ένοπλη πάλη, lotta armata

»Εγώ, ο Ira και ο Bobby Sands αλλά η Ιρλανδία θα επιστρέψει ενωμένη» – “Io, l’ Ira e Bobby Sands ma l’Irlanda tornerà unita”

Review: 'Bobby Sands: 66 Days' Lionizes an I.R.A. Martyr - The New York  Times
BELFAST. « ο BOBBY ήταν αδελφός μου, έχουν περάσει 35 χρόνια μα κάθε ημέρα είναι σαν να είναι δίπλα μου. Με τους στίχους του, τις ιδέες του, με τα τραγούδια που έπαιζε στην κιθάρα που είχε μάθει στην φυλακή. Όταν ο Ira αποφάσισε να μου εμπιστευτεί την αποστολή να ανακοινώσω στον κόσμο την παράδοση των όπλων και την ειρήνη στην Ιρλανδία του Βορρά μετά από μισόν αιώνα εμφυλίου πολέμου, πέρασαν από μπροστά μου όλες οι αναμνήσεις μιας φιλίας που εκείνες τις τρομερές 66 ημέρες απεργίας πείνας είχε γίνει μια σχέση ανεξίτηλη».
ο Seanna Walsh υπήρξε ένας από τους αρχηγούς του Irish Republican Army. Όχι ένας οποιοσδήποτε. Ήταν ο leader του Blocco H της φυλακής του Long Kesh, όπου το 1981 ο Bobby Sands και άλλοι εννέα ακτιβιστές πέθαναν διεκδικώντας ένα status πολιτικών κρατουμένων που η βρετανική κυβέρνηση της Margareth Thatcher δεν θέλησε ποτέ να αναγνωρίσει. Και ήταν ο πρώτος πρώην μαχητής με ξεσκέπαστο πρόσωπο που προφέρει έναν ιστορικό λόγο, τον ιούλιο δέκα χρόνων πριν. Είπε στον κόσμο πως ο Ira ανακοίνωνε το πέρας του ένοπλου αγώνα και πως οι “εθελοντές” από εκείνην την στιγμή και μετά θα χρησιμοποιούσαν «αποκλειστικά ειρηνικά πολιτικά μέσαe» για να επιδιώξουν τον απώτερο στόχο της οργάνωσης, δηλαδή την ένωση της Ιρλανδίας. Έχει τα ίδια μάτια, πυρετώδη και διαυγή, του τότε, κουρασμένο το βήμα του μα όχι ηττημένο παρά τα 21 χρόνια που πέρασε πίσω από τα κάγκελα.
Walsh, εσείς και ο Bobby Sands ήσασταν αχώριστοι. Κι όμως κάποιαν στιγμή αυτός ήταν που ζήτησε αρχηγός του Blocco H να ήταν κάποιος άλλος, ο Brendan “Bik” McFarlane.
Πως κι έτσι?
«ο Bobby ήταν ένας άνδρας ευαίσθητος και πολύ έξυπνος. Αν και δεν έτρωγε από πολλές ημέρες και ήδη ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση, φοβόταν πως εγώ, λόγω της φιλίας μας, θα τον σταματούσα πριν τον θάνατο. Και ίσως είχε δίκιο».
Πως γνωριστήκατε?
«Την πρώτη φορά που συνάντησα τον Bobby Sands ήταν όταν συνελήφθην, το 1973, και με έκλεισαν στην Long Kesh. Έμεινα στο κελί μόνο ένα μήνα, ο Bobby ήταν εκεί, ήταν από τους πρώτους που με χαιρέτησαν. Η συμπάθεια υπήρξε άμεση, ίσως γιατί είχε ένα background παρόμοιο με το δικό μου, μόλις δυο χρόνια μεγαλύτερος από εμένα, αγαπούσε την λαϊκή μουσική, έπαιζε την κιθάρα και μπορούσε με τις νότες να μας κάνει να ξεχνούμε λιγάκι το που βρισκόμασταν και πως μας συμπεριφέρονταν».
Στην φυλακή ήσασταν οι leader των αιχμαλώτων… «Αρνούμασταν να φορούμε τις στολές ή να κάνουμε δουλειές της φυλακής, ήμασταν περιορισμένοι στα H-blocks, πίσω από τα κάγκελα 24 ώρες την ημέρα, επτά ημέρες την εβδομάδα, δεν μπορούσαμε να ασκούμαστε, δεν είχαμε πρόσβαση σε κανένα υλικό εκπαίδευσης, πόσο μάλλον έγγραφο. Ήμασταν γυμνοί στις φυλακές, μονάχα με τις κουβέρτες. Το 1980 αποφασίσαμε πως η καταστολή δεν μπορούσε άλλο να συνεχίζεται και προσπαθήσαμε να πείσουμε την βρετανική κυβέρνηση να μας αναγνωρίσει τουλάχιστον το καθεστώς πολιτικών κρατουμένων.  Η απάντηση υπήρξε εκείνη που όλοι θυμούνται κι έτσι, μετά την πρώτη απεργία πείνας του 1980, λίγο αργότερα, έναν μήνα, ξεκίνησε μια ακόμη που πέρασε στην ιστορία. ο Bobby Sands είχε σκεφτεί εκείνη την διαμαρτυρία και αποφάσισε πως θα πήγαινε μέχρι τέλους. Το είχαμε όλοι καταλάβει πως θα πέθαινε, πρώτοι απ’ όλους οι γονείς του.».
Πότε τον είδατε για τελευταία φορά?
«Ήταν στην διάρκεια μιας επίσκεψης, η διαμαρτυρία είχε ξεκινήσει από τουλάχιστον δυο εβδομάδες, είχε κόψει τα μαλλιά του, ήταν αγνώριστος. Τον αγκάλιασα και του ευχήθηκα καλή τύχη. Είχα καταλάβει πως δεν θα τον έβλεπα ποτέ ξανά ».
Πολλά χρόνια αργότερα, τον ιούλιο του 2005, η ηγεσία του Ira επέλεξε εσάς, τον φίλο του Bobby Sands, να ανακοινώσετε στον κόσμο το τέλος της ένοπλης πάλης.
«Το παύσατε πυρ του 1997 είχε σημαδέψει το τέλος της σύγκρουσης, μα εκείνη η ανακοίνωση video, με έναν μαχητή με ξεσκέπαστο πρόσωπο, άλλαξε την ιστορία της χώρας μου. Όταν οι σύντροφοι με επέλεξαν, αναρωτήθηκα εάν ήμουν πραγματικά έτοιμος για αυτό το γεγονός που θα είχε πραγματικά παγκόσμια απήχηση. Πριν αποδεχτώ μίλησα επί τούτου με την γυναίκα και τις κόρες μου. Ήξερα πως εκείνο το video θα μπορούσε να έχει συνέπειες και για την οικογένεια μου μα την ίδια στιγμή ήμουν πολύ περήφανος που η leadership Repubblicana είχε σκεφτεί εμένα. Το έκανα, ήμουν πολύ συγκινημένος μα έπρεπε να το κάνω, για την χώρα μου, τον κόσμο μου, για τον Bobby και όλους τους άλλους που πέθαναν για μιαν ιδέα».
Walsh, μα μιαν ημέρα το Belfast θα επιστρέψει να ενωθεί με το Dublino?
«Εμείς εργαζόμαστε κάθε ημέρα γι αυτό. Ειρηνικά, με τον διάλογο, δίχως όπλα. Πιστεύουμε πως η θυσία των hunger strikers και τόσων άλλων εθελοντών δεν θα πάει χαμένη. Μιαν ημέρα θα αφήσουμε το Ηνωμένο Βασίλειο και θα επανενώσουμε την Ιρλανδία. Η ιστορία βρίσκεται από την πλευρά μας».
http://www.micciacorta.it/sezione/novita/lotte-armate-altri-paesi/

Μια σκέψη σχετικά μέ το “»Εγώ, ο Ira και ο Bobby Sands αλλά η Ιρλανδία θα επιστρέψει ενωμένη» – “Io, l’ Ira e Bobby Sands ma l’Irlanda tornerà unita”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s