σύγχρονη σκέψη, pensiero di oggi

Στον καθένα το δικό του! – A ciascuno il suo!

fusaro

Εναρκτήριος ρήξη (σχετικά με τον Serge Latouche)
– των Anselm Jappe & Clément Homs

Eπί χρόνια κουβεντιάσαμε, σε δημόσιες και ιδιωτικές συζητήσεις, με τον Serge Latouche. Φαίνονταν πως υπήρχε ένα κοινό έδαφος συζήτησης, καθαρό από τις διαφορές και τις συγκλίσεις σε κάποια θέματα, και πως η κουβέντα μπορούσε να είναι εμπλουτισμός και για τις δυο πλευρές. Πρέπει να υπογραμμιστεί πως η κριτική της αξίας στην οποίαν απευθυνόμαστε, σε ένα επίπεδο πολύ γενικό, μοιράζεται με την αποανάπτυξη την πεποίθηση πως πρέπει να βγούμε από την οικονομική ανάπτυξη, αλλά και πως εμείς δεν μοιραζόμαστε καθ’ όλα τις συνταγές που προτείνει ο Latouche και οι άλλοι δημιουργοί της αποανάπτυξης: επιστροφή στα εθνικά ή συμπληρωματικά νομίσματα και στις εθνικές κυριαρχίες, επαναδρομολόγηση του κεϋνσιανισμού, «πολιτικές λύσεις» που προϋποθέτουν το Κράτος, επανατοποθέτηση της οικονομίας,  μείωση του χρόνου εργασίας, εναλλακτισμό, εθελοντική απλότητα, κλπ.. Η τελευταία σύνοψη όλων αυτών των συζητήσεων – μετά τα άρθρα «Decrescenti, ancora uno sforzo!» e «Critica del sostantivismo economico di Karl Polanyi», »Αποαναπτυγμένοι, ακόμη μια προσπάθεια» και »Κριτική του οικονομικού ουσιαστικισμού» – υπήρξε το βιβλίο »Να τελειώνουμε με την οικονομία»,  «Per farla finita con l’economia».

Σήμερα όμως πρέπει να σημειώσουμε πως η συνέχιση αυτού του είδους κουβέντας δεν έχει πλέον κανένα νόημα. ο Latouche, γι αυτό που τον αφορά, αντί να καλυτερεύει έχει ξεκινήσει μιαν διαδρομή σύμφωνα με την οποίαν δείχνει – είναι το ελάχιστο που μπορούμε να πούμε – μιαν έλλειψη ελέγχου σχετικά με την ανάκτηση της αποανάπτυξης που έχει αρχίσει να εφαρμόζεται από την «Nuova Destra», την »Νέα Δεξιά».  Φαίνεται πως ο Latouche έχει πρόθεση να  «κοσκινίσει όσο περισσότερο μπορεί, ότι είναι δυνατόν» και να χτίσει ένα είδος  »μετώπου αποανάπτυξης», «fronte decrescente», όπου όλοι να μπορούν να πάρουν μέρος, ανεξάρτητα από τις πολιτικές τους θέσεις σε σχέση με άλλα ζητήματα – μέχρι ακόμη και αυτός ο Alain De Benoist, στον οποίον αφέθηκε ξεκάθαρα ανοικτή η πόρτα στην διάρκεια μιας συνέντευξης τον Ιούλιο  2013 στο sito «Reporterre» [*1]. Ενώ στην Ιταλία δεν διστάζει να εμφανιστεί πλάι σε αυτόν τον ανεκδιήγητο Diego Fusaro – έναν μαθητή εκείνης της λέρας του Costanzo Preve – ο οποίος γευματίζει σε όλες τις τρώγλες των ιταλών φασιστών όταν δεν παραχωρεί κάποια συνέντευξη στην Γαλλία στο περιοδικό  Eléments του De Benoist του ιουλίου-σεπτεμβρίου 2015 (n°156).

Σε μιαν ιστορική στιγμή κατά την οποίαν ο νέος «εγκάρσιος λαϊκισμός» προωθείται παντού και προτείνεται σαν μια αληθινή ιδεολογική εξήγηση της κρίσης του καπιταλισμού, που προορίζεται να εκτρέψει την οργή των θυμάτων του, η άρνηση συμμετοχής, έστω και έμμεσα κι από μακριά, σε μιαν παρόμοια επιχείρηση »καστανοκόκκινη», «rossobruna» είναι η ελάχιστη συνθήκη και προϋπόθεση για να μπορεί να υπάρχει ένας διάλογος με εμάς.  Δεσμευόμαστε δημόσια να φτύσουμε στην φάτσα των διάφορων De Benoist, Soral, Onfray, Diego Fusaro, κλπ., μόλις αντιληφθούμε πως βρισκόμαστε εν τη παρουσία αυτών, και περιμένουμε την ίδια συμπεριφορά από πλευράς των συνεργατών και συνομιλητών μας. ο Latouche δεν θα καταφέρει ποτέ να στρατολογήσει την κριτική της αξίας στα βοηθητικά του στρατεύματα! Οι σπάνιες σύγχρονες προσεγγίσεις που παραμένουν πιστές στην ιδέα της κοινωνικής χειραφέτησης, προφανώς θα πολεμήσουν με όλες τους τις δυνάμεις τους καινούργιους αντιδραστικούς του διασταυρούμενου λαϊκισμού – μα δίχως να δώσουν δίκιο απαραίτητα στην αριστερά του νεωτερισμού.  Μάλλον, η κριτική της αξίας θα συνεχίσει να δείχνει πως αυτό που ενώνει αυτά τα δυο στρατόπεδα, πέρα απ’ τις διαφορές τους, είναι ο αντικαπιταλιστικός κορμός και η αναγωγή της κοινωνικής κριτικής σε μιαν κριτική του μόνου χρηματοπιστωτικού τομέα.

– Anselm Jappe & Clément Homs –

σημείωμα, NOTA:
[*1]
– ο Latouche γράφει: «πρέπει να απαγορεύσω στον Alain de Benoist να υποστηρίζει την αποανάπτυξη, με το πρόσχημα πως τοποθετείτε στην δεξιά? Πρέπει να τον καταδικάσουμε  ad vitam aeternam εφ όρου ζωής να παραμείνει αλυσοδεμένος σε αυτή την κατηγορία? Η θέση του πρέπει να αξιολογηθεί εκ νέου, να την συζητήσουμε ξανά» (δες, vedi: http://www.reporterre.net/La-decroissance-permet-de-s )

πηγή: Critique de la valeur-dissociation. Repenser une théorie critique du capitalisme

addì 16:24:00

και λίγη μουσική:

David Bowie – Space Oddity

Reazioni: Etichette: anselm Jappe, Clément Homs, critica del valore, de Benoist, Fusaro, Latouche, Wertkritik
Advertisements

One thought on “Στον καθένα το δικό του! – A ciascuno il suo!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s