σύγχρονα κινήματα

Και οι μετανάστες δεν είναι όλοι ίδιοι Anche i migranti non sono tutti uguali

Ακόμη και οι πρόσφυγες δεν είναι όλοι ίδιοι Anche i migranti non sono tutti uguali

  •  Τετάρτη, 02 Σεπτεμβρίου 2015 10:40
  • Sergio Cararo
  • 1104

Anche i migranti non sono tutti uguali

Το να βλέπεις χιλιάδες σύριους πρόσφυγες να επικαλούνται την Angela Merkel στο κέντρο της Βουδαπέστης είναι ένα γεγονός που ζητά την προσοχή μας και θέληση για εμβάθυνση.

Από την μια επιστρέφουν στον νου μας οι εικόνες του 1989, με τα ουγγρικά σύνορα να γίνονται πορώδη ανοίγοντας την υπέρβαση στην »σιδερένια αυλαία» ακριβώς προς την Αυστρία και μετά την Γερμανία.  Από την άλλη θυμίζει εισηγήσεις “kennediane” για το αμερικάνικο όνειρο,αυτή την φορά όμως σε γερμανική εκδοχή.sul sogno americano, ma stavolta in versione tedesca. Είναι δυνατόν εκείνη η ίδια Merkel, καταραμένη στις χώρες Pigs της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κοινωνική σφαγή που επιβλήθηκε με την λιτότητα και την αυστηρότητα στους ισολογισμούς, μπορεί να γίνει αντικείμενο λαϊκής ευλάβειας για της γης τους κολασμένους που αποδρούν από τους πολέμους της Μέσης Ανατολής? Είναι δυνατόν ένας αρχηγός κράτους που δεν δίστασε και δεν λυπήθηκε να λυγίσει και να πλήξει μέχρι τις μικρότερες λεπτομέρειες τις συνθήκες ζωής του ελληνικού λαού, μπορεί να μεταμορφωθεί σε εικόνισμα του καλωσορίσματος, του καταφυγίου, της ελπίδας χιλιάδων σύριων προσφύγων? Και τελικά ένα ερώτημα που πολλοί θα έχουνε θέσει: μα γιατί τα γερμανικά σύνορα [σήμερα διαβάζουμε και για τα αγγλικά] θα έπρεπε να ανοίξουν μόνο για τους σύριους πρόσφυγες και όχι για τους αφγανούς, τους ιρακινούς, τους σομαλούς που και αυτοί προέρχονται από κατεστραμμένες περιοχές αιματηρότατων πολέμων?

Η απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις, που πιθανότατα δεν είναι όλες εκείνες που τίθενται, βρίσκεται στην σχέση ανάμεσα στις προσφυγικές ροές και τις ανάγκες των χωρών που τους “υποδέχονται”.

Σήμερα είναι η οικονομική εφημερίδα Il Sole 24 Ore που παρέχει ένα κλειδί ανάγνωσης ενδιαφέρον. Οι σύριοι πρόσφυγες, όπως φάνηκε επίσης αυτές τις εβδομάδες από τηλεοπτικά ρεπορτάζ, φεύγουν από έναν πόλεμο που εξαπολύθηκε όχι σε μιαν νότα υποανάπτυκτη χώρα αλλά σε μιαν χώρα προοδευμένη με τον τρόπο της σε σχέση με τα standard της περιοχής.. Στο 39% των περιπτώσεων είναι απόφοιτοι πανεπιστημίων, τεχνικοί, μηχανικοί, ιατροί. Στο 44% των περιπτώσεων είναι διπλωματούχοι. Με λίγα λόγια πρόκειται για ανθρώπινο κεφάλαιο εξειδικευμένο και με μια μέση ηλικία πιο χαμηλή από τα δημογραφικά στάνταρντ  (και τους εργατικού δυναμικού) της γηραιάς Ευρώπης. Συνεπώς μια ένεση ανθρώπινου κεφαλαίου του οποίου ο κεντρικός ευρωπαϊκός πυρήνας έχει ακραία ανάγκη, όπως έχει εξ άλλου αποδειχθεί από την συστηματική πολιτική ξεγυμνώματος των νεαρότερων και προετοιμασμένων ανθρώπινων πόρων των πιο αδύναμων ευρωπαϊκών χωρών και περιφερειακών και, αντίστροφα, από την πολιτική προσέλκυσης και μάζωξης των νεαρών “εγκεφάλων” προς την Γερμανία. Εκείνο που για δεκαετίες έκανε η Μεγάλη Βρετανία πρώτα προς τις πρώην αποικίες και στην συνέχεια προς την υπόλοιπη Ευρώπη. Εκείνο που οι Ηνωμένες Πολιτείες κάνουν επί δεκαετίες προς τον υπόλοιπο κόσμο.

Υπάρχει ολίγος κυνισμός σε αυτή την ανάλυση, αυτοί όμως είναι σιδερένιοι καιροί, φωτιάς καιροί και ο χώρος για τις “όμορφες ψυχές” γίνεται αστείος, αν όχι μάλιστα παρηγορητικός.

Oι μετανάστες, οι πρόσφυγες λοιπόν δεν είναι όλοι ίδιοι. Για κάποιους υπάρχει χώρος στην καπιταλιστική οργάνωση της αγοράς εργασίας, για άλλους αντιθέτως υπάρχει η φρικτή μοίρα του πλεονάσματος, περισσεύουν. Το κεφάλαιο μέσα στην κρίση καταστρέφει τις παραγωγικές ικανότητες σε πλεόνασμα, και σε αυτό το ανθρώπινο κεφάλαιο δεν εξαιρείται, σπέρνοντας όμως αντίτιμο σε αίμα και απόγνωση.

Θα παρακολουθήσουμε λοιπόν ένα διπλό standard στην διαχείριση της υποδοχής των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κάποιοι από αυτούς, εκείνοι με τις μεγαλύτερες παραγωγικές ικανότητες, θα είναι ευπρόσδεκτοι; ίσως αργά, μα θα καλωσοριστούν. Οι άλλοι θα σπρωχτούν ή θα πεταχτούν ξανά στην άλλη ακτή της Μεσογείου, εκ νέου έρμαια τοπικών πολιτοφυλακών που θα κάνουν την βρώμικη δουλειά για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή ίσως συγκεντρωμένοι σε απόσταση, σε απίστευτα στρατόπεδα προσφύγων από τους στόλους ή τους ευρωπαίους στρατιωτικούς.

Παρατηρώντας αυτά που εκτυλίσσονται κάτω από τα μάτια μας στην Ευρώπη, στις αμμουδιές όπως στους σταθμούς, στις πόλεις όπως και στην ύπαιθρο, αντιλαμβανόμαστε την ξεκάθαρη αίσθηση πως δεν προβλέπονται ούτε είναι προβλέψιμες λύσεις  “ανώδυνες” στην κοσμοϊστορική κατάσταση έκτακτης ανάγκης της μετανάστευσης.

Ultima modifica il Giovedì, 03 Settembre 2015 14:06

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s