αυτονομία, autonomia

οι εφημερίδες σε δίκη: η υπόθεση 7 απριλίου, έβδομη συνέχεια – I giornali a processo: il caso 7 aprile – Settima parte

I giornali a processo: il caso 7 aprile – Settima parteI giornali a processo: il caso 7 aprile – Settima parte Έβδομη συνέχεια της δίκης στις εφημερίδες για την υπόθεση 7 απρίλη

(c) 2002 – Eπιτρέπεται η μερική ή πλήρης αναπαραγωγή του έργου και η διάδοση του ηλεκτρονικά, φτάνει να μην είναι για εμπορικούς σκοπούς και με τον όρο πως αυτή η διατύπωση θα αναπαραχθεί.

CAPITOLO II – IL “7 APRILE”, LA STORIA  2ο ΚΕΦΆΛΑΙΟ – Η 7η ΑΠΡΊΛΗ, Η ΙΣΤΟΡΊΑ

1. Una storia non raccontata  1. Μια ιστορία που δεν ειπώθηκε

Mε το όνομα “7 aprile” δείχνουμε και μιλάμε για την διερεύνηση που ξεκίνησε στην Padova στις 7 απριλίου 1979 κατόπιν εντολής του εισαγγελέα της Pietro. Mα το να προσπαθήσουμε να γράψουμε μιαν οργανική ιστορία εκείνης της πλατιάς σειράς αστυνομικών και δικαστικών διαδικασιών που λαμβάνουν το όνομα “7 aprile” δεν είναι εύκολη επιχείρηση.

Όντως δεν υπάρχει κανένα κείμενο ή εργασία που να διατρέχει την ιστορία αυτού του γεγονότος, παρότι πολύ σημαντικού στην ιστορία της δημοκρατίας, από την αρχή μέχρι το τέλος. Τα κείμενα που μεταφέρονται στην βιβλιογραφία αυτής της εργασίας σε μεγάλο τους μέρος γράφτηκαν μεταξύ του 1981 και του 1983. Πρόκειται για δημοσιεύματα που υπεισέρχονται στην μακρά περίοδο που περνά από την έρευνα και την δίκη με την δεδηλωμένη πρόθεση να  “βάλουν τάξη” σε ένα συμβάν τόσο πολύπλοκο και να προσφέρουν κριτικές και κρίσιμες πληροφορίες. Μιλούν για το “blitz 7 aprile”,την αιφνιδιαστική επίθεση εκείνης της ημέρας (το καλύτερο και αυτό που χρησιμοποιήθηκε σε αυτήν την αναπαραγωγή είναι σίγουρα εκείνο του Ivan Palermo), μα δεν υπάρχουν κείμενα που να εξετάζουν την περίπτωση στο σύνολο της παίρνοντας σαν αρχή της 7 του απρίλη και σαν καταληκτική ημερομηνία αυτήν της απόφασης σε δεύτερο βαθμό. Η σύνθεση που εδώ επιχειρούμε είναι λοιπόν ένα δύσκολο puzzle φτιαγμένο με σφήνες που πάρθηκαν από τον τύπο της εποχής, από την βιβλιογραφία που αναφέρεται, από τα ίδια τα δικαστικά πρακτικά.

2. Confini incerti  αβέβαια σύνορα

Η υπόθεση που βρίσκεται κάτω από το όνομα 7 aprile παρότι έχει μιαν αρχή και πρωταγωνιστές πολύ ξεκάθαρους δεν έχει σύνορα σαφώς καθορισμένα. Η δικαστική έρευνα μοιάζει να εξαπλώνεται με μιαν ταχύτητα αλματώδη. Έτσι είναι δύσκολο να βρεθεί μια ακριβής λογική, να ξαναφτιαχτούν τα σύνορα της ακόμη και οι κατηγορίες αν όχι και οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι. Από  την έρευνα μητέρα γεννιούνται όντως πολλές τοπικές έρευνες, στη Napoli, Milano, Roma. Σε κάθε ιταλική πόλη που διέσχισε η φαίνεται να εντοπίζεται η παράνομη δραστηριότητα του κύριου πυρήνα των κατηγορούμενων από την Πάντοβα. Κάποια blitz που ξεκίνησαν από την έρευνα μητέρα (το τελευταίο είναι του ιουνίου του 1983) θα θεωρηθεί πως εμπίπτουν στην δίκη 7 aprile (που με την σειρά της είδε να διαιρείται σε κορμό padovano και romano). Άλλα από αυτά θα δώσουν ζωή σε αυτόνομες διαδικασίες και δίκες. Μάλιστα τα χρονικά των εφημερίδων της εποχής συνδέουν την υπόθεση 7ης του απρίλη με σχεδόν όλα τα μεγάλα γεγονότα της ιστορίας της δημοκρατίας από τα τέλη των χρόνων Εβδομήντα και των πρώτων χρόνων του Ογδόντα.  Από τα επεισόδια προλεταριακών απαλλοτριώσεων των πρώτων χρόνων Εβδομήντα στην εκτέλεση Moro, σε εκείνην του δικαστικού Alessandrini, στην εκτέλεση του δημοσιογράφου της  , στην απαγωγή του στρατηγού Dozier.  Η αναπαραγωγή που εδώ προσφέρουμε δεν αναφέρει όλους τους κατηγορούμενους και τις δράσεις που μπορούν να αποδοθούν σε αυτή την υπόθεση, μα μονάχα εκείνες τις κυριότερες και περισσότερο σημαντικές.

3. I Primi passi. Le prime inchieste padovane su Autonomia  3. Τα Πρώτα βήματα. Οι πρώτες δικαστικές έρευνες της Πάντοβα επάνω στην Αυτονομία

Πριν ακόμη φθάσουμε στο blitz της 7 aprile 1979 θα είναι χρήσιμο να διατρέξουμε τα  “στάδια της προσέγγισης” του δικαστικού σώματος στον κόσμο της αυτονομίας της Πάντοβα. Ο κατήγορος,εισαγγελέας Pietro  ξεκινά τις πρώτες έρευνες γύρω από το φαινόμενο δυο χρόνια πριν της περίφημη 7η του απρίλη. Μέσα στο 1977 ακόμη, όταν το φαινόμενο δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς από τις πολιτικές δυνάμεις και από την κοινή γνώμη, e dall’, ο  ξεκινά να διερευνά τα Collettivi politici padovani, τις πολιτικές Κολλεκτίβες της Πάντοβα. Το 1977 προχωρά σε κάποιες συλλήψεις και σε διαταγές προσαγωγής σχετικά με τους Negri, Ferrari Bravo, Del Re, Bianchini και Serafini, οι οποίοι συμπεριλαμβάνονται στους συλληφθέντες της 7ης απριλίου 1979. Είναι σημαντικό να ενθυμούμαστε αυτή την έρευνα, διότι με αυτήν ο εισαγγελέας Pietro  αρχίζει να καθορίζει την μέθοδο της διερεύνησης του και τα κυριότερα χαρακτηριστικά εκείνου που στην συνέχεια θα ονομαστεί  “θεώρημα ”. Μια φορά αθωωθέντες (τον ιανουάριο του 1978 ακριβώς κατόπιν αίτησης του ίδιου του δικαστικού) οι πέντε πανεπιστημιακοί καθηγητές που είχαν κληθεί να παρουσιαστούν, ο  συνεχίζει όμως την έρευνα του ενάντια σε αγνώστους. Μια φάση υπόγεια της διερεύνησης που θα συνεχιστεί μέχρι τις συλλήψεις της 7 aprile 1979. Mα ενώ η δικαστική έρευνα (δίχως δικαστικές κλήσεις ούτε κατηγορητήριο, μόνο κάποιες κατ’ οίκον έρευνες και η λήψη μιας μεγάλης ποσότητας εγγράφων) ο  δημοσιεύει, μέσα από μια συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Panorama στις 23 μαίου του 1978, την υπόθεση εργασίας του. Σύμφωνα με τον Calogero «μια ενιαία κορυφή διοικεί την τρομοκρατία στην Italia. Μια ενιαία οργάνωση συνδέει τις Br και τις ένοπλες ομάδες της Autonomia. Μια ενιαία ανατρεπτική στρατηγική εμπνέει της επίθεση στην καρδιά και στην βάση του Κράτους». Οι δυο οργανώσεις για τον Calogero θα ήταν ουσιαστικά δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. «Οι διαφοροποιήσεις, κοιτώντας καλύτερα, είναι όλες αόριστες, αν και οι δυο ομάδες συνεχίζουν να δηλώνουν πως είναι σημαντικές, αξιοσημείωτες. Πιστεύω πως το λεν μόνο με σκοπό να δημιουργήσουν σύγχυση και αποπροσανατολισμό».

Mα μέσα σε αυτά τα δυο χρόνια που χωρίζουν την αρχή των ερευνών από το  blitz, η Χώρα αλλάζει βαθύτατα. Το επίπεδο του ένοπλου αγώνα, με την εκτέλεση Moro υψώνεται σημαντικά. Κι αυτό δίχως από πλευράς Κράτους να έρθει μια απάντηση σταθερή και αποτελεσματική. Η επιδείνωση και η υπερβολή της τρομοκρατικής δράσης έχει τις σημαντικές της συνέπειες και στις παραδοσιακές επίσης δυνάμεις της αριστεράς. e Partito comunista, Συνδικάτο και κομουνιστικό Κόμμα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της υποστήριξης του αγώνα στην τρομοκρατία [στον αναρτοπόλεμο λέγω εγώ] όχι μόνον με μιαν καθαρή θέση αλλά και με πραγματική κινητοποίηση, φτιαγμένη από κείμενα που παραδίδουν στην εισαγγελία και ενεργή αναζήτηση στο εσωτερικό τους  (όπως τα ανώνυμα ερωτηματολόγια που διανέμονταν από το τορινέζικο συνδικάτο, distribuiti dal torinese).

4. Il “Teorema Calogero” Το »Θεώρημα Καλότζερο»

Η υπόθεση κατηγορίας στην οποίαν επάνω δουλεύει ο εισαγγελέας της Padova Pietro Calogero ανακεφαλαιώνεται στην πεποίθηση πως η ανταρσία και η τρομοκρατία της αριστεράς στην Ιταλία είναι ένα φαινόμενο που καθοδηγείται από μιαν μοναδική στρατηγική διοίκηση. Δεν θα υπήρχαν δηλαδή πολλές ανατρεπτικές ομάδες αποσυνδεδεμένες μεταξύ τους μα μια μοναδική οργάνωση, την οποίαν ο Calogero ονομάζει Autonomia operaia οργανωμένη, η οποία αναλαμβάνει, για λόγους στρατηγικούς, πολλά ονόματα και πολλές μορφές. Και ένα κίνημα σαν εκείνο της Αυτονομίας θα ζούσε συνεπώς σε τέλεια συμβίωση οργανωτική με την πιο προχωρημένη ομάδα φωτιάς, δηλαδή τις Brigate Rosse. Δυο πλευρές από το ίδιο μετάλλιο. Στην ηγεσία της εργατικής Αυτονομίας θα βρίσκονταν η διευθύνουσα του Potere operaio, η οποία οργάνωση είχε διαλυθεί, μια ομάδα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, della sinistra  που είχε προσποιηθεί πως διαλύεται στην  Rosolina το 1973 μόνο και μόνο για να περάσει στην παρανομία.

5. Il blitz del 7 aprile 1979 Το raid της 7ης απριλίου 1979

Επάνω σε αυτή την υπόθεση, στις 7 aprile του 1979 μια εκτεταμένη επιχείρηση της αστυνομίας που διεξήγαγε η αντιτρομοκρατική  επιτελείται σε ολόκληρη την εθνική επικράτεια (κυρίως στην Padova, Milano, Roma, Rovigo και Torino), που οδηγεί στην σύλληψη αγωνιστών που προσδιορίζονται στον χώρο της λεγόμενης “αυτονομίας”. Μεταξύ των συλληφθέντων πολλοί αγωνιστές του Potere operaio, της εργατικής Εξουσίας, της εξωκοινοβουλευτικής αριστερής ομάδας, il gruppo di sinistra, που διαλύθηκε το 1973, και γνωστών καθηγητών του πανεπιστημίου, της Σχολής πολιτικών Επιστημών στην Padova. Τα εντάλματα σύλληψης είχαν την υπογραφή του εισαγγελέα της Πάντοβα Pietro Calogero.

Mε την κατηγορία πως 

σε συνεργασία μεταξύ τους και με άλλα πρόσωπα, όντες σε αριθμό όχι μικρότερο των πέντε, οργάνωσαν και διηύθυναν μιαν ένωση με την ονομασία Ερυθρές Ταξιαρχίες, που σχηματίστηκε σε ένοπλη μπάντα με παραστρατιωτική οργάνωση και εξοπλισμό όπλων, πολεμοφοδίων και εκρηκτικών, με σκοπό να προωθήσουν την ένοπλη εξέγερση, l’ armata ενάντια στις Κρατικές εξουσίες και να αλλάξουν βίαια το σύνταγμα και την μορφή της κυβέρνησης τόσο μέσα από την προπαγάνδα ένοπλων δράσεων ενάντια στα πρόσωπα και τα πράγματα, όσο και μέσα από την προδιάθεση και την διάπραξη ληστειών και απαγωγών προσώπων, εκτελέσεων και τραυματισμών, πυρπολήσεων και καταστροφών, επιθέσεων ενάντια σε θεσμούς δημόσιους και ιδιωτικούς (20).

και πως έχουν διευθύνει και οργανώσει μιαν ανατρεπτική ένωση

που ονομάστηκε Potere Operaio και άλλες ανάλογες συνενώσεις με διάφορες ονομασίες αλλά συνδεδεμένες μεταξύ τους και αναφερόμενες όλες στην λεγόμενη  Autonomia Operaia Organizzata, καθοδηγούμενες να ανατρέψουν με την βία την καθεστηκυία τάξη του κράτους τόσο μέσα από την προπαγάνδα και την προτροπή στην πρακτική της αποκαλούμενης μαζικής παρανομίας και διάφορων μορφών βίας, di  και ένοπλης πάλης (προλεταριακές απαλλοτριώσεις και έρευνες; πυρπολήσεις και προκλήσεις φθοράς σε δημόσια και ιδιωτικά αγαθά; ληστείες και απαγωγές προσώπων; ξυλοδαρμούς και τραυματισμούς; επιθέσεις σε φυλακές, στρατόπεδα, κομματικά γραφεία και άλλων ενώσεωνattentati ) όσο και διαμέσου της εκπαίδευσης στην χρήση των όπλων, πολεμοφοδίων, εκρηκτικών και εμπρηστικών μηχανισμών όπως επίσης και μέσα από την προσφυγή σε δραστηριότητες παρανομίας, βιαιοπραγιών di  και ένοπλης επίθεσης ενάντια σε κάποιους από τους προκαθορισμένους στόχους  (21).

Vengono arrestati: , καθηγητής Κρατικού Δόγματος στο Πανεπιστήμιο, Dottrina dello Stato dell’Università di Padova; Luciano Ferrari Bravo, βοηθός; Emilio Vesce, διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού  και του περιοδικού Autonomia; , ιδρυτής των Comitati comunisti rivoluzionari – επαναστατικές κομουνιστικές Επιτροπές; Mario Dalmaviva, ειδικευμένος στην διαφήμιση, leader στο Τορίνο του Potere operaio; Giuseppe Nicotri δημοσιογράφος της εφημερίδας Il Mattino di Padova (στην Repubblica με το ψευδώνυμο Giuseppe Miccolis); Nanni Balestrini, ποιητής. Αυτοί οι δυο τελευταίοι κατηγορούμενοι, διαφορετικά από τους υπόλοιπους, δεν έχουν διασυνδέσεις με το Potere operaio.
Αντιθέτως αποφεύγουν την σύλληψη οι: Franco Piperno, καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Cosenza; Giovanni Morongiu; Gianfranco Pancino, ιατρός; Roberto Ferrari, διευθυντής μιας αποθήκης στο Milano.

Την ίδια ημέρα συλλαμβάνονται, κατηγορούμενοι για ανατρεπτική ένωση διότι “οργάνωσαν και διηύθυναν μιαν ένωση με την ονομασία Potere Operaio”: η Alisa Del Re, ο Guido Bianchini και Sandro Serafini (και οι τρεις εργάζονται στην Σχολή πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Padova), η Carmela di Rocco, ο Ivo Gallimberti, ο Massimo Tramonte (υπάλληλος στο βιβλιοπωλείο Calusca), ο Paolo Benvegnù, και ο Marzio Sturaro.

Πάντα την ημέρα της 7 aprile 1979 o Γενικός Εισαγγελέας των Δικαστηρίων της Ρώμης, Achille Gallucci, εκδίδει ένταλμα σύλληψης ενάντια  στον professor . Αυτός κατηγορείται πως είναι (μαζί με τους Moretti, Alunni, Micaletto, Peci, Faranda, Morucci και άλλους 16) οργανωτής της σφαγής της οδού Fani και της απαγωγής Moro. «Υπάρχουν πολλά στοιχεία αποδεικτικά που προσδιορίζουν στον Negri τον κόκκινο ταξιαρχίτη που τηλεφώνησε στην οικία του αξιότιμου Moro στην διάρκεια της απαγωγής αυτού», αναγράφεται στο ένταλμα σύλληψης.
Για το ίδιο αδίκημα κατηγορείται επίσης ο Giuseppe Nicotri. Κατά του καθηγητού Negri χρησιμοποιείται το άρθρο 284 του ποινικού κώδικα “διότι προώθησε μιαν εξέγερση, una  ένοπλη ενάντια στις εξουσίες του Κράτους και διέπραξε πράξεις με σκοπό να προκαλέσει εμφύλια σύρραξη, la  στην επικράτεια του κράτους” (22).
Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της Repubblica που αυτό το άρθρο του ποινικού κώδικα χρησιμοποιείται. Η προβλεπόμενη ποινή είναι η ισόβια κάθειρξη.
Επί πλέον ο Negri δέχεται δικαστική κλήση διότι κατηγορείται επίσης για: την εκτέλεση του δικαστή Riccardo Palma; γαμποποιήσεις του δημοσιογράφου του δελτίου ειδήσεων Tg1 Emilio Rossi και του Προέδρου της Σχολής Οικονομίας και Εμπορίου Remo Cacciafesta; τα χριστιανοδημοκρατικά μεγαλοστελέχη Publio Fiori, Gerolamo Mechelli, Valerio Traversi και Raffaele De Rosa.
Αυτές είναι οι λόγοι για τους οποίους κατηγορείται ο Negri:

Συντρέχουν εναντίον του Negri επαρκείς ενδείξεις ενοχής σε σχέση με τα αδικήματα που σημειώθηκαν ανωτέρω, ώστε να συμπεραίνουμε πως:
1.Από το αποτέλεσμα των ερευνών σχετικά με την εισήγηση ημερομηνίας 2 απριλίου 1979 ν.02482 της αντιτρομοκρατικής   της Padova και της έκθεσης με ημερομηνία 4 απριλίου 1979 n.05071 της  της Roma
2.Από τις ιδεολογικές αναφορές που διοχετεύτηκαν από τον Negri από το 1971 που προέτρεπαν στην ένοπλη εξέγερση ενάντια στις εξουσίες του Κράτους; διατυπώσεις των οποίων τα ουσιαστικά περιεχόμενα επαναλαμβάνονται στις μπροσούρες των  “Ερυθρών Ταξιαρχιών” και παρόμοιων ένοπλων ομάδων, καθώς επίσης και σε φυλλάδια που αναλαμβάνουν την ευθύνη εγκληματικών πράξεων από πλευράς τέτοιων ανατρεπτικών ενώσεων , όπως για παράδειγμα; “Εξέγερση είναι η κοινή λογική μιας υλιστικής και διαλεκτικής άποψης μπροστά στον απελπισμένο παραλογισμό της καταπίεσης…”; “Μια μαχητική πρωτοπορία που να ξέρει να καθορίσει μιαν σχέση αποτελεσματική με τις νέες μαζικές οργανώσεις, που να ξέρει να συγκεντρώσει και να προωθήσει το συνολικό κίνημα προς επαναστατικές διεξόδους…”; “Σε αυτή την ζούγκλα του κοινωνικού  εργοστασίου οι πρωτοπορίες μπορούν αντιθέτως σήμερα να αποτελέσουν εστίες επαναστατικού αγώνα γύρω από τις οποίες οι μάζες των εκμεταλλευόμενων συνενώνονται…”; “Diciamo appunto insurrezionale e non ”; “…Να θέσουν σε κίνηση όλους τους μηχανισμούς που επιτρέπουν στην οργάνωση να πραγματοποιήσει αυτούς τους σκοπούς είναι το άμεσο καθήκον μας…”; “Να χτυπήσουμε με την βία της πρωτοπορίας, Colpire con di avanguardia, εξίσου και αντίθετα τους μηχανισμούς ελέγχου του αφεντικού”; “Η επείγουσα ανάγκη μιας ένοπλης δύναμης του προλεταριάτου, del  που να επιτεθεί και καταστρέψει τον καπιταλιστικό έλεγχο…”; “…Στην τρέχουσα διαδικασία προλεταριοποίησης η εργατική τάξη la  αρχίζει όντως να αρνείται τον εαυτό της σαν τάξη, η ισχύς της δεν μπορεί από το να συνίσταται στην εξύψωση του μίσους που αυτή φέρει μαζί της ενάντια στον αντίπαλο της και ενάντια στον ίδιο της τον εαυτό…”; “Οργάνωση σημαίνει άμεση επανοικειοποίηση του υπάρχοντος πλούτου για την καταστροφή του ή για να ελευθερωθεί δύναμη εφεύρεση. Να αντιδρούμε, να εξεγηρόμαστε είναι ο διαλεκτικός σύνδεσμος κάθε αλληλουχίας της επαναστατικής δράσης…”; “Ίσως αξίζει λοιπόν τον κόπο να αναγνωρίζουμε και τους εαυτούς μας υποκείμενα της επαναστατικής διαδικασίας: λαμβάνοντας πάνω απ’ όλα υπ όψιν πως “μεγάλη είναι η αναταραχή κάτω από τον ουρανό. Ως εκ τούτου η κατάσταση είναι εξαιρετική”;
3.Από την αρωγή πως τέτοιες δηλώσεις ουσιαστικά επαναφέρονται στις  “μπροσούρες”, στα “φυλλάδια” και στις “ανακοινώσεις” που υπογράφονται από τις “Brigate Rosse” και από άλλες ανάλογες ανατρεπτικές οργανώσεις;
4.Στην ύπαρξη στοιχείων αποδεικτικών που οδηγούν στην ταυτοποίηση του Negri σαν τον “Κόκκινο Ταξιαρχίτη” που τηλεφώνησε στο σπίτι του Αξιότιμου Moro στην διάρκεια της απαγωγής αυτού;
5.Από την μελέτη πως ο Negri, κηρύττοντας στις δηλώσεις του πως “άμεσο δικό μας καθήκον” είναι να θέσουμε σε πράξη όλους τους μηχανισμούς που επιτρέπουν στην  “οργάνωση” να πραγματοποιήσει αυτούς τους σκοπούς (δηλαδή την εξέγερση ενάντια στις εξουσίες του Κράτους), προσφέρει αυτός ο ίδιος ενδεικτικά στοιχεία γύρω από την ύπαρξη μιας οργάνωσης ανατρεπτικής στην οποίαν καλύπτει τον ρόλο του αρχηγού. 

Το βραδάκι από εισαγγελία της Ρώμης εκδίδεται ένα δελτίο τύπου υπογεγραμμένο από τον αναπληρωτή γενικό εισαγγελέα Claudio Vitalone στο οποίο αναφέρεται πως υπάρχουν πολύ σοβαρές και βαριές αποδείξεις που συνδέουν τον Toni Negri με την εκτέλεση Moro.
Η ηχώ του συμβάντος στην Χώρα είναι τεράστια. Η επιχείρηση παρουσιάζεται από την εισαγγελία σαν κίνηση που εξολόθρευσε την ηγεσία της τρομοκρατίας. Οι δικηγόροι υπεράσπισης, που υποστηρίζουν πως τα εντάλματα σύλληψης δεν υποστηρίζονται εκ των πραγμάτων από κανένα στοιχείο,ζητούν η διαδικασία να προχωρήσει ταχύτατα ή την επισημοποίηση της έρευνας.
Στις 16 απριλίου ο φάκελλος μεταφέρεται στην Roma, η οποία θεωρείται γεωγραφικά αρμόδια κάνοντας ακριβώς αναφορά στο άρθρο 284. Στην Padova παραμένουν οι “μικρότεροι”, εκείνοι για τους οποίους δεν ενεργοποιείται η ανάμιξη στην ένοπλη εξέγερση.

Στις 7 ιουλίου ο Giuseppe Nicotri αποφυλακίστηκε αφού ελέγχθηκε το άλλοθι του. ο Nicotri κατηγορούνταν πως ήταν ο  τελεφωνητής των Brigate Rosse που στις 9 μαίου του 1978 είχε καλέσει στο σπίτι του καθηγητού Tritto για να υποδείξει τον τόπο όπου βρίσκονταν το πτώμα του Aldo Moro. Το τηλεφώνημα σύμφωνα με τους ερευνητές έγινε από την Ρώμη, όμως στις 9 μαίου ο Nicotri βρίσκονταν στην Πάντοβα στην δουλειά του στην σύνταξη της εφημερίδα  Mattino di Padova. Το άλλοθι του, που επιβεβαιώθηκε από τους συναδέλφους, ελέγχθηκε μονάχα τρεις μήνες αργότερα. Μια παρόμοια κατάσταση αφορά επίσης και τον Antonio Negri.
Την ίδια ημέρα εκδίδεται το πρώτο ένταλμα σύλληψης “αναπληρωματικό”. Για τους Negri, Scalzone, Ferrari Bravo, Vesce, Dalmaviva, Zagato και Piperno (που πάντοτε φυγοδικεί) η κατηγορία τώρα είναι πως «προώθησαν και οργάνωσαν στην Κρατική επικράτεια μιαν ανατρεπτική ένωση αποτελούμενη από περισσότερες ένοπλες μπάντες με διάφορες ονομασίες, προοριζόμενες να ενεργήσουν σαν μαχητική πρωτοπορία με σκοπό να συγκεντροποιήσουν και να προωθήσουν το κίνημα προς επαναστατικές διεξόδους». Στο νέο ένταλμα σύλληψης επεκτείνεται και στους άλλους κατηγορούμενους η καταγγελία (αρθρ. 284) πως “ενθάρρυναν μιαν εξέγερση ένοπλη ενάντια στις εξουσίες του Κράτους” (γεγονός που δένει οριστικά την δίκη αυτών των κατηγορουμένων στην Ρώμη). Αν και δεν ονομάζονται, η αναφορά, που επεξηγείται μέσα από τον τύπο, είναι πως ηγήθηκαν των ερυθρών Ταξιαρχιών. Η έρευνα εξαπλώνεται στους συντάκτες του περιοδικού της Ρώμης .

To καλοκαίρι προχωρά μέσα σε ένα κύκλο αποκαλύψεων και ειδήσεων που κάνουν θόρυβο και που δεν βρίσκουν καμία επιβεβαίωση: ο Negri θα ήταν ο τηλεφωνητής που κάλεσε στο σπίτι του Aldo Moro, αυτός που είχε διατάξει την εκτέλεση του δικαστή Alessandrini, τον αύγουστο οι εφημερίδες δημοσιεύουν την είδηση μιας ανταλλαγής πυροβολισμών που έλαβε χώρα στον σταθμό της πόλης του Viareggio μεταξύ αστυνομίας και Piperno. Το γεγονός δεν του απαγγέλθηκε ποτέ, ούτε καν σαν κατηγορία. Την επόμενη μάλιστα ο Piperno συνελήφθη στο Παρίσι.

Τον οκτώβρη μετά μιαν μεγάλη και δαιδαλώδη διαδικασία με πολλές δυσκολίες οι ιταλικές αρχές επιτυγχάνουν την έκδοση του Piperno. Όμως αυτή χορηγείται για μονάχα δυο κατηγορίες από τις σαράντα τέσσερις που του είχαν απαγγελθεί. Εκείνες που αφορούν την απαγωγή και την εκτέλεση του Aldo Moro.

Τις πρώτες μέρες του δεκέμβρη ο Carlo Fioroni, υπεύθυνος μαζί με τον Carlo Casirati για την απαγωγή και τον θάνατο του μηχανικού Carlo Saronio, ζητά να μιλήσει με τους ρωμαίους δικαστές που έχουν πάρει στα χέρια τους την υπόθεση της 7ης απριλίου.

Ο μηχανικός Carlo Saronio, αγωνιστής του Potere operaio είχε απαχθεί την νύχτα μεταξύ 14 και 15 απριλίου του 1975 από τον Carlo Casirati (κοινό κακοποιό με διασυνδέσεις με το PotOp). Oι απαραίτητες πληροφορίες για την απαγωγή παρείχε στον Casirati ο Carlo Fioroni, και αυτός πρώην Potere operaio. ο Saronio, εξ αιτίας μιας δόσης ναρκωτικού υπερβολικής, πεθαίνει το ίδιο βράδυ της απαγωγής. ο Casirati πετά το πτώμα σε έναν σωρό σκουπίδια στην κοινότητα Segrate και, μην ενημερώνοντας τον Fioroni, πληρώνεται 67 εκατομμύρια από την οικογένεια για λύτρα. ο Fioroni συλλαμβάνεται στην Ελβετία, ο Casirati στην Γαλλία. Στην διάρκεια της δίκης αμφότεροι δεν προσπαθούν να ενοχοποιήσουν άλλους, και καταδικάζονται σε 27 χρόνια φυλάκισης,  di .
Αντιθέτως, στην κατάθεση της 7ης δεκεμβρίου 1979, ο Fioroni εγκαλεί τους πρώην leader του Potere operaio, δίδοντας στους δικαστές μια πλήρη και λεπτομερή ανακατασκευή εκείνων των χρόνων που επιβεβαιώνει τον σχεδιασμό του λεγόμενου “Θεωρήματος Calogero”. Στην βάση αυτών των δηλώσεων που έδωσε ο Fioroni βασίζεται το blitz της 21ης απριλίου 1979.

NOTE Σημειώσεις

(20) Αρθρο 306 του Ποινικού Κώδικα. Ένοπλη Μπάντα: σχηματισμός και συμμετοχή
Όταν, για να διαπράξουν ένα από τα εγκλήματα που περιγράφονται στο άρθρο 302, σχηματίζεται μια ένοπλη μπάντα, εκείνοι που προωθούν ή αποτελούν ή οργανώνουν, τιμωρούνται, για αυτό και μόνο, από την ποινή κάθειρξης  από πέντε σε δεκαπέντε χρόνια.
Και μόνο για το γεγονός της συμμετοχής στην ένοπλη μπάντα, η ποινή είναι της κάθειρξης, della  από τρία σε εννέα χρόνια.
Οι αρχηγοί και οι ανατροπείς της ένοπλης μπάντας τιμωρούνται με την ίδια ποινή που ορίστηκε για τους υποκινητές
.
(21) Άρθρο 270 του Άρθρου 306 του Ποινικού Κώδικα. Ένοπλη μπάντα: σχηματισμός και συμμετοχή
Όταν, για να διαπράξουν ένα από τα εγκλήματα που περιγράφονται στο άρθρο 302, σχηματίζεται μια ένοπλη ομάδα, εκείνοι που προωθούν ή αποτελούν ή οργανώνουν, τιμωρούνται,για αυτό και μόνο, με την ποινή της κάθειρξης από πέντε σε δεκαπέντε χρόνια.
Μόνο για το γεγονός της συμμετοχής, η ποινή είναι της κάθειρξης από τρία μέχρι εννέα έτη.
Οι αρχηγοί οι οι ανατροπείς της ένοπλης ομάδας υπόκεινται στην ίδια ποινή που ορίστηκε για τους υποκινητές.

(22) Άρθρο 284 του Ποινικού Κώδικα: Ένοπλη εξέγερση ενάντια στις εξουσίες του Κράτους.
Οποιοσδήποτε προωθεί μιαν εξέγερση ένοπλη ενάντια στις εξουσίες του Κράτους τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη.
Εκείνοι που συμμετέχουν στην εξέγερση τιμωρούνται με την κάθειρξη από τρία στα δεκαπέντε χρόνια; εκείνοι που την διευθύνουν, με ισόβια.
Η εξέγερση θεωρείται ένοπλη και όταν τα όπλα κρατούνται μονάχα σε τόπο αποθήκευσης. 

(7-CONTINUA) 7-συνεχίζεται

(6-PARTE)

I GIORNALI A PROCESSO: IL CASO 7 APRILE – SETTIMA PARTE was last modified: gennaio 18th, 2015 by glianni70.it
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s