φυλακές, carcere

Μεταξύ XVI και XVII αιώνα παίρνει μορφή το σύστημα μοντέρνου εγκλεισμού

Στοιχεία γέννησης της σύγχρονης φυλακής – πρώτο μέρος

… στην διάρκεια του δέκατου έκτου αιώνα εφαρμόζονται κοινώς στους μικρούς παραβάτες οι φυσιολογικές ποινές και κυρώσεις (και θανάτου επίσης) που μέχρι εκείνη την στιγμή προβλέπονταν για τους πιο επικίνδυνους κακοποιούς, σύμφωνα με μια αντίληψη κατά την οποίαν στο μικρό ψάρι θα επιβάλλονταν η ίδια μεταχείριση και τύχη με εκείνη του μεγάλου εξ αιτίας της «επικίνδυνης κλίσης της νοοτροπίας του», τώρα η πορεία αντιστρέφεται και οι προσπάθειες να τιμωρηθούν οι αλήτες με μεθόδους πιο ανθρώπινες, ήπιες, καταναγκαστικά έργα και οι γαλέρες, προσανατολίστηκαν προς την χρήση των φυλακών, σπίτια εργασίας και μεταμέλειας. Οι μικροί κακοποιοί μεταφέρονταν μέσα σε αυτά τα ιδιαίτερα καταλύματα,  που προορίζονταν να φιλοξενήσουν τα κοινωνικά αποβράσματα, προσελκύοντας σταδιακά πίσω τους εκείνους που είχαν κριθεί ένοχοι σοβαρότερων αδικημάτων. [R. Schmidt – Strafrechtsreform]

Workhouse…Απ’ όλες τις αιτίες που συνετέλεσαν στην ενδυνάμωση της ιδέας της φυλακής σαν ποινή , δίχως άλλο η σπουδαιότερη ήταν εκείνη του κέρδους, τόσο με την πιο περιορισμένη έννοια του να καταστήσει τον θεσμό παραγωγικό, όσο και με την γενικότερη της μετατροπής ολόκληρου του σωφρονιστικού συστήματος σε κομμάτι του εμπορικού συστήματος του Κράτους. [..] Το μικρό ενδιαφέρον που μέχρι εκείνη της στιγμή το Κράτος είχε εναποθέσει  μέχρι τότε στην σωφρονιστική δικαιοσύνη, οφείλονταν κατά μεγάλο μέρος στο γεγονός πως αυτό δεν περίμενε κανένα κέρδος από την εκτέλεση της ποινής και προσπαθούσε να τρατάρει τους κρατουμένους με τον λιγότερο ακριβό τρόπο; θεωρούνταν πως το Κράτος δεν θα έπρεπε να εκτελεί καμία δεσμευτική δαπάνη, εκτός απ’ τους μισθούς , οι οποίοι συχνά, από την άλλην, έφταναν στο ύψος των τόκων της τιμής απόκτησης μιας επίσημης θέσης, όπως στην Γαλλία. Ο λογαριασμός μισθοί του παρισινού “Parlement” υπό τον Enrico III, για παράδειγμα, έφθανε στο ύψος των 100 χιλιάδων livree ενώ οι πληρωμές που εκάλυπταν γενικά στοιχεία, σύμφωνα με την διαταγή του μαρτίου 1498, όπως οι μεταφορές, η συντήρηση των φυλακισμένων και έξοδα και μισθοί των αρκετών κατώτερων αξιωματούχων, δεν έφθαναν τις  1.000 livree.

Η εξέλιξη αυτής της δραστηριότητας χαμηλής αποδοτικότητας σε ένα σύστημα μερικώς αυτοσυντηρούμενο κατά την άποψη του Υπουργείου Οικονομικών και που έτεινε να γίνει ένας τομέας επικερδής από την οπτική των εμπορικών πολιτικών, έστρωσε τον δρόμο aστην εισαγωγή της φυλακής σαν θεμελιώδη τιμωρητική μορφή.

…Ενώ οι ρίζες του σωφρονιστικού συστήματος βυθίζονται στην εποχή του μερκαντιλισμού, η προαγωγή και η θεωρητική επεξεργασία αυτού ήταν η αποστολή που ανέλαβε διαφωτισμός. Είδαμε πως, ακόμη και κατά την διάρκεια του δέκατου όγδοου αιώνα, τα σπίτια εγκλεισμού και μεταμέλειας φιλοξενούσαν, δίχως διαχωρισμούς, καταδικασμένους, αλήτες, ορφανά, γέρους, τρελούς; δεν γίνονταν σχεδόν καμία διάκριση στον εγκλεισμό του κόσμου εκεί μέσα και κάθε φορά που επιβάλλονταν η ποινή της φυλάκισης, αυτός που διατηρούσε την εξουσία την χρησιμοποιούσε με σκοπό να απομακρύνει τους  “ανεπιθύμητους”…. Δεν υπήρχε κάποιο καθορισμένο κριτήριο για να ορίσει, διότι δεν υπήρχε μια επαρκής αντίληψη της απαραίτητης σχέσης μεταξύ εγκλήματος και ποινής, ούτως ώστε αυτή να είναι κάποιες φορές τόσο ανόητα σύντομη και πολύ συχνότερα τόσο παράλογα μακρά, πάντα αφού είχε κατά κάποιον τρόπο υποδειχθεί.

… Η έννοια της αναλογικότητας υλοποιήθηκε σε μια γκάμα ποινών, που ορίστηκαν νομικά σε σχέση με την σοβαρότητα του αδικήματος, το οποίο κατέστη, μεταξύ άλλων, ένα από τα πιο αποτελεσματικά θέματα στον αγώνα ενάντια στην πολύ συχνή χρήση της ποινής του θανάτου. Τόσο οWorkhause2 Beccaria όσο και ο Voltaire επανέλαβαν τον λαϊκό διαχωρισμό ανάμεσα στην απλή κλοπή και την κλοπή ενωμένη με βία σαν παράδειγμα της αναγκαιότητας να ποικίλλουν οι τιμωρίες σε συμφωνία με τα γεγονότα σε κάθε περίπτωση, πρόβλημα που έγινε η “raison d’être” των τυπικών ορισμών που είναι τόσες πολλές στο ηπειρωτικό δόγμα. Κινούμενο από τους πρόχειρους ορισμούς που προϋπήρχαν, το μεγάλο μέρος της θεωρητικής προσπάθειας επικεντρώθηκε τώρα στην ανάπτυξη ενός επεξεργασμένου συστήματος κανόνων σε θέση να αναγνωρίσει τον πιο λεπτό διαχωρισμό ανάμεσα στους διάφορους  λόγους και τις διάφορες διαδικασίες εκτέλεσης; το άλλο βασικό καθήκον του τέθηκε στο φως ήταν εκείνο της  επανεξέτασης των τιμωρητικών μεθόδων, εξ αιτίας της τότε επικρατούσης αυστηρότητας των ποινών γενικότερα και ειδικότερα της άνευ διακρίσεως χρήσης  της θανατικής.

Tra il XVI e XVII secolo prende forma il sistema di carcerazione moderno

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s