σύγχρονη σκέψη

μετά τις ελληνικές εκλογές : οι λεπτομέρειες γύρω από τις οποίες παίζεται το παιχνίδι, Dopo le elezioni greche: le circostanze in cui si gioca il gioco – του Franco Berardi (Bifo)

http://quaderni.sanprecario.info/2015/02/dopo-le-elezioni-greche-le-circostanze-in-cui-si-gioca-il-gioco-di-franco-berardi-bifo/

1. Tsi-Varouf tra i due poliziotti, Τσίπρας – Βαρουφάκης ανάμεσα στους δυο αστυνόμους

σε αυτό το σημείο ο  Syriza δύσκολα μπορεί να κάνει πίσω. può arretrare, a questo punto. ο Tsipras  και ο Varoufakis είχαν την εξυπνάδα και το κουράγιο να ξεκαθαρίσουν την σύνδεση ανάμεσα στο χρέος και τις λεγόμενες μεταρρυθμίσεις.   επέβαλαν το καπίστρι »οι εταίροι»  (το άπειρο και ατέλειωτο χρέος που όσο περισσότερο το πληρώνεις τόσο περισσότερο αυξάνεται) με σκοπό όχι μόνο να μεταφέρουν πόρους από την κοινωνία προς το χρηματιστικό σύστημα  (άμεση φτωχοποίηση).  όμως είναι κυρίως εκείνος της δημιουργίας φτωχοποίησης μακράς διάρκειας μετατρέποντας αμετάκλητα τις συνθήκες εργασίας : επισφάλεια-προσωρινότητα, επέκταση της υποχρεωτικής άμισθης εργασίας, μείωση του συνολικού μισθού, αύξηση του ωράριου εργασίας παράλληλη με την μείωση του οργανικού προσωπικού.  αυτό είναι που η χρηματιστική ολιγαρχία θέλει να επιβάλλει στην ευρωπαϊκή κοινωνία.

να λοιπόν : την ώρα που οι ορθοφιλελεύθεροι κάνουν γκριμάτσες σκληρότητας και επιμένουν πως δεν υπάρχει καμία πιθανότητα αναδιάρθρωσης του χρέους, ξεκινά να ακούγεται η  μελίρρυτη ομιλία των λογικών ρεφορμιστών.  λένε αυτοί : ναι, μα ναι μια μικρή καθυστέρηση στις πληρωμές σας την παραχωρούμε, το σημαντικό είναι να μην εκτραπεί η πορεία προς τις μεταρρυθμίσεις.

ο κακός αστυνόμος Junker-Merkel και ο καλός αστυνόμος Renzi-Hollande μοιράζουν την δουλειά τους για να εξασφαλίσουν το ίδιο πράγμα : την μετατροπή της ευρωπαϊκής κοινωνίας σε έναν μηχανισμό τελικά υποταγμένο, την κατάργηση κάθε ίχνους αυτονομίας των εργαζομένων από την εκμετάλλευση.

όμως το ζευγάρι  Tsi-Varouf απάντησε σαφώς πως αυτές τις μπούρδες δεν τις ακούει [ ;] την πρώτη ημέρα στην κυβέρνηση αύξησαν τις συντάξεις, επαναπροσλήφθηκαν οι δημόσιοι υπάλληλοι, επένδυσαν εκ νέου στην δημόσια τηλεόραση, μπλόκαραν τις ιδιωτικοποιήσεις που βρίσκονταν σε εξέλιξη [;]

αφερεγγυότητα και αντιστροφή της διαδικασίας υποταγής στην φιλελεύθερη ορδή είναι αδιαχώριστες, μιας και το χρέος έχει ακραίο σκοπό την φιλελεύθερη »μεταρρύθμιση».

2. Rovesciare il senso della riforma  να αντιστρέψουμε την έννοια της μεταρρύθμισης

τώρα το παιχνίδι στην Ευρώπη άλλαξε με τρόπο αποφασιστικό. επιτέλους είναι ξεκάθαρο πως στην Ευρώπη δεν υπάρχει μια κρίση, αλλά μια σύγκρουση ανάμεσα σε δυο απόψεις για το μέλλον.

από την μια γενικευμένος ανταγωνισμός, χαμηλές αποδοχές, αύξηση του χρόνου ζωής-εργασίας, διάλυση του συστήματος δημοσίων εξόδων. από την άλλη μια πλήρης καρποφορία των δυναμικών της γνώσης και της τεχνολογίας, μείωση του χρόνου ζωής-εργασίας, μαζικές επενδύσεις στην έρευνα και στην εκπαίδευση, μισθός ιθαγένειας.

το πρόβλημα είναι πως οι υπέρ-ήρωες  Tsi-Varouf δεν μπορούν να νικήσουν από μόνοι τους. η χρηματιστική ολιγαρχία θα γίνει επιθετική, δεν υπάρχει αμφιβολία επί αυτού. θα χρησιμοποιήσουν τον εκβιασμό και την βία εάν χρειαστεί. γι αυτό  πρέπει να διεγείρουμε έναν ξεσηκωμό αυτού που παραμένει αυτόνομο και έξυπνο στην ευρωπαϊκή κοινωνία. στην Ισπανία οι  Podemos έχουν το μέγεθος και την εξυπνάδα για να το κάνουν, όμως η Ισπανία δεν φτάνει. πρέπει να εμποδίσουμε την εδραίωση της αντίληψης ενός διαχωρισμού ανάμεσα στις δύστροπες πτωχές χώρες λόγω της καθυστέρησής τους και εκείνων των σύγχρονων που ευημερούν και θεωρούνται υπεύθυνες. είναι μιααντίληψη λαθεμένη, αδυνατεί την κοινωνία και δυναμώνει την εξουσία της ορθοφιλελεύθερης αρχής.

τώρα είναι απαραίτητο οι ιταλοί επισφαλείς, οι γάλλοι, όπως επίσης  (και κυρίως) οι γερμανοί να βγουν από τον λήθαργό τους. αυτό που έχει σημασία δεν είναι να αναζητηθεί μια παράταση στις πληρωμές του χρέους-ζυγού, σημασία έχει να αντιστρέψουμε την κατεύθυνση των μεταρρυθμίσεων, να προτείνουμε αντιθέτως – να αντί παραθέσουμε έναν σχεδιασμό κοινωνικής μετατροπής στο σχέδιο χρηματιστικής μεταρρύθμισης.

3. La tenaglia η τσιμπίδα

να θέσουμε σε κίνηση μια διαδικασία αυτού του είδους είναι σίγουρα ένα καθήκον μεγαλύτερο από εμάς. ποιους εμάς ? δεν το γνωρίζω, ακριβώς, δεν ξέρω ούτε για ποιους μιλώ, δεν ξέρω ούτε ποια είναι η υποκειμενικότητα στην οποία απευθύνομαι. πρόκειται για μια υποκειμενικότητα φευγαλέα, κινούμενη : συγκεκριμένα επισφαλής.  και οι περιστάσεις μοιραία θα αναδείξουν νέες διαμορφώσεις στην κοινωνική υποκειμενικότητα της Ευρώπης : οι περιστάσεις είναι ο πόλεμος.

τα δυο μέτωπα του πολέμου που σφίγγουν την Ευρώπη σαν τανάλια δεν έχουν σκοπό να υποχωρήσουν. ο ενδο-φασιστικός πόλεμος που φουντώνει στην Ουκρανία θα χειροτερεύσει με την επιδείνωση των συνθηκών ζωής του ρωσικού λαού όπως και του ουκρανικού.  ο δυτικός τυχοδιωκτισμός έχει προκαλέσει έναν πόλεμο που δεν μπορεί να σταματήσει πριν από την σύμπραξη και ίσως και τον διαμελισμό στα δυο της ευρωπαϊκής Ένωσης.  ο δυτικός τυχοδιωκτισμός που στραγγαλίζει την ρωσική οικονομία υποκινεί τον επανεξοπλισμό του πουτινικού φασισμού.

όσον αφορά το μέτωπο του πολέμου που απλώνεται από την Kabul στην Tripoli (που δεν είναι ένα μέτωπο αλλά ένα πυκνό κουβάρι από μικρό-μέτωπα που συγκολλούνται) δεν θα υποχωρήσει μέχρις ότου οι γενιές που είχαν την ηλικία των δέκα χρόνων όταν η τηλεόραση παρουσίασε τις εικόνες από το  Abou Ghraib θα είναι σε θέση να προσφέρει θυσιασμένα σώματα δολοφόνων αυτοκτονίας,  και μέχρις ότου στο Λονδίνο όπως και στο Κάιρο οι περιφέρειες θα είναι γεμάτες από νέους άνεργους έτοιμους να πολεμήσουν για έναν μισθό τετρακοσίων δολαρίων. το οποίο σημαίνει για τα επόμενα είκοσι χρόνια.

Il problema è che il mostro islamista prolifera nelle città europee. La guerra è dentro.

4. Per l’internazionale precaria  για την διεθνή της επισφάλειας 

κάποια συγκεκριμένη στιγμή, το  2011, φάνηκε δυνατή η δημιουργία ενός ενωτικού κινήματος της επισφαλούς γενιάς στο Λονδίνο, Αθήνα, Κάιρο και Μόσχα. αυτό είναι του οποίου έχουμε ανάγκη. μια διεθνή που θα ενώσει την πολιτιστική μάχη ενάντια στον ισλαμικό φονταμενταλισμό με εκείνη ενάντια στον φιλελεύθερο φονταμενταλισμό. μια διεθνής επισφαλής ικανή να αποτελέσει ένα δίκτυο της γνώσης ενάντια στον χρηματιστικό καπιταλισμό  (Knowledge against financial capitalism, KAFCA γι αυτούς που αγαπούν τα ακρωνύμια ). μια επισφαλή διεθνή ικανή να αντιστρέψει το κοινό αίσθημα της Ευρώπης που υπερασπίζει τις οικονομικίστικες προκαταλήψεις και στην συνέχεια βυθίζεται στην παράνοια και την κατάθλιψη.  μια διεθνή επισφαλή ικανή να δείξει με το δάχτυλο, να κατηγορήσει την παράδοξη στρέβλωση που αυξάνει τον χρόνο της ζωής-εργασίας ακριβώς όταν η τεχνολογική εξέλιξη μειώνει τον χρόνο της απαραίτητης εργασίας.

είναι ποτέ δυνατό να μην είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε ένα πράγμα τόσο απαραίτητο όπως η επισφαλής διεθνής?

εάν δεν είμαστε ικανοί είμαστε άξιοι αυτού που πρόκειται να μας συμβεί.

Questa voce è stata pubblicata in Critiche della crisi, Lavoro, precarietà, diritti e conflitti e contrassegnata con, , , . Contrassegna il permalink.

2 απαντήσεις στο Dopo le elezioni greche: le circostanze in cui si gioca il gioco – του Franco Berardi (Bifo)

  1. ο Omar Onnis γράφει:

    σε αυτή την κουβέντα θα έπρεπε να προστεθούν δυο στρατηγικά σημεία, κατά την άποψή μου, στοιχεία επάνω στα οποία η  super-καπιταλιστική ευρώπη έχει τις ιδέες ξεκάθαρες : τα κοινά αγαθά και τα δημοκρατικά αιτήματα των μειονοτήτων και των εθνών δίχως κράτος. λέγω πως η ολιγαρχία έχει ξεκάθαρες ιδέες διότι εκφράστηκε ήδη σε σχέση με όλους τους οργανισμούς της, επίσημους και ανεπίσημους, και εκφράστηκε με όρους εχθρικούς.

    με τον TTIP για τα κοινά αγαθά θα μπορούμε να μιλάμε σαν έναν μακρινό μύθο, μέσα σε λίγα χρόνια. θα μας ιδιωτικοποιήσουν ακόμη και τις σωματικές ανάγκες. σχολείο, υγεία, τοπίο, ιστορική-πολιτιστική κληρονομιά, κοινωνικές υπηρεσίες : όλα θα έχουν υποβληθεί στον σκληρό νόμο του κεφαλαίου.

    οι μειοψηφίες και τα έθνη δίχως κράτος είναι μια μαγιά για την δημοκρατική προοπτική μιας Ευρώπης των λαών και όχι των χρηματιστικών γραφειοκρατιών. αυτό το πράγμα δεν έχει ακόμη διαβαστεί σωστά από πολλές πλευρές της ευρωπαϊκής αριστεράς  (με πρώτη την ιταλική).  το αντιλαμβάνεται πολύ καλά το ΔΝΤ, το οποίο τις παραμονές του σκωτσέζικου δημοψηφίσματος στις  18/9/14 δεν έχασε την ευκαιρία να παρέμβει σε μια δημοκρατική διαβούλευση λέγοντας τα δικά του ενάντια στην προοπτική της ανεξαρτησίας. έτσι όπως η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα και η ηγεσία της ΕΕ.  εάν παρατηρήσουμε τo μονοπάτι που προωθήθηκε από το  SNP στην Σκωτία, καταλαβαίνουμε επίσης το γιατί. το ίδιο όμως ισχύει στην διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Καταλονία και στην Χώρα των Βάσκων, όπως και αλλού. το οποίο όχι μόνο δεν έχει τίποτα να κάνει με τους ξενόφοβους εθνικισμούς του  Front National, ή αυτούς τουSalvini, του Γκρίλλο και παρόμοιους, αλλά είναι ακριβώς ένα δυνατό αντίδοτο.

  2. ο Ed γράφει:

    φοβερό!
    η πιο σωστή ανάλυση που εδώ και καιρό έχω διαβάσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s