διεθνισμός, internazionalismo

Έθνος Αμερική – America Nazione

Τετάρτη 09 Noεμβρίου 2016 14:07

tratto da imgrum.net

Πριν από μερικά χρόνια σε αυτές τις σελίδες – σε ένα σχόλιο που δημοσιεύθηκε στον απόηχο της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, την παραμονή των μαζικών παγκόσμιων αναταραχών του 2011 και σε πλήρη «γκλάσνοστ» Wikileaksed in piena «glasnost» Wikileaks– σκιαγραφούσαμε μια έμμεση σύγκριση ανάμεσα στον ρόλο του Ομπάμα και εκείνον του Γκορμπατσόφ . Και ο τότε νεοπρόεδρος των ΗΠΑ είχε κληθεί να επαναπροσδιορίσει ένα στρατηγικό όραμα για τη χώρα του, διαχειριζόμενος μια άνευ προηγουμένου συστημική κρίση νομιμοποποίησης και ηγεμονίας των δύο κυριοτέρων μορφών της ταξικής καπιταλιστικής κυριαρχίας – της τηλεματικής χρηματοπιστωτικής αγοράς και της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.

Στη νίκη του Donald Trump της 9/11 ( επέτειο της 18ης Μπρυμαίρ του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, όπως μας θυμίζει στο Radio24 ένας Ferruccio de Bortoli περισσότερο σε αναζήτηση σημείων αναφοράς μέσα στο συστημικό χάος παρά λάτρης της καμπάλα) φαίνεται να βλέπουμετη συνέχιση αυτής της ιστορικής πορείας .

Αν το 1991 ο διεθνιστικός σχεδιασμός της Σοβιετικής Ένωσης, με όλες τις αδυναμίες και τα όριά του, διαλύονταν υπέρ των διαφόρων κρατικών μορφών μεταξύ των οποίων ξεχώριζε η Ρωσία «έθνικ» του Γιέλτσιν, 25 χρόνια μετά η υπερ-φιλελεύθερη ιδεολογία μιας Αμερικής απέραντης και ηγεμονικής καταρρέει σε ένα περιφραγμένο έθνος και μνησίκακο. Χάρη σε μια σειρά πλεονεκτικών θέσεων τεχνολογικής και στρατιωτικής φύσεως θα παραμείνει στο επίκεντρο των διεθνών ισορροπιών και θα επαναδρομολογήσει με λαϊκιστικό τρόπο τομείς της αυτόχθονης οικονομίας. Αλλά δίχως πλέον την πνοή και την ανάσα και την πρόθεση να θέσει τον εαυτό της με τους ίδιους όρους και στον ίδιο προωθητικό ρόλο μέσα σε αυτή την παγκόσμια τάξη.

Η λαϊκή ετυμηγορία, της οποίας ο Trump έχει γίνει ο αντιδραστικός ερμηνευτής, εκφράστηκε με σαφήνεια και με τρόπο που δεν είναι ούτε καν παράδοξος: διαψεύδοντας, και αναιρώντας σημαντικές αρχές που χαρακτήρισαν το «αμερικανικό όνειρο», έτσι όπως αυτό ορίστηκε τον περασμένο αιώνα, για τους σκοπούς που απορρέουν από αυτό, για όλους αυτούς που αγωνίζονταν για την επίτευξη αυτού .

Ψηφίζουν τον self-made man, τον αυτοδημιούργητο άνθρωπο απορρίπτοντας την οικονομική μαφία της Wall Street, τον οικονομικό φιλελευθερισμό των συνθηκών TTIP και TPP και το υψηλό κοινωνικό κόστος που καταβάλλεται σε αυτόν, ελπίζοντας να επιστρέψουν στις αυξανόμενες προσδοκίες κατανάλωσης σε μια νέα οικονομική φάση. Παρεμπιπτόντως είχε ήδη συμβεί κατά τη διάρκεια του κεϋνσιανισμού του Ρούζβελτ ή του προστατευτισμού του Ρίγκαν – αλλά λόγω ιστορικής δικαιοσύνης, ma per nemesi storica, είναι τώρα οι μπλε φόρμες του Ουισκόνσιν, οι εργάτες δηλαδή, που παίζουν τον ρόλο της σιωπηλής πλειοψηφίας του 1980. Και μεταξύ άλλων, στη χρηματιστηριακή αγορά είναι η εισηγμένη Fiat-FCA που πληρώνει – ένα προειδοποιητικό σημάδι για εκείνους που σε αυτά τα γεωγραφικά πλάτη με πουλόβερ και λευκό πουκάμισο συνεχίζουν να λειτουργούν για την πλήρη εξομάλυνση του κόσμου της εργασίας, από την πορεία των 40000, [1], έως τον μηχανισμό κουπόνια, ai voucher.

Si vota un presidente neofita, Ψηφίζουν ένα νεοφώτιστο πρόεδρο για να αποχωρήσει από μια διεθνή τάξη που την αντιλαμβάνονται και θεωρείται ως δυσλειτουργική για την κοινωνική ευημερία, όχι έναν έμπειρο γνώστη και θεματοφύλακα αυτής. Και για την αλλαγή μιας εξωτερικής πολιτικής που – μέσα στο «δημιουργικό της χάος» πρέπει να κρατά σε απόσταση τους γεωπολιτικούς αντιπάλους και να υπερασπίζεται τα κέρδη της πολεμικής βιομηχανίας – έχει επεκτίνει και πολλαπλασιάσει τα μέτωπα τoυ ήδη απροσδιόριστου παγκόσμιου πολέμου του Μπους Τζούνιορ καθιστώντας τον κόσμο όλο και περισσότερο απρόβλεπτο και ανασφαλή. Δεν είναι σύμπτωση το γεγονός πως πολεμοχαρείς σχολιαστές όπως ο Panebianco τάχθηκαν, και σε αυτό, υπέρ της Κλίντον.

Υπάρχουν προφανώς πιο ολισθηρά εδάφη. Όπως το κλείσιμο του καλύμματος του «melting pot», »του χωνευτηρίου», με την πανοπλία του εκλογικού σώματος WASP σε σχέση με την ουσιαστική μεταβολή των κοινωνικών και πολιτιστικών ισορροπιών που έχουν παραχθεί, ακόμα και στο πλαίσιο των ΗΠΑ, από μεταναστεύσεις και αναταραχές από τα κάτω. Μια απομάκρυνση-αποστασιοποίηση συμβολικά πολύ σημαντική από την προοπτική της»γης των ευκαιριών», η οποία μπορεί να αναγνωστεί και ως θάνατος της υπόθεσης ενός Τρίτου Δρόμου, μιας νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης «θετικής» σαν αυτή του Μπιλ Κλίντον, του Blair, ή του Ντ ‘Αλέμα. Ένας τρίτος τρόπος-δρόμος με τον οποίον οι νικητές είναι λίγοι και χάνουν σχεδόν όλοι, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων από τον αμερικανικό λαό που αυτή τη φορά φαίνεται να το έχουν καταλάβει πραγματικά, μιας και ο Trump δύσκολα θα τηρήσει τις υποσχέσεις του, δεδομένου ότι είναι ο πρώτος που θα κερδίσει από το περιβάλον και τις συμφωνίες που τόσο πολέμησε στην προεκλογική εκστρατεία.

Την παραμονή των εκλογών υπογραμμίζαμε πως δύσκολα ο Trump θα μπορούσε να κερδίσει χωρίς την ψήφο των γυναικών και των μειονοτήτων: [ Alla vigilia sottolineavamo come difficilmente Trump avrebbe potuto vincere senza il voto di donne e minoranze], συνέβη αντιθέτως πως η δυναμική της προοπτικής ρήξης της σταθερότητας, όσο προβληματική και σκοτεινή κι αν είναι, ξεπέρασε τους φόβους που δημιούργησαν αυτά που εκτομίζει ο Trump, τα οποία ίσως έχουν αντιμετωπιστεί με πολύ λιγότερη σοβαρότητα, έχουν κριθεί πολύ λιγότερο αξιόπιστα σε σχέση με τον φόβο που προκάλεσαν οι πολιτικές που προωθούνται από την Κλίντον με την υποστήριξη του μεγάλου χρηματιστικού κεφαλαίου.

 

immagine tratta da theworldfromstrugglestreet

Και όμως όχι. Τελικά οι ισπανόφωνοι λιποτάκτησαν σε μεγάλο βαθμό από την κάλπη, για να συμβολίσουν με αυτό τον τρόπο την έλλειψη εμπιστοσύνης στην συνέχεια του θεσμικού συστήματος που ενσαρκώνεται από την φιγούρα της Χίλαρι. Και, ίσως, αφού είδαν την συμπεριφορά απέναντι στους μαύρους του κινήματος Black Lives Matter από τον «δικό τους» πρόεδρο, ούτε καν οι «blacks» υποστήριξαν τον »λιγότερο κακό υποψήφιο. Για να μην μιλήσουμε περί της ψήφου των γυναικών, η οποία έχει σε μεγάλο βαθμό ανταμοίψει τον Trump με απίστευτο τρόπο να τονίσει, να υπογραμμίσει το γεγονός πως η Κλίντον, περισσότερο απ’ ότι γυναίκα, αντιμετωπίστηκε σαν μια έκφραση του establishment, του κατεστημένου.

Στην καταμέτρηση των νεκρών και των τραυματιών, πρέπει να συμπεριληφθεί η και »ριζοσπαστική διανόηση». Αυτή που εδώ στα μέρη μας ήδη από τη δεκαετία του ’80 απεχθάνονταν τους μεσαίους όπως η τηλεόραση, Quella che da noi fin dagli anni ’80 aborriva medium come la televisione ,και τα φτωχοποιημένα κοινωνικά στρώματα που θα έπρεπε να είχαν παρεμποδιστεί, και αντ ‘αυτού αφέθηκαν στο έλεος του φενόμενου Μπερλουσκόνι. Όπως και η αγγλοσαξονική, η οποία μετά την εμφάνιση των δυνάμεων της Λίγκα του Βορρά δεν μπορούσαν »να καταλάβουνν την Ιταλία», που αντιθέτως θα έπρεπε να ξεκινήσουν να μελετούν. Η οποία και αποδείχτηκε πως απέχει πολύ μακριά από εκείνους που αντιθέτως ήθελαν «να ξεβρωμίσουν την Ουάσιγκτον».

Όπως στο γεγονός του Brexit αμφότερες δεν δίστασαν, με το που τέλειωσε η παρτίδα, να επιτεθούν εναντίον των άσχημων ανθρώπων, του χείριστου λαού, κακού και κυρίως αγράμματου, άξεστου, όλων αυτών των πολλών που εξέφρασαν πραγματικά την αντί-κατεστημένη επιλογή, την πιο άμεση, βαθιά και αποδιοργανωτική που είχαν στη διάθεση τους (και αντιλαμβάνονταν ως τέτοια). Μια θέση που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και πρέπει να καταπολεμηθεί από όλους αυτούς που ακολουθούν και επιζητούν μιαν απελευθερωτική αλλαγή, χωρίς αποκλεισμούς και από τα κάτω.

Τα πάντα είναι συνδεδεμένα με την τελευταία και πιο επιφανή πτώση των προεδρικών εκλογών των ΗΠΑ του 2016, και των ιδεολογιών της εποχής της πληροφορίας, της πληροφόρησης: μιλάμε για το αλάθητο του λεγόμενων μεγάλων δεδομένων, big data, και για την σωτηριώδη τους δυνατότητα, κληρονόμο της Twitter Επανάστασης του 2011.

Παρά το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή ο Assange έχει κάτι για να χαίρεται, το προγνωστικοφιλελεύθερο σύστημα των μέσων ενημέρωσης – δημιουργός και αιχμάλωτος της ομόφυλης φούσκας της «κοινής γνώμης», την οποία το ίδιο είχε δημιουργήσει – μπορεί να αφηγηθεί και αναγνώσει μόνο επιφανειακά, δεν μπορεί να βουτήξει στα βαθιά της πραγματικής χώρας και των παγιωμένων και εδραιωμένων ιζημάτων που έχουν στεριώσει σαν τσιμέντο στις αντίθετες πλευρές από το Tea Party και το κίνημα των Occupy Wall Street.

Οι νέοι μηχανισμοί του σχηματισμού της κοινής γνώμης, μοριακοί, μέσα στις φούσκες του Facebook στο οποίο όλοι μας έχουμε εισαχθεί, δείχνουν όλο και περισσότερο την απόρριψη της σταθερότητας, το μίσος για όλους αυτούς που την συγκεκριμένη στιγμή θεωρούνται ως «η δύναμη, η εξουσία» , τον κυνισμό που καταφεύγει στη μόνη εύκολη προοπτική έκφρασης της διαφωνίας, δηλαδή στην κάλπη,   ovvero l’urna elettorale.

Ο Trump, είτε μας αρέσει είτε όχι, υπήρξε μια απάντηση του αμερικανικού εκλογικού σώματος στην αλαζονεία που επέδειξε το κατεστημένο των ΗΠΑ στο να επιβάλει την Κλίντον ως το λιγότερο κακό, και την μοναδική σωτήρια λύση της Αμερικής. Εκείνη την ίδια Αμερική που κατέστη αναίσθητη από την πραγματικότητα της φτωχοποίησης, την πείνα και από τον θυμό απέναντι στις paillette, στα φορέματα των σταρ της διασκέδασης που συγκεντρώθηκαν από την Κλίντον, αποφάσισε κατ’ αυτό τον τρόπο να σηματοδοτήσει μια ιστορική αλλαγή, αρνούμενο ίσως με τρόπο οριστικό, μετά την απόφαση για το Brexit, την κοροϊδία της χρήσιμης ψήφου δείχνοντας, αποδεικνύοντας ότι η εμπιστοσύνη σε αυτό το ιστορικό μοντέλο της δημοκρατίας έχει οριστικά παρέλθει, dimostrando che la fiducia in questo modello storico di democrazia è definitivamente terminata.

Η τελευταία παρατήρηση είναι αφιερωμένη συνοπτικά στον Renzi. Το να ποντάρει τα πάντα – σχετικά με το οριστικό κλείσιμο μιας ιστορικής φάσης και όχι το άνοιγμα μιας νέας δεν είναι μια μεγάλη κίνηση, δεν είναι κάτι σπουδαίο – ούτε ηγετική ούτε επικοινωνιακά . Και μετά τις 4 Δεκεμβρίου, το εορταστικό δείπνο στην Ουάσιγκτον μπορεί και πρέπει να είναι το τελευταίο γι ‘αυτόν.

 

[1] δείτε: https://aenaikinisi.wordpress.com/2016/09/26/%CE%BC%CE%B5-%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CE%BD-a-priori/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s