ανατρεπτική τέχνη, arte ribelle

ΕΡΥΘΡΈΣ ΤΑΞΙΑΡΧΊΕΣ BRIGATE ROSSE, τ

image

Ο αμεριkάνος

Είσαι ο βασανιστής. Είσαι ο τελευταίος των ανδρών. Ο πιο μισητός. Κατέχω πολύ χρυσάφι. Έχω μια σύζυγο και δύο παιδιά. Έχω φίλους. Μια μέρα δεν θα έχω πλέον τίποτα. Θα γεράσω. Θα πεθάνω.  Θα σαπίσω. Θα είμαι αυτός που είσαι εσύ. Η ζωή μου είναι μια κάθοδος στην ανυπαρξία. Η δική σου παραμένει η ίδια στο τίποτα. Σε ζηλεύω. Είσαι ο πιο τυχερός άνθρωπος.

Friedrich Dürrenmatt, Racconti

… «Αυτή τη φορά, για ένα προαίσθημα, ήθελα να αλλάξω κατεύθυνση και καλά έκανα, γιατί μου είπαν ότι από εκεί εκείνη την ημέρα πέρασαν εκείνες οι μαύρες άσχημες μούρες των συμμαχικών στρατευμάτων που κακοποιούσαν τις γυναίκες …»

Συχνά μιλούσες για εκείνο τον πόλεμο που εγώ δεν γνώρισα, αλλά οι ιστορίες σου ποτέ δεν κατέκτησαν στο μυαλό μου μια κάποια αληθοφάνεια. Πώς να φανταστεί κανείς εκείνες τις ημέρες την ώρα που με τα τέσσερα μικρά παιδιά σου «απομακρυνόσουν» για χιλιόμετρα στα κοντινά βουνά για να ξεφύγεις από τους βομβαρδισμούς και την πείνα;

Ο πόλεμος σου ήταν μια ατέρμονη διαχείριση του συνεχή φόβου ότι τα πλάσματά σου θα μπορούσαν να αρρωστήσουν, θα μπορούσαν να πεινάσουν πολύ, θα υποβάλλονταν σε βία, και πως θα εμποδιζόσουν να τα βοηθήσεις.

… «Και να θυμάσαι πως εμάς τους φτωχούς, τους καημένους, δεν μας σκέφτεται κανείς …» συνέχιζες να νουθετείς, ενώ στοίβαζες στον άσχημο μπουφέ χρόνων πενήντα αποθέματα αλατιού και ζάχαρης, ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις … «Οι αμερικάνοι; Ναι, καλοί άνθρωποι. Ήρθαν με τη σοκολάτα, τσίχλες, τους μαροκίνους και εκείνα τα βομβαρδιστικά αεροπλάνα που, έτσι για να μη λαθεύουμε, μερικές φορές ακόμη και μας πυροβόλησαν. Ευτυχώς που ήταν με το μέρος μας. Ωστόσο όταν έφυγαν ήμουν ευχαριστημένη, γιατί είναι καλύτερα ο καθένας να σταθεί στο σπίτι του … »

Όχι, μαμά, πίστεψε με, είναι ακόμα εδώ. Απλά προσποιήθηκαν. Δεν έφυγαν ποτέ.

Βγαίνει από το τρένο και προχωρεί βιαστικά. Οι σιδηροδρομικοί σταθμοί είναι όλο και περισσότερο ελεγχόμενοι και επικίνδυνοι. Σχεδόν δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια της από την κούραση. Το μάτι της πέφτει σε έναν πηχυαίο τίτλο: Ελευθερώθηκε ο στρατηγός Dozier. Οι ειδικές μονάδες … … επιχείρηση για εγχειρίδιο…φαίνεται πως υπάρχουν πέντε συλλήψεις …

Όπως συνηθίζει, μπροστά στις καταστροφές, προσπαθεί να φανταστεί την πιο ανώδυνη λύση.

Οι σύντροφοι πρέπει να βρέθηκαν σε πολύ σοβαρές δυσκολίες και άφησαν ελεύθερο τον αμερικανό … Και εκείνες οι συλλήψεις; Θα υπάρξει μια εξήγηση. Δεν είναι δυνατόν να είναι αυτό που φαίνεται.

Κινείται βιαστικά προς το σπίτι και φυσικά ανακαλύπτει αυτό που ήδη γνωρίζει.

Η συγκλονιστική απαγωγή είχε τελειώσει με το χειρότερο τρόπο. Μοναδική παρηγοριά ήταν πως οι σύντροφοι της ήταν όλοι σώοι και αβλαβείς. Είχαν βέβαια διαπραγματευτεί την παράδοση για να αποφευχθεί ένα λουτρό αίματος.

Το μακελειό της Via Fracchia, με τις καταστροφικές συνέπειες της έσχατης λύσης, υπήρξε σκληρό μάθημα και χρησίμευσε στο να μην πέσουμε στην παγίδα του χτυπήματος στο χτύπημα και να πάρουμε ξανά την πρωτοβουλία αυτόνομα στα χέρια μας.

Μικρή παρηγοριά. Αλλά αυτοί οι σύντροφοι, ακόμη και στη φυλακή, υπήρχαν ακόμα όλοι, ήταν ζωντανοί.

Και τώρα;

Είχαν συρθεί με σοβαρές πολιτικές δυσκολίες μέχρι του σημείου να συλλάβουν το σχέδιο εκείνης της επίθεσης η οποία θα έπρεπε να αντισταθμίσει σε ένα μέτωπο πάλης και διεθνών συμμαχιών την υποχώρηση των θέσεων του δικού τους «εσωτερικού μετώπου».

Σχεδόν τρία χρόνια μετά την «καμπάνια της άνοιξης», ήταν προφανές, για μάζες έτοιμες να οπλιστούν δεν γίνονταν λόγος. Στην πραγματικότητα αυτοί δεν έκαναν άλλο, παρά βυζαντινές διακρίσεις, λεπτές, ανάλογα με τις διαφορετικές αποχρώσεις των διαφορετικών τμημάτων στα οποία είχε ναυαγήσει η οργανωτική τους ενότητα.

Το πραγματικό γεγονός ήταν ότι η διόγκωση στις τάξεις τους είχε συμβεί παράλληλα με την αποδυνάμωση της πολιτικής τους πρότασης.

Ήταν εκτός παιχνιδιού, μαζί με τη δυνατότητα να αγωνίζεται ενός κινήματος υπερβολικά αμυντικογενούς πλέον για να δικαιολογεί την παρουσία ενός ανταρτοπόλεμου  ο οποίος απέκρυπτε την κρίση στον σχεδιασμό και την προοπτική του πίσω από μια (μερικές φορές θεαματική) στρατιωτική ικανότητα.

Τι να κάνουμε; Η »καρδιά του κράτους», συμπεριλαμβανομένων λιγότερο ή περισσότερο περιφερειακών οργάνων, δεν αντιλαμβάνονταν πλέον πού και πώς χτυπούσε.

Μόνο οι βιομήχανοι φαίνονταν τώρα σε θέση να κάνουν πολιτική, επιβάλλοντας, χωρίς να βρίσκουν σημαντικά εμπόδια, μια παραγωγική τάξη και μια κατανομή των αγορών που τελειοποιούσαν την πολυεθνική εταιρική διάρθρωση.

Εμπορεύματα και αγορά. Σίγουρα. Αλλά, από κοινού, όλο αυτό ήταν μια εταιρική διάταξη που ετοιμάζονταν για το Yenrichez vous των επόμενων χρόνων, ένα πραγματικό έδαφος ανταγωνιστικού ολομέτωπου πολέμου, που διεξάγονταν σε όλους τους τομείς, με έπαθλο προνόμια για λίγους. Εντός και εκτός των εθνικών συνόρων.

Προς στήριξη της νέας διαίρεσης του κόσμου και των αγορών, του νέου μοιράσματος, ένας κολοσσιαίος επανεξοπλισμός όχι λιγότερο αντάξιος αστρικών πολέμων επιστημονικής φαντασίας. Και η χώρα, με ολοένα και περισσότερο αμφισβητούμενη κυριαρχία, θέατρο στρατιωτικού αποικισμού από τους συνήθεις αμερικανούς συμμάχους.

Η γραμμή κατάστασης πολέμου ενάντια στο κράτος θα μπορούσε να περάσει για μια ακριβέστερη πολέμου στον πόλεμο, πολέμου ενάντια στο ΝΑΤΟ; Πού; Στη Βερόνα, για παράδειγμα, και λάμβανε σάρκα με την επίθεση κατά εκείνου του στρατηγού τριών αστέρων μιας από τις διοικήσεις του βόρειο-ανατολικού μετώπου.

Απλούστευση ίσως, αλλά πως να περιμένεις τους χρόνους μιας εργατικής τάξης μουδιασμένης, δύσκαμπτης μπροστά στην απειλή συμβάντων αυτού του μεγέθους; Δεν είχε ήδη συμβεί η επαναστατική συνείδηση να έχει αποκοιμηθεί μπροστά από το ιμπεριαλιστικό τέρας, δαμασμένη, ανίκανη να σταματήσει τις χειρότερες καταστροφές του αιώνα;

 

Συνεχίζεται

https://compagnograber.wordpress.com/2015/03/05/compagna-luna/comment-page-1/#comment-13

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s