φυλακές, carcere

η εργασία στην φυλακή, διακοπές, μισθός, συνταξιοδότηση. Να προστατέψουμε τα δικαιώματα και στην φυλακή

br_curcio

Il lavoro in carcere, ferie, salario, previdenza. Turelare i diritti anche in prigione
21 gennaio 2009baruda
η εργασία στην φυλακή, διακοπές, μισθός, συνταξιοδότηση. Να προστατέψουμε τα δικαιώματα και στην φυλακή

η εργασία στην φυλακή του Paolo Persichetti, Liberazione 21 gennaio 2009
από το blog του INSORGENZE

«ένα από τα σημαντικότερα γνωρίσματα της κουλτούρας μας είναι η ποσότητα από βλακείες που βρίσκονται σε κυκλοφορία».
το γράφει ο Harry G. Frankfurt στην πρώτη σειρά ενός λαμπρού δοκίμιου που κυκλοφόρησε στην Ιταλία το 2005, δημοσιευμένο από την Rcs και γι αυτό ακριβώς κατηγορηματικά ονομάστηκε, Μαλακίες.

ανοησίες κενές περιεχομένου μολύνουν τις τηλεοπτικές συζητήσεις, τις σελίδες των εφημερίδων, πάνω απ’ όλα την πολιτική, για να το δείξει ο Frankfurt ανατρέχει σε επιστημονικούς προβληματισμούς επί των Wittgenstein, Pound, Agostino. πολύ σεμνότερα (βρισκόμαστε στην Ιταλία και δεν μπορούμε να πάμε παραπέρα), εμείς πρέπει να λάβουμε υπόψη μας με τον Borghezio (τον παχουλό ναζιστή που οι μετανάστες της Κολωνίας τον ξαπέστειλαν σπίτι του δίχως να ζητήσουνε συγνώμη),
τον Gasparri (εκείνον με την σκέψη flatulescente),
την Carlucci (εκείνη του Festivalbar),
τον Bertolini (με ποιος είναι?).

αυτοί οι ‘αξιότιμοι πολιτικοί’, με 25 χιλιάρικα ευρώ τον μήνα συν τις ασφαλιστικές προσόδους, έχουν φράξει τα διάφορα γραφεία τύπου με αυτάρεσκες και σαρκαστικές δηλώσεις σχετικά με την παράλειψη αναγνώρισης σύνταξης Inps στον Renato Curcio (τον πρώην ιδρυτή των Br που εδώ και κάποια χρόννια τελείωσε να εκτίει την ποινή του). κάποιοι επίσης συγγενείς των θυμάτων άφησαν τους εαυτούς τους να παρασυρθούν σε αυτή την ηλιθιότητα. τι συνέβη?

ο Curcio βρίσκονταν στο Pesaro, στο κοινωνικό κέντρο Oltreconfine. παρουσίαζε ένα από τα τελευταία βιβλία του εκδοτικού του οίκου, Sensibili alle foglie. λίγο χαριτολογώντας ένας δημοσιογράφος τον ρώτησε εάν ήταν κοντά στην συνταξιοδότηση και αυτός απάντησε πως παρόλο που εργάστηκε μια ζωή στην φυλακή, η Inps δεν του αναγνώρισε κανένα δικαίωμα στην σύνταξη διότι τα σωφρονιστικά ιδρύματα όπου βρίσκονταν έγκλειστος δεν κατέβαλαν ποτέ τις εισφορές τους ή αυτές ήταν πολύ χαμηλές.

δηλαδή μια όμορφη και καλή απάτη. συμπλήρωσε στη συνέχεια πως δεν έχει επίσης δικαίωμα στην κοινωνική συνταξιοδότηση διότι η γυναίκα του έχει πολύ υψηλές αποδοχές. αυτά. καμία διαμαρτυρία, κανένα παράπονο. μονάχα μια σύντομη αναφορά, που μάλιστα του ζητήθηκε, από έναν άνθρωπο που κάνει την δουλειά του δίχως να ζητά τίποτα από κανέναν. η σύνταξη, όπως γνωρίζουν όλοι όσοι εργάζονται, δεν είναι σίγουρα μια ευγενική παραχώρηση του Κράτους, ένα δώρο ή βραβείο του Αφεντικού, αλλά το ποσόν που ο εργαζόμενος βλέπει κάθε μήνα να του παρακρατούν από τις αποδοχές του, σύμφωνα με τους δείκετες που έχουν ορισθεί από τον νόμο.

ονομάζεται ‘σύστημα κατανομής’, Si chiama sistema per “ripartizione”. είναι δικό του πράγμα τέλος πάντων, που έχει δανείσει στα ασφαλιστικά ταμεία που με αυτό τον τρόπο συντηρούν αυτό το λίγο από welfare που βρίσκεται ακόμη όρθιο.

επίσης χρήσιμες είναι και οι πιο άχρηστες πολεμικές. αυτό το συμβάν είναι μια αναλαμπή στον σκοτεινό κόσμο των φυλακών, στο εύθραυστο καθεστώς των δικαιωμάτων των κρατουμένων που εργάζονται. η κακοτυχία που έλαχε στον Curcio δεν είναι ένα απομονωμένο γεγονός. η φυλακή έχει ανάγκη τους κρατουμένους της για να είναι αυτάρκης και αναπαράγεται κάθε ημέρα, μέχρις ότου οι κοινοί χώροι της φυλακής, οι διάδρομοι, τα γραφεία, οι χώροι προαυλισμού, τα εργαστήρια, το πρωτόκολλο, το στρατόπεδο, να είναι πάντοτε καθαροί, και οι κουζίνες να ετοιμάζουν πρωϊνό και δυο γεύματα, όπως και οι ηλεκτρικές και υδραυλικές βλάβες να επιδιορθώνονται αμέσως.

στα σωφρονιστικά καταστήματα υπάρχουν και συνεργεία, τυπογραφεία, ξυλουργεία, βιβλιοδέτες, που χρησιμεύουν για την κατασκευή επιπλώσεων για άλλες φυλακές, κάγκελα και θωρακισμένες πόρτες, θωρακισμένα, επίπλωση για τα δικαστήρια και τα υπουργεία, μητρώα, έντυπα για τα διάφορα γραφεία. οι φυλακές δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν δίχως τους φυλακισμένους. λίγοι το ξέρουν, οι περισσότεροι ούτε που το φαντάζονται, όμως η φυλακή ζει από την εργασία των έγκλειστων επισκεπτών.

δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. θα γίνονταν ακόμη πιο αντιοικονομικές εάν θα έπρεπε να προσληφθούν εξωτερικοί, δίχως να λογαριάσουμε τα προβλήματα ασφάλειας . ο καλύτερος τρόπος όντως για να ρίξεις στο καναβάτσο μια φυλακή είναι η απεργία των »εργαζομένων». δύσκολη επιχείρηση, λίγες φορές πέτυχε. όταν όμως οι εργαζόμενοι σταματούν, η διοίκηση αμέσως διαπραγμετεύεται. ακριβώς διά τούτο η εργασία είναι ένας πόρος στρατηγικός της κυβέρνησης των φυλακών, που διαχειρίζεται με συνετή πελατειακή και ‘πατρική’ κηδεμονία.

όχι μόνο η εργασία των κρατουμένων είναι υπό συνταγματική προστασία αλλά υπάρχουν κανονισμοί που τακτοποιούν την λειτουργία και τα δικαιώματα. το άρθρο 20 της σωφρονιστικής νομοθεσίας ορίζει πως «η σωφρονιστική εργασία δεν έχει χαρακτήρα οδυνηρό και είναι αμοιβόμενη», οργάνωση και μέθοδοι «πρέπει να αντανακλούν τον τρόπο εργασίας στην ελεύθερη κοινωνία με σκοπό οι υποκείμενοι να αποκτήσουν προετοιμασία επαγγελματική επαρκή στις κανονικές συνθήκες εργασίας για να διευκολύνουν την κοινωνική τους επανένταξη».

η διάρκεια των εργασιακών επιδόσεων «δεν μπορεί να υπερβεί τα όρια που έχουν ορισθεί από τις υπάρχουσες νομοθεσίες που αφορούν την εργασία και, με τον ίδιο τρόπο όπως των νόμων αυτών, είναι εγγυημένη η εορταστική ανάπαυση και η κοινωνική και ασφαλιστική προστασία». και είναι εξ αιτίας αυτής της κανονιστικής που τα τελευταία χρόνια οι κρατούμενοι ξεκίνησαν διεκδικήσεις στα εργατικά δικαστήρια. με την απόφαση n. 158 του 2001, το Συνταγματικό Δικαστήριο επανέλαβε το δικαίωμα στις διακοπές και την αντίστοιχη αποδοχή στην περίπτωση μη χρήσης.

με τον ίδιο τρόπο η ένωση Πεταλούδας, l’associazione Papillon, χάρη σε μια απόφαση πιλότο του 1993, κατάφερε την εξίσωση των αποδοχών με αυτές της συλλογικής εθνικής σύμβασης της αντίστοιχης με την παρεχόμενη εργασίας. και άλλες μάχες πραγματοποιήθηκαν για την αναγνώριση του επιδόματος ανεργίας. η φυλακή είναι ένα μεγάλο εργοτάξιο σε λειτουργία, θα ήταν ώρα τα συνδικάτα (Cobas και Cgil) να άνοιγαν παράθυρα για την συνδικαλιστική μόρφωση των κρατουμένων και για την δημιουργία παρατηρητών για τα δικαιώματα της εργασίας.

image

http://baruda.net/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s