ανατρεπτική τέχνη, arte ribelle

ΕΡΥΘΡΈΣ ΤΑΞΙΑΡΧΊΕΣ BRIGATE ROSSE, δ

image

Έβλεπε το σώμα της να μεγαλώνει και να μεταμορφώνεται και δεν ήξερε πώς να κρύψει εκείνα τα πρώτα σημάδια μιας θηλυκότητας από την οποία ήξερε μόνο ότι θα έπρεπε να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

Πρέπει λοιπόν να προσπαθήσει να παρατείνει τα παιδικά παιχνίδια. Ένα, δύο, τρία … καμπάνα. Και πού να πάει κρυφτεί από ντροπή για το αδέξια τοποθετημένο πανάκι πλημμυρισμένο με έμμηνο που ξεγλίστρησε μες από τα ρούχα της πέφτοντας με καταστροφικό τρόπο κατά γης την ώρα που για πολλοστή πηδούσε στον αέρα; … Τώρα θα πρέπει να είσαι προσεκτική. Μείνε στο σπίτι σου αντί να τριγυρνάς σαν αλητάκι όλη την ημέρα.

Διαπίστωση από εκείνες που αποδέχονταν αντιρρήσεις, και το μόνο που απέμενε ήταν να στέλνει πίσω από εκεί που ήρθαν τις πολλές ερωτήσεις.

Αλλά πώς να πείσει εκείνη τη γυναίκα πως δεν προσποιείται, όταν φαίνονταν τόσο σίγουρη ότι κάθε μια σαν κι αυτήν γεννιέται με την ίδια πονηρή επίγνωση «κάποιων πραγμάτων»; Πως έγινε έτσι, τι της είχαν κάνει για να μην αισθάνεται την επιθυμία να καθησυχάσει εκείνη την τρομοκρατημένη κόρη της, να την αγκαλιάσει, να την χαϊδέψει και να την πείσει ότι όσο είχε αυτήν στο πλευρό της, δεν θα έπρεπε να φοβάται καμιά βιβλική κατάρα;

Γιατί δεν υπήρχε μια σκιά συνενοχής στα λόγια της και την άφηνε να εκτίει μόνη εκείνη που έπρεπε να είναι μια εν αγνοία της ενοχή ;

Γιατί αναπαρήγαγε το ίδιο τελετουργικό μύησης που είχε καταψύξει και την δική της εφηβεία; Γιατί;

Όλα τα σημάδια της τραγωδίας είναι παρόντα. Και, για αποζημίωση, δεν είναι καν το σενάριο της Πύλης των Λεόντων, μέσα στην αθλιότητα μιας καθημερινότητας που σίγουρα δεν θα έβρισκε ποτέ κανένα ποιητή ώστε να κάνει το δράμα της να φαντάζει μεγάλο.

Μπορείς να με ακούσεις; μπορείς να με νιώσεις; Μπορείς να καταλάβεις πόσο μου λείπεις τώρα που θα έχουμε και οι δυο τα λόγια που ανατρέχουν και επουλώνουν; Να ανατρέξουμε εκεί όπου οι αψιμαχίες μας διακόπηκαν και εσύ, μπροστά στο πείσμα της τελευταίας σου κόρης, είχες βρει τον τρόπο να δώσεις την έγκριση σου να περπατήσει δρόμους που σε τρόμαζαν τουλάχιστον τόσο όσο σε γοήτευαν.

Τώρα θα μπορούσαμε ακόμη και να γελάσουμε για όλα αυτά, να κάνουμε την πλάκα μας και να πάρουμε την μεγαλύτερη εκδίκηση για τον χαμένο χρόνο, ανταλλάσσοντας τη γεύση της ελευθερίας για την οποίαν υπήρξαμε ικανές και να απολαύσουμε την υπερηφάνεια του να έχουμε γεννηθεί γυναίκες.

Θα κάναμε επιτέλους εκείνο το ταξίδι στη Βενετία που σου είχα υποσχεθεί και δεν κράτησα τον λόγο μου. Εσύ, που κατάγεσαι από το Βένετο, δεν έχεις πάει ποτέ εκεί γιατί το τρένο που σε έφερε εδώ κάτω δεν προέβλεπε τουριστικές στάσεις.

Θα μου είχες ανοίξει τις εσοχές της δυστυχίας να είσαι γυναίκα που τόσο πολύ συνέβαλαν στον δικό μου τρόπο να είμαι.

Θα είχαμε λύσει  τον γρίφο μέχρι ποιου σημείου η επιθυμία σου διαπέρασε την ανυπόμονη δίψα μου για λύτρωση και θα επιστρέφαμε στην κάθε μια το δικό της μερίδιο ευθύνης. Και θα μπορούσαμε να καθορίσουμε ποια ήταν η δική σου εντολή και ποιο το δικό μου κέρδος για το γεγονός πως σε κουβαλούσα μαζί μου.

Θα είχαμε κλάψει, θα είχαμε γελάσει και θα γιορτάζαμε παίζοντας στα χαρτιά την συμμαχία μας. Επιτέλους ενήλικη και απελευθερωμένη απ’ το φορτίο των ρόλων.

Με περίμενες. Όταν σε ξαναείδα στο δωμάτιο συναντήσεων μιας φυλακής δεν άρχισες τις αλληλοκατηγόριες. Δεν έκλαψες ούτε εκβίασες με τον πόνο σου. Δεν προσπάθησε να ρίξεις ευθύνες σε άλλους για να επιρρίψεις εκεί πάνω τις δικές μου. Ήξερες πως θα τις αναλάμβανα όλες. Εσύ μου δίδαξες πως αυτός είναι ο τρόπος.

Ανησυχούσες, φοβόσουν μη κρυώνω.

Στη συνέχεια, γνωρίζοντας πως δεν κινδύνευα πλέον απ’ το ανεπανόρθωτο για το οποίο έτρεμες ν’ ακούσεις να μιλούν σε κάθε δελτίο ειδήσεων για πολλά χρόνια, έπαψες να συνεισφέρεις στην κόπωση και το στο κακό.

Μπορείς να καταλάβεις πόσο μου λείπεις; Και πόσο πολύ μου έλειπες ήδη τότε που έπαιρνα για πρώτο όνομα μάχης το δικό σου όνομα;

…Πως θέλεις να σε λέμε;

Maria.

Φυσικά.

Συνεχίζεται

https://compagnograber.wordpress.com/2015/03/05/compagna-luna/comment-page-1/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s