διεθνισμός, internazionalismo

20 ιουλίου 2001: ο Κάρλο μέχρι το τέλος είχε παραμείνει μπροστά – 20 luglio 2001: Carlo fino all’ultimo è rimasto davanti

carlo-giuliani-g8-genova

Για την Παρασκευή 20 Ιουλίου, τη δεύτερη ημέρα της κινητοποίησης ενάντια στη σύνοδο κορυφής των G8 στη Γένοβα, η μεγαλύτερη και πιο αναμενόμενη πορεία, είναι εκείνη των ανυπάκουων, ξεκινώντας από το στάδιο Carlini.
Οι λευκά φόρμες, έχουν ως στόχο να φτάσουν στην κόκκινη ζώνη για να την πολιορκήσουν ειρηνικά.

Η πορεία, που αποτελείται από τουλάχιστον δέκα χιλιάδες ανθρώπους κινείται γύρω στις δύο, με τους επικεφαλής διαδηλωτές ,να φορούν πάνω από τα ρούχα τους μαλακό και σπογγώδες ελαστικό, κράνη και πλαστικά μπουκάλια συνδεδεμένα όσο γίνονταν καλύτερα γύρω από τα άκρα, κρατώντας ασπίδες για την προστασία του υπόλοιπου των διαδηλωτών.Εν τω μεταξύ, η πρωτοφανής βία της αστυνομίας, ανίκανης να χειριστεί την κατάσταση, που στάλθηκε σε μάχη μέχρις εσχάτων, αρχίζει να εκδηλώνεται ενάντια στην καθιστική διαμαρτυρία των ενώσεων που υπάρχουν στην Piazza Manin, στην οποίαν επιτίθεται ξαφνικά με δακρυγόνα.

Ίδια τύχη έχει και η πορεία αυτών με τις λευκές φόρμες όταν στην οδό Tolemaide μια διμοιρία της αστυνομίας, (η οποία αποδεικνύεται στην συνέχεια ότι βρέθηκε εκεί κατά λάθος), επιτίθεται και γεμίζει με δακρυγόνα την κεφαλή της πορείας που παραμένει εγκλωβισμένη χωρίς οδό διαφυγής. Σε εκείνο το σημείο οι διαδηλωτές αντιδρούν ξεκινώντας βίαιες συγκρούσεις με τους καραμπινιέρους.

Το μεγαλύτερο λάθος, ωστόσο, διαπράττει μια ομάδα καραμπινιέρων που κινείται γύρω στις 17.20, μαζί με δύο τζιπ προς την πλατεία Alimonda και επιτίθεται στους διαδηλωτές που βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στην πλατεία. Σε εκείνο το σημείο οι καραμπινιέροι προσπαθούν να υποχωρήσουν, αλλά τα δύο φορτηγάκια πασχίζουν, δυσκολεύονται να αλλάξουν πορεία, τόσο πολύ έτσι ώστε το ένα από αυτά σφηνώνεται μεταξύ του τοίχου και ενός κάδου. Από εκείνο το defender προβάλλει προς τα έξω ένα χέρι που κρατά όπλο στοχεύοντας στο ύψος ανθρώπου. Ένα τύπος αγόρι,μαζεύει ένα πυροσβεστήρα σε μια προσπάθεια να το πετάξει προς εκείνο το δολοφονικό χέρι, αλλά χτυπιέται στο πρόσωπο από δύο πυροβολισμούς.

»Όμως ο Carlo μέχρι το τέλος παρέμεινε μπροστά μέχρι να σηκωθεί με έναν πυροσβεστήρα σε πρώτο πλάνο μας δίδαξε μας να βλέπουμε πως είναι ένα ανθρώπινο ον»

Το αγόρι, είναι ο Carlo Giuliani, 23 χρονών κάτοικος στη Γένοβα. Εκείνο το πρωί είχε στο πρόγραμμα να πάει στην παραλία, αλλά η ατμόσφαιρα που ανέπνεαν στην πόλη τον έκανε να αλλάξει ιδέα και να πάρει μέρος στην πορεία.

«Και τώρα με αξιοπρέπεια» καθρέφτη μου, στην αξιοπρέπεια του αδελφού που ήταν μαζί μας μέσα στο σωρό, που αγωνίστηκε όταν του δόθηκε η ευκαιρία και δεν γύρισε πίσω τα μάτια του και αυτό είναι το δίδαγμα που πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία, στις ιστορίες που σχεδιάζουν τα βράδια τι ήταν αυτό που πυροβολούσε κατευθείαν στο πρόσωπο εκείνος ο καραμπινιέρος, εγώ κουβαλάω μαζί μου το όνομα του Carlo Giuliani, εμείς φτιάχνουμε την ιστορία ενώ εκείνοι κάνουν τα σχέδια »

Η οικογένεια του Κάρλο και όλα τα θύματα των ξυλοδαρμών της Γένοβας εξακολουθούν να προσπαθούν να έχουν δικαιοσύνη δέκα χρόνια μετά. Ενώ οι μπάτσοι υπεύθυνοι για όλα αυτά που συνέβησαν στη Γένοβα κατά τη διάρκεια εκείνων των ημερών την βγάζουν στον αφρό με ψεύτικες καταδίκες και διαρκείς προαγωγές.

«Και δεν σβήνεις τον ήλιο όταν τον πυροβολείς , δεν σβήνεις τον ήλιο, όταν τον πυροβολείς καταπρόσωπο!»

Per Venerdi 20 luglio, il secondo giorno di mobilitazione contro il G8 a Genova, il corteo più grosso e più atteso, è quello dei disobbedienti , con partenza allo stadio Carlini.
Le tute bianche, hanno l’obiettivo di raggiungere la zona rossa per assediarla pacificamente.
Il corteo, composto da almeno diecimila persone si muove intorno alle 2, con i manifestanti alla testa, vestiti di gomma piuma, caschi e bottiglie di plastica legate alla meglio intorno agli arti, che sorreggono scudi per proteggere il resto dei manifestanti.
Intanto la violenza inaudita delle forze dell’ordine, incapaci di gestire l’ordine e mandate evidentemente allo sbaraglio inizia a manifestarsi contro il sit-in delle associazioni presente in Piazza Manin, caricato e gasato dai lacrimogeni all’improvviso.
Stessa sorte tocca al corteo delle tute bianche quando in via Tolemaide un plotone di carabinieri, (che poi si scoprirà trovarsi li per sbaglio), carica e riempie di lacrimogeni la testa del corteo che rimane imbottigliato senza via di fuga. A quel punto i manifestanti reagiscono iniziando violenti scontri con i carabinieri.
L’errore più grande però lo commette un gruppo di carabinieri che intorno alle 17.20 si sposta insieme a due jeep verso Piazza Alimonda per caricare i manifestanti ritrovandosi imbottigliato nella piazza. A quel punto i carabinieri provano ad arretrare ma le due camionette faticano ad invertire la marcia, tant’è che una delle due si incastra tra il muro ed un cassonetto. Da quel defender spunta fuori un braccio che punta una pistola ad altezza d’uomo. Un ragazzo, raccoglie un estintore nel tentativo di scagliarlo contro quella mano assassina, ma viene colpito in faccia da due colpi di pistola.

 

” ma Carlo fino all’ultimo è rimasto davanti fino ad alzarsi con un estintore in primo piano ci ha insegnato a vedere cos’è un essere umano”

Il ragazzo, è Carlo Giuliani, 23 anni residente a Genova. Quella mattina aveva in programma di andarsene al in spiaggia, ma il clima che si respirava in città gli fece cambiare idea e partecipare al corteo.

“E ora nella dignita’ mi specchio, nella dignita’ del fratello che era insieme a noi nel mucchio, lui ha lottato,quando ha avuto l’ occasione non ha voltato gli occhi e questa é la lezione da insegnare nelle scuole,nei racconti che disegnano le sere cosa sparava in faccia quel carabiniere, io porto con me il nome di Carlo Giuliani, noi facciamo la storia mentre quelli fanno i piani”

La famiglia di Carlo e tutte le vittime dei pestaggi di Genova cercano ancora di avere giustizia a dieci anni di distanza.
Mentre gli sbirri responsabili di ciò tutto ciò che è accaduto a Genova in quei giorni se la cavano con condanne fasulle e continue promozioni.

” e non spegni il sole se gli spari addosso, non spegni il sole se gli spari addosso!”

https://favacarpendiem.wordpress.com/2016/07/20/20-luglio-2001-carlo-fino-allultimo-e-rimasto-davanti-2/

Advertisements