φυλακές, carcere

Τι είναι η φυλακή Εγκόλπιο αντίστασης του Salvatore Ricciardi

Από  Τα χρόνια 70. Ιτ  ΦΕΒΡΟΥΆΡΙΟΣ  19, 2015 

Εδώ και πολύ καιρό σχεδιάζω αυτό το άρθρο και δεν αποφασίζω ποτέ να το δημοσιεύσω: δεν πηγαίνει ποτές καλά, νιώθω να έχω εμπλακεί πολύ προσωπικά οπότε πρόκειται για μιαν συνεχή διόρθωση, προσθέσεις, διαγραφές . Πρώτα χάνομαι υπερβολικά στο  “προσωπικό ” μου και στην συνέχεια χάνομαι στις σκέψεις μου, στις αναμνήσεις και σε όλο εκείνο που αυτό το βιβλίο ξύπνησε μέσα μου και που έμοιαζε θαμμένο βαθιά στο παρελθόν.

Αυτός που βρέθηκε στην φυλακή για πολύ καιρό, θέλοντας και μη, γνωρίζει πως έχει ανοικτούς λογαριασμούς.

Ακριβώς είναι αλήθεια, έχει δίκιο ο Salvatore Ricciardi: η υποχρεωτική εμπειρία μπαίνει στο κορμί σου, στο κρέας, στο dna κι αν και πιστεύεις μετά από πολλά χρόνια πως είναι μόνον μια κακιά ανάμνηση, μόνο τέτοια δεν είναι.

Είναι η πιο άγρια βία, η πιο δυνατή, η πιο πολύπλοκη και δόλια που μπορούν να κάνουν σε έναν άνθρωπο, και ριζώνει τόσο πολύ στο είναι μας και στο ασυνείδητό μας, στο συλλογικό ασυνείδητο έτσι ώστε στο τέλος έχουμε αποδεχτεί την φυλακή όχι μόνο σαν κάτι φυσικό, μα φτάνουμε στο σημείο να την θεωρούμε απαραίτητη στην κοινωνία.

Δίχως να μπαίνουμε στο θέμα της τιμωρίας και της αναγκαιότητας να τιμωρήσουμε κάποιον και όλους εκείνους που κάνουν κάποιο αδίκημα, του καθήκοντος του Κράτους να διασφαλίσει την ακεραιότητα των πολιτών του, του γεγονότος πως από αμνημονεύτων χρόνων τα εγκλήματα τιμωρούνταν, επειδή σε αντίθετη περίπτωση η ζωή σε κοινωνία δεν θα ήταν δυνατή. Σε αυτό το πλαίσιο ισχύει η αρχή  “fiat iustitia, pereat mundus“, »ας αποδοθεί δικαιοσύνη». Είναι η έννοια της ασημαντότητας της αποστέρησης της ελευθερίας από μιαν οπτική υπαρξιακή, εννοούμενη στην σχέση του ανθρώπινου όντος με τον εαυτό του, το επίκεντρο: Η ποινή στέρησης της ελευθερίας δεν μπορεί να είναι μια ποινή για το απλό γεγονός πως δεν τιμωρεί αλλά στερεί από κάτι δίχως το οποίο δεν μπορείς να πραγματοποιήσεις τις πιο μικρές και κρυφές δυνατότητες, εμποδίζει την δυνατότητα ανάπτυξης του ατόμου αποκλείοντάς το από την κοινωνία . Είναι στέρηση της ελευθερίας δίχως προϋποθέσεις, δίχως ντροπή και δίχως δισταγμό.  Είναι στέρηση του χρόνου: Ο χρόνος εμποδίζεται από το εν ζωή ον επειδή μόνον στην ελευθερία ο παρόν χρόνος αποκτά σημασία και έννοια και δημιουργικότητα υπαρξιακή για το επιμέρους άτομο.

Γι αυτά μας μιλά ο Salvatore στο βιβλίο του:

Ο αγώνας ενάντια στην φυλακή είναι μέρος της ατέλειωτης παρτίδας για την κατάκτηση της ελευθερίας.

και δεν μας μιλά όπως θα έκανε ένας κοινωνιολόγος, αλλά κυρίως σαν ένας συγγραφέας περιηγητής που ξέρει να συλλαμβάνει την προσοχή του αναγνώστη, όχι, μας κάνει να την ζούμε, να την ξαναζούμε. Σε συνοδεύει σε αυτό το ταξίδι στην απελπισία, σε κάνει να νιώθεις τα χτυπήματα που κάνουν τα σίδερα και τα κάγκελα, τα μετρά, το τέλος της ώρας προαυλισμού.

Μια μεγάλη στιγμή αναστοχασμού και μοιράσματος, για όλους: τόσο γι αυτόν που στην φυλακή βρέθηκε, όσο και για αυτόν που την είδε μόνο στις ταινίες.

ο Salvatore Ricciardi (Roma, 1940) μετά τις τεχνικές σπουδές και εργασία σε ένα εργοτάξιο προσελήφθη σαν τεχνικός στους Κρατικούς σιδηροδρόμους. Δραστηριοποιείται σαν συνδικαλιστής στην κομουνιστική Cgil και πολιτικά στο Partito socialista di unità proletaria. Παίρνει μέρος στο κίνημα του ’68 φοιτητικό και εργατικό το ’69. Τα επόμενα χρόνια είναι μεταξύ των πρωταγωνιστών της αυτοοργάνωσης σε εργατικές πραγματικότητες και των σιδηροδρομικών. Αφού στρατεύτηκε στον χώρο της εργατικής αυτονομίας το ’77 παίρνει μέρος στις ερυθρές Ταξιαρχίες, Brigate rosse. Συλλαμβάνεται το’80. Στα τέλη εκείνου του έτους με άλλους αιχμαλώτους οργανώνει την εξέγερση στην ειδική φυλακή του Trani. Καταδικασμένος σε ισόβια κάθειρξη, στα τέλη των χρόνων Ενενήντα του παρέχεται η ημιελευθερία. Μετά από τριάντα χρόνια φυλάκισης, πρόσφατα κατακτά ξανά την ελευθερία. Εργάζαται σε βιβλιοπωλείο και είναι συντάκτης στον σταθμό Radio onda rossa, στην Roma.

Salvatore Ricciardi, Cos’è il carcere. Vademecum di resistenza, DeriveApprodi 2015, pp.128, euro 12,00 Τι είναι η φυλακή. Εγχειρίδιο αντίστασης από τον Σαλβατόρε Ριτσιάρντι

E’ qui in galera che l’ordine ti si rivela «per quello che è: violenza quotidiana che ti si abitua ad accettare come ordine»” (Lettera dal carcere di Torino, autunno 1969)

http://glianni70.it/cose-il-carcere-vademecum-di-resistenza-di-salvatore-ricciardi/

Recensione: Radio Rock Revolution Anni 70

https://aenaikinisi.wordpress.com/2015/03/20/recensione-radio-rock-revolution-anni-70/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s