σκόρπιες σκέψεις...

η κραυγή

Κάθε άνθρωπος έχει μιαν Κραυγή να σφεντονίσει στον αέρα πρι να πεθάνει, την Κραυγή του, ας βιαστούμε, το λοιπόν, να προλάβουμε· μπορεί η Κραυγή αυτή νά σκορπίσει άνεργη στον αέρα, μπορεί νά μήν υπάρχει μήτε κάτω στή γης μήτε απάνω στον ουρανό αυτί νά τήν ακούσει· δέν πειράζει· δέν είσαι έσύ πρόβατο, είσαι άνθρωπος, άνθρωπος πάει νά πει ένα πράμα πού δέν είναι βολεμένο καί φωνάζει· φώναζε! Μήν κιοτεύεις, μή θαρρείς πώς επειδή είσαι ζώο εφήμερο δέν μπορείς νά επέμβεις στην κυβέρνηση του κόσμου· αλίμονο, αν ήξερες τή δύναμη σου, θα ‘χες κιόλα ξεπεράσει τα σύνορα του ανθρώπου.

Καζαντζάκης


το απόσπασμα του Ν. Καζαντζάκη το πήρα από τον ελεύθερο δεσμώτη, και τον ευχαριστώ!
οι φωτογραφίες είναι από τα βράχια της πόλης μας…

Moby – Lift me up

Advertisements

3 thoughts on “η κραυγή

  1. Γιατί, θαρρείς, γράφω στους βασιλιάδες; φώναξε; Γιατί, θαρρείς, κάθουμαι εδώ, στο μεσογκρεμισμένο ετούτο πατρικό αρχοντόσπιτο, σαν ένας άνθρωπος που τον έθαψαν ζωντανό, και φωνάζω; Ναι, ναι, μ’ έθαψαν ζωντανό και φωνάζω. Όχι εγώ, η Κρήτη. Η Κρήτη φωνάζει· μα δεν έχει αυτή στόμα· εγώ ‘μαι το στόμα της. Θα πεις, άπιστε Θωμά: “άδικα φωνάζεις, κανένας δεν ακούει!” Κι εγώ σου λέω: ποτέ μια φωνή δεν πάει χαμένη, θ’ ακούσουν. Πριν από το αυτί ήταν η φωνή· με το φώναζε φώναζε γεννήθηκε τ’ αυτί, δάσκαλε μου! Όλοι οι βασιλιάδες ετούτοι κι οι δυνατοί του κόσμου που τους γράφω, μια μέρα θ’ ακούσουν· κι αν δεν ακούσουν αυτοί, τα παιδιά τους και τ’ αγγόνια· κι αν μήτε τα παιδιά τους μήτε τ’ αγγόνια, θ’ ακούσει ο Θεός. Γι’ αυτό υπάρχει, μαθές, ο Θεός-τι θαρρείς; για ν’ ακούει… Μη χαμογελάς δάσκαλε· ναι, ναι, το ξέρω· όλοι με παίρνουν για παλαβό, περπατώ κι ακούω από πίσω μου: “κρίμα στα γράμματα!”. Ασ’ τους να λένε· τι καταλαβαίνουν αυτοί από Θεό κι από Κρήτη κι από χρέος ανθρώπου; Εγώ κάθουμαι στα χαλάσματα ετούτα και φωνάζω, κι ο Θεός μια μέρα θ’ ακούσει, θα σκύψει απ’ τον ουρανό, θα δει την Κρήτη, θα ντραπεί που τόσα χρόνια την αφήκε στη σκλαβιά, θα ζητήσει συγχώρεση από μένα, τον Ιδομενέα, κι ολομεμιάς θα χτυπήσουν λαμπριάτικα οι καμπάνες του Αι Μηνά κι οι χριστιανοί θα τρέχουν σαν παλαβοί στους δρόμους. Κι οι δρόμοι θα ‘ναι στρωμένοι με μυρτιές και με δάφνες, κι άντρες, γυναίκες θα σμαριάζουν στο λιμάνι να δουν το ελληνικό βασιλόπουλο που θα ξεμπαρκάρει, και θα φιλιούνται και θα φωνάζουν: Κρήτη ανέστη!- Αληθώς ανέστη!” [Καζαντζάκης]
    το γράψιμο και η Ελευθερία

  2. Συχνά παρατηρώ τι λίγη σπουδαιότητα που δίδουν οι άνθρωποι στα λόγια. Ας εξηγηθώ. Ένας απλούς άνθρωπος (με απλούς δεν εννοώ βλαξ: αλλά όχι διακεκριμένος) έχει μιαν ιδέα, κατακρίνει ένα θεσμόν ή μιαν γενικήν γνώμην· ξεύρει ότι η μεγάλη πλειοψηφία σκέπτεται αντιθέτως προς αυτή· ως εκ τούτου σιωπά, θαρρώντας πως δεν οφελεί να ομιλήση, στέκοντας που με την ομιλία του δεν θ’ αλλάξη τίποτε. Είναι ένα μεγάλο λάθος. Εγώ πράττω αλλέως. Κατακρίνω λ.χ. την θανατικήν ποινήν.
    Μόλις τύχει ευκαιρία, το κηρύττω, όχι διότι νομίζω ότι επειδή θα το πω εγώ θα την καταργήσουν αύριον τα κράτη, αλλά διότι είμαι πεπεισμένος ότι λέγωντάς το συντείνω εις τον θρίαμβον της γνώμης μου. Αδιάφορον εάν δεν συμφωνή κανένας μαζί μου. Ο λόγος μου δεν πάγει χαμένος. Θα τον επαναλάβη ίσως κανείς και μπορεί να πάγη σε αυτιά που να τον ακούσουν και να ενθαρρυνθούν. Μπορεί από τους μη συμφωνούντας τώρα να τον θυμηθή κανένας – εις ευνοϊκήν περίστασιν εις το μέλλον, και, με την συγκυρίαν άλλων περιπτώσεων, να πεισθή, ή να κλονισθή η εναντία του πεποίθησις. – Έτσι και εις διάφορα άλλα κοινωνικά ζητήματα, και εις μερικά που κυρίως απαιτείται Πράξις. Γνωρίζω που είμαι δειλός και δεν μπορώ να πράξω. Γι’ αυτό λέγω μόνον. Αλλά δεν νομίζω που τα λόγια μου είναι περιττά. Θα πράξη άλλος. Αλλά τα πολλά μου τα λόγια – εμού του δειλού– θα τον ευκολύνουν την ενέργειαν. Καθαρίζουν το έδαφος”
    [16 Οκτωβρίου 1902, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης].
    μιλάτε

    1. στα τόσο υπέροχα λόγια σου φίλε μου….. σου στέλνω ένα τραγούδι από το σήμερα https://youtu.be/pw1wnL321HU Ήρωας-Θέλω Να Μιλάς live @ An club 16/9/2011 από την μικρή μας πόλη που καμιά φορά…σηκώνεται λίγο ψηλότερα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s