αυτονομία, autonomia

35 χρόνια από τον θάνατο των ANTONIETTA, LORENZO, ANGELO, ALBERTO

11 aprile 1979: Tre compagni autonomi muoiono a Thiene

11 aprile

Verso le 17 dell’11 aprile 1979, a Thiene, in provincia di Vicenza, esplode un ordigno in un appartamento in via Vittorio Veneto 48.

 

Muoiono dilaniati dall’esplosione tre militanti dei Collettivi Politici Veneti, Maria Antonietta Berna (22 anni), Angelo Del Santo (24 anni) e Alberto Graziani (25 anni). L’esplosione è provocata dallo scoppio accidentale della pentola a pressione piena di polvere di mina, con cui stanno preparando un ordigno. In quei giorni ci furono decine di azioni e incendi in risposta all’arresto di centinaia di compagni del movimento comunista veneto e non solo avvenuto il 7 aprile dello stesso anno.

L’intestatario dell’appartamento, Lorenzo Bortoli, anch’egli militante dei CPV, viene arrestato insieme ad altri tredici militanti nell’inchiesta apertasi in seguito all’esplosione.

Lorenzo Bortoli morirà suicida in carcere il 19 giugno 1979.

Il 12 aprile 1979 i tre giovani vengono ricordati in un volantino intitolato “Ci sono morti che pesano come piume e vite che pesano come montagne”. I tre militanti , dice il comunicato, “sono morti esprimendo la rabbia, l’odio, l’antagonismo di classe contro questo Stato, contro questa società fondata ed organizzata sullo sfruttamento dell’uomo sull’uomo”.

Il  13 aprile è il giorno dei funerali di Maria Antonietta Berna, sepolta a Thiene, e di Angelo Del Santo che sarà seppellito in una frazione vicina, a Chiuppano; qui la polizia ha militarizzato l’intera area, impendendo l’accesso al cimitero. Parecchie centinaia di giovani riescono comunque ad avvicinarsi alla chiesa utilizzando piccole strade che passano attraverso i campi, per dare l’ultimo saluto al militante morto.

Il 14 aprile 1979 vengono celebrati a Sarcedo i funerali di Alberto Graziani. Parecchie centinaia di persone, dopo aver superato i posti di blocco posti dalle forze dell’ordine intorno alla città, lo salutano in silenzio a pugno chiuso.

Αέναη κίνηση

Polvere da sparo
Gianni Sartori
17 maggio 2014 alle 23:03
‘…δεν θέλουμε να συζητήσουμε για τον θάνατο τους μπροστά στον εχθρό…’
35 χρόνια από τον θάνατο των ANTONIETTA, LORENZO, ANGELO, ALBERTO

“…NON VOGLIAMO DISCUTERE DI FRONTE AL NEMICO LA LORO MORTE…”
A 35 ANNI DALLA MORTE DI ANTONIETTA, LORENZO, ANGELO, ALBERTO
(Gianni Sartori)*

στα χρόνια εβδομήντα του περασμένου αιώνα ο πολιτικός και κοινωνικός πρωταγωνιστικός ρόλος των υποτελών τάξεων γνώρισε μια δυνατή ριζοσπαστικοποίηση.
και στο Veneto, που θεωρούνταν ένα είδος “Vandea” λευκή και μισαλόδοξη, [περιοχή πολύ συντηρητική], που όμως συχνά και κατά περιόδους την διαπέρασαν εποχές αγώνων σημαντικών : από την »μαζική κλοπή της υπαίθρου», dal “furto campestre di massa” μέχρι την La Boje, από τις “Leghe bianche”, τους ‘λευκούς συνδέσμους’ (που γενικά δρούσαν όπως και ‘οι κόκκινες’) alla Resistenza, στην Αντίσταση (βλέπε το σκληρό κυνηγητό και τις συλλήψεις του 1944: Malga Zonta, Asiago, il Grappa, il Cansiglio…).

δίχως να ξεχνάμε…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 3.111 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s