ένοπλη πάλη, lotta armata · βασανιστήρια, tortura · διεθνισμός, internazionalismo

Carlos Marighella

augusto marighella mariarita do nascimento

autor dementio memoriae

Non ebbe tempo per avere paura
δεν είχε χρόνο για να φοβηθεί

ο Augusto Marighella ήταν ένας ιταλός μετανάστης, μηχανικός, άθεος και αναρχικός.
έφτασε από τη Ferrara στο Salvador de Bahia, στην Bραζιλία, ερωτεύτηκε την Maria Rita do Nascimento, απόγονο της εθνότητας Haussa, και την παντρεύτηκε.
οι Haussa ήταν ανάμεσα στους σκλάβους που αιχμαλωτίστηκαν μεταξύ του Niger και της Νιγηρίας του βορρά, και στο Salvador, το κοντινότερο αμερικανικό λιμάνι στην Αφρική και γι’ αυτό στρατηγικό σημείο της διαδρομής των σκλάβων, που είχαν ήδη εξεγερθεί το 1807 (στην Βραζιλία η δουλεία απαγορεύτηκε μόνο το 1888, με την Lei Aurea).

ο ευτυχισμένος υβριδισμός των Augusto και Maria Rita έφερε στον κόσμο επτά μιγάδες.
ζούσαν στην Baixa do Sapateiro -μια συνοικία που οι αναγνώστες του Jorge Amado επισκέφτηκαν στα μυθιστορήματα του- όταν, στις 5 δεκεμβρίου 1911, έφεραν στον κόσμο εκείνον με τα πράσινα μάτια, και τον ονόμασαν Carlos.

σχεδόν 68 anni μετά , στις 4 νοεμβρίου 1969, η είδηση του θανάτου του Carlos έκανε τον γύρο του κόσμου.

ο Carlos Marighella ήταν ο κυριότερος διοικητής της Açao Libertadora Nacional (ALN), μια ‘οργάνωση έμβρυο του επαναστατικού στρατού, ένοπλη δύναμη του λαού, μοναδική ικανή να καταστρέψει τις ένοπλες δυνάμεις της αντίδρασης, να ρίξει την δικτατορία και να διώξει τον ιμπεριαλισμό.’un’organizzazione “embrione dell’esercito rivoluzionario, forza armata del popolo, l’unica capace di distruggere le forze armate della reazione, abbattere la dittatura ed espellere l’imperialismo”. η ALN έσπαζε την σύλληψη του κόμματος του παραδοσιακού μαρξισμού-λενινισμού εξαλείφοντας, σύμφωνα με τον Marighella, “το πολύπλοκο σύστημα διοίκησης και κατεύθυνσης με όλα τα ενδιάμεσα βήματα και στάδια και μια αυξημένη διοίκηση, βαριά και γραφειοκρατική”.

ο Carlos Marighella αιφνιδιάστηκε από μια ενέδρα της αστυνομίας στις 8 το βράδυ της 4ης νοεμβρίου 1969, στην Alameda Rio Branco, στο San Paolo. βρισκόμενος στην παρανομία, πηγαίνει σε ένα ραντεβού που κλείστηκε με δομινικανούς μοναχούς, η παγίδα στήθηκε αφού αυτοί, ύστερα από βασανιστήρια, το είχαν αποκαλύψει στους μπάτσους.

ο όγκος φωτιάς που άδειασαν επάνω του είναι τεράστιος. πέφτουν νεκροί στη γη άλλοι δύο άνθρωποι, μια αστυνομικός και ένας περαστικός, ένας ακόμη αστυνομικός τραυματίζεται.
και όμως, ανταλλαγή πυροβολισμών δεν υπήρξε, ο Marighella δεν βρήκε καν τον χρόνο να σκεφτεί να βγάλει το πιστόλι του. είχε όμως καταστεί ο εχθρός νούμερο ένα της στρατιωτικής δικτατορίας, και οι 29 (40 σύμφωνα με άλλες εκδοχές) άνθρωποι της DOPS (Υπηρεσία πολιτικής και κοινωνικής τάξης), που οδηγούσε ο Sergio Fleury, ήταν αγχωμένοι να κάνουν δικό τους το διάσημο τρόπαιο. ακολούθησε το στήσιμο της σκηνής, το πτώμα τοποθετήθηκε σε ένα μικρό Volkswagen και η επίσημη εκδοχή της ένοπλης αντίδρασης του στη διαταγή να παραδοθεί που του δόθηκε από τον εκπρόσωπο Fleury.

μόνο το 1996, με την εργασία έρευνας της ειδικής Επιτροπής για τους νεκρούς και τους εξαφανισμένους -desaparecidos, η επίσημη εκδοχή αμφισβητήθηκε και αποδείχθηκε πως ο Marighela εκτελέστηκε με ένα χτύπημα εξ επαφής αφού είχε τραυματιστεί τέσσερις φορές. το ομοσπονδιακό Κράτος ανέλαβε τελικά τις ευθύνες του. το 2008, η Επιτροπή αμνηστίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης απέδωσε στην Clara Charf, σύντροφο του Marighella, ένα ποσό σαν τίτλο αποζημίωσης, αναλογικά με πολλές άλλες περιπτώσεις αμνηστευμένων. (η Επιτροπή έχει ήδη εκδικάσει γύρω στις 29’000 περιπτώσεις).

τον δεκέμβρη του 1979, τα λείψανα του Carlos Marighella, που είχε ταφεί από τη DOPS στο San Paolo σαν άπορο, μεταφέρθηκαν και θάφτηκαν στο κοιμητήριο της Quintas dos Lázaros στο Salvador de Bahia (στη φωτογραφία, η ταφόπλακα σχεδιασμένη από τον Oscar Niemeyer). ο Jorge Amado, που ήταν φίλος του και σύντροφος στα κοινοβουλευτικά έδρανα του κομουνιστικού κόμματος, Partito Comunista Brasiliano (PCB), του αφιέρωσε δυνατούς και συγκινητικούς στοίχους.

“Reconhecimento” [τελειώνει με αυτό τον τρόπο] :

βρίσκεσαι σπίτι Σου, Carlos, η μνήμη σου ανακαινισμένη, διαυγής και καθαρή, φτιαγμένη από αλήθεια και αγάπη
Έφθασες εδώ χάρη στα χέρια του λαού. πιο Ζωντανός από ποτέ, Carlos. Marighella_tumulo

μορφές της μνήμης

το όνομα του Carlos Marighella έχει μεγάλη φήμη, στην Βραζιλία έγινε ένα είδος εικονίσματος, συγκρίσιμο εκείνου ενός εθνικού Che Guevara.
έξυπνος κι αυτός, καλλιεργημένος, ποιητής, επαναστάτης, πολιτικός, αντάρτης, αποφασισμένος, οπλισμένος και γεμάτος κουράγιο: »δεν είχε χρόνο για να φοβηθεί».

τα στοιχεία της αίγλης του και ρομαντισμού δεν λαμβάνουν όμως υπ’ όψιν τη σύγκρουση κατηγοριοποιήσεων που σημαδεύουν τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις συλλογικές. το ζευγάρι αντιθέτων δεν έχει σημεία συνάντησης: είναι τρομοκράτης και δολοφόνος, σύμφωνα με τον ορισμό των αρχών, ή ήρωας της αντίστασης, για όλους τους αντιπάλους της δικτατορίας.

σε διάφορα βραζιλιάνικα Κράτη, ο Carlos Marighela είναι όνομα μιας ‘οδού’, ενός δρόμου της πόλης. όμως οι επικεφαλίδες των δρόμων δεν είναι εύκολες ή προεξοφλημένες.

η απόδοση των τοπωνυμιών είναι ένας από τους θεσμοθετημένους χώρους της μνήμης, και με αυτή την έννοια επίσης τόπος διαμάχης.
εάν στη Βραζιλία, όπως και σε πολλές άλλες χώρες μεταξύ των οποίων η Ιταλία, συμβαίνει σχεδόν από συνήθεια πως στις διάφορες πολιτικές παρατάξεις αποδίδονται από το δημοτικό συμβούλιο μια ‘ποσότητα’ από τις κεφαλίδες που θα αποφασισθούν – με τρόπο ώστε να εγκριθούν συναινετικά – , συμβαίνει επίσης σε κάποια ονόματα να δοθεί μάχη.

η ομάδα Tortura Nunca Mais κατήγγειλε την ονομασία μιας οδού στον Sergio Fleury, τον δολοφόνο του, patron της DOPS, κατ’ εξοχήν βασανιστή και ηγέτη του Τάγματος θανάτου.
η είδηση ενός ‘Δρόμου του βασανιστή’ ξεσήκωσε διαμαρτυρίες, και τον μάιο του 2009 το δημαρχείο του San Paolo έλαβε μέτρα για να μετακινήσει το αφιέρωμα σε ένα από τα πιο αδιαφιλονίκητα καθάρματα εκείνης της ιστορίας, επιπλέον νεκρό στο yacht του και ποτέ τιμωρημένο.

πως θα το έπαιρνε όμως ένας διεθνιστής επαναστάτης, αναρωτήθηκαν κάποιοι, εάν γνώριζε πως θα τον θυμούνταν σε μια οδική επιγραφή σαν ‘πατριώτη’ ;

αντιθέτως ο Carlos Marighella θα το έπαιρνε πολύ καλά, υπάρχει επίσης η είδηση πως το Κίνημα των εργαζομένων της υπαίθρου Δίχως Γη (MST) του αφιέρωσε ένα σχολείο στο Κράτος του, που φιλοξενεί 300 φοιτητές.
A CHARGE CERTA

με ευκαιρία τα σαράντα χρόνια από τον θάνατο του, στις 4 νοεμβρίου 2009, θα δημοσιευτεί ένα Manifesto:
στη μνήμη του Carlos Marighella

ο Carlos Marighella έπεσε το βράδυ της 4ης νοεμβρίου 1969, στο San Paolo, σε μια ενέδρα που του έστησε ο πιο διαβόητος των βασανιστών του στρατιωτικού καθεστώτος. άφοβος επαναστάτης σκοτώθηκε πολεμώντας για την δημοκρατία, την εθνική κυριαρχία και την κοινωνική δικαιοσύνη.
επαναστάτης από τη νεότητα του, φοιτητής μηχανικός στο Salvador, υπέστη κτηνώδη βασανιστήρια στις φυλακές του Estado Novo (δεύτερη δημοκρατία βραζιλιάνικη, ndt), πειθαρχημένος κομματικός αγωνιστής, ποιητής που εκθειάζει την ελευθερία, με ισχυρή κοινοβουλευτική δράση σαν κομουνιστής βουλευτής στην Συντακτική του 1946, η προσφυγή στην ένοπλη αντίσταση, η ζωή του οδηγήθηκε από μια ανεξέλεγκτη δέσμευση-στράτευση με τους αγώνες του λαού μας.

πέρασαν σαράντα χρόνια, αφήσαμε πίσω μας την περίοδο του φόβου και του τρόμου. το Σύνταγμα του 1988 εγγυάται την πραγματοποίηση του αντιπροσωπευτικού συστήματος, ολοκληρώνοντας έναν μακρύ αγώνα αντίστασης στη δικτατορία . σε αυτό το ταξίδι διαμέσου της ιστορίας, τα πιο διαφορετικά πιστεύω, κόμματα, κινήματα και θεσμοί ένωσαν τις δυνάμεις τους.

η Βραζιλία εισέρχεται στον 21 ° αιώνα υιοθετώντας νέες προκλήσεις. προετοιμάζεται για την επίτευξη της ιστορικής της αποστολής στην κυριαρχία, την ελευθερία και το ξεπέρασμα των πολλών αδικιών που ακόμη υπάρχουν. για άλλες διαδρομές και καινούργια χρονοδιαγράμματα ανοίγεται η πραγματική δυνατότητα για τη χώρα μας να πραγματοποιήσει το όνειρο που στοίχισε τη ζωή στον Marighella και στους αναρίθμητους άλλους ήρωες της αντίστασης. με εγγυημένη τη θεσμική μας ελευθερία, τώρα πρέπει να κατακτήσουμε την οικονομική και κοινωνική ισότητα, αληθινούς πυλώνες της δημοκρατίας.

η Λατινική Αμερική ξεπερνά έναν μακρύ και επώδυνο ιστορικό κύκλο στον οποίο λειτούργησε σαν προαύλιο της αυτοκρατορικής υπερδύναμης. άλλη μια φορά, διαφορετικές στρατηγικές συνδυάζονται και συμπληρώνονται μεταξύ τους για να φτάσουν τον ίδιο ιστορικό πόθο: ανεξαρτησία, κυριαρχία, αναδιανομή του πλούτου, οικονομική ανάπτυξη, σεβασμό των δικαιωμάτων των αυτόχθονων, αγροτική μεταρρύθμιση, πλατιά πολιτική συμμετοχή των πολιτών. οι παλαιοί μαφιόζοι συνταγματάρχες, υπεύθυνοι για τις ατιμώρητες δολοφονίες και τις σφαγές σε κάθε γωνιά της ηπείρου μας, σαρώνονται από την ιστορία και τη θέση τους καταλαμβάνουν οι εκπρόσωποι της ελευθερίας όπως οι Bolívar, Martí, Sandino, Guevara και Salvador Allende.

και το όνομα του Carlos Marighella εισέρχεται σε αυτή την τιμημένη πινακοθήκη απελευθερωτών.
τα σαράντα χρόνια από το θάνατο του συμπίπτουν με μια στιγμή καθ’ όλα καινούργια της εθνικής ζωής. η αιώνια υποβολή της χώρας αντικαθίσταται από επαναστατικά αισθήματα ελπίδας, εμπιστοσύνης στο μέλλον, αποφασιστικότητας στην αντιμετώπιση όλων των προνομίων και στον ξεριζωμό όλων των μορφών κυριαρχίας.

το καινούργιο αναδύεται, έχει όμως ακόμη να αντιμετωπίσει δυνατή αντίσταση από μέρους των συντηρητικών και αντιδραστικών δυνάμεων που δεν επιτρέπουν να τις απομακρύνουμε από την εξουσία. παρούσες σε όλα τα επίπεδα των τριών εξουσιών της Δημοκρατίας, αυτές οι δυνάμεις συνωμοτούν ενάντια στη δημοκρατική πρόοδο. ψηφίζουν ενάντια στα κοινωνικά δικαιώματα. ποινικοποιούν τα λαϊκά κινήματα και εγγυώνται την ατιμωρησία των εγκληματιών με τους λευκούς γιακάδες. συνεχίζουν το μακελειό των ιθαγενών αρχηγών και των στρατευμένων στον αγώνα για την γη. αποκλείουν κάθε περιβαλλοντική ατζέντα. επιτίθενται με λοιμογόνο δύναμη στα προγράμματα αγώνα ενάντια στην πείνα. αρθρώνουν προκατειλημμένες αποφάσεις από την προκατάληψη ενάντια στις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. ανασταίνουν ρατσιστικές θέσεις για να πολεμήσουν τις θετικές δράσεις. χρησιμοποιούν τις εφημερίδες τους, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις για να κηρύττουν την αποδυνάμωση του Κράτους. επιθυμούν την επιστροφή στους καιρούς όπου η θεϊκή αγορά λατρεύονταν σαν ανώτατος οργανωτής του έθνους.

δεν αποδεχόμαστε επανεκχωρήσεις. ούτε στο πρόσφατο παρελθόν του νεοφιλελευθερισμού και της ευθυγράμμισης με την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, ούτε στις σκοτεινές μέρες τις δικτατορίας, που καταφέραμε να ξεπεράσουμε με μεγάλη δυσκολία.

ο φόρος μας τιμής στον Carlos Marighella προστίθεται στην αξίωση μας να απορριφθούν αυστηρά όλες οι παραβιάσεις των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που βεβαιώθηκαν στα είκοσι χρόνια δικτατορίας. δεν είναι πλέον δυνατό να απαγορευτεί η συζήτηση καθυστερώντας την απαραίτητη ευθυγράμμιση των βραζιλιάνων με την ιστορία τους.
απαιτούμε το άνοιγμα όλων των αρχείων και την αποκάλυψη στο κοινό όλων των πληροφοριών γύρω από τα εγκλήματα και από την ταυτότητα βασανιστών και δολοφόνων, των πελατών και των χρηματοδοτών τους.

πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις αντιδραστικές και συντηρητικές δυνάμεις που υπερασπίζονται σαν νόμιμο ένα νόμο αυτο-αμνηστίας που η δικτατορία επέβαλε, το 1979, με απειλές και εκβιασμούς. υποστηρίζοντας τη νομιμότητα νόμων που επιβλήθηκαν με τη δύναμη από τις ξιφολόγχες, αγνοούν πως ένα καθεστώς που γεννήθηκε από την μετωπική παραβίαση του Συντάγματος, έχει έλλειψη οποιασδήποτε νομιμότητας από γεννήσεως. και προσπαθούν να κρύψουν πως ήταν παράνομοι όλοι οι νόμοι ενός παράνομου καθεστώτος.

αισθάνονται πως απειλούνται, αυτές οι δυνάμεις αρνούνται τις γαλήνιες διατυπώσεις και αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών και της Οργάνωσης Αμερικανικών Κρατών που υποδεικνύουν πως τα βασανιστήρια είναι ένα έγκλημα ενάντια στην ίδια την ανθρωπότητα, και δεν υπόκειται σε αμνηστία, συγχώρηση ή παραγραφή. και προσπαθούν να κρύψουν πως, στο προοίμιο της Παγκόσμιας Διακήρυξης που διατυπώθηκε από τον ΟΗΕ στις 10 δεκεμβρίου 1948, ξεκάθαρα επαναλαμβάνεται το δικαίωμα των λαών να καταφεύγουν στην εξέγερση ενάντια στην τυραννία και την καταπίεση.

για όλα αυτά, να γιορτάσουμε τη μνήμη του Carlos Marighella σε αυτά τα σαράντα χρόνια που μας χωρίζουν από την αχρεία εκτέλεση του, σημαίνει να επιβεβαιώσουμε ξανά τη δέσμευση με τη πορεία της Βραζιλίας και της Δικής μας Αμερικής, Nuestra America (αναφορά στον José Martì, ndt) προς την πραγματοποίηση της ιστορικής μας αποστολής στην ελευθερία, την κοινωνική ισότητα και την αλληλεγγύη ανάμεσα στους λαούς.

εορτάζοντας την μνήμη του Carlos Marighella, ανοίγουμε τον διάλογο με τις καινούργιες γενιές, εγγυώμενοι σε αυτές την ανάκτηση της ιστορικής αλήθειας. τιμώντας το όνομα και τον αγώνα του, επιβεβαιώνουμε την επιθυμία μας, πως ποτέ πια η βία των καταπιεστών δεν θα τρέφεται με ατιμωρησία.
ο Carlos Marighella ζει στη μνήμη και στους αγώνες μας.

Bραζιλία, 4 νοεμβρίου 2009.
η μνήμη, είναι πάντα η πολιτική χρήση που κάνουμε για τις αναμνήσεις, και αυτό το μανιφέστο δεν αποτελεί εξαίρεση.
η ανάμνηση του Marighella σαν κομουνιστή επαναστάτη μοιάζει να μη βρίσκει τόπο σε μια συζήτηση που απευθύνεται στην επιβεβαίωση και την υπεράσπιση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, και ακόμη λιγότερο η εικόνα του σαν πατέρα του αντάρτικου πόλεων. ανάμεσα στις υπογραφές που υποστηρίζουν το Manifesto τα ονόματα έρχονται, με συνέπεια προς το κείμενο, από τον πνευματικό χώρο που βρίσκεται κοντά στη κυβέρνηση i nomi vengono, coerentemente con il testo, dell’area intellettuale vicina al governo Lula; υπάρχει επίσης και αυτή της Dilma Rousseff, αγωνιζόμενης για τη διαδοχή στην Προεδρία.

ένα Manifesto, εκείνο της ALN, ο Marighella το έγραψε και το μετέδωσε από το ραδιόφωνο και τις εφημερίδες τον ιούνιο του 1969:

Aνήκουμε στην Ação Libertadora Nacional , Εθνική Απελευθερωτική Δράση, και αυτό που προτείνουμε είναι να ρίξουμε τη δικτατορία, να μηδενίσουμε όλα τα έργα της από το 1964, να σχηματίσουμε επαναστατική κυβέρνηση του λαού, να εκδιώξουμε τους βορειοαμερικανούς, να δημεύσουμε τις επιχειρήσεις τους και τις επιχειρήσεις και τις περιουσίες εκείνων που συνεργάζονται με αυτούς, να μετασχηματίσουμε την αγροτική δομή της χώρας, απαλλοτριώνοντας και μηδενίζοντας την μεγάλη ιδιοκτησία, δίνοντας την γη στους αγρότες, δίνοντας αξία στον άνθρωπο της της γης και της χώρας, μετατρέποντας τις συνθήκες ζωής των εργαζομένων, εγγυώμενοι μισθούς αξιοπρεπείς και καλυτερεύοντας την κατάσταση των μεσαίων τάξεων, εξασφαλίζοντας την ελευθερία σε οποιοδήποτε πεδίο, από τον πολιτικό χώρο στον πολιτιστικό ή θρησκευτικό, αποσύροντας την Βραζιλία από την κατάσταση δορυφόρου της εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών και να την θέσουμε σε παγκόσμιο επίπεδο σαν χώρα ανεξάρτητη.

μοιάζει πολύ πιο ξεκάθαρο, έτσι λεγόμενο.

http://lapattumieradellastoria.blogspot.com/2009/11/carlos-marighella.html?showComment=1408565758227

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Carlos Marighella

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s