σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

EZLN:ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Zapatistas-EZLN-7-600x400

Δεν γνωρίζουμε για το υπόλοιπο της χώρας , αλλά στην πολιτεία Τσιάπας οι παραπάνω χάνουν τον πόλεμο των μέσων μαζικής ενημέρωσης [ειρωνικά]

Έχουμε δει ολόκληρες οικογένειες να υποστηρίζουν τους εκπαιδευτικούς , τόσο στις αγροτικές περιοχές όσο και στις αστικές . Και δεν συζητάμε για την υποστήριξη τύπου » βλέπουμε τις σηκωμένες γροθιές σας » , ή του » λαός ενωμένος ποτέ νικημένος » και άλλων συνθημάτων τα οποία συνεχίζουν να είναι τα ίδια παρά τις ημερολογιακές και γεωγραφικές αποστάσεις διότι από κάτω η αλληλεγγύη συνεχίζει να είναι μια βασική αρχή . Αλλά αν σε προηγούμενες κινητοποιήσεις μεταξύ των εξεγερμένων εκπαιδευτικών , οι » πολίτες » ( ένας όρος που κρύβει ανισότητα ) ενοχλούνταν και είχαν απηυδήσει , τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει .

Υπάρχουν όλο και περισσότερες οικογένειες που τους βοηθούν , υποστηρίζοντας τους για τις περιοδείες και τις πορείες τους , ανησυχούν όταν τους επιτίθενται , τους προσφέρουν φαγητό , κάτι να πιουν και καταφύγιο .

Το κίνημα αντίστασης ενάντια στις μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση έχει γίνει ένας καθρέφτης για όλο και περισσότερους ανθρώπους ( εννοώντας όχι κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις αλλά απλούς καθημερινούς ανθρώπους ) .Είναι σαν η αντίσταση να έχει αφυπνίσει μια συλλογική έννοια του κατεπείγοντος στο πρόσωπο της επικείμενης τραγωδίας . Είναι σαν κάθε κούνημα των γκλομπ της αστυνομίας , κάθε κουτί δακρυγόνων , κάθε πλαστική σφαίρα , και κάθε ένταλμα σύλληψης να έγιναν εύγλωττα συνθήματα : » σήμερα επιτίθεμαι σε αυτήν , αυτόν , αύριο θα έρθω για σένα » . Πιθανόν γι ‘ αυτό , πίσω από κάθε εκπαιδευτικό βρίσκονται ολόκληρες οικογένειες οι οποίες συμπάσχουν με τον σκοπό και των αγώνα τους .

Γιατί ; Γιατί ένα κίνημα το οποίο το πολέμησαν άγρια από όλες τις πλευρές συνεχίζει να μεγαλώνει ; Αν είναι » βάνδαλοι » , » τεμπέληδες » , » τρομοκράτες » , » διεφθαρμένοι » και » ενάντια στην πρόοδο » , τότε γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι από τα κάτω , και δεν είναι μικρός ο αριθμός κάπου στη μέση , αλλά πολύ παραπάνω , χαιρετούν τους εκπαιδευτικούς , κάποιες φορές έστω σιωπηρά , γιατί υπερασπίζονται αυτό που θα υπερασπιζόταν ο οποιοσδήποτε .

13450910_1204109299608574_7898614633992313786_n

» Η πραγματικότητα είναι ένα ψέμα » . Αυτό θα μπορούσε να είναι ο επικεφαλίδα του άρθρου που εκδόθηκε στην κακώς ονομαζόμενη εφημερίδα στην Τσιάπα » Cuarto poder » [ Η τέταρτη πολιτεία ] ( μια διέξοδος για τους νοσταλγούς της εποχής με τις επαύλεις και των ανδρών που κουβαλούσαν δίκρανα και μαχαίρια ) όταν » κατήγγειλε » ότι η ομάδα του δρόμου που  γιόρτασε προς συμπαράσταση της εξέγερσης των εκπαιδευτικών στις 9 Ιουνίου στην Τούξτλα Γκουτιέρρες , πρωτεύουσα της πολιτείας Τσιάπα στο νοτιοανατολικό Μεξικό , ήταν προσποιητή . Παραδοσιακοί χορευτές από την Τσιάπα ( parachicos ) , μουσικοί , άνθρωποι σε αναπηρικά καροτσάκια , κρουστά , τύμπανα , σφυρίχτρες και φλάουτα , η καλύτερη τέχνη των Zoque ( ιθαγενείς του Μεξικού ) και χιλιάδες κόσμος αποτίμησαν φόρο τιμής στην αντίσταση των εκπαιδευτικών . Η δήθεν» επιτυχία » του πολέμου των μέσων μαζικής ενημέρωσης ενάντια CNTE ( εθνικό συνδικάτο των εργαζομένων στην εκπαίδευση )  μπορεί να συνοψιστεί σε μια αφίσα που έλεγε : » Σε ευχαριστώ δάσκαλε που μου έμαθες να αγωνίζομαι . » Μια άλλη έλεγε : » Δεν είμαι δάσκαλος , αλλά είμαι από την Τσιάπα και είμαι ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση . Αλλά αυτό που ενόχλησε τους διευθυντές της » Cuarto poder » ήταν αυτή που έλεγε , σε τόσες πολλές λέξεις ,» αν κάνατε τον guero velasco , κυβερνήτη της ερήμου σε λίγους μήνες η έρημος θα ήταν σπάνια » .

Μετά από τρία χρόνια προάγοντας την υποτιθέμενη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση , ο κος Nuno δεν μπορεί να παρουσιάσει ακόμα και το παραμικρό επιχείρημα σε σχέση με την εκπαίδευση υπέρ του τι πραγματικά είναι » η μισθολογική προσαρμογή στο πρόγραμμά του » . Τα επιχειρήματά του ήταν μέχρι στιγμής , τα ίδια με κάθε επόπτη κατά την περίοδο του Porfirio Diaz : υστερικές κραυγές , προσβολές , απειλές , απολύσεις και φυλακίσεις – τα ίδια πράγματα χρησιμοποιημένα  από κάθε θλιβερό και μέτριο υποψήφιο ο οποίος φιλοδοξεί να παίξει το ρόλο της μεταμοντέρνας αστυνομίας .

Τους χτύπησαν , τους ψέκασαν , τους φυλάκισαν , τους απείλησαν , τους πυροβόλησαν αδίκως , τους συκοφάντησαν , και κήρυξαν ένα καθεστώς πολιορκίας  de facto στο Μεξικό . Τι ακολουθεί ; Θα τους εξαφανίσουν ; Θα τους δολοφονήσουν ; Σοβαρά ; Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση θα γεννηθεί πάνω στο αίμα και τα πτώματα των εκπαιδευτικών ; Θα αντικαταστήσουν τις κατασκηνώσεις των εκπαιδευτικών με κατασκηνώσεις αστυνομικών και στρατού ; Θα υποκαταστήσουν τα μπλόκα της διαμαρτυρίας με τανκς και ξιφολόγχες ;

13435371_1089827247719359_383203772324933269_n

—Μαθήματα για τον Nuño περί τρομοκρατίας: η ομηρία  (η οποία είναι κράτηση στην φυλακή μελών της ηγεσίας της CNTE ), για οποιοδήποτε είδους τρομοκρατίας (του κράτους αλλά και των θεμελιωδών καθρεφτών του) είναι ένας μηχανισμός να επιβάλεις διάλογο και διαπραγμάτευση. Δεν γνωρίζουμε εάν εκεί πάνω το συνειδητοποιούν, αλλά αποδεικνύεται ότι η άλλη πλευρά (οι εκπαιδευτικοί) είναι εκείνη η οποία αναζητεί διάλογο και διαπραγμάτευση. Ή μήπως το SEP (Τμήμα της Εκπαίδευσης) σχετίστηκε με το ISIS και άρχισε να παίρνει ομήρους μόνο για να σπείρει τρόμο?

—Υπάρχει μια ιστορία που κυκλοφόρησε ανάμεσα στις μυστικές υπηρεσίες των μεγάλων δυνάμεων. Λέγεται ότι προκειμένου να κερδηθεί ο πόλεμος των μέσων μαζικής ενημέρωσης κατά την διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ, οι Βορειοαμερικανικές μυστικές υπηρεσίες δημιούργησαν — αυτή είναι η λέξη ειδικώς — σκηνές από ηχηρές νίκες, της αυξανόμενης αδυναμίας του εχθρού, της ηθικής και υλικής δύναμης των αμερικανικών στρατευμάτων. Όπως αποδείχθηκε, η στρατηγική που ονομάστηκε “κερδίζοντας καρδιές και νου,” αρχικά προορίζονταν να διεξαχθεί στο Βιετνάμ, αντί αυτού διεξήχθη στους δρόμους μεγάλων πόλεων των Ηνωμένων Πολιτειών. Μετά από αυτό τον Απρίλη του  1975—ο οποίος αντηχούσε πίσω σε μιαν άλλη ήττα στον Κόλπο των Χοίρων, at Playa Girón [Bay of Pigs] στην αξιοπρεπή Κούβα τον ίδιο μήνα, αλλά το 1961—ένας επίσημος Βορειοαμερικάνος είπε: “το πρόβλημα είναι ότι κατασκευάζουμε τόσα πολλά ψέμματα για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία καταλήγουμε στο τέλος να τα πιστεύουμε κι εμείς οι ίδιοι. Σκηνοθετήσαμε νίκες οι οποίες έκρυψαν την ήττα μας.Αυτός ο σκοπός μας εμπόδισε από το να ακούσουμε τον ήχο της κατάρρευσης μας. Δεν είναι κακό να λες ψέμματα. Το κακό είναι κάποιος να πιστεύει το ίδιο του το ψέμα.” Όπως και να έχει, ξεκάθαρα εμείς οι Ζαπατίστας δεν γνωρίζουμε πολλά για τα ΜΜΕ, αλλά κατά την ταπεινή μας άποψη, είναι κακή επιχειρηματική να ηγείσαι μιας καμπάνιας τύπου για μια ξεδιάντροπη ιδιωτικοποίηση με έναν θλιβερό μέτριο επόπτη ο οποίος θέλει να γίνει αστυνομικός.

13423723_1204109432941894_4982483111177460804_n

—What the teachers [maestros, maestras, maestroas] do is start children off in the first steps of science and art.

I testify.

Meow-Woof.

[i] A derogatory term referencing those who accept gifts or handouts—often a sandwich at a rally—from the political parties in return for support.

[ii] Traditional dancers from Chiapa de Corzo, Chiapas.

[iii] Manuel Velasco Coello is the governor of Chiapas, nicknamed el güero Velasco for his whiteness.

[iv] Aurelio Nuño Mayer is Secretary of the Department of Education.

 

http://enlacezapatista.ezln.org.mx/2016/06/17/17193/

https://dorsetchiapassolidarity.wordpress.com/2016/06/21/ezln-notes-on-the-war-against-the-teachers/

ne 21, 2016

EZLN: Notes On The War Against The Teachers

Filed under: Repression, Zapatistas — Tags: , , — dorsetchiapassolidarity @ 5:02 am

 

.

EZLN: Notes On The War Against The Teachers

 

Zapatistas-EZLN-7-600x400

Notes on the War against the Teachers in Resistance

(The Hour of the Police 3)

June 2016

From the notebook of the cat-dog:

—We don’t know about the rest of the country, but in Chiapas those above are losing the media war.

We have seen entire families support the teachers, in the rural areas as well as the urban. And we aren’t talking about support of the “we see your raised fists” type, or that of “the people united will never be defeated” and other slogans that continue to be the same despite distances in calendar and geography because below solidarity continues to be a basic principle. But if in previous mobilizations among the rebellious teachers, the “citizens” (a term that hides inequality) were bothered and fed up, now things have changed.

There are more and more families helping the teachers, donating support for their trips and marches, becoming anxious when they are attacked, offering food, drink, and refuge. They are families who, according to the taxonomy of the electoral left, have been “dumbed down” by television, or are “sandwich-gobblers,”[i] “deranged,” “sheep,” “people without conscience.” But it seems that the outsized media campaign against the teachers in resistance has failed.

The resistance movement against the education reform has become a mirror for more and more people-people (meaning, not social and political organizations, but ordinary people). It is as if the resistance has awoken a collective sense of urgency in the face of the coming tragedy. It is as if every swing of a police baton, every canister of tear gas, every rubber bullet, and every arrest warrant were eloquent slogans: “today I attack her, him; tomorrow I’m coming for you.” Perhaps that is why, behind every teacher there are entire families that sympathize with their cause and their struggle.

Why? Why does a movement that has been fiercely attacked on all sides continue to grow? If they are “vandals,” “slackers,” “terrorists,” “corrupt,” and “opposed to progress,” then why do so many people below, no small number in the middle, and even a few above salute the teachers, even if sometimes in silence, for defending what anyone would defend?

 

13450910_1204109299608574_7898614633992313786_n

 

—“Reality is a lie.” That could have been the headline of the article published in the badly named Chiapan newspaper “Cuarto Poder” [Fourth Estate] (a press outlet nostalgic for the era of the haciendas and the gentlemen carrying pitchforks and knives) when it “denounced” that the street party celebrated in support of the teachers in resistance on June 9 in Tuxtla Gutiérrez, capital of the southeastern Mexican state of Chiapas, was a sham. Parachicos,[ii] dancers, musicians, [the use of] traditional dress, people in wheelchairs, marimbas, drums,  whistles and flutes, the best of Zoque art, and thousands of people paid respect to the teachers’ resistance. The so-called “success” of the media war against the CNTE [National Coordinating Committee for Education Workers] can be summed up in a poster that read: “Thank you teacher, for teaching me how to struggle.” Another said, “I’m not a teacher, but I am Chiapan and I’m against the education reform.”

But what bothered the executives at “Cuarto Poder” was the one that said, in so many words, “If you made the güero Velasco[iii] governor of the desert, in a few months sand would be scarce.”

—After more than three years of promoting the supposed “education reform,” Mr. Nuño[iv] still cannot present any argument even minimally related to education in favor of what is really his “payroll adjustment program.” His arguments have been, up to this point, the same as any overseer during the era of Porfirio Diaz: hysterical screaming, blows, threats, firings, and imprisonments—the same things employed by any sad and mediocre candidate that aspires to play the role of postmodern police.

—They have beat them, gassed them, imprisoned them, threatened them, fired them unjustly, slandered them, and declared a de facto state of siege in Mexico City. What’s next? Will they disappear them? Will they murder them? Seriously? The “education” reform will be born upon the blood and cadavers of the teachers? Are they going to replace the teachers’ encampments with police and military encampments? Are they going to substitute the protest blockades with those of tanks and bayonets?

 

13435371_1089827247719359_383203772324933269_n

 

—Lessons for Nuño on terrorism: the taking of hostages (which is what the detention of members of the CNTE leadership is), for whatever kind of terrorism (by the state as well as by its fundamentalist mirrors) is a mechanism to force dialogue and negotiation. We don’t know if there above they realize it, but it turns out that the other side (the teachers) is the one seeking dialogue and negotiation. Or did the SEP (Department of Education) affiliate with ISIS and start taking hostages just to sow terror?

—There is an anecdote that circulated among the government intelligence services of the great powers. It is said that in order to win the media battle during the Vietnam War, the North American intelligence services created—that is the word specifically—scenes of resounding victories, of the growing weakness of the enemy, of the moral and material strength of the US troops. As it turns out, the strategy called “winning hearts and minds,” initially destined to be waged in Vietnam, instead had to be waged in the streets of the big cities of the United States. After that April of 1975—which echoed back to another defeat at Playa Girón [Bay of Pigs] in dignified Cuba the same month, but in 1961—a North American official said: “the problem is that we fabricate so many lies for the media that we end up believing them ourselves. We created a staging for victory that hid our defeat. Our own stridency kept us from hearing the noise of our own collapse. It’s not bad to lie; the bad thing is to believe one’s own lies.” Anyway, clearly we Zapatistas don’t know much about the media, but in our humble opinion, it’s bad business to head up a press campaign for a shameless privatization with a sad, mediocre overseer who wants to be a policeman.

 

13423723_1204109432941894_4982483111177460804_n

 

—What the teachers [maestros, maestras, maestroas] do is start children off in the first steps of science and art.

I testify.

Meow-Woof.

[i] A derogatory term referencing those who accept gifts or handouts—often a sandwich at a rally—from the political parties in return for support.

[ii] Traditional dancers from Chiapa de Corzo, Chiapas.

[iii] Manuel Velasco Coello is the governor of Chiapas, nicknamed el güero Velasco for his whiteness.

[iv] Aurelio Nuño Mayer is Secretary of the Department of Education.

 

http://enlacezapatista.ezln.org.mx/2016/06/17/17193/

 

 

Advertisements

2 thoughts on “EZLN:ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s