αυτονομία, autonomia

Ανάμεσα στον Barroso και τον Bouhlel

Δεκαπέντε χρόνια μετά την Γένοβα – Quindici anni dopo Genova

Του Franco Berardi Bifo

Things fall apart; the centre cannot hold;
Mere anarchy is loosed upon the world,
The blood-dimmed tide is loosed, and everywhere
The ceremony of innocence is drowned;
The best lack all conviction, while the worst
Are full of passionate intensity.

(Yeats: The Second Coming)

lametta

Τέλος του θατσερισμού – Fine del thatcherismo

Δεκαπέντε χρόνια μετά τη Γένοβα, όταν η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση γιόρτασε αιματηρά τον θρίαμβό της, πολλά σημάδια δείχνουν ότι τα πάντα γκρεμίζονται: η νεοφιλελεύθερη κυριαρχία, η οποία εξασφάλισε μια ισορροπία της παγκόσμιας εξουσίας καταρρέει, και ο κατακερματισμένος εμφύλιος πόλεμος επεκτείνεται σε κάθε περιοχή του πλανήτη, μέχρι να εμπλέξει τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου η ευρεία διάδοση των όπλων τροφοδοτεί την καθημερινή σφαγή της οποίας οι Αφροαμερικανοί είναι τα προνομιακά θύματα.

Τα σημάδια πολλαπλασιάζονται, αλλά πώς να τα ερμηνεύσουμε; Ποια τάση να προβλέψουμε;! Και πάνω απ ‘όλα πώς να ανασυνθέσουμε την κοινωνική αυτονομία, πώς να προστατεύσουμε τη ζωή και την λογική από την φονική τρέλα που ο χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός ξεσηκώνει και ο φασισμός στις εθνικιστικές και θρησκευτικές παραλλαγές του όλο και συχνότερα μας επιτίθεται;

Στις 2 Ιουλίου, του 2016, λίγες μέρες μετά το δημοψήφισμα που επικύρωσε την έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Economist, το περιοδικό που ανέκαθεν υποστήριζε ενθουσιωδώς τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, ξαφνικά και δραματικά κηρύσσει τη διάλυση της διαδικασίας της παγκοσμιοποίησης . Σε ένα κύριο άρθρο με τίτλο Οι πολιτικές του θυμού, το περιοδικό, του οποίου το εξώφυλλο δείχνει ένα εσώρουχο με τα χρώματα της βρετανικής σημαίας και την punk κραυγή Αναρχία στο Ηνωμένο Βασίλειο, μπορούμε να διαβάσουμε (με κάποια έκπληξη):

«Από την Αμερική του Trump στην Γαλλία της Marine Le Pen, πολλοί είναι θυμωμένοι. Εάν δεν μπορούν να βρουν μια φωνή στις κυβερνητικές δυνάμεις τελικά θα ακουστούν φεύγοντας από το σύστημα. Αν δεν πιστεύουν πως η παγκόσμια τάξη λειτουργεί γι αυτούς το Brexit κινδυνεύει να γίνει μόνο η αρχή της διάλυσης της παγκοσμιοποίησης και της ευημερίας που αυτή δημιούργησε. »

Ο θυμός των αποκλεισμένων, προσθέτει το Economist, είναι δικαιολογημένος.

«Οι υποστηρικτές της παγκοσμιοποίησης, συμπεριλαμβανομένης της εφημερίδας μας, πρέπει να αναγνωρίσουν ότι οι τεχνοκράτες έχουν κάνει λάθη και οι απλοί άνθρωποι πλήρωσαν το τίμημα. Η απόφαση για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού νομίσματος ήταν μια τεχνοκρατική επιλογή που έχει παράξει στασιμότητα και ανεργία και τώρα καταστρέφει την Ευρώπη. Επεξεργασμένα χρηματοοικονομικά μέσα έχουν μπερδέψει τις ρυθμιστικές αρχές, κατέστρεψαν την παγκόσμια οικονομία και κατέληξαν στο σημείο να αναγκάσουν τους φορολογούμενους να πληρώσουν το τίμημα της διάσωσης των τραπεζών. »

Ομολογώ ότι ποτέ δεν θα περίμενα μια αυτοκριτική εκ μέρους του περιοδικού που ήταν πάντοτε με αλαζονεία κράχτης των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Αλλά: «Ενώ το αμερικανικό προϊόν αυξήθηκε κατά 14%, οι μέσοι μισθοί αυξήθηκαν μόνο κατά 2%. Οι φιλελεύθεροι πιστεύουν στα οφέλη μιας παραίτησης της κυριαρχίας για το κοινό καλό. Αλλά, όπως δείχνει το Brexit όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι δεν ελέγχουν τη ζωή τους και δεν απολαμβάνουν τους καρπούς της παγκοσμιοποίησης χτυπούν σκληρά. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει γίνει στόχος. »

Τέλειωσε λοιπόν η νεοφιλελεύθερη εποχή; Και είμαστε λοιπόν κοντά στην κατάρρευση του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού; Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Κανείς δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το πώς να αντικαταστήσει τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, κανείς δεν έχει στο μυαλό ένα κοινωνικό μοντέλο που μπορεί να πάρει τη θέση της δικτατορίας των αγορών που κατά τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, αρχίζοντας από την Αγγλία της Θάτσερ, έχει μεταμορφώσει την κοινωνία την εργασία και την πολιτική. Το να εφεύρουμε μια διαδικασία εξόδου από τον καπιταλισμό είναι το τεράστιο καθήκον που περιμένει την αυτόνομη νοημοσύνη. Ενώ ο πόλεμος μαίνεται γύρω μας.

 

Μια ωρολογιακή βόμβα – Una bomba a orologeria

Το Brexit τρομάζει για πολλούς λόγους: επειδή ανοίγει τις πόρτες του πουθενά μπροστά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι καθιστά δυνατή μια κατάρρευση του ίδιου του Ηνωμένου Βασιλείου, διότι ανοίγει προοπτικές εκφυλιστικές για την παγκόσμια οικονομία, η οποία είναι ήδη σε στασιμότητα και αποπληθωριστική υπερπαραγωγή . Αλλά επίσης, και ίσως πάνω απ ‘όλα, επειδή η Αγγλία υπήρξε στους δύο τελευταίους αιώνες η εμπροσθοφυλακή του παγκόσμιου καπιταλισμού: εκεί άρχισε η νεοφιλελεύθερη επίθεση, γιατί όταν κάτι συμβαίνει στο Λονδίνο σύντομα τα αποτελέσματα γίνονται αισθητά παντού, οι συνέπειες. Πρώτα απ ‘όλα γίνονται αισθητές στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου το 1980 ο Ronald Reagan εισήγαγε τις Θατσερικές πολιτικές, και όπου πραγματοποιείται σήμερα μια προεκλογική εκστρατεία που κυριαρχείται από την γελοία φιγούρα του Donald Trump.

Ίσως προλαμβάνοντας την μελλοντική νίκη του Τράμπ, στις αρχές Ιουλίου, ο Πρόεδρος Ομπάμα συμμετείχε στη Βαρσοβία σε μια σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ για την οποία δεν έγινε αρκετός λόγος. Σε αυτή τη σύνοδο κορυφής πάρθηκαν αποφάσεις που μπορεί να φέρουν την Ευρώπη στο χείλος μιας στρατιωτικής αβύσσου. Αφού το ΝΑΤΟ ανέπτυξε 25.000 στρατιώτες στην άσκηση Anaconda, στην Πολωνία, τώρα το ΝΑΤΟ αποφασίζει να αποστείλει στρατεύματα μόνιμα στις χώρες της Βαλτικής, σε μια περιοχή όπου η μικρότερη πρόκληση θα μπορούσε να οδηγήσει σε δύο αποτελέσματα: μια στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Ρωσία του Πούτιν ή την αποσύνθεση του ΝΑΤΟ. Το πραξικόπημα στην Τουρκία δείχνει ότι η χώρα έχει γίνει ένα πεδίο μάχης μεταξύ της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ.

Με νικημένους τους φιλο-αμερικάνους στρατηγούς ο Ερντογάν μετατρέπει τη χώρα σε μια ισλαμική δικτατορία, φασιστική, και σφίγγει μια συμφωνία με τον Πούτιν. Έχοντας χάσει την αρχική αιτιολογία, το ΝΑΤΟ σήμερα είναι μια εύθραυστη αρχιτεκτονική που απειλεί να παγιδεύσει την Ευρώπη. Το γράφει ο γερμανός Jochen Bittner σε ένα άρθρο με τίτλο Μήπως εξακολουθεί να υπάρχει ΝΑΤΟ; (στην ΝΥΤ της 8ης Ιουλίου).

«Το ΝΑΤΟ προσπαθεί να αντιμετωπίσει την παρακμή του με τον ήχο από τις πιο βαριές του σπάθες. Η ομάδα διαχείρισης του θέλει να κάνει τα κράτη της Βαλτικής αυτό που κάποτε ήταν το Βερολίνο.

Δύση: ένας πυρηνικός πυροκροτητής».

Η σύνοδος κορυφής στη Βαρσοβία, στη συνέχεια, το πραξικόπημα στην Τουρκία: Το ΝΑΤΟ έχει γίνει πλέον μια ωρολογιακή βόμβα της οποίας η έκρηξη μπορεί να έχει αποτελέσματα, συνέπειες που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε.

 

Μαύρο καλοκαίρι στην Αμερική – Estate nera in America

Ενώ στην Αμερική ξεκινά η προεκλογική εκστρατεία μια εντυπωσιακή σειρά ρατσιστικών δολοφονιών, που προκάλεσε, το φθινόπωρο του 2014 το κίνημα Black lives matter, οδηγεί τον Αφρο-Αμερικανικό πληθυσμό σε τέτοιο βαθμό αγανάκτησης που στις διαδηλώσεις φωνάζουν: «Σκοτώστε την αστυνομία» , και στο Ντάλας ένα μαύρο αγόρι με το όνομα Micah, εκπαιδευμένο στον πόλεμο του Αφγανιστάν, πυροβολεί και σκοτώνει πέντε αστυνομικούς. Ομολογώ ότι αφού έλαβα τις πρώτες πληροφορίες σχετικά με τη σφαγή στο Ντάλας, όταν ακόμα κυκλοφορούσε η είδηση ότι επρόκειτο για μια ένοπλη ομάδα, σκέφτηκα ότι μετά από τόσα χρόνια είχε παρουσιαστεί ξανά στη σκηνή μια επαναστατική οργάνωση όπως το Κόμμα των Μαύρων Πανθήρων από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 . Η πραγματικότητα αποδείχθηκε σύντομα ότι ήταν πολύ πιο κοινότυπη. Δεν υπήρξε καμιά ένοπλη συλλογική δράση, αλλά η συνήθης πράξη αυτοκτονικής απελπισίας, παρόμοια με τις πολλές που από το Columbine και μετά χαρακτηρίζουν, στιγματίζουν τη ζωή μιας χώρας όπου ο καθένας μπορεί να αποκτήσει θανατηφόρα όπλα, έτσι ώστε η Εθνική Ένωση Όπλων να μπορεί να αυξήσει τα κέρδη της.

Η αντίδραση του κατεστημένου ήταν μια αποκρουστικό υποκρισία. Λένε ότι η δράση του Micah Jones θα έχει ως αποτέλεσμα να στερήσει από το κίνημα την επιρροή του και τα οφέλη που είχε κατακτήσει. Αλλά πια επιρροή και ποια οφέλη; Από το Ferguson και μετά, το κίνημα μεγάλωσε, βάδισε σε όλες τις πόλεις της χώρας, αλλά η ενστάλαξη των ρατσιστικών αστυνομικών δολοφονιών δεν έχει δει ποτέ να επιβραδύνεται ο ρυθμός της.

Στις αρχές Ιουλίου, πολλοί αναρωτήθηκαν κατά πόσον αυτή είναι η αρχή μιας μαύρης εξέγερσης, παρόμοια με τις ταραχές που από το Newark στο Watts και στο Ντιτρόιτ σημάδεψαν με τρόπο αξέχαστο τα αμερικανικά χρόνια ’60. Εγώ θα έλεγα όχι.

Στη δεκαετία του ’60 και του ’70 η μαύρη εξέγερση ήταν μέρος ενός κινήματος που εκτυλίχθηκε σε κάθε περιοχή του κόσμου και προσπάθησε να μετατρέψει τις κοινωνικές σχέσεις με προοδευτική και επαναστατική έννοια, και που κατάφερε πραγματικά να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένου φυσικά και του Αφρο-αμερικανικού πληθυσμού. Δυστυχώς, εκείνο το αντιεξουσιαστικό και σοσιαλιστικό παγκόσμιο κίνημα νικήθηκε από την καπιταλιστική αντεπανάσταση. Εκείνο που συνέβη από τα χρόνια της Θάτσερ και μετά είναι γνωστό: με κατεστραμμένο το εργατικό κίνημα με την ενεργό συνεργασία των ποταπών αριστερών κομμάτων, ο χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός ήταν σε θέση να καταστρέψει ελεύθερα το περιβάλλον, την κοινωνική ζωή και την ψυχολογική ισορροπία της ανθρωπότητας. Κάποιος είχε πει: Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα. Ο σοσιαλισμός νικήθηκε. Και η βαρβαρότητα προχωρεί αδυσώπητα, ασταμάτητη.

Το μαύρο κίνημα που κάποτε φώναζε για την Μαύρη δύναμη ικετεύει τώρα πως η ζωή των Μαύρων έχει σημασία.. Αυτά τα λόγια είναι το σημάδι μιας γιγαντιαίας ήττας. Κάντε μας ότι θέλετε, αλλά σας παρακαλώ μην μας σκοτώνετε.

Λευκός ρατσισμός ισλαμικός φασισμός παγκόσμιος εμφύλιος πόλεμος – Razzismo bianco Fascismo islamista guerra civile globale

Οι εργαζόμενοι εκβιάστηκαν, τους κατέστησαν επισφαλείς, φτωχοποιήθηκαν, και δεν έχουν πλέον οποιαδήποτε εργαλείο για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους. Με χαμένη κάθε δυνατότητα χειραφέτησης και οργάνωσης σήμερα απεγνωσμένα προσκολλώνται στη μόνη μορφή ταυτότητας που τους απομένει: την εθνική, θρησκευτική ή εθνική. Με θρυμματισμένη την διεθνιστική αλληλεγγύη η απόγνωση πήζει με τη μορφή της ταυτότητας, και επανεμφανίζεται ο φασισμός. Δεν είστε εργαζόμενοι δεν έχουν ηττηθεί, αλλά λαός – αυτό λέει ο φασισμός. Και οι λαοί πάνε στον πόλεμο, κάνουν πόλεμο, επειδή είναι το μόνο πράγμα που ξέρουν να κάνουν.

Η κληρονομιά αιώνων αποικιοκρατίας και δουλείας τώρα επανεμφανίζεται σε όλο τον κόσμο. Για τους αποικισμένους λαούς, τους ληστεμένους, που υποβλήθηκαν στη δουλεία, η μόνη εξέγερση είναι η ένοπλη εκδίκηση. Ο ριζοσπαστικός ισλαμισμός είναι η εμπροσθοφυλακή αυτής της εκδίκησης. Η μαζική μετανάστευση από το νότο προς το βορρά του κόσμου είναι η συνέπεια της άλυτης,ανεξόφλητης αποικιακής κληρονομιάς, και των νέων πολέμων που η ένοπλη εκδίκηση δεν κάνει άλλο από το να τροφοδοτεί.

Εν τω μεταξύ, η εξαθλίωση των λευκών εργατών της Ευρώπης και της Αμερικής τροφοδοτεί το κύμα του κοινωνικού ρατσισμού και του εθνικισμού των οποίων τα αποτελέσματα είναι το Brexit και ο θρυμματισμός της Ένωσης.

Αριθμητικά φθίνοντες, οι λευκοί γερνούν, ενώ οι αποικισμένοι λαοί, νεότεροι και δημογραφικά σε αύξηση, πιέζουν στα σύνορα. Υπάρχει ένα είδος ευνουχισμένης υπεροχής στο βάθος του λευκού ασυνείδητου, η οποία αντιτίθεται στην επιθετική πρωτοκαθεδρία των λαών που ζητούν εκδίκηση. Υπάρχει η δυνατότητα να αποφευχθεί το γεγονός η σύγκρουση μεταξύ του ρατσισμού της υπεροχής και της επιθετικά απελπισμένης πίεσης των αποικισμένων λαών να επιλυθεί με ένα παγκόσμιο μακελειό; Υπήρχε, και ονομαζόταν σοσιαλισμός. Η δυνατότητα αυτή καταργήθηκε και αυτό που απομένει είναι η βαρβαρότητα, ο ρατσισμός και ο παγκόσμιος εμφύλιος πόλεμος.

 

Η κληρονομιά της αποικιοκρατίας – L’eredità del colonialismo

Αιώνες αποικιακής καταπίεσης εξαθλίωσης και απέλασης του εργατικού δυναμικού παρουσιάζουν τον λογαριασμό. Μόνο μια διεθνιστική κουλτούρα θα καταστούσε δυνατή την απαραίτητη ανακατανομή των πόρων, και μόνο μια εξισωτική και σοσιαλιστική πολιτική μπορεί να καταστήσει πιθανό τον σοσιαλισμό. Η ήττα του εργατικού κινήματος (της οποίας είναι υπεύθυνη η αριστερά που μετατράπηκε σε φιλελευθερισμό) έχει καταστραφεί αυτό το ενδεχόμενο ανοίγοντας τις πύλες της κόλασης. Τώρα είμαστε στην κόλαση και δεν φαίνεται ο δρόμος προς τα έξω.

Η μεταναστευτική πίεση στα σύνορα της Ευρώπης θα συνεχιστεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιδρά σαν αποικιακή δύναμη. Ένα έγγραφο στις αρχές του Ιούνη 2016 της ευρωπαϊκής Επιτροπής, υποστηρίζει ότι μέχρι το 2025 χρειαζόμαστε 83 εκατομμύρια εργαζομένους υψηλής ειδίκευσης που η Ευρώπη σε δημογραφική παρακμή (που βρίσκεται επίσης σε πλήρη κατάρρευση της φοίτησης στα σχολεία) δεν είναι σε θέση να παράσχει. Κατά συνέπεια, το έγγραφο αναφέρει ότι είναι απαραίτητο να ευνοηθεί η εισροή των ειδικευμένων εργαζομένων από το νότιο ημισφαίριο. Οι άλλοι ας ψοφήσουν στην θάλασσα ή στα χέρια του Ερντογάν. Οι φτωχές χώρες θα φτωχοποιηθούν περαιτέρω από τη διαρροή εγκεφάλων την ώρα που θα αυξάνουν οι δυνάμεις του τρόμου.

 

Η ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα πτώμα που περπατά – L’Unione europea è un morto che cammina

Το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα (Deutsche Bank επικεφαλής) βαράει μπιέλες και πάλι, για πολλοστή φορά. Φυσικά, το τραπεζικό σύστημα θα πάρει αυτό που θέλει και η ευρωπαϊκή κοινωνία θα πληρώσει, για πολλοστή φορά. Η γαλλική αριστερά βυθισμένη σε ηθική εξαθλίωση, επιβάλλει ένα ποιοτικό άλμα στην ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας και διαγράφει τις 35 ώρες. Αυτοί είναι οι τελευταίοι χτύποι μιας βρώμικης πολιτικής τάξης που σημαδεύεται πλέον και αναφέρεται μοναχά για την άγνοιά της και την δουλικότητα της. Σύντομα θα κρέμονται στην αγχόνη που οι φασίστες προετοιμάζουν γι αυτήν στη Γαλλία όπως και την Αυστρία και αλλού: οπουδήποτε, παντού.

Αυτοί είναι οι παράγοντες, οι παίκτες στην ευρωπαϊκή σκηνή: η ζητιάνα εξοντωτική οικονομική τάξη και ο εθνικοσοσιαλισμός σε όρθια θέση. Οι κυβερνήσεις έχουν καταντήσει να επαναλαμβάνουν αερολογίες για τη δημοκρατία και την ερχόμενη ανάπτυξη. Τι θα κάνει η Μέρκελ, τώρα που ο αγαπημένος της Merdogan» προκαλεί ένα πραξικόπημα για να διαγράψει οριστικά κάθε επίφαση δημοκρατίας; Θα χορηγήσει βίζα στους τούρκους για να κατακτήσει πως ο δολοφόνος θα φιλοξενεί τους μετανάστες που οι ευρωπαϊκοί λαοί δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν;

»merda στα ιταλικά σημαίνει σκατά!

 

massacro.

Η φρίκη – L’orrore

Σε ένα είδος κρεσέντο του τρόμου, η ισλαμο-φασιστική άνοια ξεκινά επιθέσεις κατά της καθημερινής ζωής στις ευρωπαϊκές πόλεις, τη Μέση Ανατολή και την Ασία. To σαν ανάμικτη σαλάτα μακελειό από τον αποτυχημένο macho Mohamed Lahouaiej Bouhlel φθάνει ταυτόχρονα με την είδηση ότι ο κ Manuel Barroso, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μεταξύ του 2004 και του 2014 (ανώτατη αρχή του νεκρού που περπατά) είναι τώρα επίσημα πρόεδρος της χρηματοπιστωτικής εταιρείας Goldman Sachs, ένας διεθνής οργανισμός σε σύγκριση με τον οποίον ο Bouhlel μοιάζει με έναν ερασιτέχνη στην τέχνη της σφαγής

 

Κατάληξη – Conclusione

Όπως έγραφε ο Yeats στα 1919:

«Η παλίρροια ανεβαίνει αιματηρή παντού

Η τελετή της αθωότητας πνίγεται.

Οι καλύτεροι στερούνται κάθε πεποίθησης, ενώ οι χειρότεροι

Είναι γεμάτοι παθιασμένη ένταση. »

Η αντίσταση μπορεί τώρα να οργανωθεί μόνο με οριακή μορφή, περιθωριακή : η κοινωνία έχει παραλύσει, δεν μπορεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της και τα δικαιώματά της. Στην Ιταλία παίζουν κάνοντας δημοψηφίσματα, σαν το πρόβλημα να ήταν η μορφή της δημοκρατίας, όταν είναι απολύτως σαφές ότι η δημοκρατία είναι ένα εργαλείο αμβλύ εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα, που στερείται κάθε αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία. Στο δημοψήφισμα του φθινοπώρου πάντως θα πάω να ψηφίσω, όχι γιατί με ενδιαφέρουν οι μορφές της δημοκρατίας: Θα ψηφίσω γιατί θέλω η κυβέρνηση Renzi να καταρρεύσει, και να επιταχυνθεί η κατάρρευση εκείνου που απομένει από την Ένωση.

Μόνο τότε η κοινωνία θα αρχίσει να αντιμετωπίζει το πρόβλημα της αλληλεγγύης, της αυτο-οργάνωσης και της εξόδου από το πτώμα του καπιταλισμού.! Η επόμενη δεκαετία θα κυριαρχείται από ένα όλο και πιο αιματηρό και καταστροφικό πόλεμο. Αυτός που δεν το βλέπει βρίσκετε σε κίνδυνο. Όσοι προσπαθούν να το αρνηθούν είναι επικίνδυνοι. Αυτός που το ξέρει να αρχίσει να οικοδομεί τις δομές αλληλεγγύης που θα βοηθήσουν να επιβιώσουμε, και να σκεφτούμε τις μορφές μιας ισότιμης κοινωνίας, για να επιστρέψουμε μια ημέρα να ζούμε. Ίσως.

 

17 ιουλίου 2016

 http://www.deriveapprodi.org/2016/07/tra-barroso-e-bouhlel/
Advertisements

One thought on “Ανάμεσα στον Barroso και τον Bouhlel

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s