ιστορία, storia

7 ιανουαρίου 1978: Accalarentia

Roma, 7 Ιανουαρίου του 1978, ώρα 18,20: πέντε στρατευμένοι του φασιστικού Μετώπου της Νεολαίας, del Fronte della Gioventù βγαίνουν από τα γραφεία του νεοφασιστικού κόμματος Msi της οδού Acca Larentia 28, στην συνοικία Appio Latino, αφήνοντας ένα σημείωμα στο τραπέζι «Είμαστε στο Prati, θα τα πούμε αύριο».
η Acca Larentia είναι θλιβερά περίφημη εκείνα τα χρόνια, για τις πολλές επιθέσεις τραμπουκισμού που τις περισσότερες φορές ξεκινούσαν από εκείνη την έδρα.
Έξω, αναμένουν τους νεοφασίστες, μια ομάδα πέντ έξι συντρόφων που, μόλις βλέπουν να ανοίγει η πόρτα, ανοίγουν αμέσως πυρ.
ο Franco Bigonzetti, φοιτητής  20 χρονών, πέφτει αμέσως νεκρός; τρεις καταφέρνουν να το σκάσουν μπαίνοντας ξανά στα γραφεία, που έχουν θωρακισμένη πόρτα. Ο τελευταίος, Francesco Ciavatta, δεκαοκτώ χρονών, τραυματίζεται και προσπαθεί να διαφύγει μέσα από μια σκάλα που βρίσκεται στα πλευρά των γραφείων. Χτυπιέται όμως εκ νέου στην πλάτη και θα πεθάνει στο ασθενοφόρο.
Λίγες μέρες μετά την επίθεση για την δράση ανέλαβε την ευθύνη με κασέτα, που βρέθηκε δίπλα σε μιαν αντλία βενζίνης, ένας νεαρός με την φωνή του παραποιημένη στο όνομα των Ένοπλων Πυρήνων Eδαφικής Αντιεξουσίας», «Nuclei Armati di Contropotere Territoriale».

« Μια ένοπλη ομάδα, ύστερα από ένα προσεγμένο έργο αντιπληροφόρησης και ελέγχου στον υπόνομο της via Acca Larenzia, χτύπησε τους μαύρους ποντικούς ακριβώς την στιγμή εξέρχονταν για να πράξουν μιαν ακόμη δράση τραμπουκισμού. Να μην έχουν ψευδαισθήσεις οι camerati, η λίστα είναι ακόμα μεγάλη. Εδώ και πολύ καιρό οι τραμπουκισμοί τους ματώνουν τους δρόμους της Ιταλίας υπό την προστασία του δικαστικού σώματος και των έξι κομμάτων που έχουν συμφωνήσει. Αυτή η συνενοχή εξασφαλίζει στους φασίστες από τις φυλακές της μπουρζουαζίας, αλλά όχι από την προλεταριακή δικαιοσύνη, που δεν θα δώσει ποτέ καμιάν ανακωχή.  Χτυπήσαμε σκληρά και σίγουρα όχι τυχαία, τα μαύρα ψοφίμια είναι γνωστοί τραμπούκοι που έχουν εκπαιδευτεί στην χρήση των όπλων»

Τις επόμενες ώρες του αντιφασιστικού raid εκατοντάδες ρωμαίοι φασίστες (μεταξύ άλλων είναι παρόντες  Gianfranco Fini, Maurizio Gasparri, Francesca Mambro και Valerio Fioravanti) συγκεντρώνονται στον τόπο. Μια τηλεκάμερα του καναλιού Tg1 ξεκινά να κάνει λήψη στην είσοδο των γραφείων, επικεντρώνοντας στα πρόσωπα των νεαρών φασιστών, που επιτίθενται στον δημοσιογράφο, προκαλώντας έτσι μιαν επίθεση από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Μέσα στο χάος που δημιουργείται από πυκνή ρίψη δακρυγόνων, μέσα από τις γραμμές των νεοφασιστών ξεπροβάλλουν σιδερολοστοί και πιστόλια, κάποιοι πυροβολούν.
O αρχηγός των Carabinieri Edoardo Sivori στοχεύει σε ανθρώπινο ύψος, αλλά το όπλο παθαίνει εμπλοκή. Παίρνει από τα χέρια ενός υφιστάμενού του ένα άλλο όπλο και πυροβολεί με εκείνο, βρίσκοντας κατά πρόσωπο τον δεκαεννιάχρονο  Stefano Recchioni, που θα πεθάνει στο νοσοκομείο δυο ημέρες αργότερα, προκαλώντας την οργή των νεοφασιστών που θα δώσουν ζωή σε ένα τριήμερο συγκρούσεων και ανταρτοπόλεμο σε πολλές ιταλικές πόλεις.
Aπό τους πέντε κατηγορούμενους η Daniela Dolce ακόμη φυγοδικεί, ο Mario Scrocca θα αυτοκτονήσει στην φυλακή, ενώ οι Fulvio Turrini, Cesare Cavallari και Francesco de Martiis θα απαλλαγούν λόγω έλλειψης στοιχείων.
Και μέσα στην καλύτερη ιταλική παράδοση ο comandante Sivori θα καταδικαστεί λόγω «υπερβολής σε νόμιμη άμυνα».

Η δικαστική υπόθεση συνδεδεμένη με την Acca Larentia θα κρατήσει πολύ και δίχως επίλυση: οι μοναδικοί που κατηγορήθηκαν για την διπλή εκτέλεση είναι πέντε στρατευμένοι στην Lotta Continua, σύμφωνα με τις αμφίβολες αποκαλύψεις της Livia, πρώην ερυθροταξιαρχίτισσα br μετανιωμένη που δήλωσε πως τους είδε να παίρνουν μέρος σε συγκέντρωση όπου αποφασίζονταν η υπογραφή ανάληψης ευθύνης για το raid.

Η επίθεση της 7ης ιανουαρίου θα έχει μια επιπλέον συνέχεια: στις 28 φεβρουαρίου, επέτειος του θανάτου του έλληνα φασίστα Mikis Mantakas, κάποια μέλη των νεοφασιστών Nar, που οδηγούσε ο Valerio Fioravanti, αποφασίζουν να εκδικηθούν. Mε κάποια αυτοκίνητα πλησιάζουν στην Piazza S.Giovanni Bosco, τόπο όπου βρίσκονται, στέκι για πολλούς συντρόφους της περιοχής. Εισβάλλουν στην πλατεία, ανοίγοντας πυρ. Χτυπιέται στον θώρακα ο Roberto Scialabba, αγωνιστής της Lotta Continua 24 χρόνων, που στην συνέχεια εκτελείται εν ψυχρώ, την ώρα που είναι ξαπλωμένος κατά γης, από τον ίδιο τον Fioravanti με δυο πυροβολισμούς στο σβέρκο.Λίγες ώρες αργότερα οι Nar θα αναλάβουν την ευθύνη της επίθεσης με τηλεφώνημα στην εφημερίδα Messaggero, δηλώνοντας πως εκδικήθηκαν την Acca Larentia.

10 ιανουαρίου 1978, 93.400 Radio Onda Rossa – «Σύντροφοι, δεν πρέπει να σκανδαλιζόμαστε, είναι άχρηστο να στεκόμαστε εκεί να μεταμφιεζόμαστε: βρισκόμαστε μπροστά σε μια στιγμή αντιφασισμού»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s