ιστορία, storia

….Θα είμαστε όλοι λιγότερο ελεύθεροι όσο παραμένει όρθια μια φυλακή – – …. Saremo tutti meno liberi finché resta in piedi una prigione — LA STORIA PERDUTA

 

Ένας σύντροφος μου θύμισε αυτό το παλιό τραγούδι του κινήματος στην Μπολόνια του 77.  Δεν το θυμόμουν πια, παρά το ότι το είχα τραγουδήσει πολλές πολλές φορές. Τώρα ακούγοντας το ξανά έζησα πάλι εκείνα τα χρόνια στην Μπολόνια, τον θυμό και την ελπίδα, την θέληση για αγώνα (που δεν έφυγε ποτέ) … Στην διάρκεια της αναζήτησης στο διαδίκτυο βρήκα επίσης την έκκληση που έκαναν οι […]

via …. Saremo tutti meno liberi finché resta in piedi una prigione — LA STORIA PERDUTA

γάλλοι διανοούμενοι με ευκαιρία το Συνέδριο για την καταστολή τον σεπτέμβρη του 1977. Σας τα προτείνω και τα δυο, τραγούδι και έκκληση

Σε ένα αρχαίο Κτίριο
Σε ένα αρχαίο κτίριο στην καρδιά της πόλης σου
παλεύουμε με τον χρόνο, πεθαίνουμε, κανείς δεν το ξέρει
εάν περάσεις κοντά από αυτούς τους τοίχους,
σε παρακαλώ, άρπαξε τους ένα κομμάτι.
Εάν νομίζεις πως φοβάσαι
θυμήσου πως τώρα, ακριβώς αυτή την στιγμή
ένα αδέλφι στερείται την ελευθερία.
Tano D'Amico, La piazza di Bologna durante il convegno 09-23-77

Λέγομαι Roberto, φερόμενος BR,
με ανακάλυψαν ενώ διακινδύνευα την ζωή μου.
Δεν λιγουρευόμουν τα λεφτά,
δεν ήταν από θυμό που άρπαξα το πιστόλι.
Δεκαπέντε χρόνια στο κολέγιο, μετά η γειτονιά στο Milano,
η μπάντα των αυτόνομων και ένας τελευταίος όροφος
Μα στην συνέχεια έκοψα τα μακριά μου μαλλιά,
δεν χρησίμευαν σε τίποτα, ήταν υπερβολικά όμορφα,
δεν χρησίμευαν, ήταν πολύ όμορφα.

Το όνομα μου είναι Domenico, μα φωνάξτε με Dodi,
όταν ήμουν νεότερος χτυπούσα για λεφτά. Μόνο αργότερα έμαθα πως σύντροφος θα πει να έχεις λιγότερα χρήματα και περισσότερα να πεις.
Δεν πίνω και δεν καπνίζω, μύθος μου είναι ο Bruce Lee,
δεν θέλω να χαλαλίσω τους μυς μου εδώ πέρα,
με κοιτάζουν κατάματα μα βρίσκομαι πάντα σε επιφυλακή,
στην περίπτωση που θα βρω πόρτα ανοικτή,
στην περίπτωση που κάποια πόρτα θα είναι ανοικτή. 

Σε ένα παλιό κτίριο στην καρδιά της πόλης σου
αγωνιζόμαστε ενάντια στον χρόνο, πεθαίνουμε, κανείς δεν το ξέρει
εάν περάσεις κοντά από αυτούς τους τοίχους,
σε παρακαλώ, πάρε μαζί σου ένα κομμάτι.
Εάν νομίζεις  πως φοβάσαι
θυμήσου πως τώρα, αυτή την στιγμή ακριβώς
ένας αδελφός στερείται την λευτεριά.

Κι εγώ είμαι ο Lino, ο καλύτερος απ’ όλους,
λεν πως από μόνος μου έκανα τριάντα πέντε ληστείες.
Μα τι είναι αυτά που λέτε? Αυτή είναι μοναχά η προκαταβολή των δεκατριών χρόνων που μου κλέψατε.
Ήμουν δέκα οκτώ όταν μπήκα στην φυλακή,
και σύντομα έμαθα τον νόμο του ραβδιού,
103 φυλακές μ’ έχουν γυρίσει,
μα είμαι εδώ έτοιμος ξανά να παλέψω,
μα είμαι εδώ έτοιμος για αγώνα.

Σε ένα παλιό κτίριο στην καρδιά της πόλης σου
αγωνιζόμαστε ενάντια στον χρόνο, πεθαίνουμε, κανείς δεν το ξέρει
εάν περάσεις κοντά από αυτούς τους τοίχους,
σε παρακαλώ, πάρε μαζί σου ένα κομμάτι.
Εάν νομίζεις  πως φοβάσαι
θυμήσου πως τώρα, αυτή την στιγμή ακριβώς
ένας αδελφός στερείται την λευτεριά.

Και μετά όλοι οι άλλοι, είναι πια εκατοντάδες,
θαμμένοι στην Favignana ή στα bunker της Asinara,
μπουνιές, απομόνωση και κελιά όπου δεν μπορείς να κουνήσεις ένα δάχτυλο,
τους φοβούνται γιατί κανείς τους δεν μετάνιωσε.
Αγαπημένοι μου σύντροφοι, δεν ξέρω πως τα σκέφτεστε εσείς,
εάν συμφωνείτε, ποια είναι η πολιτική σας κρίση,
θα είναι ίσως μπανάλ, μα δεν νιώθω sarà forse banale, ma non sento ragione:
θα είμαστε όλοι λιγότερο ελεύθεροι όσο μένει στα πόδια της μια φυλακή.
θα είμαστε όλοι λιγότερο λεύτεροι όσο είναι όρθια μια φυλακή.

Σε ένα παλιό κτίριο στην καρδιά της πόλης σου
αγωνιζόμαστε ενάντια στον χρόνο, πεθαίνουμε, κανείς δεν το ξέρει
εάν περάσεις κοντά από αυτούς τους τοίχους,
σε παρακαλώ, πάρε μαζί σου ένα κομμάτι.
Εάν νομίζεις  πως φοβάσαι
θυμήσου πως τώρα, αυτή την στιγμή ακριβώς
ένας αδελφός στερείται την λευτεριά.

Έκκληση των γάλλων διανοουμένων για το συνέδριο της Bologna επάνω στην καταστολή στην Italia (5 ιουλίου 1977)

Την στιγμή κατά την οποίαν, για δεύτερη φορά, λαμβάνει χώρα στο Βελιγράδι η διάσκεψη Ανατολής-Δύσης, εμείς θέλουμε να τραβήξουμε την προσοχή στα σοβαρά γεγονότα που συμβαίνουν αυτή την στιγμή στην Italia και ειδικότερα επάνω στην καταστολή που έρχεται επάνω στους εργάτες αγωνιστές και στους διαφωνούντες διανοούμενους που βρίσκονται σε αγώνα ενάντια στον ιστορικό συμβιβασμό. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες τι θα πει σήμερα, στην Ιταλία “ιστορικός συμβιβασμός”? Ο “σοσιαλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο” έχει, τους τελευταίους μήνες, αποκαλύψει το πραγματικό του πρόσωπο: από την μια ανάπτυξη ενός συστήματος κατασταλτικού ελέγχου επάνω σε μιαν εργατική τάξη και ένα νεανικό προλεταριάτο που αρνούνται να πληρώσουν το τίμημα της κρίσης, από την άλλη, σχέδιο διαμερισμού του Κράτους με την χριστιανοδημοκρατία DC (τράπεζες και στρατός στην DC; αστυνομία, κοινωνικός και εδαφικός έλεγχος στο κομουνιστικό PCI) διαμέσου ενός πραγματικού “μοναδικού”κόμματος. Είναι ενάντια σε αυτή την κατάσταση που εξεγέρθηκαν αυτούς τους τελευταίους μήνες οι νεαροί προλετάριοι και οι διαφωνούντες διανοούμενοι. Πως φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση? Τι συνέβη επακριβώς? Από τον φεβρουάριο μήνα η Italia συνταράσσεται από την εξέγερση των νεαρών προλετάριων, των άνεργων και των φοιτητών, αυτών που έχει ξεχάσει ο ιστορικός συμβιβασμός και το θεσμικό παιχνίδι. Στην πολιτική της λιτότητας και των θυσιών αυτοί απάντησαν με την κατάληψη των Πανεπιστημίων, τις μαζικές διαδηλώσεις, τον αγώνα ενάντια στην μαύρη εργασία, τις άγριες απεργίες, το σαμποτάζ  και την απουσία από την εργασία στα εργοστάσια, χρησιμοποιώντας όλη την άγρια ειρωνεία και την δημιουργικότητα εκείνων που, αποκλεισμένοι από την εξουσία, δεν έχουν πλέον τίποτα να χάσουν: “Θυσίες! Θυσίες!”, “Λάμα, μαστίγωσε μας!”, “οι κλέφτες χριστιανοδημοκράτες είναι αθώοι, είμαστε εμείς οι πραγματικοί απατεώνες!”, “Περισσότερες εκκλησίες, λιγότερα σπίτια!”. Η απάντηση της αστυνομίας της DC και του PCI υπήρξε δίχως την σκιά της αμφιβολίας: απαγόρευση κάθε διαδήλωσης στην Roma, μόνιμη κατάσταση πολιορκίας στην Bologna με θωρακισμένα στους δρόμους, πυροβολισμοί ενάντια στο πλήθος. Είναι ενάντια σε αυτή την μόνιμη προβοκάτσια που το κίνημα χρειάστηκε να αμυνθεί. Σε εκείνους που τους κατηγορούν πως χρηματοδοτούνται από την CIA και από την  KGB οι αποκλεισμένοι από τον ιστορικό συμβιβασμό απαντούν: “η δική μας συνωμοσία είναι η δική μας εξυπνάδα, η δική σας είναι εκείνη που εξυπηρετεί για να χρησιμοποιήσετε το κίνημα της εξέγερσης μας για να ξεκινήσετε την escalation του τρόμου”. Πρέπει να θυμόμαστε πως:

– τριακόσιοι αγωνιστές, μεταξύ των οποίων πολλοί εργάτες, βρίσκονται αυτή την στιγμή στην φυλακή στην Italia;

– οι υπερασπιστές τους  συστηματικά διώκονται: σύλληψη των δικηγόρων Cappelli, Senese, Spazzali και άλλων εννέα στρατευμένων στην Κόκκινη Βοήθεια, Soccorso Rosso, μορφές καταστολής αυτές που είναι εμπνευσμένες από την Γερμανία;

– ποινικοποίηση των καθηγητών και των φοιτητών του Iστιτούτου Πολιτικών Επιστημών της Padova του οποίου δώδεκα κατηγορήθηκαν για “ανατρεπτική ένωση”: Guido Bianchini, Luciano Ferrari Bravo, Antonio Negri, κλπ.;

– έρευνες στους εκδοτικούς οίκους: Area, Erba Voglio, Bertani, με την σύλληψη αυτού του τελευταίου εκδότη. Γεγονός δίχως προηγούμενα: η συλλογή των αποδεικτικών στοιχείων αποσπάται από ένα βιβλίο επάνω στο κίνημα της Bologna. Έρευνες στα σπίτια των συγγραφέων Nanni Balestrini και Elvio Facchinelli. Σύλληψη του Angelo Pasquini συντάκτη του λογοτεχνικού περιοδικού ZUT;

–κλείσιμο του σταθμού  Radio Alice της Bologna και κατάσχεση του υλικού, σύλληψη δώδεκα συντακτών του Radio Alice;

– εκστρατεία τύπου με σκοπό να προσδιοριστεί ο αγώνας του κινήματος και οι πολιτιστικές του εκφράσεις σαν μια συνωμοσία; προτροπή του Κράτους να οργανώσει ένα πραγματικό “κυνήγι μαγισσών”.

Οι υπογράφοντες ζητούν την άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων αγωνιστών, το τέλος της δίωξης και της εκστρατείας σπίλωσης ενάντια στο κίνημα και την πολιτιστική του δραστηριότητα, διακηρύσσοντας την αλληλεγγύη τους με όλους τους διαφωνούντες που επί του παρόντος βρίσκονται υπό διερεύνηση.
J.P. Sartre, M Foucault, F. Guattari, G. Deleuze, R. Barthes, F. Vahl, P. Sollers, D. Roche, P. Gavi, M.A. Macciocchi, C. Guillerme και άλλοι.

Advertisements

One thought on “….Θα είμαστε όλοι λιγότερο ελεύθεροι όσο παραμένει όρθια μια φυλακή – – …. Saremo tutti meno liberi finché resta in piedi una prigione — LA STORIA PERDUTA

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s