ανατρεπτική τέχνη, arte ribelle

Αθηνά Τσάκαλου: «Το γέλιο του νερού» – Της Κατερίνας Δήμα

Αθηνά Τσάκαλου: «Το γέλιο του νερού» – Της Κατερίνας Δήμα

Ενάντια στις σύγχρονες εξορίες.

Στις ιδιαίτερες και σκληρές συνθήκες έκδοσης του βιβλίου της Αθηνάς Τσάκαλου «Το γέλιο του νερού» -τις συνθήκες μιας σύγχρονης εξορίας- αναφέρεται η «Συλλογικότητα Συγγενών και Φίλων Κρατούμενων και Διωκόμενων Αγωνιστών» με το εισαγωγικό σημείωμά της που ακολουθεί.

Προσωπικά θα ήθελα να μιλήσω για όσα ένιωσα διαβάζοντας μέσα αλλά και ανάμεσα στις γραμμές του…

Θυμάμαι πως από τότε που ήμουν πολύ μικρή, κι είχα αρχίσει κι εγώ να γράφω τα πρώτα μου λόγια σε διηγήματα, στίχους, θεατρικά, έψαχνα με μανία να βρω έναν ορισμό της τέχνης. Έναν απόλυτο ορισμό, μορφολογικά αυστηρό, υπαρξιακά χαλαρό, κι όλα τα συναφή λεξιλαγνικά κι εννοιολογικά πρότυπα που σου εμφυσά η κοινωνία του θεάματος, χωρίς καλά-καλά να το καταλάβεις. Χανόμουν σε δαιδαλώδεις ερμηνείες, συμβολισμούς, σημειολογίες και όλα αυτά που «η μόρφωση για λίγους» έχει στοιχίσει μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο, που όσο πιο πολύ αποδέχεσαι την αυθεντία του και προσπαθείς να στριμωχτείς μέσα σ’ αυτό, τόσο πιο πολύ αποξενώνεσαι από τον εαυτό σου.

Κι όσο πιο πολύ εγκλωβίζεσαι μέσα σε νόμους, κανόνες, και νόρμες, τόσο βαθύτερα, όσο και ασυναίσθητα, αποδέχεσαι νοερά τη συνθήκη πως είτε θα κλειδωθείς πίσω από τα κάγκελα των κανόνων αυτών αφήνοντας τα ηνία της ζωής σου σε άλλους, είτε θα περιηγηθείς στο μοναχικό μονοπάτι των εσωτερικών σου αναζητήσεων, εκεί που θεοί και δαίμονες περπατούν χέρι-χέρι και σε σκοτώνουν μαζί ή πεθαίνουν μαζί τη στιγμή που εσύ αποφασίζεις να τους σκοτώσεις. Αυτό το μονοπάτι που βγάζει σε τοπία σεληνιακά… και που αν πας να περιγράψεις το φως του ορίζοντά τους είναι σαν να προσπαθείς να ορίσεις για έναν εκ γενετής τυφλό τα χρώματα και να περιμένεις πως θα τα αντιληφθεί όπως εσύ, κι όχι μ’ έναν τρόπο δικό του μαγικό, που δεν έχεις καν υποψιαστεί ότι υπάρχει.

Μεγαλώνοντας, και πετώντας ένα-ένα μέσα από τη σακίδιο της διαδρομής, σ’ αυτή την πλωτή πολιτεία που είναι καθένας άνθρωπος, τα βαρίδια που κουβαλούσα από την κοινωνία της εικόνας, όσα μπορούσα βέβαια να τα δω σαν προϊόν της κι εγώ, κατέληξα στον απλούστερο ορισμό της τέχνης, τον μοναδικό που βρήκα να έχει κάποιο νόημα: «Τέχνη είναι ό,τι μου προκαλεί συγκίνηση».

Και η συγκίνηση, η συν-κίνηση, δεν περιορίζεται στα ψευτοδάκρυα που αυτή η κοινωνία σε μαθαίνει να σπαταλάς για να ευτελίζει τη συγκίνηση σε μηχανισμό χειραγώγησης  συναισθημάτων. Η συγκίνηση είναι ό,τι μπορεί να σε ταξιδέψει στο υπερβατικό του ονείρου, να σε γειώσει στο ρεαλισμό της πραγματικότητας χωρίς να σε φθείρει, να σε σώσει από εκείνες τις απόκρημνες πλαγιές του εαυτού σου, που βρίσκεις μέσα σε κάθε εσωτερική σου επιστροφή, όταν αυτός ο κόσμος δεν αντέχεται, όταν η έλλειψη οξυγόνου του σου προκαλεί τόση ασφυξία που θες να βουτήξεις βαθιά μέσα στον εαυτό σου για να μετατοπίσεις τα σημεία συναρμογής.

Όταν διάβασα τα λόγια της Αθηνάς Τσάκαλου, μαζί με την απερίγραπτη συγκίνηση που ένιωσα ήρθε και μια αίσθηση ευγνωμοσύνης για αυτές τις «εκλεκτικές συγγένειες», που σε κάνουν να αντιλαμβάνεσαι πως οι πέντε στιγμές που ξεθολώνουν τον καθρέφτη της συνειδητότητας και της συνείδησης, είναι ουσιαστικότερες από μία ολόκληρη ζωή, που δεν κατόρθωσε να χαράξει ένα δικό της ανάγλυφο αποτύπωμα μέσα στο χωρόχρονο. Κάποιες φορές με τίμημα υπερβολικό, μα πάνω απ’ όλα με αλήθεια και ουσία που καθρεφτίζει τη βεβαιότητα πως κάπου υπάρχει ακόμα μια πυξίδα που δείχνει προς την Ανατολή των Ανθρώπων…

Αθηνά σ’ ευχαριστώ από καρδιάς που φώτισες εικόνες και συναισθήματα που είχαν γλυστρήσει τόσο βαθιά μέσα στα σκοτάδια του κόσμου μας, ώστε είχα σχεδόν ξεχάσει πως είναι ακόμα εκεί.

αθηνα τσακαλου βιβλιο

Το βιβλίο της ΑΘΗΝΑΣ ΤΣΑΚΑΛΟΥ «Το γέλιο του νερού» θα διατίθεται

Στην Αθήνα
1. Κατάληψη ΒΟΞ , πλ. Εξαρχείων
2. Κατάληψη «Στρούγκα», Ν. Φιλαδέλφεια [απέναντι από το Δημαρχείο]
3. Βιβλιοπωλείο «Ελεύθερος Τύπος» , Βαλτετσίου 53, Εξάρχεια
4. Βιβλιοπωλείο «Εναντιοδρομία» , Α. Μεταξά 9, Εξάρχεια
5. Βιβλιοπωλείο «ΚΨΜ», Ζωοδ. Πηγής 55-57 ,Εξάρχεια
6. Βιβλιοπωλείο » Οι εκδόσεις των συναδέλφων» , Καλλιδρομίου 30 ,Εξάρχεια
7. Εκδόσεις Κονιδάρη , Τοσίτσα 9α , Εξάρχεια
8. Μεζεδοπωλείο «Utopian Garden», γωνία Α. Μεταξά κ Ζωοδ. Πηγής, Εξάρχεια
9. Μπαρ Λοκομοτίβα , Σολωμού κ Μπόταση ,Εξάρχεια

Στην Πάτρα: Στέκι «Ατακτον»
Στα Χανιά :Στέκι στο Πολυτεχνείο

Όλα τα έσοδα από την πώλησή του, θα διατεθούν για την ενίσχυση των πολιτικών κρατουμένων.

Ακολουθεί το εισαγωγικό σημείωμα του βιβλίου από τη Συλλογικότητα «Συγγενείς-Φίλοι κρατουμένων και διωκόμενων αγωνιστών» (Να σημειώσουμε ότι όταν γράφτηκε το κείμενο αυτό η Εύη Στατήρη βρισκόταν ακόμη προφυλακισμένη ενώ εντέλει αποφυλακίστηκε μετά από απεργία πείνας με βαρύτατους περισοριστικούς όρους, ενώ η Αθηνά Τσάκαλου παραμένει στο καθεστώς της  ιδιότυπης εξορία της στη Σαλαμίνα.)

 

«Την Αθηνά Τσάκαλου τη γνωρίσαμε τα τελευταία 5 χρόνια , όταν οι κοινές διώξεις και φυλακίσεις των συγγενών και φίλων μας, μας οδήγησαν στις ίδιες δικαστικές αίθουσες, στα ίδια ανακριτικά γραφεία και τέλος τις φυλακές , που είναι και θα είναι παντού ίδιες.Ωστόσο τις λογοτεχνικές δραστηριότητες της Αθηνάς τις ανακαλύψαμε εντελώς συμπτωματικά , όταν ψάχνοντας βρήκαμε, χαμένα στην κυριολεξία σε μια γωνιά του διαδικτύου, μια σειρά από αφηγήματά της, τα οποία δημοσίευε η ίδια κατά καιρούς απευθυνόμενη σε έναν περιορισμένο αριθμό αναγνωστών.Όταν αρχίσαμε να τα διαβάζουμε, αισθανθήκαμε ότι κρατούσαμε στα χέρια μας έναν πραγματικό πνευματικό θησαυρό .Σύντομα διαπιστώσαμε ότι οι αλλεπάλληλες δοκιμασίες που έχει υποστεί η ίδια και η οικογένειά της τα τελευταία χρόνια , της έχουν διαμορφώσει μια σπάνια εκφραστική ευαισθησία .Αυτόν τον καιρό η Αθηνά Τσάκαλου, βρίσκεται απομονωμένη από τους δικούς της ανθρώπους, εξορισμένη στο νησί της Σαλαμίνας , σε έναν κατ οίκον περιορισμό με τους πιο σκληρούς όρους που δεν έχουν οριστεί ποτέ άλλοτε στην Ελλάδα για παρόμοια περίπτωση, ώστε να μην μπορεί ούτε να επισκεφτεί τα φυλακισμένα παιδιά της , ούτε καν να μεταβεί στο πλησιέστερο Νοσοκομείο –αυτό της Νίκαιας- για τα θέματα της υγείας της, κατηγορούμενη από το κράτος , ως «απειλή για το κοινωνικό σύνολο », μόνο και μόνο γιατί έπραξε το αυτονόητο για κάθε μάνα: άνοιξε την πόρτα του σπιτιού της και έδωσε άσυλο στα διωκόμενα παιδιά της.Την ίδια στιγμή η νύφη της Εύη Στατήρη παραμένει ακόμα προφυλακισμένη ,με μια εντελώς αυθαίρετη απόφαση του αρμόδιου ανακριτή Ε.Νικόπουλου , παρά το νόμο που έχει ψηφιστεί και απαγορεύει τον εγκλεισμό των συγγενών για πράξεις που εντάσσονται στα πλαίσια της συγγενικής αλληλεγγύης.Σε μας ,δεν επιτρεπόταν να κρατήσουμε για τον εαυτό μας αυτά τα κείμενα και της ζητήσαμε να μας επιτρέψει να εκδώσουμε τουλάχιστον μια σειρά από τα αφηγήματα της, για να μπορέσουν να γίνουν κτήμα όσο γίνεται περισσότερου κόσμου.Η ίδια μας παραχώρησε πρόθυμα τα συγγραφικά της δικαιώματα, γνωρίζοντας άλλωστε καλά , ότι τα έσοδα από όλες τις δραστηριότητές μας , τα διαθέτουμε αποκλειστικά για την ενίσχυση των πολιτικών κρατούμενων.Αφού την ευχαριστήσουμε για την εμπιστοσύνη που μας έδειξε, της ευχόμαστε λευτεριά σε εκείνη, στους συγγενείς της και σε όλους τους κρατούμενους και διωκόμενους αγωνιστές.»

Ενημέρωση για Δίκη Απόπειρας Απόδρασης ΣΠΦ
Σήμερα 15 Φεβρουαρίου ξεκίνησε η δίκη της ΣΠΦ για το σχέδιο απόδρασης απο τις φυλακές Κορυδαλλού. Λόγω της απεργίας των δικηγόρων η δική διεκόπη για 22 Φεβρουαρίου. Στην δίκη δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν η Αθηνά Τσακάλου και η Έυη Στατήρη καθώς εξακολουθούν να ισχύουν οι περιοριστικοί όροι (εξορία στην Σαλαμίνα για την πρώτη και 1 χλμ ελευθερίας για την δεύτερη).

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s