μα τι χαρακτήρας!, grandezza carattere !

»9 οκτωβρίου 1967. Τσε Γκεβάρα» του Χοσέ Σαραμάγκο – “9 ottobre 1967. Che Guevara” di José Saramago

Δημοσιεύτηκε: 9 oκτωβρίου 2016 in Ricordo, Riflessioni,
Tag:, ,

986737-che-guevara-wallpapers-pack-by-ohayoubaka-11-07-15.png

Δεν έχει σημασία ποια εικόνα. Οποιαδήποτε, σοβαρή, χαμογελώντας, με το όπλο στο χέρι του, με ή χωρίς τον Φιντέλ, ομιλώντας στα Ηνωμένα Έθνη, ή νεκρός, με γυμνό τον θώρακα και τα μάτια μισάνοιχτα, όπως αν από την άλλη πλευρά της ζωής εξακολουθούσε να θέλει να συνοδεύσει το μέλλον του κόσμου που αναγκάστηκε να αφήσει, σαν να μη παραιτούνταν να αγνοήσει για πάντα τα μονοπάτια των αμέτρητων πλασμάτων που έπρεπε ακόμα να γεννηθούν. Σε κάθε μία από αυτές τις εικόνες θα μπορούσαμε να στοχαστούμε επί μακρόν, με τρόπο λυρικό ή δραματικό, με την πεζή αντικειμενικότητα του ιστορικού ή απλά σαν αυτόν που είναι έτοιμος να μιλήσει για τον φίλο που κάποιος ανακαλύπτει ότι έχασε διότι δεν είχε την ευκαιρία να γνωρίσει …

Στην δυστυχισμένη και φιμωμένη Πορτογαλία του Salazar και του Μαρσέλο Καετάνο έφτασε μια ημέρα μια μυστική φωτογραφία του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, η πιο διάσημη απ όλες, με έντονα μαύρα και κόκκινα χρώματα, η οποίο έγινε η καθολική εικόνα των επαναστατικών ονείρων του κόσμου, υπόσχεση για νίκες αρκετά εύφορη για να μην εκφυλιστεί ποτέ σε ρουτίνα ή σκεπτικισμούς, αλλά που αντίθετα θα έδινε τόπο σε πολλούς άλλους θριάμβους, εκείνον του καλού επί του κακού, εκείνον του δικαίου επί του αδίκου και εκείνον της ελευθερίας επί της αναγκαιότητας. Κολλημένη ή σταθερη στους τοίχους με επισφαλή μέσα, αυτό το πορτραίτο ήταν παρόν σε παθιασμένες πολιτικές συζητήσεις στην πορτογαλική γη, επισήμανε και υπογράμμισε επιχειρήματα, ανακούφισε απογοητεύσεις, συνέλεξε ελπίδες.
Θεωρήθηκε σαν εκείνο ενός Χριστού που είχε κατέβει από το σταυρό για να σταυρώσει την ανθρωπότητα, σαν ένα ον προικισμένο με απόλυτες δυνάμεις που ήταν σε θέση να εξάγει νερό από ένα βράχο για να σβήσει όλη τη δίψα, και να μετατρέψει αυτό το ίδιο νερό στο κρασί με το οποίο θα κάναμε πρόποση στο μεγαλείο της ζωής. Και όλα αυτά ήταν ασφαλή και σίγουρα, διότι το πορτρέτο του Τσε Γκεβάρα ήταν, στα μάτια εκατομμυρίων ανθρώπων, το πορτρέτο της ανωτάτου αξιοπρέπειας του ανθρώπινου όντος.
Αλλά χρησιμοποιήθηκε επίσης ως διακοσμητικό ασύμβατο σε πολλά σπίτια της μικρής και της μεσαίας πορτογαλικής πνευματικής τάξης, για τους οποίους κατοίκους οι πολιτικές ιδεολογίες σοσιαλιστικής επικράτησης δεν περνούσαν μέσα από μια απλή συγκυριακή ιδιοτροπία, μορφή που περιείχε τον πιθανό κίνδυνο να καταλάβει την πνευματική οκνηρία, την κοσμική επιπολαιότητα που δεν μπορούσε να αντισταθεί στην πρώτη αναμέτρηση με την πραγματικότητα, όταν τα γεγονότα απαιτούσαν την εκπλήρωση των λέξεων. Και τότε, το πορτρέτο του Τσε Γκεβάρα, ο πρώτος μάρτυρας τόσων ένθερμων ανακοινώσεων δέσμευσης, στράτευσης και μελλοντικής δράσης, ο δικαστής του κρυμμένου φόβου, της δειλής παραίτησης και της ανοικτής προδοσίας, αφαιρέθηκε από τους τοίχους, κρύφτηκε, στην καλύτερη περίπτωση, πίσω από ένα ντουλάπι, ή κατέληξε ριζικά κατεστραμμένο, σαν κάποιος να είχε θελήσει να κάνει κάτι στο παρελθόν και που τώρα θα έπρεπε να ντρέπεται γι αυτό.
Ένα από τα πιο διδακτικά, στη σημερινή εποχή πολιτικά μαθήματα, θα ήταν να μάθουμε τι σκέφτονται για τους εαυτούς τους όλες αυτές οι χιλιάδες και χιλιάδες άνδρες και γυναίκες που σε όλο τον κόσμο που είχαν κάποια στιγμή, μια μέρα το πορτρέτο του Τσε Γκεβάρα στο κομοδίνο του κρεβατιού τους, ή μπροστά από το τραπέζι που εργάζονταν, ή στο σαλόνι όπου δεχόντουσαν τους φίλους, και που τώρα χαμογελούν επειδή κάποτε πίστεψαν ή προσποιήθηκαν πως πιστεύουν.
Κάποιοι θα πουν ότι η ζωή έχει αλλάξει, ότι ο Τσε Γκεβάρα, στην απώλεια του πολέμου του, μας έκανε να χάσουμε τον δικό μας, και πως είναι άχρηστο να κλαίμε σαν το παιδάκι του οποίου το φλιτζάνι με το γάλα αναποδογύρισε και χύθηκε. Άλλοι θα ομολογήσουν ότι αφέθηκαν να παρασυρθούν από την μόδα της εποχής, την ίδια με εκείνη που τους έκανε να μακρύνουν την γενειάδα ή και τις μπούκλες, σαν να ήταν η επανάσταση μια υπόθεση για κομμωτές. Οι πιο ειλικρινείς θα αναγνωρίσουν ότι η καρδιά τους αρρωσταίνει, πως η καρδιά τους πονά, πως αισθάνονται μια αιώνια και αδιάκοπη κίνηση λύπης, σαν η ζωή τους να είχε ανασταλεί και τώρα αναρωτιούνται μανιωδώς για το που σκέφτονται να πάνε χωρίς ιδανικά ούτε και ελπίδες, δίχως ένα όραμα για το μέλλον που να δίνει κάποιο νόημα στο παρόν.
Ο Τσε Γκεβάρα, αν μπορούμε να πούμε, υπήρχε ήδη πριν από τη γέννησή του. Ο Τσε Γκεβάρα, αν μπορούμε να πούμε αυτά τα λόγια, εξακολουθεί να υπάρχει και μετά την δολοφονία του. Επειδή ο Τσε Γκεβάρα είναι απλά ένα άλλο όνομα αυτού που είναι πιο σωστό και πιο αντάξιο του ανθρώπινου πνεύματος. Εκείνο που συχνά ζει κοιμισμένο μέσα μας. Αυτό που πρέπει να ξυπνήσουμε για να μάθουμε και να γνωρίσουμε, για να γνωριστούμε μεταξύ μας, για να ενώσουμε το ταπεινό βήμα καθενός από εμάς στη διαδρομή όλων.

http://contropiano.org/

https://buco1996.wordpress.com/2016/10/09/9-ottobre-1967-che-guevara-di-jose-saramago/

Advertisements

2 thoughts on “»9 οκτωβρίου 1967. Τσε Γκεβάρα» του Χοσέ Σαραμάγκο – “9 ottobre 1967. Che Guevara” di José Saramago

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s