα. Ξέρω πως εάν όλοι αυτοί σταματήσουν για ένα μήνα να κάνουν αυτό που κάνουν κάθε μέρα και ακολουθήσουν αυτό που υποτίθεται πως κινεί το μέσα τους τότε το σύστημα έχει πάθει έμφραγμα!.
Μετά ξύπνησα κι εγώ.
‘Όνειρο ζω, μη με ξυπνάτε.’
Προσέξατε πως κι αυτός ο τύπος έξω από το ΟΑΚΑ έχει στήσει την πραμάτεια του;
Μη τρως κρεμμύδι, μυρίζει, αμ το σκόρδο πάλι;
Σύγχρονος νεοελληνικός πολιτισμός.
‘Στα Σάλωνα δεν σφάζουνε αρνιά
Δεν πάει το παπάκι στην ποταμιά.’
‘Το έθνος προσκυνά σώβρακα και φανέλες!’
Και για να σοβαρευτούμε:

Του βάζεις δύσκολα του κόσμου αυτού του άμυαλου και ξενυχτάς με το ζεϊμπέκικο του αρχάγγελου,
γελάς με γέλιο δυνατό κι όποιος αντέξει μετά ζητάς σιωπή που δεν σηκώνει λέξη.
Μοναχική και σπάνια γυρνάς μες τα Βαλκάνια ανέμους να θερίσεις
σαν Παναγιά σ’ ένα τεκέ ψάχνεις του κόσμου τον λεκέ
για να τον καθαρίσεις
Μελαχρινούς θεούς τις νύχτες ονειρεύεσαι και μ’ όποιον ήλιο σεργιανάς τον ερωτεύεσαι
οχτώ μποφόρ κι οι δράκοι βγήκανε στο κύμα
παίρνεις μελάνι και φτερό και γράφεις ποίημα.
ΜΑΡΙΟΣ ΤΟΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ 1994 ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΓΡΑΨΑΣ
ΤΟ ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ

ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΏΝΟΥΜΕ
Δυνατά, δυνατά, γίνανε όλα δυνατά τ’ αδύνατα
δυνατά, δυνατά, σ’ ένα θέαμα κοινό
δυνατά, δυνατά, κι όπως πάνε του χορού τα βήματα
με τα χέρια ανοιχτά όλα τα περιφρονώ.

ο Νίκος

ήταν ο »εθνικός ύμνος» στην Ελλάδα, για πολλά χρόνια, αυτό το τραγούδι, στο Vanitas, όταν το έπαιζε ο Νικόλας, επικρατούσε νεκρική σιγή!

Και τιμή στην ανεπανάληπτη Σωτηρία Μπέλλου

Δεν λες κουβέντα, κρατάς κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα
Ξέρω τ’ όνομά σου
Ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας μια αλλιώτικη ζωή.

Και στον Δήμο Μούτση.
81 ΦΡΑΓΜΑ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ, ΜΠΕΛΛΟΥ ,ΜΟΥΤΣΗΣ το άκουσα πρώτη φορά στο ‘Νησί.’

Δεν λες κουβέντα κρατάς κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα, κι ακούω μόνο συνθήματα μεταλλικά των μικροφώνων, ξέρω τ’ όνομά σου την εικόνα σου και πάλι από την αρχή,
ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας μια αλλιώτικη ζωή.
Περνούν οι νύχτες τα δευτερόλεπτα βαριά στους λεπτοδείχτες, ζητώντας κάτι που να μη γίνεται ουρλιαχτό κι οφθαλμαπάτη.
Στων χιλιομέτρων την ερημιά, και τη σιωπή των χρονομέτρων
ακούγονται τώρα σειρήνες μεταγωγικά κι ασθενοφόρα.

Και. 1980 Λαϊκά προάστια Ηλίας Ανδριόπουλος Σωτήρης Μπουρμπούλης

Φεύγανε οι εργάτες κι έφευγες μαζί τους κι έμεινα μόνη να σε καρτερώ
μ’ ένα τραγούδι στο πικρό μου στόμα κι ένα λουλούδι μέσα στο νερό
Έλα να μάθεις στην πλατεία Βάθης έλα να μάθεις τι ζωή περνώ
έλα να κάτσεις δίπλα μου να κλάψεις ένα βραδάκι τέρμα Αχαρνών.
Νύχτωνε και έπεφτε το βαρύ σκοτάδι όταν μου είπες ‘φεύγω, έχε γεια’
χρόνια και χρόνια περιφρονημένη καρδιά καμένη απ’ την πυρκαγιά.

Και 1972 βρώμικο ψωμί με Διονύση Σαββόπουλο Ζεϊμπέκικο!

401 αγωνία για ηλεκτροσόκ νεκροζώντανοι στο Κύτταρο σκηνές ρόκ.
Φωτογραφία με την Μπέλλου Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια και με τους φίλους τους παλιούς
τριγυρνάμε στα σκοτάδια κι όμως εσύ δεν μας ακούς, δεν μας ακούς που τραγουδάμε με φωνές ηλεκτρικές, μες τις υπόγειες στοές, ώσπου οι τροχιές μας συναντάνε τις βασικές σου τις αρχές.
Ο πατέρας μου ο Μπάτης [απρόσιτη μητέρα μορφή από χώμα και ουρανό] ήρθε απ’ τη Σμύρνη το 22[ θα χαθώ απ’ τα μάτια σου τα δυο] , κι έζησε πενήντα χρόνια [μες τον κόσμο] σ’ ένα κατώι μυστικό.
Σ’ αυτόν τον τόπο όσοι αγαπούνε [αν αγαπούνε] τρώνε βρώμικο ψωμί [του λόγου σου οι πιστοί],
κι οι πόθοι τους ακολουθούνε υπόγεια διαδρομή.
Χθες το βράδυ είδα έναν φίλο σαν ξωτικό να τριγυρνά, πάνω στην μοτοσυκλέτα
και γύρω τρέχανε σκυλιά
Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα βάλε στα ρούχα σου φωτιά [σαν τον Μάρκο]
βάλε στα όργανα φωτιά
να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα [να κλείσει η λαβωματιά ]
η τρομερή μας η λαλιά.

Αξέχαστο ‘Φράγμα’ του Μούτση!
‘Στον ίδιο παρονομαστή κι εγώ μπήκα μ’ εσένα’.

Κι εσείς μικροαστοί που έχετε βολευτεί στη μιζέρια σας κι έχετε κάνει τρόπο ζωής το δουλικό συμβιβασμό ,αφήστε λεύτερα τα παιδιά να καβαλήσουν τα όνειρά τους, κι αν μη τι άλλο μη τα κρίνετε, μη τα κατεβάζετε στα σκοτεινά υπόγεια της δικής σας ατολμίας . Εγώ, εσείς, εμείς έχουμε συμβιβαστεί με τις μικροασφάλειες μας αλλά μη λέμε κιόλας πως ζούμε κάτι εξαιρετικό. Μόνο η ζωή στην παραβατικότητα μπορεί να χαρίσει χαρά, ναι, πολύ χαρά, χαμόγελο γνήσιο, γιατί παραβατικότητα σημαίνει λευτεριά από τους κανόνες με τους οποίους σφάλισαν τις ανασφάλειες τους οι παραδομένοι.

Αφήστε λοιπόν τα παιδιά ν’ ανοίξουν πανιά στις θάλασσες των στεναγμών τους μιας και δεν τους νοιάζει που η ακτή δεν φαίνεται ακόμη προσιτή, δεν χρειάζονται λιμάνια, ελευθερία χρειάζονται, να ρισκάρουν χρειάζονται, μπας και τα καταφέρουν εκεί που εμείς τρομάξαμε να προσπαθήσουμε.
Λευτεριά λοιπόν σε όσους είναι στα κελιά! εσείς που συμβιβαστήκατε με την μετριότητα.

θα πληρώσετε για όλα 5

‘Κάγκελα παντού, και τα μυαλά στα κάγκελα του αόρατου εχθρού.’
Θαυμάσια συναυλία του Πανούση σε πανέμορφη τοποθεσία, καλοκαιράκι στις αρχές το ’80 στο αρχαίο θέατρο ,στον Λιμένα Θάσου, μέσα στα πεύκα, πάνω από τη θάλασσα. Αγαπημένο μέρος όπως και οι Αλυκές, στην πίσω μεριά του νησιού, με τόσες ομορφιές μέσα και έξω από το νερό.

Επιστρέφοντας στο σήμερα να σας μεταφέρω την κουβέντα που είχα με τον γυιό μου μόλις πριν λίγο. Με ρώτησε για την μετά θάνατο ζωή! Του απάντησα πως δεν γνωρίζω, μα την αλήθεια ,τι γίνεται με τον θάνατο , του μίλησα για τις διάφορες απόψεις ξεκινώντας από τους βουδιστές οι οποίοι πιστεύουν στην μετενσάρκωση του ανθρώπου, πως η αθάνατη ψυχή τρυπώνει σε άλλη ύπαρξη που γεννιέται εκείνη την ώρα, σύμφωνα με το επίπεδο εξέλιξης στο οποίο είχε φτάσει ο θανών . Στην εξελικτική διαδικασία λοιπόν μέχρι να κατακτήσει η ψυχή την νιρβάνα , την τέλεια εκείνη κατάσταση της αταραξίας, αυτό νομίζω που ο χριστιανισμός αποκαλεί θέωση. Αυτό που οι άγιοι άνθρωποι γεύονται κάποιες φοράς στην προσευχή τους.

Του είπα επίσης πως ο χριστιανισμός πιστεύει στην ζωή μετά τον θάνατο, σε μία κατάσταση ανάμεσα σε αυτό που γνωρίζουμε και την θέωση, την αιώνια παραδείσια ζωή γι αυτούς που θα λάβουν τη θεία χάρη. Αυτή η ενδιάμεση κατάσταση θα διαρκέσει μέχρι την δεύτερη έλευση του Χριστού ο οποίος και θα διαλέξει αυτούς που θα κερδίσουν τον Παράδεισο από αυτούς που την πάτησαν και θα τραβήξουν το ατέλειωτο κουπί. Μαζί Του είπα στον Πρόδρομο μέχρι στιγμής βρίσκεται μονάχα ο ληστής που σταύρωσαν την ίδια μέρα και τον αναγνώρισε σαν Υιό του Θεού.
Του είπα επίσης πως η άποψη της επιστήμης λέει πως μετά τον θάνατο η ανυπαρξία, σαν να σβήνει το φως για πάντα, τέλος πάντων το αιώνιο σκοτάδι, το αιώνιο τίποτα, η πιο απαισιόδοξη από τις υποθέσεις.
Με τις δύο πρώτες να είναι πιο ελκυστικές και με την πρώτη μακράν προτιμότερη!.

Μου φαίνεται πως η πρώτη κερδίζει με ‘νoκ άουτ’ την δεύτερη μιας και κανείς δεν μπορεί να διανοηθεί πως υπάρχει Θεός που καταδικάζει σε βάσανο αυτόν που δεν συμφωνεί μαζί του. Τέλος πάντων αυτόν με τον οποίο δεν τα βρίσκουν!
Αυτά είπαμε με τον υιό μου και ανανεώσαμε τη συζήτηση για την επόμενη φορά.

ο τελευταίος πειρασμός

Μας ζητάτε να λάβουμε υπ’ όψη αυτά που σκέφτεστε, όλοι εσείς που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχετε στηρίξει μέχρι σήμερα την υπάρχουσα κατάσταση. Πώς θα το κάνουμε αυτό όταν εσείς πρώτοι δεν έχετε αναρωτηθεί ,μια φορά ,πώς εμείς τα βγάζουμε πέρα! Όταν μάλιστα καταφέρουμε να τα βγάλουμε πέρα! Που δεν αναρωτηθήκατε ποτέ για τις δικές μας αγωνίες, τη δική μας έγνοια, τα ιδανικά και τις ανάγκες μας!
Κι όταν όχι, ,όταν δεν αντέχουμε ,τι γίνεται ;

Όταν αυτοκτονώ, όταν πεινώ, ή δεν έχω να πάω διακοπές, ή να σπουδάσω τα παιδιά μου, ή ακόμη και βενζίνη για να μεταφερθώ εκεί που θέλω ; Ή χίλια άλλα ή, ή ,ή. …. ‘δεν μπορώ’ της καθημερινότητας που αυτοί , συνειδητά ή ασυνείδητα μου επιβάλλουν ; Αυτοί οι αιώνιοι άλλοι.
Έχει οριστικά διαρραγεί η κοινωνική συνοχή, και όχι εξ αιτίας μας.

Σε κάθε εποχή υπάρχουν 3 διαφορετικοί τύποι ανθρώπων:
α. Αυτοί που κάνουν τη διαφορά ,οι πιο ευαίσθητοι, αυτοί που ανοίγουν δρόμους, ψάχνονται, δεν φοβούνται να ρισκάρουν .Που σκέφτονται αυτόνομα.
β. Αυτοί που ακολουθούν
γ. Αυτοί που παρακολουθούν, που τρώνε αμάσητη τροφή , η σιωπηλή πλειοψηφία.

Στα χρόνια του ‘60 με ‘70 την Ελλάδα κυβερνούν αστοί με μεγαλοαγρότες, έχουν δημιουργήσει ένα αξιακό σύστημα γύρω από το οποίο οι ιδιοκτήτες του πλούτου έχουν την εξουσία, με πυλώνα το πατρίς-θρησκεία-οικογένεια-βασιλιάς.
Από την άλλη έχουμε την τιμημένη εργατιά και τους μικροαγρότες.
Δεν υπάρχει εκτεταμένη μικροαστική τάξη, αυτή δημιουργείται από το ’80 και μετά με ξένα κόλυβα.

Εκεί διαρρηγνύεται και όλο το αξιακό σύστημα που περιγράψαμε με τον ατομικισμό , νωρίτερα υπήρχε η προσφορά και το μοίρασμα.
Θα σας δώσω παράδειγμα . Θυμάμαι ακόμη πως στις παρέες, στα ταβερνάκια να μαλώνουν οι φίλοι για το ποιος θα κεράσει τους υπόλοιπους, Ενώ λίγο αργότερα, στην παραλία κάναμε ρεφενέ με 8 και 10 άτομα ,έπιναν και έτρωγαν 30, κανείς δεν έλεγε τίποτα ,απλά ψιλό δούλευες τους μόνιμους τζαμπατζήδες, που συνήθως δεν ήταν μπατίρηδες

Υπήρχε ρατσισμός από ανέκαθεν στην Ελλάδα. Το διαφορετικό το λοιδορούσαν μια ζωή, το περιγελούσαν, η αστυνομία το κυνηγούσε και δεν μιλούσε κανείς.
Εκείνα τα χρόνια όλο αυτό το σύστημα αρχίζει και σαρώνεται από τη λαίλαπα του ‘68 που φυσά παντού. Εδώ βέβαια ο αέρας κόβει, να είναι καλά η χούντα.
Στον υπόλοιπο κόσμο καταλαβαίνουν πια οι νέοι πως γύρω από την εξουσία και την εργασία έχει στηθεί ένα αξιακό σύστημα που παράγει συντήρηση και υπεραξία σε όλες τις δραστηριότητες του λαού.

Έτσι ο επαναστατημένος ζητά την απελευθέρωσή του από την εργασία και όλο το αξιακό σύστημα που έχει κτιστεί γύρω της.
Ελευθερία λοιπόν του ατόμου και της τάξης, συλλογικότητα, μοίρασμα, αλληλεγγύη.

Κριτικάρεται συγχρόνως η ΕΣΣΔ σαν κρατικός καπιταλισμός από αριστερά και σαν μη ελευθερία -στην κατανάλωση- από δεξιά.
Χάνει το εργοστάσιο την κεντρικότητά του , από αριστερά, ελευθερώνεται ο εργάτης από την αλλοτρίωση του 8ωρου στην αλυσίδα, αλλά γίνεται σκλάβος του υπολογιστή-ρομπότ.
Χάνει σε μαζικότητα
Χάνει συλλογικότητα
Διαχέεται το εργοστάσιο στην κοινωνία
Διασπάται η ενότητα
Δημιουργείται εργατική αριστοκρατία
Στρατιές ανέργων συμπιέζουν προς τα κάτω εισόδημα και δικαιώματα.
Έχουμε συνολική αντίθεση στο σύστημα με αντεξουσία , στιγμές, μέρες, μήνες, χρόνια ελευθερίας που εκφράζεται και με παραβατικότητα.
Έχουμε επίσης όλα αυτά τα χρόνια την μεγάλη υποκρισία των αριστερών ανά την υφήλιο που θέλουν στα λόγια μιαν άλλη κοινωνία αλλά στην πράξη είναι από τους βασικότερους πυλώνες που κρατούν σταθερά στη θέση της αυτήν, την υπάρχουσα. Κριτικάρουν δε και επιτίθενται σφοδρότατα όλους αυτούς που σε αντίθεση με τους ίδιους κάνουν πράξη από τα σήμερα αυτήν την άλλη κοινωνία συλλογικά και παραβατικά, τους αντάρτες δηλαδή και τους αντί εξουσιαστές της πράξης.

Ή ζεις παραβατικά, ή εγκαταλείπεις όσο γίνεται περισσότερο την κεντρικότητα του χρήματος στη ζωή σου, και την αναπαραγωγή του πλούτου και του αξιακού οικοδομήματος της άρχουσας τάξης.
Επανανοηματοδότηση της ζωής στην πράξη είναι η μόνη λύση για όσο το δυνατόν περισσότερη ελευθερία!!
Όχι στον ατομικισμό- ναι στη συλλογικότητα.
Συντηρητισμός σημαίνει να φοβάσαι το καινούριο
Να φοβάσαι να πράξεις διαφορετικά
Να φοβάσαι την γνώμη των γύρω
Να φοβάσαι την ανταλλαγή απόψεων
Να περιχαρακώνεσαι στις θέσεις σου
Αυτή ήταν πάντα η ελληνική κοινωνία όπου αξία είναι αυτό που κατέχεις και όχι αυτό που είσαι

Νεαροί θέλαμε να ψαχτούμε με όλα όσα γίνονταν τότε στον υπόλοιπο κόσμο και δεν μας αφήνανε. [μαλλιά, ρούχα, μουσική, συμπεριφορές κλπ].
Πηγαίναμε έξω [στο εξωτερικό] και όταν γυρίζαμε μας κορόιδευαν πίσω από την πλάτη για όλα αυτά τα ‘νέα’ έθιμα και ήθη που φέρναμε μαζί μας.
Ατέλειωτες συζητήσεις έμπροσθεν για την σεξουαλική ‘επανάσταση’ ,άκρατος συντηρητισμός, από μικρούς και μεγάλους, [από πίσω και στα κρυφά γίνονταν της Πόπης, το έζησα προσωπικά με κάθε είδος παντρεμένης, γνωρίζω για πολλά άλλα καρυδιάς καρύδια και θα σας θυμίσω μονάχα το σκάνδαλο που έσκασε πανελλαδικά με την καλή και τίμια καβαλιώτισα νοικοκυρά που πότιζε ναρκωμένο γάλα τον σύζυγο για να τον κανονίζει κοιμισμένο ο γκόμενος], η καταπίεση δεν γνωρίζει σύνορα, δεν τηρεί όρια. Να μη ξεχάσουμε την αντιμετώπιση των γυναικών από την κοινωνία στο τραγούδι του Σαββόπουλου που μιλάει για την ‘νταρντάνα τη Ζωζώ’ στο Φορτηγό του , και της χήρας στο βιβλίο του Καζαντζάκη για τον Ζορμπά. Για να μη πούμε για την συμπεριφορά απέναντι στον ίδιο τον μεγάλο Έλληνα από την εκκλησία.

συνεχίζεται

James Sound Live

στην υγειά σου Σπύρο Βερονίκη!

μιχαλης 291

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s