αυτονομία, autonomia

o μιχάλης και ο Ιωάννης Τζανάκος συνομιλούν

Ερωτήματα στον φίλο Μιχάλη Μ.

Με τον μόνο που θέλω να μιλάω από τους «ιδεολογικούς αντιπάλους» είναι με τον φίλο Μιχάλη Μ. από την «Αέναη Κίνηση».
Γιατί;
Γιατί είναι μια ανοιχτή καρδιά, ένας καυγατζής καλός άνθρωπος, ένας επαναστάτης της δεκαετίας του ’70 στην Ιταλία, νομίζω δεν χρειάζεται να πω άλλα γι’αυτή την περίοδο.
Ο άνθρωπος έχει δοκιμαστεί σε συνθήκες για τις οποίες εμείς οι υπόλοιποι έχουμε μόνον θεωρητική σχέση.
Επίσης είναι ένας άνθρωπος με τον οποίο μπορούμε να συνεννοηθούμε για την μεθοδολογία της επιβολής του λαϊκού νόμου. Είναι απόμαχος του λαϊκού πολέμου, μην σπεύσουν οι ρουφιάνοι να ψάξουν την σημερινή του πρακτική, και εγώ είμαι ένας απλός θεωρητικός ή θεωρητικίζων του λαϊκού πολέμου.
Οι ρουφιάνοι ας μην  φαντάζονται πράγματα. Μόνον το μήνυμα στο μπουκάλι στέλνω, κι όποιος καταλάβει.
Θα μιλήσω μαζί του στην επαναστατική γλώσσα που καταλαβαίνει και καταλαβαίνω και η οποία είναι ανοιχτή στο φως της δημοσιότητας.

Περιμένω διορθώσεις από μέρους του σε αυτά που θα του θέσω εδώ ως απλές ερωτήσεις και θέσεις:

1) Έχουμε όλοι επίγνωση της αλλαγής γραμμής του Κ.Κ.Ε μετά την εμπέδωση της κυριαρχίας της νέας ηγετικής ομάδας;
Δεν θεωρώ πως αυτή η γραμμή είναι ορθή γενικά, για λόγους που θα εξηγήσω, άλλα έχει ένα πολύ θετικό στοιχείο:
Επαναφέρει την προοπτική της άμεσης επαναστατικής κατάληψης της εξουσίας από την εργατική τάξη, και ειδικά την βιομηχανική εργατική τάξη.
Λέω πως η γραμμή αυτή δεν είναι γενικά ορθή γιατί για να «βγεί» είχε ως προϋπόθεσή της την ανάπτυξη μιας άλλης γραμμής στο ζήτημα της ανάλυσης της θέσης της ελληνικής αστικής κοινωνίας με την οποία διαφωνώ (όχι απόλυτα). Αλλά υπάρχει ένα κρατούμενο.
Το Κ.Κ.Ε δεν μιλάει για «στάδια» και μεταβατικές στιγμές «διαρκείας» προς την σοσιαλιστική εξουσία παρά μόνον για «λαϊκή εξουσία» άμεσα με την έννοια της δικτατορίας του προλεταριάτου.
Αντίθετα οι αριστεριστές φαντάζονται αριστερές κυβερνήσεις και μεταβατικές φάσεις, ή φαντάζονται συμμετοχή σε «κινήματα» χωρίς να θέτουν ζήτημα κομμουνιστικής εργατικής εξουσίας.

Δεν θεωρώ πως αυτή η γραμμή είναι ξεκαθαρισμένη αλλά με αυτήν διαπαιδαγωγούνται οι κνίτες και η εργατική μάζα του Κ.Κ.Ε. Από αυτή την άποψη, γιατί δεν υπάρχει συζήτηση στην «άλλη» αριστερά ή το «άλλο» κίνημα πάνω σε αυτή την κοινή βάση, αλλά την κρίσιμη ώρα πετιέται η μπάλα στα αποδυτήρια και τις κερκίδες με την γελοία πλέον πρόφαση του «σταλινισμού»;

2) Πόσο νόημα έχει τελικά να μιλάμε συνέχεια για «σταλινισμό» σε αυτό το πλαίσιο;
Όλοι, από το Βήμα μέχρι τα υπερθεωρητικά περιοδικά και σάιτ της αναρχίας και του αριστερισμού μιλάνε για «σταλινισμό».

Δεν είμαι αντίθετος με την ανοιχτή κριτική στην «σταλινική» περίοδο του κομμουνιστικού κινήματος, αλλά μήπως αυτό που επιδιώκεται απλά (συνειδητά ή ασύνειδα) είναι να πάψει η συζήτηση για την κατάκτηση της εξουσίας από τον λαό και την εργατική τάξη με βίαιο ριζοσπαστικό επαναστατικό τρόπο;

3) Εν πάσει περιπτώσει, αν υποθέσουμε πως δεν μας αφορά εμάς αλλά πως ο λαός αποφασίσει να οχυρωθεί στο οχυρό-όρυγμα Κ.Κ.Ε, ποιό θα είναι το πρόβλημά μας;
Θα μας χάλαγε το ενδεχόμενο να υπήρχε ένα Κ.Κ.Ε στο 20-30%, και ένα ΠΑΜΕ παντού σε όλα τα συνδικάτα και τους λαϊκούς χώρους;
Θα μας χάλαγε μια πλημμυρίδα Κ.Κ.Ε στην κοινωνία; παντού κνίτες, παντού κ.κ.ε-δες;
Εμένα όχι, και μάλιστα θα ήμουν διατεθειμένος να καυγαδίζω όλη τη μέρα μαζίτους, να με λένε προβοκάτορα, οπορτουνιστή, τυχοδιώκτη, μέχρι την κρίσιμη στιγμή που θα αποδεικνύονταν ότι θα είχαν ή θα είχα δίκιο.
Οι άλλοι χώροι τι έχουν προσφέρει εκτός από οργανωτική διάλυση, κάποια υποτυπώδη ανθρωπιστική αλληλεγγύη στους μετανάστες, και έναν κάπως ύποπτο «αντιφασισμό»;
Εντάξει, μπορεί ως προς το τελευταίο να υπερβάλλω, και να μην είναι ούτε ο αντιφασισμός του χώρου ύποπτος ούτε ο διεθνισμός του.
Είναι όμως λάθος, είναι ιδεολογικά και αναλυτικά έωλος και φιλο-ιμπεριαλιστικός «αντιφασισμός».
Δεν είναι έτσι;
Δεν είναι ακόμα και ο «μαχητικός» αντικαπιταλιστικός «αντιφασισμός» μακριά από τον αντι-ιμπεριαλισμό;
Ξεχνάμε πως μια σειρά από οργανώσεις και «συλλογικότητες» του «χώρου» υιοθέτησαν μιαν άκριτη υποστήριξη στην «Αραβική Άνοιξη»;
Και γω υποστήριξα στην αρχή την «Αραβική Άνοιξη» όπως τώρα (ακόμα και θα επιμείνω) τους Κούρδους και το ΡΚΚ, αλλά όχι χωρίς επιφυλάξεις όχι χωρίς σκεπτικισμό, όχι χωρίς απόσταση.

Πού είναι η απόσταση των «χώρων»;

4) Το Κ.Κ.Ε μπορεί να πέσει, ο κομμουνισμός όχι. Αλλά ποιός κομμουνισμός φίλε Μιχάλη;
Ο «κομμουνισμός» της «κοινής κουζίνας» και του «κοινού κρεββατιού» του Θανασάκια;
Δεν λέω, συμπαθείς όλοι οι συνεργατιστές και οι μοτουαλιστές, αλλά είναι ρε Μιχάλη κομμουνιστές;

Κάνε μια αναδρομή στην κομμουνιστική κουλτούρα σου και πες μου στα σοβαρά, είμαστε εμείς για τέτοια πράγματα;

5) Η χώρα βρίσκεται σε φάση αποικιοποίησης, σε αυτό και το Κ.Κ.Ε κάνει λάθος.
Επίσης υπάρχει το θέμα «Τουρκία». Να μη πω πολλά γι’αυτό.
Βολεύει η εξομοίωση τής ελληνικής αστικής κοινωνίας και τουρκικής αστικής κοινωνίας, εμένα δεν με καλύπτει παρά την μερική της αλήθεια. Εσένα σε βολεύει;
Από την άλλη:
Η εμμονή και των αριστεριστών-αυτόνομων-αναρχικών να πιστεύουν πως βρίσκονται σε μια μητρόπολη του καπιταλισμού και να αρνούνται να φτιάξουν λαϊκή εθνικο-απελευθερωτική γραμμή θα μας βγεί σε κακό. Το κενό θα το καλύψει ο δεξιός εθνικισμός.
Τι έχεις να πείς επ’αυτού;
Φτάνει να κάνει το κίνημα γενικό «αντι-εθνικισμό» και καθάρισε;
Τι έχεις να πεις πάνω σε αυτό;
Αυτά φίλε Μιχάλη

και συνεχίζουμε..

Ι.Τζανάκος

 

ανοίγω λοιπόν το μπουκάλι φίλε και ξεκινώ λέγοντας πως δεν έχω τίποτα να διορθώσω στις θέσεις σου! δικές σου είναι, ξεπηδούν μέσα από την ιδιοσυγκρασία  και την στάση ζωής σου, τον χαρακτήρα που σφυρηλάτησες μες τον αγώνα και τα χρόνια, κι εγώ είμαι κάποιος που αντίστοιχα έχει τις δικές του, βγαλμένες απ’ την δική του την σκοπιά, οπότε…σεβόμαστε ο ένας τον άλλον και προχωρούμε αγκαζέ μέχρις εκεί που μας παίρνει, ελπίζω να κάνουμε μεγάλη διαδρομή!

συνεχίζουμε: δεν έχω καμία απολύτως επίγνωση …κλπ όσον αφορά το ΚΚΕ. Μου είναι τόσο αδιάφορο στον ψυχισμό και την καρδιά μου! Πιστεύω πως ότι κι αν γράψει στα κείμενά του, όσα κι αν μας ειπεί, κουβαλά πάντα βαθιά μέσα στην ψυχή του το βάρος του ενδοτισμού και της ηττοπάθειας, που ότι κι αν πει, αν δεν βγει στον δρόμο τρώγοντας καθημερινά στα μούτρα την πραγματικότητα της καταστολής που δέχεται εδώ και δεκαετίες το αντιεξουσιαστικό κίνημα… δεν θα το εμπιστευτούμε ποτές! Καλά τα λόγια στα κομματικά και κοινοβουλευτικά έδρανα..στον δρόμο γεννιούνται συνειδήσεις, και αυτοί είναι ανύπαρκτοι! Δεν τους βλέπεις πουθενά βρε Ιωάννη, δεν υπάρχουν, στα κοινοβούλια έμαθαν και…ούτε στο ξύλο που έφαγε η φωνακλού με το τσιγάρο στο χέρι δεν μπόρεσαν να απαντήσουν.

Έχουμε χορτάσει πολλά λόγια τόσα χρόνια φίλε Ιωάννη…φτάνει με το ΚΚΕ, το έχει καταδικάσει η ίδια η ιστορία.  συνεχίζω:

εκτός του ότι δεν βλέπω πουθενά εργατική τάξη, πολύ περισσότερο βιομηχανική, θυμάμαι την ανεπάρκεια του ΚΚΕ την περίοδο των αγώνων της Χαλυβουργικής και ανατριχιάζω! Θέλω λοιπόν ή δεν θέλω εγώ, πρέπει να αναμετρηθούμε με την εξής από εμένα κι αυτούς που παρακολουθώ, διαπίστωση: η εργατική τάξη όλα αυτά τα χρόνια υπήρξε μέρος της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης και διατήρησης της επικράτησής της στον χρόνο, κι όχι πραγματικός αντίπαλος. Θέλουμε δεν θέλουμε, εργάτες και αφεντικά ενωμένοι περπάτησαν στον χρόνο μέχρι το σήμερα. Λυπάμαι που το λέω, μα δεν βλέπω πουθενά  εξεγερμένους εργάτες Ιωάννη, μα πουθενά! μόνο στα γραπτά των κομματικών εγκεφάλων και πουθενά αλλού. Εδώ είναι που η ανάλυση μας για το νέο επαναστατικό υποκείμενο κάνει νερά Ιωάννη! Στα χρόνια τα δικά μου μιλούσαμε για τον κοινωνικό εργάτη που κληρονόμησε τον εργάτη μάζα…μα πάει κι αυτός…οπότε..επισφάλεια ανεργία και μετανάστευση, εκεί μέσα θα βρούμε αυτούς που δεν έχουν παρά τις αλυσίδες τους να χάσουν, όλοι οι άλλοι αγωνίζονται με νύχια και με δόντια να μην χάσουν το μεροκάματο, εξεγερμένους όμως δεν τους βλέπω πλέον, και οι χαμαιλέοντες του ΚΚΕ ψάχνουν τον ψύλλο στ’ άχυρα, νομίζω…

για να μην μιλήσουμε για την κατάντια του σε σχέση με την περίπτωση στις Σκουριές… εδώ τα λόγια είναι περιττά, να δουλέψουμε εμείς κι όλοι οι άλλοι, της φύσης συμπεριλαμβανομένης, να παν να γαμηθούν….ψόφο λοιπόν στο ΚΚΕ και τους εργατοπατέρες και τους τραμπούκους του »εργάτες»!   δουλειά και άγιος ο θεός! όχι ρε ιωάννη, όχι! δεν θα πάρω τέτοιους εργάτες, φασίστες μου θυμίζουν, συγνώμη, που έστρωναν στην διάρκεια του ναζισμού τις ράγες για να περνούν από επάνω τους τα τραίνα με τους μελλοθάνατους! Που τον βλέπεις τον κομουνισμό και την ελευθερία, και τις ίδιες ευκαιρίες σε όλους; ναζί με ψευτοκόκκινη προβιά ντυμένοι είναι τους φίλε μου Ιωάννη, ίσως να μην το έχουν καλά συνειδητοποιημένο, αυτή όμως είναι η πνευματική τους κατάσταση…

Η πολιτική Ιωάννη δεν είναι πλέον αυτή που γνωρίζαμε όταν ήμασταν νέοι, ιδεολογίες και πράσινα άλογα. Σήμερα ή είσαι άνθρωπος ή δεν είσαι, εδώ που έχει φτάσει το πράγμα, για εμένα η περίοδος είναι χειρότερη από αυτή του ναζισμού, γιατί τώρα ΞΈΡΟΥΜΕ, τότε έκαναν πως δεν καταλαβαίνουν, σήμερα κάνουν το ίδιο τόσα χρόνια μετά, με τόση »εκπαίδευση» και »παιδεία» που έχουμε αποκτήσει εν τω μεταξύ! και αφήνουν ανθρώπους να πνίγονται καθημερινά..κι όσους επιζούν να τους μαντρώνουν σε στρατόπεδα εφάμιλλα των τότε, αφού τους έχουμε αποψιλώσει από τα λίγα που κατάφεραν να μεταφέρουν μαζί τους για να τους θυμίζουν ποιοι είναι. Και εσύ μου μιλάς για ΚΚΕ! που το βλέπεις το γαμημένο κουκουέ; δεν υπάρχει! είναι αόρατο! ανύπαρκτο! όλοι τους είναι ανύπαρκτοι, λίγοι, μικροί Ιωάννη, τους σιχαίνομαι, σιχαίνομαι την ανθρωπότητα, κι εσύ λέγε ότι θέλεις!

εν κατακλείδι; δεν θέλω πλέον να ακούω για ταξικές αναλύσεις και άλλα τέτοια..λυπάμαι, σήμερα η ελλάδα και η ανθρωπότητα πρώτα χωρίζεται σε ανθρώπους και απανθρώπους και μετά σε φτωχούς και πλούσιους. εγώ ,ο Μιχάλης Μαυρόπουλος όλα τα άλλα τα ακούω βερεσέ. κι αν οι φτωχοί θέλουν να τακιμιάσουν με τους πλούσιους εγώ και οι όμοιοί μου δεν θα καθίσουμε να περιμένουμε πότε οι συνθήκες θα ωριμάσουν. Κι αν δεν μπορώ εγώ να είμαι στην πρώτη γραμμή για λόγους που δεν θα κάτσω να εξηγήσω στο πλήθος, αυτό δεν θα με αποτρέψει από το να συμπαθώ όλους αυτούς που με τον ένα τρόπο ή τον άλλον ανθίστανται, και δεν φτάνει, αλλά προχωρούν και στην επίθεση, με όλους τους τρόπου,  ενάντια σε κάθε θεσμό και εξουσία, αδιαφορώντας για το προσωπικό κόστος! τα υπόλοιπα όλα, μέσα σε αυτά που κι εγώ κινούμαι, είναι δευτερεύοντα!

Μόνο εάν καταφέρουν να πάρουν την εξουσία οι Άνθρωποι, με το α κεφαλαίο, έχοντες στο κεφάλι και στην καρδιά βαθιά χαραγμένες ελευθεριακές κομουναλιστικές πεποιθήσεις…τότε ίσως δούμε χαϊρι…αλλιώς;…βράστα χαράλαμπε!

φοβάμαι όμως πως το κκε εκεί μέσα δεν θα βρίσκεται! στελέχη του σίγουρα. Τα κόμματα όμως που συνεχίζουν να επιβιώνουν, με τον έναν τρόπο ή τον άλλον, αυτής της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής λαίλαπας…σημαίνει πως ..είναι ακίνδυνα! κι αν κάνω λάθος δεν θα στενοχωρηθώ, διότι σημασία έχει η αλλαγή προς το καλύτερο, και όχι να έχω δίκιο εγώ!

β] Ζήτω ο Στάλιν, κάτω ο σταλινισμός. Τον πατερούλη τον αγάπησα και τον μίσησα συγχρόνως, αν μη τι άλλο ήταν αποφασισμένος, ο λαός του τον ελάτρευε, τους αντεπαναστάτες τους καθάρισε, τους ναζί τους νίκησε μόνος του, κι άσε να μιλούν για Μοντγκόμερι και Τσώρτσιλ ….την μάχη και τον πόλεμο τον κέρδισε ο Στάλιν και μας έδωσε κάποια χρόνια ανάσας, πριν εκείνη η λέρα ο Γκόρμπι καταφέρει περισσότερα απ’ ότι οι άλλοι καπιταλίστες μαζί! εγώ δεν ξέρω αν θα τα κατάφερνα τόσο καλά για αυτό και στέκομαι προσοχή, και δεν με νοιάζει τι θα πουν οι υπόλοιποι. Είχα την τύχη να ζήσω μέσα σε μιαν, σύντομη βέβαια, περίοδο από εκείνες που ονομάζουν »δια πυρός και σιδήρου», οπότε αντιλαμβάνομαι πως άλλες είναι οι συνθήκες εκείνου που είναι περικυκλωμένος από εχθρούς, και άλλο αυτό το ξεκούδουνο που όλοι μιλούν για όλα από την ασφάλεια του καναπέ τους!

όσο για τον σταλινισμό…ούτε που με απασχολεί, και ύστερα από όσα είπαμε μέχρι τούδε φαντάζομαι πως οι αναγνώστες μας εύκολα θα καταλάβουν πως ,,’όποιοι ανακατεύονται με τα πίτουρα θα τους φαν οι κότες» ήτοι, τραβάμε μπροστά, πολεμάμε, και στην διάρκεια, αυτούς που θα εμποδίσουν τον δρόμο προς την χειραφέτηση θα τους φάμε ή θα μας φάνε, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια!

γ] ο λαός μπορεί να αποφασίσει ότι θέλει Ιωάννη μου, ποσώς μ’ ενδιαφέρει. Μιας και το μεγαλύτερο το μάθημα για αυτό τον λαό το πήραμε φέτος το καλοκαίρι: η σχιζοφρένεια στην παράνοιά της! Τότε θα μας δέρνουν τα ΚΝΑΤ αντί των ΜΑΤ, που θα πληρώνονται τζαμπέ, και το κράτος θα τρίβει τα χέρια του. Εδώ υπεισέρχεται ο σταλινισμός, που σημαίνει πως με ότι δεν συμφωνεί το κόμμα, το καταστέλλει. Γι αυτό σου λέω φίλε μου: άνοιξε τα πανιά σου για άλλες πολιτείες, δεν ξέρουμε ακριβώς πως είναι, αλλά λίγο ρίσκο δεν βλάπτει! αυτοί είναι …το απολιθωμένο δάσος της Μυτιλήνης, κι εμείς είμαστε φτιαγμένοι για φρέσκα πράγματα…όπως είχε πει και ο Χριστός: τα πεθαμένα με τα πεθαμένα, και τα ζωντανά με τα ζωντανά!

Σήμερα ο νεοέλληνας πεθαίνει με ταχύτατους ρυθμούς φίλε Ιωάννη, δεν πρέπει να τον κρατήσουμε στην ζωή με τεχνητά μέσα , κακό του κάνουμε, πρέπει να πεθάνει για να αναγεννηθεί. Και το καινούριο δεν μπορεί να έρθει ούτε από κάποιον -ισμό, ούτε από κάποιο κόμμα, το καινούργιο είναι ζωντάνια και πρέπει να έχουμε τα μάτια και τις αισθήσεις ορθάνοικτες για να το νιώσουμε, να το καταλάβουμε,και να το προσπαθήσουμε. οι -ισμοί και το κκε επαναλαμβάνονται. Και επαναλαμβάνουν αποτυχίες!

Προσλαμβάνοντες απ’ τα όμορφα του παρελθόντος, που μας ταιριάζουν και μπορέσουν να ταιριάξουν και με τις συνθήκες..κάτι θα έρθει, κάτι θα βγει, κάτι θα καταφέρουμε…πρέπει όμως να αυτοσχεδιάσουμε, κι εκεί ούτε κκε ούτε σταλινισμός μπορούν να βοηθήσουν ,παρά μόνο οι ζωντανές δυνάμεις που έχουμε μέσα μας και η αυτονομία από το παρελθόν και την παρελθοντολογία!

συνεχίζεται:

πήρα τον γυιό μου απ’ το σχολείο, την έπεσα και για λίγο, μέχρι που με ξύπνησε »ο εφιάλτης στον δρόμο προς τις λεύκες», μόνο που αυτή την φορά ήταν οι εργάτες-ποντίκια που κατέστρεφαν τα σπλάχνα της Χαλκιδικής για να κάνουν μεροκάματα! αδιαφορώντας για την εξαφάνιση τόσων άλλων παραδοσιακών επαγγελμάτων φιλικών προς τον χώρο και το περιβάλλον, αυτοί οι νέοι κονκισταδόρες-απειλή για όλους μας, να παρελαύνουν στο Σύνταγμα πληρωμένοι απ’ το αφεντικό τους, διεκδικώντας εργασία!

άλλαξαν οι καιροί φίλε μου, την δικτατορία τους μπορούν να την βάλουν εκεί που ξέρουν, δεν τους θέλουμε! είναι καταστροφείς και οπισθοδρομικοί μονοφαγάδες, δεν είναι οι προλετάριοι με την ταξική συνείδηση που μάθαμε απ’ τα βιβλία και τους αγώνες των οικοδόμων του κκε, τότε που ακόμη η ταξική συνείδηση υπήρχε! ή σαν τους άλλους της Χαλυβουργικής να τρατάρουν μεζεδάκια τον Κασιδιάρη που τους πήγε την αλληλεγγύη του σύγχρονου ναζιστικού κόμματος πεσκέσι και δεν τον πετάξαν έξω με τις κλωτσιές.

τότε που αυτοί της χαλυβουργικής του βόλου έσπαζαν την απεργία εκθέτοντας τους συναδέλφους τους των Αθηνών, τσιράκια του αφεντικού, σαν τους οδηγούς και τους ελεγκτές στις συγκοινωνίες που πετούν κάτω απ’ τους τροχούς αυτούς που δεν έχουν να πληρώσουν ή δεν έχουν άσπρο χρώμα στο δέρμα απ’ τα λεωφορεία και τους συρμούς! για να μην θυμηθώ τους εργάτες στην Γαλλία που τον Μάη του ’68 πριμοδότησαν τον Ντε Γκολ! να τους βράσω αυτούς τους εργάτες! προτιμώ χίλιες φορές αυτούς που καβαλάν τα μηχανάκια στις αντιφασιστικές μοτοπορείες ανά την χώρα, αυτούς με τις κουκούλες που βάζουν μπροστά τα κορμιά τους όταν μπατσαρία και φασίστες επιτίθενται στους μετανάστες, προτιμώ τους αναρχικούς που σπάνε την βιτρίνα του καπιταλισμού, εκεί που μπορούν κι όταν και όπου μπορούν, και τους πυρήνες και τους ξηρούς και τους μαζιώτηδες και όλους αυτούς τέλος πάντων που δεν δίνουν τόση σημασία στις αναλύσεις όσο στην πράξη! η πράξη μας λείπει Ιωάννη και όχι τα λόγια, όσο όμορφα και περιποιημένα κι αν είναι!

θεωρώ λοιπόν πως ομιλούν πολύ αυτοί που έχουν να επιδείξουν ολίγα, και ομιλούν ολίγο εκείνοι που πράττουν την εξέγερση, την ανυπακοή, την αντίσταση την ανταρσία και την επίθεση στο καθεστώς με λιγότερα ή περισσότερα μέσα στην καθημερινότητά τους! εμένα αυτοί ενδιαφέρουν, αυτούς συμπαθώ, και παραβλέπω συχνά και τις αναμφισβήτητες θεωρητικές τους αδυναμίες! ειδικότερα όταν την ίδια στιγμή  ακούω όλους αυτούς που διαρκώς διαπραγματεύονται και ξεπουλούν τα πάντα!

Αναρωτιέσαι τι θα γράψουν οι σύριοι ιστορικοί του μέλλοντος για το κκε και το κάθε κουκουέ Ιωάννη; εμένα αυτό με απασχολεί πολύ περισσότερο από τον σταλινισμό, και τον κάθε ισμό μας !

και δεν με χαλά καθόλου να βλέπω την ελλάδα, καθημερινά, πλημμυρισμένη από κόκκινες σημαίες! τις αγαπάω τις κόκκινες σημαίες, μ’ αρέσουν ακόμη περισσότερο οι μαυροκόκκινες, τότε που τις γνώρισα όταν οι σαντινίστας πολιορκούσαν στην Μανάγκουα και σε όλη της χώρα τους τον ιμπεριαλισμό γιάνκι και τον καπιταλισμό του Σομόζα, αποκαθηλώνοντας τον τότε που εμείς στην Ιταλία, την ίδια ώρα, χάναμε τον πόλεμο οριστικά και αμετάκλητα!

το θέμα είναι, τι θα την κάνουν αυτοί όλοι την δύναμη που θα νιώσουν και θα ξέρουν πως έχουν εκείνη την ώρα;! και το κακό είναι πως δεν τους εμπιστεύεται κανείς τους καψερούς! πυλώνας του συστήματος είναι, και όχι ανατρεπτική δύναμη! τι περιμένεις βρε Ιωάννη από κουστουμάτους και γραβατωμένους! πως να τους εμπιστευτώ εγώ όταν μπαίνουν ανάμεσα στην αντιεξουσία και το κενοβούλιο, προστατεύοντάς το;! όταν δεν καταφέρνουν να αναρωτηθούν το αυτονόητο, γιατί εδώ και δεκαετίες δεν μπορούν να ξεκολλήσουν από το ταβάνι του πέντε στα εκατό του σαράντα πέντε που πιστεύει ακόμη στις εκλογές! πόσο χάμω έχουμε πέσει φίλε μου!

γέλα πουλί μου, γέλα, είν η ζωή μια τρέλα τραγουδούν τα παιδιά στο ραδιόφωνο, μόνον οι κουκουέδες δεν το έχουν πάρει χαμπάρι κι έχουν τον πιο ξενέρωτο και ανέραστο άνθρωπο γενικό γραμματέα στο γυαλί να βλέπουμε κάθε ημέρα και να ξενερώνουμε!

τα μικρά πράγματα, μια εικόνα, πολλές φορές αξίζουν πολύ περισσότερο από χίλιες λέξεις. Εάν λοιπόν μπορείς εσύ να δεις τον εαυτό σου να »καθοδηγείται» από τον κ. Κουτσούμπα….και από κάποιαν κεντρική επιτροπή που διάλεξαν….κανείς δεν ξέρει ποιοι…εγώ δεν τους έχω δει ποτέ και πουθενά στον δρόμο όταν τα κινήματα συγκρούονται με την καταστολή, άλλο τίποτα δεν υπάρχει, δεν το βλέπω, γιατί το κουτί και τις ειδήσεις δεν τις παρακολουθώ, και αυτοί του κκε μόνον εκεί υπάρχουν, δεν τους έχω δει ούτε σε καταλήψεις, ούτε στους φράχτες, ούτε πουθενά αλλού που ο λαός αγωνίζεται πραγματικά, Κερατέα, Σκουριές κλπ…..μόνον να μην αφήσουν τους εφοπλιστές να παίρνουν ξένους εργάτες ξέρουν να κάνουν οι κορπορατιβιστές, για αυτό και μόνο ξέρουν να παλεύουν!

4] είναι θέμα ατέλειωτο, έχω δε αρχίσει να κουράζομαι.

με αυτά που αναφέρεις για τον Θανάση, συμφωνώ μαζί του, συμφωνώ μαζί σου επίσης πως δεν φθάνουν. είναι συμπαθής όπως κι εσύ, άλλο αυτός άλλο εσύ, και οι δυο χρειάζεστε για το κίνημα του μέλλοντος διότι συμπληρώνει ο ένας τον άλλον. όλοι οι καλοί χωράνε, κυρίως όταν προέρχονται από διαφορετικές …πως να τις ονομάσουμε; ας πούμε λοιπόν οπτικές γωνίες.

εμένα το μισό μου κομμάτι είναι Θανάσης, είναι οι εμπειρίες από την κινηματική πλευρά της ιταλικής αυτονομίας, την μη οργανωμένη αν μ’ εννοείς. εσύ πρεσβεύεις το άλλο μισό, την οργάνωση, την δέσμευση, την στράτευση στην καθημερινότητα, και αυτό το έπραξα. Και τα δυο είναι απαραίτητα, ακόμη περισσότερο διότι είστε τίμιοι με τον εαυτό και τα πιστεύω σας…. και αυτό είναι που έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη… τιμιότητα!

κι εγώ »μάλωσα» μαζί του, μάλιστα, αυτός με αποπήρε όταν του την »μπήκα», εσύ όχι. αυτό δεν αλλάζει την αλήθεια πως πολλά από αυτά που λέει μου αρέσουν…. όπως και πολλά δικά σου. Όλα χωράει ο μπαξές, όλους τους δικούς μας τους θέλουμε μαζί. και νομίζω, ειλικρινά, πως και οι τρεις μας χωράμε μέσα στο όνειρο, που ο καθένας το βλέπει με τα δικά του χρώματα, στην ελευθερία στοχεύει και στην δικαιοσύνη και την ανθρωπιά μέσα σε ένα κόσμο όμοιων, ίσων, πες τους όπως θες…

Πρέπει να παραδεχτούμε όλοι μας πως νέες γενεές έχουν εισέλθει δυναμικά στο προσκήνιο, πολλές φορές αδυνατούμε να τους ακολουθήσουμε, μας πιάνει και ο εγωισμός, ειδικά σε εμάς τους παλιότερους που δαγκώσαμε το ατσάλι…τι να κάνουμε όμως, πρέπει να παρακολουθούμε τα πράγματα και τις εξελίξεις, δίνοντας, με αγάπη και συμπάθεια, την πινελιά από τις θύμησες που μας πλημμυρίζουν!

τα όμοια αναγκαστικά θα ενωθούν, και τα ανόμοια θα απομακρυνθούν, ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΊΑ, φίλε μου, και τότε η ήρα θα διαχωριστεί από το στάρι….. μέχρι τότες…είδωμεν..

5] συμφωνώ μαζί σου πως βρισκόμαστε σε φάση αποικιοποίησης, συμφωνώ πως το πρόβλημα της Τουρκίας είναι τεράστιο και θα αναγκαστούμε ίσως συντομότερα απ’ ότι νομίζουμε να το βρούμε μπροστά μας. και τότε θα μας πάρει η μπάλα από κάτω γιατί ,και εδώ συμφωνώ μαζί σου, είμαστε απροετοίμαστοι. ελπίζω να καταφέρουμε να αυτοσχεδιάσουμε θετικά! όμως….. εδώ δεν μπορούμε να τα βρούμε σε ευκολότερα θέματα….!

είναι πίσω, σε πολλά, το όποιο »όχι δήθεν» αντικαπιταλιστικό, αντιθεσμικό, επαναστατικό κίνημα που υπάρχει στην Ελλάδα, στην Ευρώπη επίσης. Έχω όμως εμπιστοσύνη σε εκείνο που…δεν βλέπουμε..που δεν αφουγκραζόμαστε, στις κρυφές δυνάμεις αυτού του τόπου, της ηπείρου, του κόσμου όλου, στο απρόβλεπτο! ίσως να με συμφέρει αποκρύβοντας τις όποιες αδυναμίες μου, πες το όπως θέλεις, την στιγμή που θα χρειαστεί να βγάλουμε τα κάστανα από την φωτιά…τότε ίσως καταφέρουμε να πράξουμε σωστά, κομουνιστές, σοσιαλιστές, αναρχικοί….επαναστατημένοι άνθρωποι όλοι μαζί.

με τους υπόλοιπους, που θα είναι πολλοί περισσότεροι, δεν θα τα βρούμε ποτέ φίλε μου! το υπάρχον γουστάρουν, δεν μπορώ να δω πως θα κάνουμε μέτωπο μαζί τους, πως μπορεί κάποιος να κάνει μέτωπο με αυτούς που την παλινόρθωση του καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο θέλουν;

λυκοφιλία θα κάνουμε, μέτωπο αληθινό δεν νομίζω πως είναι δυνατό! το είδαμε πάντοτε ιστορικά να συμβαίνει αυτό: γαλλική επανάσταση, ισπανική επανάσταση, νωρίτερα και σε αυτή την ρώσικη, υπάρχουν οι καπιταλιστές και οι προλετάριοι, και οι μικροαστοί που άγονται και φέρονται, ανάλογα με την κατεύθυνση του ανέμου της νίκης στην μεταξύ των δυο διαμάχη. Ασταθείς και ανάξιοι εμπιστοσύνης! Λυκοφιλίες λοιπόν! με μάτια δέκα τέσσερα και ανοιχτά!

Τέλος… ομιλείς για την εμμονή όλων ημών που βρισκόμαστε αριστερά από το κκε με τον αντί-εθνικισμό. Θα απαντήσω με ένα και μόνο παράδειγμα: γιατί όλοι αυτοί οι αστοί-μικροαστοί-αγρότες που κατεβαίνουν ανά διαστήματα στους δρόμους κουβαλούν ελληνικές σημαίες; τι σημαίνουν αυτές οι σημαίες ρε Ιωάννη; με κάνουν να τις αντιπαθώ σφόδρα! και πες ότι θέλεις…..ο κάθε πικραμένος με την κυβέρνηση που του πολεμά την κλαδική βάζει μια σημαία στο τρακτέρ ή στο χέρι του και πολεμά για να επιτύχει τα επί μέρους. Με το όλον τι θα γίνει;

εμάς, η ανατροπή αυτού που υπάρχει ενδιαφέρει Ιωάννη, και εσένα , αυτούς όχι Ιωάννη, ποτέ δεν ακούστηκε ένα τέτοιο σύνθημα, ούτε γράφτηκε. Α; παλεύουν λοιπόν αυτοί να ρίξουν την εκάστοτε κυβέρνηση, καλά κάνουν, κι εμείς μαζί τους, αλλά από μακριά και αγαπημένοι, γιατί εμείς πάμε παραπέρα και στην θέση κάθε εθνόσημου που φοράν και οι μπάτσοι που μας πλακώνουν στο πηλίκιο, και οι φαντάροι στον Κόλπο ή στο Αφγανιστάν, στην ίδια Γιουγκοσλαβία επίσης, οι ρουφιάνοι ταγματασφαλίτες το εθνόσημο προσκυνούσαν και προσκυνούν, και ούτω καθ εξής. Εμείς όλοι μόνον την κόκκινη ή την μαυροκόκκινη σημαία  έχουμε στην ψυχή και την καρδιά μας, η γαλανόλευκη βρωμάει φασισμό. Τώρα, εάν μιαν ημέρα καταφέρουμε να ελευθερώσουμε την πατρίδα μας από το κεφάλαιο και τους αποικιοκράτες, τότε τα ξαναλέμε για την γαλανόλευκη. Μέχρι τότες, και όσο την βλέπουμε υψωμένη στα υπουργεία του κώλου της αντιπροσωπευτικής φεουδαρχίας, θα θέλουμε να την κατεβάσουμε και να την κάψουμε, γιατί αυτούς εκπροσωπεί, και το παπαδαριό που τους ευλογεί καθ’ εκάστην! Τα υπόλοιπα είναι αναλύσεις επί αναλύσεων, που είναι καλές μέχρις ο άνθρωπος που τις κάνει να σηκώσει την πρώτη πέτρα! γιατί από εκεί και πέρα βλέπει μόνο μάτια κοκκινισμένα από κλάμα αιώνων, αίμα αιώνων, και πόθους απελευθέρωσης! και αυτοί οι πόθοι έχουν το κόκκινο χρώμα !!

με τιμή, σεβασμό και φιλία μιχάλης μαυρόπουλος

υστερόγραφο:    είναι αλήθεια πως με το Κουρδικό ο χώρος δεν έχει ασχοληθεί αρκετά, κι εγώ επίσης, όπως και με την Αραβική άνοιξη. Άσε που δεν μπορώ και δεν θέλω να παρακολουθώ τα πάντα…πάντως και για εκεί θα ισχύσει το ίδιο που έγραψα τώρα προς το τέλος, το γεγονός πως μιαν απόσταση την κρατήσαμε βλέποντας όλους αυτούς τους εξεγερμένους να κρατούν και ανεμίζουν τις σημαίες της χώρας τους στις πλατείες, ποτέ δεν κατάλαβα τι μπορεί να εννοεί ένας επαναστατημένος, ένας που βρίσκεται σε ανταρσία  ενάντια στο καθεστώς όταν ανεμίζει πέρα δώθε την σημαία της χώρας του! έτσι απλά! τι θέλει να πει;

πως θέλει την χώρα του δικαιότερη; πως θέλει αστυνομία, αλλά να μη τον δέρνει; και πάει λέγοντας,

κουράστηκα Ιωάννη, σε αγαπώ φιλιά πολλά

Καταπληκτικά σημεία σε όσα λές και το σύνολο ακόμα ένας πηγαίος Λόγος, δεν έχω να προσθέσω ή να πω τίποτα, αν και θα μπορούσα να πω πολλά συμφωνόντας ή διαφωνόντας. Τι σημασία έχει; ευχαριστώ για την τιμή που μου έκανες και ξεδίπλωσες τον εαυτό σου, τις σκέψεις σου, και όλα..
Φιλιά πολλά και πάντα φίλοι..

  • ναι ρε Ιωάννη, έτσι θα έπρεπε να είναι, η ηγεμονισμός έχει μέχρι σήμερα καταστρέψει την κάθε προσπάθεια να συζητήσουν και να αντιπαρατεθούν δημιουργικά οι άνθρωποι. Η ισχυρογνώμων πεποίθηση πως η κάθε πλευρά κατέχει την απόλυτη αλήθεια, και με κάθε κόστος, πρέπει να καταστρέψει τις υπόλοιπες. Και αυτό σημαίνει για εμένα η έννοια σταλινισμός, σε αυτήν αντιτίθεμαι και μόνον. Αυτό οδηγεί στον κατακερματισμό των δυνάμεων και την πολυδιάσπαση.
    και βέβαια θα ήμαστε πάντα φίλοι, όσο αφήνουμε τους εγωισμούς πίσω από την κοινή θέληση να χτυπήσουμε το θηρίο, τον καπιταλισμό και την αλαζονεία, όσο αφήνουμε τον εγωισμό και την προσπάθεια για καπέλωμα του άλλου και προσωπική ανάδειξη, όσο τα αφήνουμε αυτά στην άκρη, θα ήμαστε φίλοι και συναγωνιστές.
    πολλά φιλιά ,καλημέρα
  • μιχάλης: δες και αυτό φίλε μου! να συμμαχήσουμε και με αυτούς, ναι, αλλά για να πάμε που φίλε μου;

(Μια φιλική συμβουλή για σκεπτόμενους αγρότες: Ρε παιδιά, πείτε και κάποιο αίτημα που να μην έχει να κάνει μόνο με τις δικές σας τσέπες. Σε προτεκτοράτο ζείτε. Υπάρχουν κι άλλα πράγματα εκτός από τα φράγκα. Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, σας λένε κάτι αυτά; Επίσης, υπάρχουν και άλλοι Έλληνες γύρω σας. Εκατοντάδες χιλιάδες από αυτούς είναι άνεργοι, άλλοι έχουν καταστραφεί, άλλοι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν. Πείτε κάτι και για αυτούς. Δείξτε πως είστε κομμάτι ενός λαού, μιας κοινωνίας. Πείτε μια κουβέντα για τους πρόσφυγες. Άνθρωποι είναι κι αυτοί. Μην κάνετε σαν μαϊμούδες και πουτανάκια μπροστά στις κάμερες των χουντοκάναλων. Σκεφτείτε και λίγο. Προσπαθήστε τουλάχιστον. Για την ώρα, δεν μοιάζετε με αγροτικό κίνημα. Μοιάζετε με το κοινό της Τατιάνας. Ελπίζω να μην είστε μόνο αυτό. Αν είστε, γυρίστε σπίτια σας και βγάλτε τον σκασμό.)

pitsirikos

πολιτική θέση γνήσια και ακηδεμόνευτη υπάρχει μόνον τότες που μιλούν οι απλοί πολίτες:

Φίλε Πιτσιρίκο,
Από μακριά κοιτώντας την πατρίδα, βλέπω γνώριμες από το παρελθόν καταστάσεις, απελπισία, οργή και αγανάκτηση. Οι αγρότες στους δρόμους, αποκλείουν ξανά τις εθνικές οδούς –όχι όμως τα λιμάνια και τα αεροδρόμια– και απαιτούν την απόσυρση όλου των διατάξεων του νομοσχεδίου που τους αφορά.

Θεμιτό, βέβαια, αν ξεχάσουμε το γεγονός πως και η αγροτιά πίστεψε με ελαφρά την καρδία την προεκλογική μπαρουφολογία του Τσίπρα και της παρέας του.

Το πώς θεώρησαν ότι θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του ένα κόμμα κι ένας πολιτικός που την επομένη του δημοψηφίσματος έκανε το 62% του ΟΧΙ, ένα πελώριο «Ναι» προδοσίας και υποταγής, είναι πραγματικά απορίας άξιο.

Θα όφειλαν να ρωτήσουν εκατό φορές τον εαυτό τους σχετικά με την «πολιτική» στάση της Αγροτιάς από την εφαρμογή των μνημονίων και μετά.

Θα έπρεπε να κάνουν και λίγη αυτοκριτική για το «εμάς δεν μας έχει αγγίξει η κρίση» που ήταν βασικό motto της Ελληνικής επαρχίας τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2013 οπότε κι εγκατέλειψα την χώρα.

Όταν ο κόσμος στις πλατείες –με τον λάθος ίσως τρόπο– διεκδικούσε την δημοκρατία και την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας του, τα μηχανήματα των αγροτών δεν βγήκαν να κλείσουν τις εθνικές οδούς. Έμειναν στα χωράφια και οι αγρότες στα καφενεία.

Χρόνια τώρα, κρυμμένοι πίσω από τις φορολογικές απαλλαγές που καθιέρωσε το ΠΑΣΟΚ και οι λοιπές μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις, μπουκωμένοι από τις επιδοτήσεις των Βρυξελλών και εκμεταλλευόμενοι την χαμηλά αμειβομένη και ανασφάλιστη εργασία των αλλοδαπών, «την έβγαζαν πέρα».

Θα πει κάποιος – και με το δίκιο του – πως δεν συμπεριφέρονταν έτσι όλοι οι αγρότες.

Το ίδιο όμως συνέβαινε και συμβαίνει με τους γιατρούς (δεν είναι όλοι Πατούληδες), τους δικηγόρους (δεν είναι όλοι Μαντούβαλοι), τους δικαστικούς (δεν είναι όλοι εντεταλμένοι υποτακτικοί της εκάστοτε κυβέρνησης), τους παπάδες (που δεν είναι όλοι αντίχριστοι), τους πολιτικούς (που δεν είναι όλοι Τσίπρες, Βενιζέλοι και Σαμαράδες). Και πάει λέγοντας.

Όμως, πόσο απέχει αυτό που περιγράφω από την συνολική εικόνα;

Ας αναρωτηθούμε όλοι και πάνω από όλα οι ίδιοι οι αγρότες.

Και βέβαια συμφωνώ μαζί σου πως δεν χρειάζεται να είναι κανείς προφήτης για να δει πως το τελικό αποτέλεσμα των σημερινών αγροτικών κινητοποιήσεων θα είναι η πτώση της κυβέρνησης του Τσίπρα και η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον γιο του Δράκουλα.

Προβλέπω μάλιστα πως ο εκλογικός χάρτης της Ελλάδας θα γίνει γαλάζιος και η ΝΔούλα θα επανακτήσει τα ποσοστά της στις αγροτικές περιοχές της χώρας.

Μετά την εκλογή του ο πρόεδρος της ΝΔούλας και αυριανός πρωθυπουργός θα καταθέσει στεφάνι στο Κιλελέρ αλλά την επομένη θα βγάλει έξω την μαλαπέρδα του Κρις Σάραντον και δεν θα αφήσει αγρότη για αγρότη αγάμητο.

Τότε, βέβαια, αν ξαναβγούν με τα τρακτέρ στους δρόμους και στις εθνικές διαμαρτυρόμενοι ξανά για την πολιτική της κυβέρνησης, που είναι και πολιτική της ΕΕ, θα είναι άξιοι πρωταγωνιστές της πιο κάλτ επιθεώρησης που ανέβηκε ποτέ στην πολιτική σκηνή της χώρας.

Ας γυρίσουμε όμως πίσω στο σήμερα.

Επειδή πιστεύω ότι υπάρχουν αγρότες –και όχι μόνο- που έχουν αρχίσει να μυρίζονται το τι ακριβώς παίζεται, έχω να τους προτείνω τα εξής:

1] Φύγετε από τις Εθνικές. Δεν πιέζετε κανέναν. Είστε εύκολος στόχος της κυβερνητικής προπαγάνδας και του κοινωνικού αυτοματισμού. Θα είστε επίσης και εύκολος στόχος των δυνάμεων της κρατικής καταστολής (θυμηθείτε τα λάστιχα του Σημίτη παλαιότερα). Απομονώστε τους συνδικαλιστές αυτούς που σας θέλουν απομονωμένους στις Μικροθήβες, στα Τέμπη, στα Μάλγαρα, κλπ. Η μάχη πρέπει να δοθεί στην Αθήνα. Εκεί ζουν χιλιάδες απελπισμένοι που μπορεί να έρθουν μαζί σας αν ο αγώνας σας αποκτήσει καθολικό νόημα και σημασία. Πρέπει να εξωθήσετε το κράτος και την κυβέρνηση σε όσο το δυνατό γρήγορη – και λιγότερο προετοιμασμένη από αυτούς – σύγκρουση. Για αυτό φύγετε από τις Εθνικές. Προχωρήστε πιο πέρα.

2] Αποκλείστε το Ελευθέριος Βενιζέλος. Να μην περνάει κανείς παρά μόνο οι βαριά πάσχοντες που έχουν ανάγκη περίθαλψης στο εξωτερικό. Κανείς άλλος. Ούτε επιχειρηματίας, ούτε τουρίστας, ούτε πολιτικός.

3] Αποκλείστε την προβλήτα της COSCO στο λιμάνι του Πειραιά. Να μην βγαίνει έξω ούτε ένα κοντέινερ. Κανένα κοντέινερ. Ούτε φάρμακα, ούτε λιπάσματα, ούτε τίποτα. Οι εθνικοί δρόμοι θα είναι ανοιχτοί για να φέρουν ότι είναι αναγκαίο να έρθει.

4] Θέστε τα αιτήματα σας και μην το κουνήσετε ρούπι μέχρι να αποσύρει το νομοσχέδιο η κυβέρνηση. Αν η κυβέρνηση πέσει, μην πάτε στα σπίτια σας. Συνεχίστε τους αποκλεισμούς.

5] Ετοιμαστείτε για σκληρή σύγκρουση με τις δυνάμεις του κράτους. Καλέστε τότε τον λαό σε συμπαράσταση. Χιλιάδες πήγαν στους κάφρους δημοσιογράφους της ΕΡΤ, γιατί να μην σταθούν στο πλευρό σας;

Παρά την πέρα για πέρα λοιπόν αντιδραστική και μικροαστική συμπεριφορά σας όλα τα προηγούμενα χρόνια, νομίζω πως τώρα όλοι πρέπει να συμπαρασταθούμε στον δίκαιο αγώνα σας.

Έχετε τα μέσα για να ανατρέψετε μια κομβική μνημονιακή πολιτική αρκεί να τα χρησιμοποιήσετε έξυπνα και αποφασιστικά.

Η νίκη σας θα είναι και νίκη ολόκληρου του λαού και ίσως ανοίξει νέους ορίζοντες στον αγώνα για την ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής και της εξάρτησης από τους ξένους.

Η ήττα θα είναι ολόκληρη δική σας. Κανείς δεν πρόκειται να νοιαστεί και μην μου πείτε ότι δεν το γνωρίζετε αυτό.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, ακριβώς όπως τα έγραψες. Όσο βλέπω τους αγρότες στα μπλόκα μαζί με τους αγροτοπατέρες να περιμένουν τη …σειρά τους για να μιλήσουν στα χουντοκάναλα των ολιγαρχών στον κάθε ξεπουλημένο και καριόλη τηλεδημοσιογράφο, μου φαίνονται γελοίοι. Αν αποφασίσουν να πράξουν, εγώ μαζί τους. Να είσαι καλά.)

pitsirikos

Advertisements

One thought on “o μιχάλης και ο Ιωάννης Τζανάκος συνομιλούν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s