μα τι χαρακτήρας!, grandezza carattere !

Η Κόκκινη Ρόζα Και Η Ευρώπη Των Λαών

Αέναη κίνηση

Κείμενο της Rosa Luxemburg απ” τις Φυλακές Μπρεσλάου, 1917

«Να “μαι ξαπλωμένη σ” ένα σκοτεινό κελί, πάνω σ” ένα στρώμα σκληρό σαν πέτρα. Το κτίριο έχει τη συνηθισμένη εκκλησιαστική ησυχία, έτσι που θα νόμιζες ότι έχεις ήδη ενταφιαστεί. Κατά διαστήματα ακούω το κοντινό βήξιμο του δεσμοφύλακα καθώς κάνει, με τις βαριές του μπότες, μερικά αργά βήματα για να ξεμουδιάσουν τα πόδια του.

Το τρίξιμο των χαλικιών κάτω απ” τα πόδια του είναι ένας τόσο απελπιστικός ήχος, ώστε όλη η κούραση και η ματαιότητα της ύπαρξης μοιάζει να σκορπίζεται στην υγρή και σκοτεινή νύχτα.

Είμαι ξαπλωμένη μόνη και σιωπηλή, τυλιγμένη στις πολλαπλές μαύρες πτυχές του σκότους, της ανίας, της ανελευθερίας και του χειμώνα -αλλά η καρδιά μου χτυπά με μια απέραντη κι ασύλληπτη εσωτερική χαρά, λες και τριγυρίζω σε κάποιο ηλιόλουστο, λουλουδιασμένο λιβάδι.

Και μέσα στο σκοτάδι χαμογελώ στη ζωή, σαν να ξέρω κάποια μυστική συνταγή που θα μου επέτρεπε να…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 691 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s