σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

No Tav. Απόδραση προς την ελευθερία – Fuga nella libertà — O capitano! Mio capitano!…

L’ultima operazione repressiva contro i No Tav è scattata martedì scorso. Due arresti, nove persone ai domiciliari, 12 con obbligo di firma quotidiano. Nel mirino la manifestazione popolare del 28 giugno 2015, quando un corteo partito di Exilles, violò i divieti e provò a buttare giù i jersey che chiudevano l’accesso al cancello nei pressi […]

via No Tav. Fuga nella libertà — O capitano! Mio capitano!…

Η τελευταία επιχείρηση καταστολής ενάντια στους No Tav ξεκίνησε την περασμένη τρίτη. Δυο συλλήψεις, εννέα άνθρωποι σε κατ’ οίκον περιορισμό, 12 με την υποχρέωση καθημερινής υπογραφής. Στον στόχο μπήκε η λαϊκή διαδήλωση της 28ης ιουνίου 2015, όταν μια πορεία ξεκίνησε από την Exilles, παραβίασε τα απαγορευτικά και προσπάθησε να ρίξει κάτω τα Jersey που εμπόδιζαν την πρόσβαση στην καγκελόπορτα της κεντρικής εισόδου Iren του Chiomonte.
Με την δεύτερη προσπάθεια τα jersey ανατράπηκαν.

Tην Τρίτη το βράδυ o πολλαπλών χρήσεων χώρος του Bussoleno, όπου εδώ και καιρό προβλέπονταν μια λαϊκή συνέλευση, γέμισε ασφυκτικά με αλληλέγγυους που μαζεύονται γύρω από τους No Tav που χτυπήθηκαν απ’ την καταστολή. Εκείνη την 28η ιουνίου ήμασταν όλοι εκεί.
Δυο No Tav παίρνουν τον λόγο και λεν ξεκάθαρα πως δεν έχουν καμία διάθεση να λυγίσουν στις εντολές της εισαγγελίας. Η Nicoletta ανακοινώνει πως δεν θα πάει να υπογράψει και πως δεν θα αποδεχτεί ούτε τον κατ’ οίκον περιορισμό, διότι δεν θέλει το σπίτι της να μετατραπεί σε φυλακή.
Στην συνέχεια παίρνει τον λόγο ο Giuliano από την Cels. Αυτός απέδρασε από την κατ’ οίκον σύλληψη. Ξέρει πως θα συλληφθεί αλλά αποφάσισε πως δεν έχει σκοπό να κάνει πίσω, να υποκύψει.

Η απόφαση τους σπρώχνει και άλλους στην ανυπακοή. Στην λαμπαδηδρομία που την πέμπτη 23 διέσχισε το κέντρο του Bussoleno, ένας άλλος  No Tav, ο Gianluca, ακόμη φυγόδικος, δηλώνει πως δεν θα αποδεχθεί τον περιορισμό κατ’ οίκον στο Torino και θα περιμένει την αστυνομία στην ταβέρνα No Tav La Credenza. Και ο Eddy είναι ελεύθερο πουλί και στέλνει στο κίνημα μια επιστολή, δηλώνοντας την απόφαση του να μην υπακούσει.

Μια δυνατή απάντηση και ξεκάθαρη στην Εισαγγελία του Torino.

Εδώ η επιστολή που ο Giuliano διάβασε στην λαμπαδηδρομία του Bussoleno:

“Το μέτρο είναι ως εδώ και μη παρέκει
Με την θέληση να μπούμε στην μέση και να μην επιτρέψουμε την κατασκευή του σχεδίου την Υψηλής Ταχύτητας συναντηθήκαμε πολλοί από εμάς.
Ξεκινήσαμε  να κοιτάζουμε με άλλο μάτι την γη στην οποίαν ζούμε για να αντιληφθούμε εάν καταφθάνουν τα γεωτρύπανα.
Δίδοντας τροφή στο  στόμα με στόμα, παίρνοντας το αυτοκίνητο για να σπεύσουμε βιαστικά να φτάσουμε επί τόπου.
Να μαζεύουμε όλα αυτά που θα ρίχνουμε επάνω στις γραμμές για να τις μπλοκάρουμε.
Ετοιμάζοντας ένα ρόφημα τσαγιού για να ζεστάνουμε τις νύχτες μας, όλοι μαζί.
Καταλαμβάνοντας την περιοχή της Maddalena, οργανώνοντας συλλογικά τις ημέρες μας ζώντας σε αυτό τον χώρο διαρρηγνύοντας την καθημερινότητα μας.
Μη φοβούμενοι πλέον να την υπερασπιστούμε όλοι μαζί.
Ανακαλύπτοντας ξανά τα μονοπάτια και βρίσκοντας νέους δρόμους για να προσεγγίζουμε το εργοτάξιο, πειραματιζόμενοι πάνω στην πραγματοποίηση διαφορετικών τρόπων  επίθεσης στην περίφραξη αυτού .
Σφιγμένοι γύρω από αυτούς που τιμωρούνται για όλα αυτά για να μη μείνει μοναχός ούτε στιγμή.
Ο αγώνας εδώ άλλαξε την ζωή πολλών από εμάς.
Εδώ ο αγώνας κατάφερε να δυσκολέψει πολύ την πραγματοποίηση του έργου.
Γι αυτό ακριβώς και μας επιτέθηκαν από πολλά μέτωπα: έκαναν οχυρό το εργοτάξιο, στρατιωτικοποίησαν την κοιλάδα, υποσχέθηκαν αποζημιώσεις και αποφάσισαν διαπραγματεύσεις για να πάρουν με το μέρος τους τους αναποφάσιστους; προσπάθησαν να μας τρομάξουν με πρόστιμα, περιοριστικά και προληπτικά μέτρα, με συλλήψεις.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο υπεισέρχεται αυτή η τελευταία επιχείρηση καταστολής.
Στις 21 ιουνίου η αστυνομία χτύπησε τις πόρτες πολλών από εμάς για να μας φέρει ξανά περιοριστικά μέτρα και συλλήψεις. Αυτή την στιγμή κατά την οποίαν τα εμπόδια δυσκολεύουν  τον αγώνα, χτυπιέται η επιμονή και το πείσμα 23 ανθρώπων, κάποιων που ζουν στην κοιλάδα και κάποιων άλλων που αποφάσισαν να βρίσκονται εκεί με συνέπεια.
Εάν η πρώτη αίσθηση είναι πως δεν υπάρχουν ενδοιασμοί αναγκάζοντας μέχρι και κυρίες εβδομήντα χρόνων να παρουσιάζονται καθημερινά στους καραμπινιέρους χρησιμοποιώντας έκτακτα μέτρα όπως η σύλληψη και η απομόνωση μαζί με σωματικές και κατ’ οίκον έρευνες, στην πραγματικότητα – με μια δεύτερη ματιά – υπάρχει η απόλυτη θέληση να καταστείλουν τον αγώνα.
Αν και αυτή η θέληση τους μας είναι ξεκάθαρη εδώ και καιρό, αν οι χώροι για αγώνα σφίγγουν όλο και περισσότερο, αν και οι ζωές μας δένονται όλο με μεγαλύτερη ευκολία σε δικαστικά έντυπα, έφτασε η ώρα κατά την οποίαν όλα αυτά δεν μπορούν πλέον να γίνονται αποδεκτά.

Ως εδώ και μη παρέκει.

Να γιατί αποφάσισα να μην μετατρέψω το σπίτι μου σε φυλακή, τον εαυτό μου σε δεσμοφύλακα και να επιτρέψω να απομακρυνθώ από  αυτούς που αγαπώ κι απ’ τον αγώνα. Έχοντας συνείδηση των συνεπειών αυτής της χειρονομίας σπρωγμένος από  αυτούς όλους που στο Torino έχουν ήδη πειραματιστεί επάνω σε έναν τέτοιο δρόμο αρνούμενοι τα περιοριστικά μέτρα, αυτή είναι η μοναδική επιλογή που ένιωσα πως θα ακολουθήσω.

Ένα στοίχημα αυτού που χτυπήθηκε κι αυτών που στην Val di Susa και αλλού θέλουν να βλέπουν μιαν ευκαιρία για να ανάκαμψη των δυνάμεων μας.

Giuliano,

Cels 23 ιουνίου 2016

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s