ιστορία, storia

Giorgiana Masi, δολοφονημένη από το Κράτος. Εμείς δεν την ξεχνάμε! — O capitano! Mio capitano!…

Ένα ζεστό απόγευμα πριν 35 χρόνια ένα νεότατο κορίτσι με όνομα Giorgiana ετοιμάζονταν να πάρει μέρος σε ένα sit-in που οργάνωσε το κόμμα των ριζοσπαστών, στην Roma, στην επέτειο της νίκης στο δημοψήφισμα για το διαζύγιο.

Εκείνη την ημέρα, ο τότε υπουργός εσωτερικών Francesco Cossiga, είχε προστάξει την απαγόρευση διαδηλώσεων – όλων των δημόσιων εκδηλώσεων, εκτός από εκείνες που είχαν προκηρύξει τα κόμματα του συνταγματικού τόξου-  αλλά ήταν πολλοί εκείνοι που αψήφησαν την απαγόρευση, γνωρίζοντας πως η εκδήλωση ήταν απολύτων ειρηνική.

Ήταν περίοδοι αναβρασμού και αλλαγής. Οι νέοι τότε δεν διέθεταν το web σαν σημείο συνάντησης και διαλόγου, αλλά τις πλατείες και τις διαδηλώσεις.

Από τις πρώτες ώρες του απογεύματος η κατάσταση έγινε ανησυχητική. Ο Cossiga παρέταξε χιλιάδες άνδρες των δυνάμεων της τάξης, πολλοί από αυτούς και με πολιτικά, διατάσσοντας να ανοίξουν πυρ ενάντια σε οποιονδήποτε θα είχε εμποδίσει τις εντολές του και θα είχε διεκδικήσει το δικαίωμα να διαδηλώσει.

Με το πέρασμα του χρόνου, η βία και οι επιθέσεις της αστυνομίας αυξήθηκαν.

Η Giorgiana βρίσκονταν με τον φίλο της στο ύψος του ponte Garibaldi, λίγο πριν απ’ τις 20:oo.

Ακριβώς εκείνες τις στιγμές σφαίρες άρχισαν να φεύγουν από τα πιστόλια κάποιων αστυνομικών που προσπαθούσαν να εμποδίσουν με τρόπο πολύ βίαιο την διαδήλωση.

Εκείνες οι σφαίρες βρήκαν δυο κοπέλες. Μια από αυτές ήταν η, που χτυπήθηκε στην κοιλιά από μια σφαίρα διαμετρήματος 22 στις 19.55 .

Η σφαίρα είχε διαπεράσει έναν σπόνδυλο, την κοιλιά, και είχε βγει από τον ομφαλό. Λίγα λεπτά αργότερα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, αλλά δεν μπόρεσε να γίνει τίποτα. Η Giorgiana πέθανε στη διάρκεια της μετακίνησης.

Ποια ήταν η Giorgiana. Ήταν ένα κορίτσι 19 χρόνων, φοιτούσε στο πρακτικό λύκειο Pasteur της Ρώμης, και όλοι την θυμούνται σαν μια κοπέλα μικρόσωμη αλλά μαχητική και στρατευμένη στους αγώνες για την ισότητα, στην πολιτική και στα κοινωνικά.

Για να καταλάβουμε καλύτερα ποια ήταν είχα την τύχη να πέσω επάνω σε ένα post ενός συντρόφου της στο σχολείο όπου μιλά ακριβώς γι αυτήν και για την είδηση του θανάτου της.

[…] Και μετά, μεταξύ πολλών, υπήρχε αυτή, η Giorgiana, κι αυτή στην ηλικία μας’
αλλά πολύ πιο ώριμη από εμάς.
Μοντέλο στο σχολείο, καλοί βαθμοί, και μια ισορροπία που εμείς οι άλλοι με το κεφάλι γεμάτο σχέδια και φαντασίες την ονειρευόμασταν.
Η δέσμευση της, ο πεπεισμένος φεμινισμός.
Μια μαχητική στράτευση, η πεποίθηση της μη βίας.
Αυτή, μια φιγούρα λεπτή και αδύνατη, που μετέφερε το κορμί της τόσο ήταν εύθραυστη, με εκείνα τα μαύρα της μαλλιά λίγο ανακατεμένα,
fπου κάθε τόσο σταματούσαν από μια τούφα, τον χειμώνα δεν χωρίζονταν ποτές το περουβιανό της 
poncho, διαφορετικά μεγάλες πουκαμίσες για να καλύπτει εκείνο το λεπτό σώμα.
Μα μέσα ήταν ένας βράχος, γρανίτης στις πεποιθήσεις της.
Χάρη σε αυτήν ανακάλυψα τους Ριζοσπάστες, αν και δεν ήταν απολύτως πεπεισμένη για εκείνο το κόμμα…. αυτή ήταν αριστερή,
αλλά η πολιτική δέσμευση για τις γυναίκες που αυτή έψαξε παντρεύονταν άριστα με εκείνο το τότε φολκλοριστικό κόμμα.
Ήταν χάρη σε αυτήν που συνειδητοποίησα πως τα πολιτικά και αστικά δικαιώματα ήταν πολύ σημαντικά και μπορούσαν να εκφραστούν και με μια ήρεμη αποφασιστικότητα.
Αυτή που ήταν στη διπλανή από την δική μου τάξη, την V A του 
Pasteur όπου υπήρχε και η Federica που τώρα είναι δημοσιογράφος του δελτίου TG3.
Που την βλέπαμε για χρόνια όλες τις ημέρες πάντα ίδια,
μια σίγουρη παρουσία όσο και διακριτική,  ποτέ μια εντυπωσιακή χειρονομία ή μια κραυγή.
“Mα πως σε λένε,  στο μητρώο γράφει Giorgiana…”
“Giorgina” και θα το είχε επαναλάβει ποιος ξέρει πόσες φορές.
Κάθε τόσο δεν την άντεχες με τις κουβέντες της μονόδρομους 
ειδικότερα στις συνελεύσεις, αλλά αυτή δεν τα έχανε :
– Ας μιλήσουμε για άλλο, τι χάλια, έλα …-
“Φαίνεται πως είναι ευκολότερο να φθάσουμε εκεί’ παρά στο κεφάλι σου….”.
-…’Mazza ce vai giu’ co’ lo scannatoio altro che col bisturi Giorgi’….!! –
Ποτέ με αβεβαιότητα, ποτέ διστακτική, πάντα σίγουρη.
– Σε είδα με ένα αγόρι… –
” Είμαστε μαζί….”
– Άντε βρε… ποιος θα το λεγε… νόμιζα πως μας θεωρούσες όλους εχθρούς εμάς τους αρσενικούς…!! –
“Άντε από δω, χαζέ…”.
Εκείνο το πρωινό θα έπρεπε να βρίσκονταν κι αυτή στο σχολείο.
Την προηγούμενη υπήρξε εκείνη η άνευ αδείας από την Ασφάλεια της Ρώμης διαδήλωση που είχαν οργανώσει οι ριζοσπάστες σε ανάμνηση της νίκης του δημοψηφίσματος για το διαζύγιο το ’74, τρία χρόνια νωρίτερα.
Θα έπρεπε να γιορτάσουν, να τραγουδήσουν, να χορέψουν, αυτά…
Εγώ δεν πήγα…. οι προπονήσεις ήταν προαιρετικές γι αυτά τα πράγματα.
Αντιθέτως πολλοί πήγαν έτσι κι αλλιώς διότι σκέφτονταν πως το να χορέψουν, να τραγουδήσουν και να γιορτάσουν δεν θα έκανε κακό σε κανέναν.
Πήγε και αυτή φορτωμένη τον ενθουσιασμό της, την πολιτική της στράτευση που δεν είχε τίποτα το βίαιο, φορτωμένη νιάτα’.
Εκείνα όμως ήταν χρόνια που σπάνια άφηναν χώρο στην μετριοπάθεια και στην ειρηνική στράτευση.
Ήταν το βράδυ της 12 μαίου ’77 όταν πυροβόλησαν την Giorgiana ενώ προσπαθούσε να κατευθυνθεί προς Trastevere, από την άλλη πλευρά του ponte Garibaldi,
μακριά απ’ τις συγκρούσεις.
Ένα χτύπημα στην πλάτη την ώρα που κρατιόταν χέρι χέρι με τον Gianfranco της.
Μια τρύπα στην πλάτη εκείνου του τόσο λεπτού κορμιού.
Μια τόσο μεγάλη τρύπα που δίπλωσε τα πόδια της και γλίστρησε στη γη έχοντας ακόμη στο χέρι της εκείνο του Gianfranco.
Μπροστά στην πύλη, περιμένοντας να μπούμε, η είδηση έπεσε σαν μια γροθιά στο στομάχι και παγωνιά μου διαπέρασε τα κόκκαλα.
“Ma ποιος… Giorgina…. μα δεν είναι δυνατόν, μα ποτέ δεν έκανες κάτι παράξενο !!”
Όλα θα μπορούσαν να είχαν συμβεί, φανταζόμουν, αλλά όχι σε αυτήν.
Όχι αυτή.
Αυτή όχι.

[…]
Η Giorgiana χτυπήθηκε από μια σφαίρα που δεν ανήκει στην κατηγορία από εκείνες που παραδίδονται στις Δυνάμεις της Τάξης που χρησιμοποιούν Beretta διαμετρήματος 9, αλλά διαμετρήματος όπλου “πολέμου”.

Η Giorgiana ήταν μια από εμάς. Σήμερα θα ήταν 54 χρόνων και η ζωή της διακόπηκε τραγικά στην ηλικία των 19 χρόνων για τον απλό λόγο πως παρευρίσκονταν σε μια διαδήλωση . Βρίσκονταν εκεί εκείνη την ημέρα διότι, όπως εμείς, πίστευε στους αγώνες για την ισότητα των φύλων, γιατί αγωνίζονταν για την μη βία και για ένα δικαίωμα, το διαζύγιο, που ακόμη και σήμερα βάναυσα κατηγορείται, από μισογυνικές ομάδες και αισθήματα ενοχής που έχουν σπαρθεί από εκείνους που στην πραγματικότητα θα ήθελαν μονάχα να μας κατέχουν.

Οι φεμινιστικές ομάδες του τότε της αφιέρωσαν ένα πανέμορφο ποίημα, που το διαβάζουμε σήμερα στην τριακοστή πέμπτη επέτειο του θανάτου της με πολύ θυμό και συγκίνηση.

…se la rivoluzione d’ottobre fosse stata di maggio
se tu vivessi ancora
se io non fossi impotente di fronte al tuo assassinio
se la mia penna fosse un’arma vincente
se la mia paura esplodesse nelle piazze
coraggio nato dalla rabbia strozzata in gola
se l’averti conosciuta diventasse la nostra forza
se i fiori che abbiamo regalato
alla tua coraggiosa vita nella nostra morte
almeno diventassero ghirlande
della lotta di noi tutte donne
se…
non sarebbero le parole a cercare di affermare la vita
ma la vita stessa, senza aggiungere altro”

Le compagne femministe

… εάν η επανάσταση του οκτώβρη ήταν τον μάη,
copertinalbmasiεσύ θα ήσουν ακόμη ζωντανή,
εάν εγώ δεν ήμουν ανίσχυρος μπροστά στη δολοφονία σου,
εάν η πένα μου ήταν ένα όπλο νικηφόρο,
εάν ο φόβος μου εκρήγνυνταν στις πλατείες,
κουράγιο γεννημένο από τον θυμό που πνίγηκε στον λαιμό μου,
εάν το ότι σε γνώρισα γίνονταν η δύναμη μας,
εάν τα λουλούδια που χαρίσαμε στην θαρραλέα ζωή σου στο θάνατο μας γίνονταν γιρλάντες του αγώνα όλων μας, των γυναικών,
εάν …..
δεν θα ήταν τα λόγια να επιδιώκουν να επιβεβαιώσουν τη ζωή αλλά η ίδια η ζωή, χωρίς άλλα λόγια.

Fonti : qui, qui, qui, qui

Faby

Originally posted on Ex UAGDC: Un caldo pomeriggio di 35 anni fa una giovanissima ragazza di nome Giorgiana si apprestava a partecipare ad un sit-in organizzato dal partito dei radicali, a Roma, nell’anniversario della vittoria referendaria sul divorzio. Quel giorno, l’allora ministro dell’interno Francesco Cossiga, diede il divieto di manifestare – tutte le manifestazioni pubbliche,…

via Giorgiana Masi, ammazzata dallo Stato. Noi non la dimentichiamo! — O capitano! Mio capitano!…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s