σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Δεκέμβριος 2008: Η δυνατότητα για την έφοδο στον ουρανό

Posted by:

poli_pou_anthizi

Παρουσίαση της εξέγερσης του Δεκέμβρη μέσα από τις πράξεις και το λόγο των ίδιων των εξεγερμένων. Το video φτιάχτηκε στη Θεσσαλονίκη το Γενάρη του 2009 και προβλήθηκε για πρώτη φορά σε ανοιχτή συζήτηση-απολογισμό της εξέγερσης, στην κατειλημμένη δημοτική βιβλιοθήκη της Άνω Πόλης.

H εξέγερση του Δεκέμβρη ενέπνευσε αναρίθμητα κείμενα και ποιήματα. Φαίνεται όλες αυτές οι σκέψεις και τα αισθήματα για την ασχήμια του κόσμου αυτού ασφυκτιούσαν μέσα στο μυαλό και το σώμα μας και βρήκαν ξαφνικά κανάλι διαφυγής: λέξεις και δράσεις, από ένα γραμμένο σημείωμα στον τοίχο μέχρι ένα φλεγόμενο οδόφραγμα… εικονοποιημένη ποίηση στον δρόμο

Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ:

“Και μέχρι τα 18 νόμιζαν πως με έχουν με το μέρος τους. Άριστη διαγωγή, άριστοι βαθμοί, πτυχία σε ξένες γλώσσες. Ξέρετε, όλα αυτά τους κάνουν να σε λένε “καλό παιδί”, εννοώντας πως θα μπεις σε μια καλή σχολή, θα αποκτήσεις μια καλή δουλειά, θα κάνεις μια καλή οικογένεια, θα είσαι ένας φιλήσυχος άνθρωπος, θα πηγαίνεις το Σάββατο στο σούπερ μάρκετ και τις Κυριακές εκδρομή με το αυτοκίνητο. Και δεν έχω τίποτα προσωπικό με αυτούς τους ανθρώπους. Αν κανείς δεν τους μίλησε για το παραθυράκι που θα τους δείξει εικόνες έξω από τον μικρόκοσμό τους δε φταίνε αυτοί.

Αλλά και αν -μόνοι τους ή με βοήθεια- κοίταξαν από αυτό το παραθυράκι και αποφάσισαν πως δεν ενδιαφέρονται, είναι δική τους επιλογή και δε θα τους πιέσω για τίποτα. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τους δείξω και αυτό το “άλλο” και να τους αφήσω να διαλέξουν. Και ας μου μιλήσουν μετά για ευτυχία και πως αυτοί την εννοούν. Και έγινα 20, αλλά δυστυχώς για κάποιους δεν έγινα φυτό. Αποφάσισα να ψάχνω ό,τι μου πλασάρουν για σωστό και να μαθαίνω πολλά για να αποκτήσω δική μου άποψη. Και μετά με τρόμαξαν. Με τρόμαξαν πολύ γιατί με κάποιον τρόπο με έβαζαν να διαλέξω: ή υποταγή ή ξύλο. Δε με κάνουν να πιστεύω σε δημοκρατία όταν με το που ανοίγω το στόμα με κυνηγάνε με ένα δακρυγόνο και με τρομοκρατούν. Και αυτό έχει δύο αποτελέσματα : ή φοβάσαι και μένεις σπίτι τρώγοντας τη φόλα ή γεμίζεις οργή.

Το ομολογώ. Στην αρχή πέτυχαν το πρώτο. Τρόμαξα. Παραλίγο να γίνω ένα με ό,τι πριν κατηγορούσα. Μόνοι τους όμως έσκαψαν το λάκκο τους. Χρειαζόταν ένα γερό χαστούκι για να ξυπνήσω. Και να το. Λυπάμαι αγαπητοί μου αλλά θα με βρείτε πάλι απέναντί σας. Είμαι μόνο 1,70 και 55 κιλά. Δεν έχετε ιδέα τι μπορώ να κάνω όμως”.

Μια “καλή” φοιτήτρια.

dekembris

http://www.provo.gr/stormheaven15/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s