αυτονομία, autonomia

Οι εφημερίδες σε δίκη: η υπόθεση 7 απριλίου, έκτη συνέχεια – I giornali a processo: il caso 7 aprile – Sesta parte

brigate_rosseI giornali a processo: il caso 7 aprile – Sesta parte  Η έκτη συνέχεια της δίκης στις εφημερίδες για την υπόθεση της 7ης του απρίλη

του Luca Barbieri

(c) 2002 – Eπιτρέπεται η μερική ή πλήρης αναπαραγωγή του έργου και η διάδοση του ηλεκτρονικά, φτάνει να μην είναι για εμπορικούς σκοπούς και με τον όρο πως αυτή η διατύπωση θα αναπαραχθεί.

Il terrorismo Η τρομοκρατία

όπως είδαμε, η μεγάλη κοινωνική μεταμόρφωση που ενδιαφέρει την χώρα μας συνοδεύεται από πολύ μεγάλες εντάσεις που εγκαινιάζουν μιαν μακρά και αυξανόμενη εποχή πολιτικής βίας που θα δώσει σε ολόκληρη την δεκαετία των χρόνων Εβδομήντα το παρωνύμιο των “χρόνων του μολυβιού”. Όμως το φαινόμενο της τρομοκρατίας, αν και πολύ σημαντικό, δεν εξαντλεί την κατανόηση ενός φαινομένου τόσο πολύπλοκου όπως εκείνο της κοινωνικής διαμαρτυρίας. Θα διατρέξουμε σε μακριές γραμμές την εξέλιξή της διότι είναι χρήσιμο για να καταλάβουμε το κλίμα μέσα στο οποίο φθάσαμε στην επιχείρηση “7 aprile”.

Οι αριθμοί της τρομοκρατικής βίας ήδη από μόνοι τους περιγράφουν μιαν κατάσταση σε προοδευτική επιδείνωση:

Μέσα στην πενταετία που πηγαίνει από το 1969 στο 1974 οι νεκροί για πολιτικά γεγονότα είναι 92 από τους οποίους οι 63 εξ αιτίας βιαιοτήτων και τρομοκρατικών δράσεων της δεξιάς, 10 έπεσαν σε συγκρούσεις με τις δυνάμεις της τάξης, 8 κάτω από άλλες περιστάσεις, 2 εξ αιτίας δράσεων αγνώστων, και τέλος 9 αποδόθηκαν, με τρόπο έμμεσο ή άμεσο σε οργανώσεις της αριστεράς; οι επιθέσεις στην ίδια περίοδο είναι 1706, από τις οποίες οι 1222 (που ισοδυναμεί με το 71,6%) αποδίδονται στην άκρα δεξιά και για τις 99 (που είναι το 5,8%) την ευθύνη ανέλαβε ή αποδόθηκαν στην άκρα αριστερά (για 385 οι δράστες είναι άγνωστοι). Είναι στοιχεία που μαρτυρούν όχι μόνον ένα άλμα προς τα εμπρός ποσοτικό της βίας, μιαν αληθινή και έρπουσα ‘εμφύλια σύρραξη’, αλλά επίσης και μιαν ποιοτική της μετατροπή (17).

H δεύτερη πενταετία σημαδεύει το υψηλότερο σημείο της τρομοκρατικής βίας στην Italia:
362 νεκροί και  171 τραυματίες μεταξύ 1974 και 1980, εκ των οποίων οι 104 νεκροί και οι 146 τραυματίες αποδίδονται σε οργανώσεις της αριστεράς; 1787 επιθέσεις που εξετέλεσαν οι οργανώσεις της αριστεράς (ενάντια στις 1281 που αποδόθηκαν στους νεοφασίστες) και 984 συμβάντα βίας (ενάντια στα 892 της δεξιάς). Ένας λογαριασμός που αντιστρέφοντας τις αναλογίες της προηγούμενης φάσης μεταξύ αριστερής και δεξιάς βίας δείχνουν τις διαφορές ανάμεσα στις δυο περίοδες (18).

Στην χώρα μας η τρομοκρατία της αριστεράς συνίσταται σε πολλές sigle. Πηγαίνει από τις Brigate Rosse-ερυθρές Ταξιαρχίες, στην Prima Linea- Πρώτη Γραμμή, στους NAP-ΕΠΠ (nuclei di armati proletari-ένοπλοι προλεταριακοί πυρήνες). Σε αυτές τις τρεις ομάδες θα προσθέσουμε μια μυριάδα τοπικών μικροομάδων που συχνά έχουν ζωή μιας ημέρας, ή μιας δράσης.  Πρόκειται για ομάδες με όχι γραμμική ιστορία. Οι Brigate Rosse γεννιούνται σαν μια ομάδα που εισέρχεται στην σκηνή με “προλεταριακές αυτομειώσεις-autoriduzioni proletarie”, κλοπές και άλλα μικρά εγκλήματα αυτοχρηματοδότησης. Ο διακηρυγμένος σκοπός τους είναι εκείνος να χτυπήσουν τα υλικά συμφέροντα (τα υλικά αγαθά και την ζωή) των καπιταλιστών και τον κόσμο των αφεντικών. Μέχρι το 1973 αυτή η ομάδα διατηρεί έναν διάλογο διακριτικό με όλες  τις εξωκοινοβουλευτικές ομάδες της αριστερά, κυρίως με το Potere operaio, και με κάποια κομμάτια του PCI (κάποια στελέχη των BR προέρχονταν άμεσα από την κομουνιστική νεολαία FGCI).

Σε μιαν συνέντευξη στις ΕΤ που δημοσιεύτηκε στην Potere Operaio της δευτέρας, n. 44 της 11 μαρτίου 1973, το κομουνιστικό Κόμμα χαρακτηρίζεται σαν «μια μεγάλη δημοκρατική δύναμη που ακολουθεί με συνέπεια μια στρατηγική τελείως διαφορετική απ’ την δική μας. Δεν φαίνεται ούτε χρήσιμο ούτε σημαντικό να συνεχίσουμε να του κάνουμε επιθέσεις με ριπές από λόγια. ..»
Αυτό θέλοντας να πούμε πως και οι Brigate Rosse επίσης , που παρέμειναν σωστά στο συλλογικό φαντασιακό σαν η ομάδα φωτιάς του ένοπλου κόμματος, στην διάρκεια μιας δεκαετίας αναπτύσσουν θέσεις και τελείως διαφορετικές μεταξύ τους. Είναι πράγματι μόνον ξεκινώντας από το 1974, με την εκτέλεση δυο στελεχών του φασιστικού MSI που έλαβε χώρα στην via Zabarella στην Padova στις 17 ιουνίου, τον ιούνιο, που οι Br βάζουν μπρος τον μετρητή της μακριάς σειράς εκτελέσεων που θα σημαδέψει την ζωή αυτής της ανατρεπτικής ομάδας. Η ομάδα, ενώ σε μια πρώτη φάση, παρότι μιλούν για την αναγκαιότητα της βίας, θέλει να διατηρήσει μαν σχέση με το κίνημα, («Ο πολιτικός αγώνας — λεν ακόμη στο ’71 — δεν μπορεί πλέον να αναπτυχθεί δίχως μιαν συγκεκριμένη στρατιωτική ικανότητα.… Μέσα σε αυτή την λογική οι Br δεν επιχειρούν μιαν άμεση επίθεση στην εξουσία, δεν αντικαθιστούν το μαζικό κίνημα…»), στην συνέχεια θα χάσει κάθε επαφή με τις άλλες ομάδες στοχεύοντας να παρασύρει μαζί της, στην επίθεση στην καρδιά του Κράτους, τις άλλες συνιστώσες του κινήματος.

Η ιδεολογία των Br υφίσταται ουσιαστικές μεταβολές μέσα στον χρόνο: άλλο είναι το περιεχόμενο της μπροσούρας του 1971, άλλο εκείνο της συνέντευξης του 1973, και άλλη ακόμη θα είναι η ιδεολογία που θα οδηγήσει την ”attacco al cuore dello stato-επίθεση στην καρδιά του κράτους” την περίοδο της απαγωγής του δικαστικού Mario Sossi (γι να μιλήσουμε μόνον για τις μεταβολές που συνέβησαν όταν η οργάνωση οδηγούνταν από μαχητές της πρώτης γενιάς)… Το καλοκαίρι του 1971 οι BR, σχεδόν άγνωστες, είχαν υπογράψει κάποιες μεμονωμένες επιθέσεις σε πράγματα; τον μάρτη του ’73 είχαν ήδη πάρει μέρος στους αγώνες Fiat και οι δράσεις τους — καταστροφές αυτοκινήτων φασιστών, καταστροφή του φασιστικού συνδικάτου Cisnal στο Torino, απαγωγή για κάποιες ώρες του συνδικαλιστού της Cisnal Labate — συνηφαίνονται με μια σειρά βίαιων δράσεων μαζικών που τίθενται σε εφαρμογή από τις εσωτερικές στα εργοστάσια πορείες των εργαζομένων, που κορυφώνονται στην συνέχεια με την κατάληψη του εργοστασίου και το μπλοκάρισμα των εμπορευμάτων; τον μάϊο του 1974 η δράση των Br, που έχουν αφήσει το εργοστάσιο και τον αντιφασισμό, στοχεύει απευθείας ενάντια στους θεσμούς του Κράτους, κάνοντας με αυτό τον τρόπο ένα αυθεντικό “άλμα ποιότητας ,salto di qualità” στην μαχητική της πρακτική (19).

Το 1977 είναι μια χρονιά καθοριστική στην ιστορία του κινήματος. H χρονιά, μάλλον η σοδειά, όπως συνηθίσουν να λεν για τα εκλεκτά κρασιά, αναλαμβάνει σχεδόν άρωμα εποχής, είναι δηλαδή μια χρονιά που θ’ αφήσει εποχή.  Το ’77, το κίνημα του ’77, σχεδόν σαν ένα ’68, μα πολύ πιο φοβερό και συγχυσμένο. Είναι η χρονιά μέσ στην οποίαν ο Luciano Lama, γραμματέας του αριστερού συνδικάτου CGIL, διώχνεται από το πανεπιστήμιο της Roma από τους αυτόνομους. Τι συνέβη? Με το Κκι, PCI να σπρώχνεται σε θέσεις συνεχώς μετριοπαθέστερες η ανικανοποίηση του κινήματος αυξάνεται ανεξέλεγκτα. Οι αγώνες της Αυτονομίας σκληραίνουν.  πόλεις όπως ηPadova και η  Bologna ΄συγκλονίζονται από ένα μεγάλο κύμα μαζικής παρανομίας. Μια κατάσταση που κάποιοι, στον κόσμο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, μιλούν για μιαν επικείμενη επανάσταση.   Οι Brigate Rosse προσπαθούν να πάρουν την leadership του κινήματος υψώνοντας το επίπεδο των χτυπημάτων, προσπαθώντας να συμπαρασύρουν το κίνημα στην επίθεση τους στην καρδιά του Κράτους. Αυτή είναι μια από τις ερμηνείες που δίδεται από κάποιους αυτόνομους στην επιχείρηση που το 1978 οδηγεί στην απαγωγή και την εκτέλεση του Aldo Moro, του χριστιανοδημοκράτη premier σημαιοφόρου του ιστορικού συμβιβασμού. Μια προσπάθεια τέλος πάντων να οδηγηθεί η κρίση σε ένα σημείο ρήξης, σε σημείο χωρίς επιστροφή, εξαναγκασμού δηλαδή του υπόλοιπου κινήματος να πάρει τα όπλα.

Αν και δίχως μια πραγματική κοινωνική βάση [;], η ιταλική τρομοκρατία δεν είναι γεγονός που περιλαμβάνει μόνο κάποιες δεκάδες μαχητών όπως συμβαίνει στην Γερμανία. Το πως η ιταλική τρομοκρατία της αριστεράς διαρκεί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα είναι ένα γεγονός ανώμαλο μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Σύμφωνα με πολλούς παρατηρητές και πρωταγωνιστές της, εκείνο που έλειψε για να ομαλοποιηθεί γρήγορα η ιταλική κατάσταση ήταν μια “έξυπνη” ρεφορμιστική μεριά που στα αριστερά, αντίθετα απ’ ότι έγινε στην Γερμανία και την Γαλλία, δεν υπήρξε ποτέ.

Εν συντομία επρόκειτο για μια περίπλοκη κατάσταση, υπήρξαν καθυστερήσεις στην πολιτική ανάλυση και διεθνείς συγκυρίες που εμπόδισαν την Ιταλία να εξέλθει με ταχύτητα από την εποχή της διαμαρτυρίας και της τρομοκρατίας εν συνεχεία.  Αυτή η ανεπάρκεια της πολιτικής απάντησης στην συνέχεια παρήγαγε, σύμφωνα με άλλους παρατηρητές, την αναγκαιότητα για το δικαστικό σώμα να επιτελέσει μια δραστηριότητα υποκατάστασης που διατάραξε τις λειτουργίες του. Μα πως η πολιτική απάντηση υπήρξε ανεπαρκής αποδεικνύεται και από το υψηλό νούμερο πολιτικών εξόριστων που κατέφυγαν στο εξωτερικό.

Il terrorismo dopo il 7 aprile H τρομοκρατία μετά την 7η του απρίλη

Mα τι συνέβη στην τρομοκρατία μετά το blitz της 7 aprile? Ουσιαστικά οι θέσεις είναι δυο:

– από την μια πλευρά οι ερευνητές, και μαζί τους οι δημοσιογράφοι, υπογραμμίζουν την πτώση του αριθμού των φαινομένων βίας μετά τις συλλήψεις της 7ης απριλίου. Αρχικά σαν απόδειξη πως χτυπήθηκε η ηγεσία της οργάνωσης (που σημαίνει πως είδαν σωστά). Και μετά (όταν από την δικαστική άποψη απορρίπτεται το θεώρημα Calogero) με την επιβεβαίωση έτσι κι αλλιώς ήρθε να λείψει το νερό μέσα στο οποίο η αυτονομία κολυμπούσε. Ένα σκεπτικό που δικαιολογεί στα μάτια των δημιουργών του ακόμη και τα δικαστικά λάθη.
– από την άλλη πλευρά, κι από τους κατηγορούμενους, υπογραμμίζεται πως, μετά την 7 η του απρίλη, οι Brigate Rosse έκαναν την εμφάνιση τους στο Veneto (προηγουμένως ήταν σχεδόν απούσες, αν εξαιρέσουμε την περίφημη εκτέλεση του 1975) και πως με αυτό τον τρόπο πολλοί νεαροί αυτόνομοι σπρώχθηκαν στην αγκαλιά της. Δηλαδή πως η διάχυτη βία δεν εξαλείφθηκε μα πως έλαβε ώθηση, ακριβώς εξ αιτίας των δικαστικών επιχειρήσεων, στην κατεύθυνση της πραγματικής τρομοκρατίας.

NOTE Σημειώσεις

17) M. Revelli, Movimenti sociali e spazio politico, in F.Barbagallo, “Storia dell’Italia Contemporanea”, Torino, Enaudi, 1995, p. 473.
18) Ivi, p. 474.
19) G.Palombarini, 7 aprile: il processo e la storia, Venezia, Arsenale Cooperativa Editrice, 1982, p.100.

(6-CONTINUA) 6-ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ

(5-PARTE)

I GIORNALI A PROCESSO: IL CASO 7 APRILE – SESTA PARTE was last modified: gennaio 3rd, 2015 by glianni70.it
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s