φυλακές, carcere

η απόδραση των Franca Salerno και Maria Pia Vianale

L’evasione di Franca Salerno e Maria Pia Vianale
4 febbraio 2011baruda
η απόδραση των Franca Salerno και Maria Pia Vianale

παίρνω από το Infoaut αυτή τη διήγηση για την απόδραση των Franca και Maria Pia.
σήμερα, μόλις τώρα, επιστρέφω από την κηδεία της Franca Salerno. κηδεία για την οποία δεν καταφέρνω ακόμη να γράψω κάτι…..
ΓΕΙΑ ΣΟΥ FRANCA

οι πρώτοι μήνες του 1977 χαρακτηρίζονταν ,σε όλη την Ιταλία, από αρκετές εξεγέρσεις στο εσωτερικό των φυλακών και από ένα αρκετά μεγάλο νούμερο αποδράσεων από μεριάς των πολιτικών αγωνιστών. ανάμεσα σε αυτές περιλαμβάνεται εκείνη της Franca Salerno και Maria Pia Vianale, μαχήτριες των Nuclei Armati Proletari, ένοπλων Προλεταριακών πυρήνων, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ ανάμεσα στις 22 και 23 Ιανουαρίου, χάρη σε μια επιχείρηση συντονισμένη ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό του κτιρίου . οι δύο αγωνίστριες κατάφεραν όντως να αποδράσουν από την γυναικεία φυλακή του Pozzuoli όπου κρατούνταν κλεισμένες σε αναμονή της δίκης. το σχέδιο απόδρασης προέβλεπε αρχικά και την τρίτη κοπέλα που βρίσκονταν στο κελί των δυο Nappiste, την Rosaria Sansica, η οποία όμως αποφάσισε να μην ακολουθήσει διότι λίγο καιρό πριν είχε λάβει την αποφυλάκιση με εγγύηση για λόγους υγείας.

σήμερα, ο τελευταίος αποχαιρετισμός στην Φράνκα
Oggi, l’ultimo saluto a Franca
par0701εκείνη την περίοδο η δράση των NAP απευθύνονταν κυρίως στην απελευθέρωση των φυλακισμένων μαχητών και στο να εμποδίσουν επίσης τις δίκες τους να ξεκινήσουν [στόχος που επιδιώκονταν δημιουργώντας δυσκολίες στο σχηματισμό ένορκης επιτροπής και διαμέσου μιας σειράς διακηρύξεων και απορρίψεων με στόχο την ματαίωση ολόκληρης της δικαστικής διαδικασίας], γι αυτό τον λόγο η απόδραση προγραμματίστηκε ταυτόχρονα με την πρώτη δίκη στους NAP που διεξάγονταν στην Napoli, στην οποία ήταν κατηγορούμενες και οι Franca Salerno και Maria Pia Vianale. αυτή η γραμμή δράσης μεταξύ άλλων επιβεβαιώθηκε στην ανακοίνωση που διένειμε η οργάνωση αμέσως μετά την απόδραση από την φυλακή του Pozzuoli, όπου διαβάζουμε : “την ελευθερία μας όπως είναι καθήκον του κάθε επαναστάτη την παίρνουμε από μόνοι μας αποδρώντας. από τις φυλακές και τα γκέτο όπου μας υποχρεώνει η αστική κοινωνία θα βγούμε με τις δυνάμεις μας . η απόδραση είναι μια στιγμή του αγώνα μας ενάντια στην Κρατική καταπίεση”.

ο κύκλος αποδράσεων και εξεγέρσεων έφερε σε δύσκολη θέση τις αρχές των φυλακών που, στην περίπτωση του Pozzuoli, απέλυσαν τον Διευθυντή της φυλακής στην προσπάθεια να δείξουν πως οφείλονταν σε αμέλεια της διοίκησης εκεί όπου στην πραγματικότητα βρίσκονταν μια πολιτική δράση σε εθνικό επίπεδο που δεν μπορούσε παρά να διεγείρει ανησυχία σε αυτούς που σε καθημερινή βάση αγωνίζονταν να εξασφαλίζει την τάξη που βρίσκονταν πλέον σε μεγάλο κίνδυνο.

Ai funerali di Franca Salerno, ex militante dei NAP, mamma del nostro Antonio [Foto Baruda
στην κηδεία της Φράνκα Σαλέρνο, πρώην μαχητή των NAP, μητέρα του Αντόνιο μας
par0506στις 24 ιανουαρίου, στη διάρκεια της δίκης, η απόδραση των δύο υποστηρίχτηκε διαμέσου της ανάγνωσης της ακόλουθης ανακοίνωσης : “σάβατο 22 ιανουαρίου, στις 4 η ώρα, η κομουνιστική μαχητική οργάνωση NAP επιτέθηκε στην φυλακή-lager του Pozzuoli. η επιχείρηση που είχε σκοπό την απελευθέρωση των συντρόφων Franca Salerno και Maria Pia Vianale, μαχητών της οργάνωσης, εξελίχθηκε με επίθεση συντονισμένη εσωτερικού-εξωτερικού και κατάφερε πλήρως τον στόχο που είχε θέσει….το πραγματικό επίπεδο σύγκρουσης αυτή την στιγμή εξελίσσεται πλήρως στο εξωτερικό της αίθουσας….βρίσκεται μοναχά στο σύνθημα “portare attacco al cuore dello Stato” ,’να φέρουμε την επίθεση στην καρδιά του Κράτους’, που υπερβαίνει τις επί μέρους εμπειρίες του ένοπλου αγώνα και συγκεντρώνει ξανά την ενότητα της τάξης των ένοπλων πρωτοποριών στο κόμμα της μάχης”.

η δίκη διήρκεσε μέχρι τις 16 φεβρουαρίου, ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο επέβαλε 289 χρόνια και 11 μήνες φυλάκισης σε 22 nappisti (παρά το ότι πολλοί από τους κατηγορούμενους είχαν δηλώσει πως δεν ανήκουν στην οργάνωση ).
στον αντίστοιχο αριθμό όμως πρέπει να προσθέσουμε το κλίμα δυσπιστίας που έγινε αντιληπτό ενάντια στους θεσμούς που διαπνέεται στην αίθουσα για το σύνολο της διαδικασίας : η απόδραση των Franca Salerno και Maria Pia Vianale, όντως, δεν είχε σίγουρα συμβάλλει να επαναφέρει την σιγουριά στο νόμο και την τάξη. οι δύο μαχήτριες, που διέφυγαν από τις καταδίκες του φεβρουαρίου, όμως ξανασυλλαμβάνονται την 1η ιουλίου, στη Ρώμη, μαζί με τον Antonio Lo Muscio, ο οποίος σκοτώνεται στη διάρκεια της σύλληψης από μια σφαίρα που του έριξε εξ’ επαφής η αστυνομία και τον βρήκε στο κεφάλι την ώρα που βρίσκονταν ήδη κατά γης.
showimg2-1-cgiτο κλίμα έντασης, di “caccia all’uomo”, ‘κυνήγι στον άνθρωπο’, και ωμής βίας από πλευράς των αστυνομικών που χαρακτήρισε τις περιστάσεις της σύλληψης τους [όπως και άλλα επεισόδια] περιγράφεται πολύ καλά σε μια συνέντευξη που έδωσε η Franca Salerno κάποια χρόνια αργότερα : “ναι, αυτοί σε ψάχνουν, σε παρακολουθούν και όταν σε συλλαμβάνουν σε σφάζουν με μπουνιές. σε εκείνους τους καιρούς γίνονταν κανονικά. φώναζαν : ‘ας τις σκοτώσουμε, ας τις βγάλουμε από την μέση’. εάν δεν βρίσκονταν ο κόσμος που κοιτούσε από τα παράθυρα θα ήταν εκτέλεση. την Pia την πυροβόλησαν γιατί κουνήθηκε. θυμάμαι τα μάτια τους, υπήρχε εκεί μέσα θυμός και διέγερση, βρίσκονταν εκτός εαυτού διότι ήμασταν γυναίκες. μας είχαν πιάσει, γι αυτούς , ήταν μια νίκη από πλευράς ανδρισμού “.

Advertisements

One thought on “η απόδραση των Franca Salerno και Maria Pia Vianale

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s