αυτονομία, autonomia

Ειδικό αφιέρωμα »7 Απριλίου» – Speciale “7 Aprile”

negri_viafaniSpeciale “

με την φροντίδα των Wu Ming 1, με την συνεργασία της Carmilla

Ακριβώς ένα τέταρτο αιώνα νωρίτερα, με την »επιχείρηση έρευνας και σύλληψης» δεκάδων στελεχών της Αυτονομίας  (ανάμεσα στους οποίους διανοούμενοι, συγγραφείς, πανεπιστημιακοί καθηγητές), ξεκινούσε η περίφημη »υπόθεση 7 Απρλίου», iniziava il celeberrimo “caso ”. Η έκφραση »7 Απριλίου», L’espressione “” υπενθυμίζει την ίδια στιγμή:
– το κατεξοχήν δικαστικό θεώρημα (il “teorema ”, το θεώρημα Καλότζερο από το όνομα του ανακριτού από την Πάντοβα που διέταξε τις συλλήψεις);
– Tην πιο ομόφωνη και έξαλλη εκστρατεία-τύπου ενοχοποίησης την ιστορίας την ιταλικής δημοκρατίας;
– την πιο ανέμελη χρήση της προφυλάκισης και της αντικατάστασης των κατηγοριών χρόνο με τον χρόνο καθώς αυτές αποδεικνύονταν τραβηγμένες απ’ τα μαλλιά  ( αρχηγός και “τηλεφωνητής” των  κλπ.);
– μιαν περίπτωση παροιμιώδη κατά την οποίαν οι δηλώσεις ενός “μετανιωμένου” (Carlo Fioroni) ακόμη και όταν προχωρούσαν ενάντια στα αποδεικτικά στοιχεία, ενάντια στο προφανές δηλαδή, βάρυναν περισσότερο απ’ όλα τα υπόλοιπα (έλλειψη στοιχείων αποδεικτικών, άλλοθι, απαλλακτικές μαρτυρίες);
– το τέλος μιας εποχής: την ώρα που οι κατηγορούμενοι της “7 ης Απριλίου” βρίσκονταν στην φυλακή, έξω όλα άλλαξαν και την Ιταλία την κατάπιε η “Οπισθοδρόμηση”.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε αυτή την υπόθεση, διότι σε αυτήν αποκαλύπτεται και προσλαμβάνει τα πιο ευκρινή περιγράμματα το παράδειγμα της κατάστασης Εξαίρεσης, ή καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, αν θέλετε, με την σειρά του αναφορά όχι μικρότερης σημασίας. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πως
“καθεστώς Εξαίρεσης” σημαίνει πολλά πράγματα: ειδικοί νόμοι, τα media να έχουν καταστεί φωνή του καθεστώτος, κράτος μετανιωμένων, τεκμήριο ενοχής να τρέχει σε ρυθμούς ακραίας δαιμονοποίησης, στρατιωτικοποίηση του εδάφους και των χώρων, επανειλημμένες εκκλήσεις στην ρουφιανιά και τον χαφιεδισμό κλπ.
Η κατάσταση Εξαίρεσης είναι μια από τις απαντήσεις των μηχανισμών του Κράτους (η άλλη είναι η »Στρατηγική της έντασης», “”) σε μια παρατεταμένη κατάσταση κοινωνικής σύγκρουσης και αναταραχών.
Οι ισχυρές εξουσίες προσαρμόζονται σε δυνατές διεθνείς πιέσεις και επιβάλλουν ένα γύρο ζωών “σταθεροποιητικό”, χρησιμοποιώντας σαν πρόφαση τις εκτελέσεις και τις απαγωγές που πραγματοποιούν οι ένοπλοι σχηματισμοί.
Αυτοί οι τελευταίοι είναι μειοψηφίες που αυτοονομάζονται “avanguardia del ”, »πρωτοπορία του προλεταριάτου» που πρωταγωνιστούν σε αποδράσεις προς τα εμπρός τελείως λειτουργικές στην “ομαλοποίηση” και πρακτικών που σε κάποιες περιπτώσεις ρέουν στην μιλιταριστική παράνοια και στην τρέλα splatter με απόηχους μαφιόζικης βεντέτας (η εκτέλεση του , τα κατορθώματα των “δημίων των φυλακών” κλπ.). Παραφράζοντας τον υποδιοικητή Marcos: “Σε τι χρησιμεύει μια πρωτοπορία τόσο ‘μπροστά’ που κανένας δεν μπορεί ούτε θέλει να την φθάσει?”
Τα ριζοσπαστικά μαζικά κινήματα των χρόνων Εβδομήντα κατατάσσονται αναγκαστικά στην ένοπλη πάλη, alla , η κατάσταση Εξαίρεσης κυλά επάνω από κριτικές και διαφοροποιήσεις όπως μια ισραηλινή μπουλντόζα στην λωρίδα της Γάζας.

Εδώ και κάποιον χρόνο παρατηρούμε σε ένα revival των μέσων εκείνης της καταπιεστικής και κατασταλτικής εποχής: εκατοντάδες συλλήψεις “προληπτικές” δίχως αποδείξεις, μαζική προσφυγή σε τυπολογίες αδικημάτων συνένωσης και συνάφειας, συνειρμικών μέσα στον κώδικα των ειδικών νόμων (αρθρ.270 bis), κλπ, κλπ.
H τάση αυτή επιτείνεται μετά την 11η μαρτίου της Μαδρίτης: αν και οι ισπανοί εκλογείς των τιμώρησαν, ο José Maria Aznar έδειξε τον δρόμο και όλοι τον διασχίζουν: κάνε όλα τα φυτά μια δέσμη, εκτοξεύεις κατηγορίες του κώλου, ζωγράφισε απίθανες συμμαχίες ανάμεσα σε αυτόν και τον άλλο, φτιάξε θεωρήματα που έρχονται και φεύγουν δίχως ποτέ να αναφέρεις πηγές με ακρίβεια και πυροβολώντας τες όλο και μεγαλύτερες: συμμαχίες μεταξύ της ETA, Al Qaeda και το Αντιιμπεριαλιστικό Στρατόπεδο της Assisi, ενότητα προθέσεων μεταξύ της Al Qaeda, των No Global και των αναρχοεξεγερσιακών, μια μαρξιστική τουρκική ομάδα που περιγράφεται στα Μέσα σαν “ισλαμική”, συνεργασίες ανάμεσα στους Ciompi, Lord Byron και Ezechiele Lupo.
Το σημαντικό είναι – ακριβώς όπως εικοσιπέντε χρόνια πριν – να αναπαραχθεί και διακινηθεί η κουλτούρα της υποψίας αδιάκριτα και της υποθετικής ενοχής.

Αυτός που γνωρίζει τις ιστορίες του καθεστώτος Εξαίρεσης ήδη συνηθίζει στο dejà vu. Μοιάζει ακριβώς η  “7 Aπριλίου”, μια εποχή κατά την οποίαν η τεράστια πλειοψηφία των δημοσιογράφων κατακρημνίστηκε στο επίπεδο επάνω στο οποίο σήμερα αναπαύτηκε ο Magdi Allam.
Το λέμε με τα λόγια του :

voltaire.jpg“Εξαναγκασμένες από τα πολλά ‘δεδομένου ότι’, η αυτονομία και η υπευθυνότητα κατέβηκαν στο πιο χαμηλό σκαλί. Στο συνέδριο του τύπου της Pescara είχαμε την αναισχυντία να υποστηρίξουμε πως καθήκον του δημοσιογράφου δεν είναι εκείνο του να δίδει τις πληροφορίες, αλλά εκείνο του να υπερασπίζει τους θεσμούς. Ένα κριτήριο που θα είχε εξασφαλίσει την επιβίωση όλων των σάπιων καταστάσεων και καθεστώτων και όλων των τυραννιών.  Το εκτελεστικό και το νομοθετικό έχοντας στην διάθεσή τους έναν Τύπο ‘χαλάκι στρωμένο’ έχασαν κάθε αυτοσυγκράτηση. Οι λεγόμενοι ‘δικαστικοί κύκλοι’ παραβίασαν επί μακρόν και κατά πλάτος το μυστικό ανακρίσεων και εκδίκασης, διοχέτευσαν ψεύτικες ειδήσεις, δυσφημίσεις μέσα στην βεβαιότητα αυτές θα γίνονταν αντικείμενο αναπαραγωγής και εγγραφής παρά τις όποιες διαψεύσεις. Ξαφνικά οι  ανταποκριτές του κομουνιστικού Κόμματος, η δημοσιογράφοι της Unità και της  που μέχρι τότες ήταν περιθωριοποιημένοι από τα δικαστικά και αστυνομικά γραφεία απέκτησαν με τρόπο πρωτόγνωρο αδημοσίευτα, πριμοδοτήσεις, εκμυστηρεύσεις, αποκαλύψεις. Μιας και η δική τους είναι μια πολιτική δημοσιογραφία που σπάνια θέτει υπό συζήτηση και αμφισβήτηση την πρωτοκαθεδρία του κόμματος, η χρήση υπήρξε αποφασιστικά χειραγωγημένη” (G. Bocca, Η περίπτωση 7 Aprile.  και η μεγάλη ιερά εξέταση, Feltrinelli 1980).

Το λέμε και με τα λόγια της . Αυτή αναφέρονταν στις ημέρες της απαγωγής Moro, αλλά η περιγραφή δένει άριστα με εκείνο που συνέβη έναν χρόνο αργότερα:

” ‘ Ο τύπος συμπεριφέρθηκε καλά’ είπε εκείνη την περίοδο κάποιος υψηλά ιστάμενος, δίχως να αντιληφθεί πως με εκείνη την φράση αποκάλυπτε μιαν αλήθεια από τις πικρότατες: την εξαφάνιση της ελευθερίας του τύπου. Οι εφημερίδες έμοιαζαν φτιαγμένες κατ αντιγραφή η μια της άλλης, όλες παρόμοιες, κυβερνητική αναπαραγωγή; φαίνονταν να υπάρχει ένα σύνθημα εκείνες τις ημέρες: αποκρύψτε την αλήθεια, υπερασπίστε την αξιοπρέπεια του Κράτος […] Πόσες εφημερίδες μπορούν να πουν πως εκείνες της μέρες συνεισέφεραν στο να στήσουν στα πόδια μιαν υπόθεση που να ήταν απαγκιστρωμένη από τις αποφάσεις που παίρνονταν από την κυβερνητική πλειοψηφία, να ψάξουν μιαν αλήθεια που να μην ήταν εκείνη, συχνά πολύ μπερδεμένη, που υπαγορεύονταν απ’ τα ψηλά?” (tratto da AA.VV. Tutela dell’onore e mezzi di comunicazione di massa, Feltrinelli 1979), απόσπασμα από: ΑΑ.VV Προστασία της τιμής και μέσα μαζικής επικοινωνίας
Μου φαίνεται πως ακούω να μιλούν για την “bipartisaneria” των ημερών μας. [έχει σχέση με τον δικομματισμό]

Ερχόμαστε στο σημείο:

πριν δυο χρόνια ένα παντοβάνος εγγεγραμμένος στην newsletter Giap, ο Luca Barbieri (σήμερα ρεπόρτερ της εφημερίδας “Corriere del Veneto”), μας έστειλε την διδακτορική του εργασία επάνω στην υπόθεση “7 Aprile”, ή καλύτερα, επάνω στην συμπεριφορά του τύπου δτην διάρκεια της “7 Aprile”.
Το κείμενο είναι ένα ιστορικό δοκίμιο ισορροπημένο, εύρωστο και προσεγμένο, πολύ χρήσιμο για να καταλάβουμε τι συνέβη εκείνες τις ημέρες και στα χρόνια που επακολούθησαν (η περίοδος που καλύπτει φθάνει μέχρι τις ημέρες της επιστροφής του Toni Negri στην Italia, το 1998).
negri_icona.jpgΠλησιάζοντας την εικοσιπενταετία, ζητήσαμε από τον Barbieri εάν ήθελε να ξαναβάλει ένα χεράκι στην διπλωματική του εργασία για να την δημοσιεύσουμε στο web. Αποδέχτηκε και έγραψε μάλιστα έναν πρόλογο, που μεταφέρουμε εδώ στην συνέχεια. Διευκρινίζουμε πως οι θέσεις που εκφράσαμε νωρίτερα πιο πάνω είναι δικές μας, όχι του Barbieri.

Το δοκίμιο με εικόνες (doc + zip, 2.2 mb) είναι διαθέσιμο για λήψη cliccando 7aprile_25ennale.

Μια σύντομη άποψη και στα »στα γρήγορα»για την υπόθεση “7 Aprile” (rtf + zip, 19 kb) είναι διαθέσιμη cliccando7_aprile_compendio

***

PREFAZIONE 2004 – di Luca Barbieri ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Έχουν ήδη περάσει τρία χρόνια απ’ όταν άρχισα να ψάχνω στα αρχεία των εφημερίδων αποκόμματα που αφορούν την δίκης της 7ης απριλίου. Στην τσάντα κρατούσα μιαν φωτογραφία: Guido Bianchini, λίγες μέρες πριν πεθάνει, με κοντό παντελονάκι και μπλουζάκι να κοιτά με ύφος απειλητικό ένα βουνό που έπρεπε να ανέβει. Σε πόζα σαν αντάρτης, σε πόζα όπως τότε που στα 16 του χρόνια μπήκε στους σχηματισμούς της αντίστασης, παρτιζάνος.
Αυτή η εργασία, που γεννήθηκε από την ανάγκη να ανακαλύψω μιαν ιστορία που εντελώς τυχαία είχε μόλις αγγίξει, έγινε η διπλωματική μου εργασία  (μιλάμε για τον μάρτιο του 2002).

“δικάζονται οι εφημερίδες: η υπόθεση 7 απριλίου”. Αυτός είναι ο τίτλος: μα θα μπορούσε να είναι επίσης “Toni Negri: επικοινωνιακή κατασκευή του κακού”, ή επίσης “7 απριλίου, η μετακίνηση”. Όμοια πράγματα…
Τότε μιλούσα σαν φοιτητής, ίσως και λιγάκι υποθετικά. Διαβάζοντας ξανά αυτές τις σελίδες είναι εύκολο να συλλέξω επίσης μιαν κάποια αφέλεια. Πρέπει όμως να ειπώ πως η ουσία υπάρχει ολόκληρη: η 7η του απρίλη σαν παράδειγμα του τύπου έκτακτης ανάγκης (συνδεδεμένο με νήμα διπλό με την απαγωγή Moro) είναι μια θεωρία που συνεχίζω ακόμη να υποστηρίζω.

Μια και είμαι εδώ ρίχνω αμέσως στο πιάτο κάποιες εκτιμήσεις που αναδύθηκαν διασταυρώνοντας τις σκέψεις του τότε με την σημερινή μου δημοσιογραφική εργασία. Όχι για να προστατεύσω την κατηγορία, αλλά σαν δημοσιογράφος που είμαι σήμερα νομίζω άδικο να ρίχνουμε επάνω σε μια κατηγορία στην οποίαν οι συνθήκες για μιαν δουλειά καλή όλο και χειροτερεύουν τον σταυρό της ανικανότητας να κάνει έρευνα και να ξεσηκώσει αμφιβολίες. Τότε όπως τώρα. Για να συντομεύουμε (εν τω μεταξύ, για όποιον έχει υπομονή, το βιβλίο ιδεών προσφέρει κάθε δικαίωμα) το κεντρικό πρόβλημα κυρίως της δικαστικής δημοσιογραφίας, είναι δίχως αμφιβολία εκείνο των πηγών. Εάν μιλάμε για έρευνες πρέπει να το κάνουμε καλά, αλλιώς τις ειδήσεις μπορεί κάποιος και να τις ξεχάσει.
Το πρόβλημα είναι όλο εδώ και είναι όλο πολιτικό: πρέπει να καταλάβουμε πως οι πολιτικές της πληροφόρησης (η ικανότητα να δημιουργήσεις, να διαχειριστείς και διανέμεις ειδήσεις) δεν μπορούν να αφεθούν στα χέρια ούτε των οργάνων της αστυνομίας (υπήρχε μια συνέχεια) ούτε στα χέρια της δικαστικής εξουσίας.
Οι εκφράσεις που χρησιμοποιεί ο τύπος της 7 απριλίου (του τύπου: “εάν οι ερευνητές είναι τόσο σίγουροι για την ενοχή των συλληφθέντων τότε τα στοιχεία πρέπει να υπάρχουν οπωσδήποτε”) είναι εκείνες που χρησιμοποιεί ο τύπος του σήμερα για κάθε έρευνα της εισαγγελίας και του δικαστικού σώματος.
Για παραδείγματα των τελευταίων δυο χρόνων έχω δει πολλά: όπως η σύλληψη ενός μαροκινού, που τον υποπτεύονταν σαν στρατολόγο της Al Quaida. Τα στοιχεία? “Στο σπίτι είχε εκατοντάδες αποκόμματα μιας εξτρεμιστικής αραβικής εφημερίδας που εξύψωνε τις επιθέσεις”, έλεγαν οι ερευνητές. Άχρηστο να παρατηρήσουμε πως ήδη από μόνα τους δεν είναι και τίποτα το αξιόλογο. Μα όταν η εξτρεμιστική αραβική εφημερίδα αποκαλύπτεται να είναι η Al Quds (φτάνει να πας μέχρι το περίπτερο του σταθμού για να την βρεις) και τα δεκάδες αποκόμματα είναι ένα μονάχο τεύχος της εφημερίδας που (ohibo!) μιλούν και για μιαν απόπειρα στην ….μας πέφτουν τα χέρια, μας πέφτουν τα πάντα.
Mα την λύση ρεαλιστικά δεν μπορούμε να την ψάξουμε, όπως κάνουν κάποιοι, στις εφημερίδες : απλούστατα δεν έχουν την δύναμη και για το πως είναι δομημένος ο χώρος στον τόπο μας δεν θα την έχουν ποτέ. Η επίλυση πρέπει να είναι πολιτική. Πιστεύω πως αυτό, εάν θέλουμε να στοχαστούμε, είναι ένα από τα κρίσιμα σημεία της δημοκρατίας μας.

Δεν μου απομένει άλλο από το να σας ευχηθώ καλή ανάγνωση. Βέβαια το κείμενο μπορείτε να το τυπώσετε, να το τεμαχίσετε, μην το μεταπουλήσετε όμως,
Mπορείτε να με βρείτε στο luca.barbieriATinwind.it

AVVERTENZA PER LA LETTURA, ΠΡΟΣΈΞΤΕ: πρόκειται για ένα κείμενο αρκετά μεγάλο [ θα σας το δώσουμε σε συνέχειες λοιπόν, Όποιος θέλει να συντομεύσει την ανάγνωση προτείνω να παραλείψει το κεφάλαιο 3, που δεν είναι άλλο παράμια έκθεση του corpus των άρθρων που λαμβάνονται σε εξέταση για την έρευνα.

Speciale “7 Aprile”

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s