αυτονομία, autonomia

Οι εφημερίδες σε δίκη: η περίπτωση 7 απρίλη, δέκατη συνέχεια – I giornali a processo: il caso 7 aprile – Decima parte

Autonomia21

I giornali a processo: il caso 7 aprile – Decima parte  Δέκατο μέρος της δίκης στις εφημερίδες για την υπόθεση της 7 απρίλη

του Luca Barbieri

(c) 2002 – Eπιτρέπεται η μερική ή πλήρης αναπαραγωγή του έργου και η διάδοση του ηλεκτρονικά, φτάνει να μην είναι για εμπορικούς σκοπούς και με τον όρο πως αυτή η διατύπωση θα αναπαραχθεί.

Il resto di Aprile Το υπόλοιπο του Απριλίου

Αρχίζοντας από την 15 απριλίου, με τον Toni Negri να έχει μεταφερθεί στην φυλακή της Rebibbia, γίνονται πιο επίμονες οι φωνές πως στην βάση της διερεύνησης υπάρχει ένας  “υπέρ μάρτυρας, supertestimone”, πιθανότατα ένας ταξιαρχίτης που ξέρασε, και αναδύεται η πιθανότητα η έρευνα να μεταφερθεί στην Roma (Unità). Αντιθέτως το Manifesto, σε ανοιχτή πολεμική με τις ειδήσεις που δημοσίευσε ο Ibio Paolucci της Unità γύρω από το δείπνο με τον Alessandrini και τον Negri δημοσιεύει την άμεση μαρτυρία της Tiziana Maiolo και μια δήλωση του Antonio Bevere, καλεσμένου στην βραδιά, που επιβεβαιώνει τα λόγια της δημοσιογράφου του Manifesto.

Την Τρίτη 17 απριλίου εμφανίζεται στις εφημερίδες η είδηση πως η έρευνα επί του Negri και των άλλων κατηγορουμένων σχετικά με την κατηγορία της “ένοπλης εξέγερσης ενάντια στις εξουσίες του κράτους” περνά στους ρωμαίους δικαστές της υπόθεσης Moro. Είναι επίσης η ημέρα κατά την οποίαν για πρώτη φορά μεταφέρονται δηλώσεις άμεσες, που έκανε στην διάρκεια της πρώτης του συνέντευξης τύπου, ο δημόσιος κατήγορος Pietro Calogero. Στην εφημερίδα Corriere ο Pietro Calogero δίνει το στίγμα για το σημείο που βρίσκεται η έρευνα. Οι φράσεις του συνοδεύονται από ένα πορτραίτο και από μιαν περίεργη είδηση: “Τον περασμένο ιούλιο ένα συνέδριο του Negri γύρω από την νομική αξία που μπορούν να έχουν τα φωνητικά πορίσματα σαν αποδείξεις” όπου υποστηρίζεται πως ο παντοβάνος καθηγητής είχε υποστηρίξει σε ένα συνέδριο για την φωνητική πως οι φωνητικές αποδείξεις δεν έχουν καμιάν αξία στην δικαστική διαδικασία (ενώ ακριβώς προβλέπεται για αυτόν μια φωνητική πραγματογνωμοσύνη). Η είδηση της μεταφοράς της διερεύνησης στην Roma, που δίδεται δίχως κάποιο ιδιαίτερο σχόλιο από τον Corsera, γίνεται αντιθέτως αντικείμενο έντονων πολεμικών από πλευράς Manifesto που τιτλοφορεί “Η υπόθεση Negri περνά στους ρωμάνους δικαστές, τους λιγότερο αξιόπιστους του κόσμου”, υπαινισσόμενη πως «η απόφαση ξεκίνησε από τον ίδιο τον Calogero».

Η Unità (και αυτή με έναν ουδέτερο τίτλο μισής σελίδας σε πέντε στήλες, “Μεταφέρθηκε στην Ρώμη μέρος της έρευνας”) μιλά για λύση «πικρή από πολλές πλευρές». Στην δεύτερη σελίδα σε ένα άρθρο του Sergio Criscuoli μπορούν να αναγνωστούν δηλώσεις των ερευνητών που πέρασαν, άδικα ίσως, σε δεύτερη μοίρα στις άλλες εφημερίδες και στις οποίες φαίνεται να μην δίδεται η πρέπουσα σημασία. «Οι ερευνητές, σε κάθε περίπτωση, είναι πρόθυμοι να διαχωρίσουν ξανά τα στοιχεία που οδήγησαν στην ενοχοποίηση των Negri και Nicotri για την περίπτωση Moro, από εκείνα επάνω στα οποία βασίζονται οι κατηγορίες (που απευθύνονται στους άλλους εναγόμενους) πως διηύθυναν το “ένοπλο κόμμα”. “Πρέπει να προσέξουμε την συνολική εικόνα — είπε ένας απ’ τους ρωμαίους δικαστές — Υπάρχουν πολύ σταθερές αποδείξεις, που συλλέγησαν στην Padova, που κατηγορούν κάποιος εναγόμενους πως είχαν πάρει μέρος στην στρατηγική διοίκηση των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία συνοδεύονται ενδείξεις που μοιάζουν να οδηγούν στην υπόθεση Μόρο μα που πρέπει να εξεταστούν και να διευκρινιστούν». Σε έναν προσεκτικό αναγνώστη, μετά από τόσες βεβαιότητες αυτή σίγουρα μπορεί να φανεί μια “ρωγμή” στην βεβαιότητα που παρουσιάστηκε μέσα από τον τύπο τις προηγούμενες ημέρες. Έχει σημασία πως ο αρθογράφος επισυνάπτει την δήλωση στο τέλος του άρθρου. Γιατί όπως επίσης δείχνει το άρθρο του Ibio Paolucci στην πρώτη σελίδα, “Γιατί στους δικαστές της via Fani”, δεν είναι σε όλους τους αναγνώστες ξεκάθαρες οι ενδείξεις που κάνουν τον Negri και τους άλλους συλληφθέντες εν δυνάμει απαγωγείς του Aldo Moro. «Καθ΄ότι οργανωτές και διευθύνοντες των Br είναι κατά πάντα εμφανές πως, σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, οι εννέα κατηγορούμενοι θεωρούνται υπεύθυνοι για όλα τα εγκλήματα εκείνης της οργάνωσης, συμπεριλαμβανομένης της σφαγής της οδού Fani και της δολοφονίας του Moro». Εν ολίγοις για την ίδια εφημερίδα στην πρώτη σελίδα επιβεβαιώνεται πως η κατηγορία που αφορά την εκτέλεση Μόρο προέρχεται αναπόφευκτα από την κατηγορία πως αποτελούν την μυστική διοίκηση των ΕΤ  ενώ στην δεύτερη σελίδα, δια φωνής των ερευνητών, επιβεβαιώνεται, για πρώτη φορά, πως τα δυο πράγματα πρέπει να κρατηθούν διαχωρισμένα, με τον υπαινιγμό της αμφιβολίας πως ο Νέγκρι θα μπορούσε να μην είναι ο τηλεφωνητής της υπόθεσης Moro μα, και έτσι να ήταν, αυτό δεν θα σήμαινε αναγκαστικά πως έπαιρνε μέρος στην διοίκηση των BR.

Η έρευνα μόλις έχει μεταφερθεί στην Roma και, όπως μας πληροφορεί η Unità της 18ης του απρίλη, «σύμφωνα με μια παλιά παράδοση το πολύ κακιάς φήμης υπουργείο δικαιοσύνης του piazzale Clodio μεταμορφώνεται σε ένα ηφαίστειο από φήμες». Και όμως η κομουνιστική εφημερίδα, αν και προέρχονται αυτές οι φήμες από το πολύ κακιάς φήμης κτίριο, το »παλιοκτίριο»- “palazzaccio”, μας τις πετάει στη πρώτη σελίδα με το κομμάτι άνοιγμα που έχει τίτλο: “ο Negri έκρυψε τα ντοκουμέντα που έχουν σχέση με δράσεις των ΕΤ ?” Δίπλα σε αυτό το κομμάτι ένα άρθρο του Michele Sartori από την Padova, “Συναντήσεις στην κορυφή ήδη από το ’74 μεταξύ BR, NAP και Potere Operaio” (μα η PO δεν είχε ήδη διαλυθεί το 1973?). Δυο άρθρα γεμάτα μόνο από φήμες για ένα σύνολο από έξι στήλες στην πρώτη σελίδα. Το δεύτερο, εκείνο του Sartori, ανιχνεύει στο 1974, με την πρώτη εκτέλεση από τις BR στην Padova ακριβώς, την ένωση μεταξύ Potere operaio, που ψεύτικα διαλύθηκε ένα χρόνο πριν, και τις BR. Αλλά υπάρχουν κι άλλα: ανιχνεύεται επίσης την ίδια χρονιά και η γέννηση των NAP που ο Sartori συνδέει στην ίδια στρατηγική. Ίδιες αποκαλύψεις, εκτός απ’ την αναφορά στους Nap, στην Corriere, ενώ το Manifesto, που για να κάνει τον έλεγχο των κατηγοριών που απευθύνονται στον Νέγκρι χρειάζεται δυο στήλες, ειρωνεύεται τιτλοφορώντας στην μισή σελίδα “ο Toni Negri κατηγορείται (σχεδόν) για τα πάντα”.

Στην Unità το περιεχόμενο του αρχείου Massironi (εκείνο στο οποίο την προηγούμενη ημέρα λέγονταν πως ο Negri είχε κρύψει τα σχετικά με τις εΤ έγγραφα και τις δράσεις τους) εξαργυρώνει επίσης και εκείνο της 19 απριλίου αν και, για πρώτη φορά, η περίπτωση 7 aprile, γλιστρά στην δεύτερη σελίδα. Στο άρθρο από την Padova, “Ένα υπομονετικό μωσαϊκό ντοκουμέντων ασήμαντων” οι αντιδράσεις της υπεράσπισης στις φήμες που διαρρέουν από την Roma («είναι παράξενο να διαμαρτύρεται εκείνη η υπεράσπιση που επικαλούνταν την δημοσιότητα στην έρευνα και στις αποδείξεις από την πρώτη ημέρα», σχολιάζει η Unità), οι εκτιμήσεις στις οποίες προχωρούσαν οι ερευνητές στο υλικό που βρέθηκε στο γραφείο του αρχιτέκτονα Massironi και άλλες διάφορες εκτιμήσεις επάνω στην μεθοδολογία Calogero. Στο βάθος της σελίδας η πολεμική του PCI με το εκτελεστικό με υπογραφή Ibio Paolucci: “ο Calogero χάνει τον ύπνο του. Η κυβέρνηση?”.

Για το  περιεχόμενο του αρχείου Massironi η Corriere μιλά και την πέμπτη 19, με πέντε στήλες στην μισή σελίδα ,με το  άρθρο “Τα γράμματα που κατασχέθηκαν από τον καθηγητή θα αποδείκνυαν την συμμετοχή του Νέγκρι στην διοίκηση BR”, και, συνοπτικά, “ήταν στο χρηματοκιβώτιο όπου ο ιδεολόγος της Αυτονομίας άδικα προσπάθησε να διασώσει”. Μετά άλλα δυο κομμάτια: ένα μη υπογεγραμμένο της σύνταξης που μεταφέρει αναλυτικά τις κατηγορίες που αποδόθηκαν από τον δημόσιο κατήγορο κατήγορο Calogero στον Νέγκρι (ανάκριση της 10 απρίλη όπου ο Negri αρνήθηκε να απολογηθεί, οπότε το άρθρο δεν περιέχει την αντίθετη άποψη) και ένα άρθρο του Antonio Ferrari από την Padova για το  “κυνήγι στον τυφλοπόντικα, caccia alla talpa” που εξελίσσεται στο δικαστήριο της Padova. Στις τρεις τελευταίες σειρές του κύριου άρθρου υπάρχει μια είδηση που θα άξιζε ίσως μεγαλύτερη προσοχή: «Μια αναφορά από το Viminale [το πρωθυπουργικό γραφείο] θα αμφισβητούσε την υπόθεση πως ο Nicotri θα μπορούσε να είναι ο καθηγητής  Niccolai που ανακοίνωσε την εκτέλεση του Moro: ο ταξιαρχίτης σύμφωνα με την αστυνομία θα ήταν ένα στέλεχος της ρωμαϊκής φάλαγγας, φυγόδικος». Το Πρωθυπουργικό γραφείο Viminale υποστηρίζει πως στην φυλακή υπάρχει ένας αθώος και η είδηση δίδεται στις τελευταίες τρεις σειρές του άρθρου δίχως καμίαν αναφορά στους τίτλους, στους υπότιτλους ή στην σύνοψη όπου αντιθέτως επαναλαμβάνεται “Ο δικαστής από την Ρώμη αναγνωρίζει βάσιμες τις κατηγορίες που προωθούνται από τον βένετο συνάδελφο του”.

Το Manifesto που, διαφορετικά από τις άλλες δυο εφημερίδες, παίρνει πλέον ξεκάθαρα την πλευρά της υπεράσπισης τιτλοφορεί την ίδια ημέρα “ο Negri ζητά την ακύρωση”. Στο άρθρο, εκτός από μιαν αναφορά στον υπόγειο πόλεμο που στην Πάντοβα βρίσκει σε αντίθεση τον δημόσιο κατήγορο Calogero με τον ανακριτή Palombarini (σύμφωνα με το Manifesto, μα σύμφωνα και με άλλους επίσης παρατηρητές, ο Calogero είχε παραχωρήσει αυθόρμητα μέρος της έρευνας στην Roma λόγω του φόβου πως ο Palombarini, όπως είχε κάνει πριν δυο χρόνια, προχωρούσε στην αθώωση των κατηγορουμένων), μεταφέρεται επίσης η διάψευση στην “νόστιμη, gustosa” είδηση που αναφέρονταν στην πρώτη σελίδα από την Corriere della Sera της τρίτης 17. «Εχθές, εν τω μεταξύ, για να δείξει την αξιοπιστία των “σούπα μου πες και των λέγεται πως..”, μια ομάδα καθηγητών και ακαδημαϊκών του ινστιτούτου γλωσσολογίας και φωνητικής του Πανεπιστημίου της Padova και του κέντρου σπουδών για τις φωνητικές έρευνες του Cnr διέψευσε την συμμετοχή του Toni Negri σε ένα συνέδριο γύρω από την νομική αξιοπιστία των φωνητικών αποδείξεων. Το συνέδριο έλαβε χώρα στην Padova στις 15 και στις 16 σεπτεμβρίου του ’78 μα ο Negri, σύμφωνα με τέσσερις καθηγητές, δεν πήρε μέρος». Η διάψευση εμφανίζεται επίσης στην εφημερίδα Repubblica.

Τις ημέρες που ακολουθούν τα νέα γύρω από την έρευνα ακολουθούν το ένα το άλλο δίχως μεγάλες αναταράξεις. Λαμβάνει όμως δρόμους που δεν αναμένονταν μια περίπτωση παρακείμενη, το περίφημο πλέον δείπνο μεταξύ Negri και Alessandrini για το οποίο η Tiziana Maiolo είχε δώσει μαρτυρία άμεση στο Manifesto. Ο άνδρας της, Stefano Menenti, δημοσιογράφος του πρακτορείου Ansa, ένας κι αυτός εκ  των καλεσμένων, συνελήφθη για ψευδή κατάθεση. Το γεγονός είναι πως η σύζυγος του Alessandrini δεν θυμόταν την παρουσία του ζευγαριού στο δείπνο. Η είδηση εμφανίστηκε στις εφημερίδες της 20 απρίλη. Το Manifesto, που εμπλέκεται άμεσα στην υπόθεση, στην αρχή αντιδρά με ειρωνεία  (”Το να δειπνείς με δικαστές είναι επικίνδυνο”) και επικεντρώνεται κυρίως στην ανάκριση του Negri που προβλέπονταν μες την ημέρα.
Διαφορετική η προσοχή που αφιερώνεται στο γεγονός από την l’Unità που τοποθετεί την είδηση σε ένα box στην δεύτερη σελίδα. Ακόμη δυο είναι τα κυριότερα άρθρα αφιερωμένα στην έρευνα: ένα του Michele Sartori επάνω στην υπόθεση πως ο Νέγκρι πήρε μέρος στην New York σε ένα διεθνές summit της Αυτονομίας και ένα του Criscuoli που μεταφέρει της φήμες και αυτά που λέγονταν για το περιεχόμενο αυτών για τα οποία οι δικαστές θα ενάγουν τον Negri το απόγευμα στην αναμενόμενη ανάκριση. Ανάκριση που φυσικά την επομένη, σάββατο 21 απριλίου, καταλαμβάνει περίοπτη θέση στις σελίδες των εφημερίδων. Εν τω μεταξύ στην πραγματικότητα δεν είναι πολλές οι ανατροπές που αναδύθηκαν. Το δείχνει τόσο ο τόνος των τίτλων  (“Ανάκριση-ποταμός του Toni Negri”) όσο και το γεγονός πως για να “γεμίσει” το άρθρο γίνεται πλατιά χρήση του κειμένου των ενταλμάτων σύλληψης που μεταφέρονται σχεδόν ολόκληρα. Πιο ζωντανές οι ειδήσεις από την Padova με τις αποκαλύψεις των ονομάτων των άλλων τριών φυγόδικων: Nanni Balestrini, Gianfranco Pancino και Morongiu. Η Unità επιμένει στις “Μανούβρες για να δυσφημιστούν οι ερευνητές” και από το ίδιο άρθρο, στις τελευταίες γραμμές, ερχόμαστε να μάθουμε πως ο “τυφλοπόντικας” στο δικαστήριο της Padova δεν υπήρξε ποτέ και πως καμιά διερεύνηση δεν άνοιξε ποτές σχετικά με αυτό (είδηση που είχε δοθεί προηγούμενα από την ίδια εφημερίδα, την Corriere).

Πολύ πιο ηχηρή είδηση αυτή της σύλληψης της Tiziana Maiolo. Χρησιμοποιήθηκε φυσικά από το Manifesto σαν άνοιγμα της εφημερίδας που μας πληροφορεί πως ο δικαστής Luigi Carnevali κλήτευσε τη σύλληψη «στην βάση του άρθρου 359 του κώδικα ποινικής διαδικασίας για ψευδομαρτυρία και απροθυμία» και στο συμβάν αφιερώνεται και ένα σύντομο πολεμικό σχόλιο. η Unità δίνει αντιθέτως το νέο σε ένα άρθρο στο χαμηλό μισό της δεύτερης σελίδας λέγοντας πρακτικά πως εάν η Maiolo συνελήφθη κάποια αιτία θα υπάρχει γι αυτό. Το άρθρο είναι του Ibio Paolucci:

Πως κι έτσι τέτοια αποφασιστικότητα απ’ τους δικαστικούς? Γιατί τόσο μεγάλη σιγουριά? Προς στιγμήν δεν μπορούμε να έχουμε απάντηση. Δεν υπάρχουν επίσημες εξηγήσεις. Μοιάζει παράξενο να αποδίδεται τόσο μεγάλη αξία μόνον σε δηλώσεις και, τώρα δεν είναι δυνατόν να σχηματίσουμε καμιάν υπόθεση μέσα από την οποίαν έστω και αόριστα να μπορέσουμε να ανακαλύψουμε για ποιους λόγους οι δικαστές προσδίδουν τόση σημασία σε εκείνο το δείπνο που έλαβε χώρα στην οικία Bevere και, ειδικότερα, στον αριθμό και την ταυτότητα εκείνων που συνευρέθησαν. Εκείνο το δείπνο συνδέεται με κάποιον τρόπο με την αδίστακτη δολοφονία της οποίαν θύμα στάθηκε τον περασμένο ιανουάριο ο  Alessandrini?

Οι επόμενες ημέρες προχωρούν με αυτό τον τρόπο, με αναγκαστικούς σταθμούς: μια ανταπόκριση από την Roma (που συνήθως αξίζει τον επικεφαλής τίτλο στην δεύτερη σελίδα) όπου συνεχίζεται η ανάκριση, μια από την Padova, απ’ όπου έρχονται τα “συνοδευτικά” κομμάτια με αποκαλύψεις ανατρεπτικές, λιγότερο ή περισσότερο (το παραποιημένο τηλέφωνο του Negri για να εμποδιστούν οι υποκλοπές, για παράδειγμα). Την δευτέρα νέο σοκ στα χρονικά με την αποφυλάκιση των δυο δημοσιογράφων, Tiziana Maiolo και Stefano Menenti, που είχαν συλληφθεί τις προηγούμενες ημέρες. η Unità θεωρεί την κίνηση σαν χειρονομία ωριμότητας, μετά από κάποια στιγμή στην οποίαν είχε χαθεί το “κρύο αίμα”, από πλευράς εισαγγελίας του Milano και αφήνει να εννοηθεί πάντως πως η υπόθεση πως ο Negri ήταν ο εντολέας της δολοφονίας Alessandrini δεν είχε καθόλου ξεθωριάσει.

Η 24 απριλίου aprile σημαδεύεται από κάτι ιδιαίτερο: το Manifesto, ενώ η Unità και οι άλλες εφημερίδες, επί τη βάσει κάποιων δηλώσεων του Gallucci, επιστρέφουν να εκφράζουν την ανεξέλεγκτη πίστη στην ύπαρξη των αποδείξεων, είναι η πρώτη εφημερίδα, μεταξύ αυτών που εξετάζονται, που αφιερώνει ένα ολόκληρο άρθρο σε έναν κατηγορούμενο ήδη φυλακισμένο που δεν είναι  Toni Negri, μέχρι εκείνη την στιγμή αληθινό πρωταγωνιστή της προσοχής των εφημερίδων. Το άρθρο είναι αφιερωμένο στην Alisa Del Re, που μεταφέρθηκε στην φυλακή με 40 πυρετό.  Την ίδια ημέρα, η Rossana Rossanda με ένα βασικό άρθρο σε δυο στήλες με τίτλο “Σκέψεις δυσάρεστες” ξεκαθαρίζει την στάση της, την θέση της και τις αμφιβολίες της για την έρευνα. η Repubblica επιστρέφει αντιθέτως στην περίπτωση Alessandrini συνοψίζοντας την υπόθεση. Σε ένα μακρύ άρθρο στην δεύτερη σελίδα της εφημερίδας (η ημερομηνία είναι πάντα εκείνη της 24 απριλίου) η εφημερίδα που διευθύνεται από τον Scalfari μεταφέρει, με τον τίτλο  “ο Alessandrini έφτιαξε αναφορά για το δείπνο με τον Toni Negri”, τις δηλώσεις του δικαστού του Milano Gresti που εξηγεί τον λόγο της διερεύνησης του δείπνου μεταξύ Negri και Alessandrini και για το τι ήταν αυτό που έσπρωξε τους δικαστές να προχωρήσουν στις συλλήψεις των δυο δημοσιογράφων. Το σημαντικό πράγμα που πρέπει να σημειώσουμε εδώ, εκτός από την γενικότερη ανοησία της υπόθεσης, είναι η σπουδαιότητα που από την ίδια την Εισαγγελία δόθηκε στις πρώτες μαρτυρίες που εμφανίστηκαν στις εφημερίδες. «Αυτό που είναι δυνατό να καθορίσουμε με σιγουριά — γράφει η Repubblica — είναι πως η έρευνα δεν θα υπήρχε εάν δεν είχαν βγει, από παρασκευή 13 απριλίου μέχρι κυριακή 15 απριλίου, κάποιες εφημερίδες με την είδηση μιας συνάντησης Negri-Alessandrini». Θα είχαν όλα ξεκινήσει λοιπόν από τις αποκαλύψεις της Unità της 13ης απρίλη και από την μαρτυρία της Maiolo που δημοσιεύτηκε στην Il Manifesto στις 15. Κάτω από αυτό το άρθρο η Repubblica ενσωματώνει το θέμα με μιαν συνέντευξη της Natalia Aspesi στον δικαστή Bevere, του ανθρώπου στο σπίτι του οποίου έλαβε χώρα το δείπνο που βρίσκεται υπό κατηγορία, με τίτλο “Ο καθηγητής είπε πως θαύμαζε τον Moro”. Μια συνέντευξη σχεδόν surreale, με ερωτήσεις πραγματικά ενοχλητικές, του τύπου «Γιατί οργανώσατε αυτό το  δείπνο για το οποίο όλοι διερωτώνται?» με σημαντικό αποτέλεσμα διότι ξεγυμνώνει το δυσανάλογο μεταξύ των συμβάντων (τις συλλήψεις) και την αιτία (ένα γεύμα) και, χάρη στις ερωτήσεις της Aspesi, δίδει ζωή και σε μιαν διαφορετική άποψη των γεγονότων. «Πως εξηγείτε το γεγονός πως πολλοί θεωρούν αδύνατον να ήταν ο δολοφονημένος δικαστής που ήθελε να συναντήσει τον Negri, αλλά πως μάλλον ο Negri ενδιαφέρονταν να επιδιώξει μια συνάντηση με έναν δικαστικό που, όπως πιθανότατα να εγνώριζε, ερευνούσε για την αυτονομία ?», ερωτά η Aspesi τον Bevere. «Στα μάτια πολλών δικαστικών – απαντά ο Bevere – ένα δείπνο του διανοούμενου Alessandrini με τον διανοούμενο Negri μπορεί να φανεί ασήμαντο. Αντιθέτως μπορεί να δημιουργήσει σκάνδαλο, με  όρους μισαλλόδοξους, το γεγονός πως ο ιερέας της δικαιοσύνης Αλεσσαντρίνι βρίσκεται γύρω από ένα τραπέζι μπροστά σε ένα ποτήρι κρασί με έναν άνδρα που αποπνέει το άρωμα της ετεροδοξίας όπως ο Negri». Κάποιες ερωτήσεις για τις λεπτομέρειες της βραδιάς («Έριξε κάποιος κρασί στο τραπέζι? Είναι αλήθεια πως δειπνήσατε με τυριά από το veneto? Πως ήταν καθισμένοι οι συνδαιτυμόνες? Το τραπέζι ήταν οβάλ, μα με τι τρόπο? Ποια είναι η συνταγή για την πάστα αλλά puttanesca?») δεν μπορούν παρά να εντυπωσιάζουν. Την ίδια ημέρα η Repubblica τοποθετεί στον αγωνιστικό χώρο μιαν άλλη υπογραφή. Στην σελίδα των σχολίων, σελίδα 6 της 24 απριλίου, με το  άρθρο “Δυο λέξεις για τον Negri”, σπάει την σιωπή ο Alberto Asor Rosa που μετά το συνηθισμένο εγκώμιο στην έρευνα και στην δουλειά των δικαστικών εκφράζει τις αμφιβολίες του για την όλη περίπτωση και ζητά από τα μέσα επικοινωνίας έναν αναστοχασμό για το έργο τους.

Μετά όμως από το δείπνο Alessandrini-Negri ένα άλλο  “μυστήριο” έρχεται αυτές τις ημέρες να διασταυρωθεί με την υπόθεση 7 aprile. Την ώρα που οι ιταλοί δικαστικοί ακολουθούν με μιαν κάποια μυστικότητα μιαν εξωτερική πίστα, η Corriere della Sera δημοσιεύει στην πρώτη σελίδα μια συνέντευξη σε έναν ανώνυμο πράκτορα των μυστικών υπηρεσιών που αποκαλύπτει (και ίσως καίει) την πίστα “Hyperion”. Το άρθρο, που δημοσιεύεται στην πρώτη σελίδα σε πέντε στήλες στις 24 απριλίου, τιτλοφορείται “Σύμφωνα με τις υπηρεσίες το γενικό επιτελείο των ερυθρών Ταξιαρχιών βρίσκεται στο Παρίσι”. Είναι το φρούτο μιας κουβεντούλας του Paolo Graldi με έναν ανώνυμο πράκτορα των μυστικών υπηρεσιών SISDE. Η σύνοψη μακρά μα σημαντική: “Ένας πρώην εργάτης, ταξιαρχίτης μετανιωμένος, ήδη αγωνιστής του PCI, θα είχε παράσχει στον δικαστή Calogero τις υποδείξεις για να ανακαλύψει την διεθνή σύνδεση του ένοπλου κόμματος — Πράκτορες πέρα από τις Άλπεις θα είχαν συνεργαστεί με τους ιταλούς ερευνητές  μεταδίδοντας πληροφορίες για τις συχνές συνεδριάσεις της Στρατηγικής Διοίκησης που συνέβαιναν σε μιαν brasserie του Παρισιού. Ίσως στην Γαλλία τα αρχεία των BR και της Prima Linea — Σήμερα τρίτη ανάκριση του Toni Negri”. Από την brasserie περνούμε στην περισσότερο ζεστή σχολή ξένων γλωσσών.η Hyperion είναι μια σχολή με έδρα το Παρίσι που ιδρύθηκε από δυο ιταλούς με προηγούμενα στράτευσης στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Τα προηγούμενα χρόνια η Hyperion είχε ήδη καταλήξει υπό διερεύνηση κάποιες φορές λόγω της υποψίας πως ήταν καταφύγιο ταξιαρχιτών. Σε αυτήν οι δικαστές θα είχαν εντοπίσει, αυτή την φορά με μεγάλη σιγουριά σχετικά με παρισινές επαφές του Negri, την υποτιθέμενη “εξωτερική κεντρική σκηνή” της ιταλικής τρομοκρατίας Το παρισινό νήμα της έρευνας αναπτύσσεται, με αρχή τις αποκαλύψεις της Corriere, σε όλες  τις εφημερίδες τις επόμενες ημέρες. Σε αυτή την περίπτωση στοχεύει πολύ η L’Unità με το άρθρο “Η σχολή Hyperion ερευνάται από πράκτορες της γαλλικής αστυνομίας” (υπότιτλος: “Επιβεβαιώνεται η παρουσία στο Παρίσι ενός ιταλού απεσταλμένου”). Ο τίτλος στην πραγματικότητα δεν συμπίπτει με το κείμενο του κομματιού. «..το Υπουργείο Εσωτερικών — γράφει ο ανταποκριτής απ’ το Παρίσι – ανέφερε πως καμία παρέμβαση δεν ζητήθηκε από την ιταλική αστυνομία προς την γαλλική γύρω από πιθανές δραστηριότητες αυτής της οργάνωσης σε γαλλικό έδαφος […] Αυτό όμως δεν αποκλείει πως η γαλλική αστυνομία άσκησε “από μόνη της” μιαν εργασία παρακολούθησης συγκεκριμένων ύποπτων περιβαλλόντων και πως επικοινώνησε τα αποτελέσματα στις ιταλικές  αρχές: αλλιώς δεν βλέπουμε πως η “γαλλική πίστα” που αποκαλύφθηκε αυτές τις ημέρες από τον ιταλικό τύπο και αναπαράχθηκε από τις εδώ εφημερίδες, έστω με μεγάλη προσοχή, θα μπορούσε να είχε έρθει στο φως». Το άρθρο μιλά εν τάχει και για κάποιες έρευνες που η γαλλική αστυνομία θα είχε προχωρήσει μέσα στην Hyperion. Πρόκειται όμως, εμφανώς, για φήμες που δεν βρήκαν καμίαν επιβεβαίωση. Και η ιστορία του ιταλού απεσταλμένου (που σύμφωνα με τον τίτλο θα είχε “επιβεβαιωθεί”) προέρχεται από την πρωινή ανάγνωση της France Soir, μοναδικής γαλλικής εφημερίδας που μιλά για μιαν τέτοια υπόθεση. Το άρθρο είναι του ανταποκριτού απ’ το Παρίσι Augusto Pancaldi. Να πιάστηκαν απ’ τον ενθουσιασμό στην σύνταξη τιτλοφορώντας έτσι το  άρθρο? Γιατί επίσης το περιεχόμενο του άρθρου της Unità (ουσιαστικά, η απόλυτη έλλειψη οποιασδήποτε βεβαιότητας) επιβεβαιώνεται από τις άλλες εφημερίδες.

Μέσα στις τελευταίες ημέρες του μήνα διασταυρώνονται, σε τρεις εφημερίδες της αριστεράς, διάφορες πολεμικές προσωπικές γύρω από την υπόθεση 7 aprile. Ίσως σύμπτωμα πως, ύστερα από τρεις εβδομάδες, ένα είδος προβληματισμού φθάνει σε ωρίμανση. Η πιο σημαντική σύγκρουση καταγράφεται μεταξύ 25 και 26 απριλίου μεταξύ Unità και Manifesto. Mια αλληλουχία χτυπημάτων όλη μέσα στην αριστερά με δυο σύντομα πολεμικά άρθρα: ένα ανυπόγραφο στην Unità και ένα της Rossana Rossanda στο Manifesto. Η σύγκρουση ξεκινά στην εφημερίδα του PCI στις 25 aprile, στην επέτειο της απελευθέρωσης, με ένα μακρύ άρθρο  με τον τίτλο “Εγγυητές ή ουδέτεροι?”. Απαντά στις 26 το Manifesto cμε “Να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας, Calma e Gesso”. Στις 27 αντιθέτως το επίσημο όργανο του ΚΚΙ, με ένα άρθρο δίχως υπογραφή, τα παίρνει με τον Giacomo Mancini του σοσιαλιστικού PSI που εδώ και καιρό έχει αναλάβει μιαν θέση κριτική απέναντι στην έρευνα. Το κομμάτι έχει τίτλο: “Ο σύντροφος Mancini είναι αφηρημένος?”. Την επομένη, σάββατο 28, ο Ibio Paolucci από τις σελίδες της Unità ασκεί αντιθέτως πολεμική στην Tiziana Maiolo που την κατηγορούσε, στο Manifesto, πως δεν απέδειξε την αθωότητα της όσον αφορά το δείπνο με τον Alessandrini (επεισόδιο για το οποίο η Maiolo είχε μιλήσει σε ανύποπτο χρόνο στον Paolucci).

Πάντα στις 27 aprile συνεχίζονται οι αναφορές του τύπου στην ανάκριση (“Να οι μαρτυρίες ενάντια στον Negri”, στην Unità). Ίσως το μεγαλύτερο νέο είναι η αποκάλυψη πως ο Negri θα είχε εκπαιδεύσει στην κατασκευή μπουκαλιών molotov. Στις 28, στις σελίδες της Unità, που ανοίγει τον αφιερωμένο στην 7 απρίλη τομέα με ένα άρθρο ξανά επικεντρωμένο στις έρευνες των ρωμαίων δικαστών  (“Ανακρίθηκαν οι μάρτυρες που ο Νέγκρι υπέδειξε”), ένα άρθρο του Sartori, “Οι αυτόνομοι κατηγορούνται επίσης για πάνω από διακόσιες επιθέσεις”, εκτός από την βρώμικη λογιστική που ασκεί των επιθέσεων που είχαν γίνει στην Padova στην διάρκεια του 1978, “εγκαινιάζει” την χρηματοδοτική πίστα και εισάγει στην σκηνή τον  Carlo Fioroni που στην συνέχεια θα αποτελέσει μιαν φιγούρα πολύ σημαντική στην εξέλιξη της έρευνας. «Φαίνεται, δηλαδή — γράφει ο Sartori – πως υπάρχει μια αναφορά  των καραμπινιέρων που μιλά  για ροές χρήματος που προέρχονται από την Ελβετία και καταλήγουν στον λογαριασμό του  Antonio Negri στην Πάντοβα. Αυτή η φήμη, που κατά τα άλλα δεν ελέγχεται, με την σειρά της γεννά την υπόθεση μιας σύνδεσης της παντοβάνικης αυτονομίας και τον “professorino, καθηγητάκο” Carlo Fioroni, τον πρώην της οργάνωσης Potere operaio και στην συνέχεια κόκκινο ταξιαρχίτη, που το ’75 συνελήφθη στην Ελβετία ενώ προσπαθούσε να ανακυκλώσει τα χρήματα της απαγωγής Saronio». Θα είναι καλό να κρατήσουμε στο μυαλό μας αυτή την είσοδο στην σκηνή.

(10-CONTINUA) 10-Συνεχίζεται

(9-PARTE)

I GIORNALI A PROCESSO: IL CASO 7 APRILE – DECIMA PARTE was last modified: gennaio 29th, 2015 by glianni70.it
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s