ανατρεπτική τέχνη, arte ribelle

ΕΡΥΘΡΈΣ ΤΑΞΙΑΡΧΊΕΣ BRIGATE ROSSE, αβ

image

Και ποιος θα έπρεπε να τους αμφισβητήσει;

Είχαν μείνει πολύ λίγοι. Οι άλλες ομαδοποιήσεις στις οποίες είχαν διασπαστεί , είχαν σαρωθεί. Επίσης λίγοι ήταν οι σύντροφοι οι οποίοι συνέχισαν να τους υποστηρίζουν. Ακόμα λιγότεροι οι πρόθυμοι να δώσουν ένα χέρι.

Θεωρούνταν, ανάλογα με το γούστα, πως έχουν παραδοθεί, γιατί μιλούσαν περί ήττας, αδυναμίας και υποχώρησης, ή μολυσματικοί »morituri», μελλοθάνατοι,, τους οποίους αν συνοδεύσεις ακόμη και για ένα μόνο τμήμα του δρόμου θα μπορούσε να σημαίνει ότι θα βρεθείς στη μέση μιας ανταλλαγής πυροβολισμών.

Παράξενος τρόπος να παραδοθούν και υποχωρήσουν υπήρξε ο δικός τους. Με περισσότερες ανταλλαγές πυρών και απώλειες μέσα σε λίγους μήνες από ό, τι σε όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Σε κάθε περίπτωση, όπως κι αν γίνονταν αντιληπτοί, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο: να αντιστέκονται ήταν μια υπόθεση αποκλειστικά δική τους.

Αλλά, πάνω απ ‘όλα, ήταν οι σύντροφοι τους στη φυλακή που δεν τους έθεταν πλέον υπό αμφισβήτηση. Πολλοί δεν ήταν καν σύντροφοι πλέον, αλλά είχαν περάσει σε πολύ διαφορετικές ακτές.

Άλλοι, αφού συνέβαλαν με αποφασιστικότητα στο να τους θρυμματίσουν, είχαν ήδη από καιρό σταματήσει να συζητούν μαζί τους, πρώτα, για να συνεχίσουν να το κάνουν με μεγαλύτερη ηρεμία με την παράταξη της καρδιάς τους – εμπιστευόμενοι να αποδείξουν, μέσα από αυτήν, πως θα ήταν εύκολο να πείσουν τις μάζες να οπλιστούν και… φτου ξελευτερία για όλους. Και μετά, πικραμένοι επειδή δεν βρήκαν έξω από τα κάγκελα κάποιους με δυνατότητα να μεταφράσουν σε πράξη τη σκέψη τους, συζητούσαν με τις διάφορες κλίκες των απογοητευμένων. Στην διάρκεια των περιπάτων στις ειδικές φυλακές.

Κάποιοι σιωπούσαν, super partes, ουδέτεροι ανεξερεύνητοι και μυστηριώδεις, σαν να έλειπαν για τόσο πολύ καιρό ώστε να μην αντιλαμβάνονται τι συνέβαινε και γιατί. Λίγοι αυτοί που συνέχιζαν να μοιράζονται την τύχη τους, να συμφωνούν μαζί τους, αλλά όχι ακόμα αρκετά ώστε να αντιστέκονται όλοι και για μεγάλο διάστημα στον πειρασμό να παίξουν την πολλοστή ρωγμή

Και υπήρξαν πραγματικά για κάθε γούστο και στυλ, μέχρι τους πιο χαλαρούς εκλεκτικισμούς, δίχως αναστολές.

Το γεγονός είναι ότι οι κρατούμενοι ήταν πάντα η δημόσια εικόνα τους, με εκείνο το αρκετά ηρωικό και χαρισματικό του χαρακτήρα με τον οποίον, ειδικά σε περιόδους αποδυνάμωσης του αντάρτικου, ήταν αδύνατο να συναγωνιστείς. Είχαν όντως μια τεράστια διαπραγματευτική ισχύ που ποτέ δεν συγκρατήθηκαν απ’ το να χρησιμοποιήσουν, συχνά κινούμενοι σαν συντεχνία με αυτούς, τους έξω από τα τείχη, λειτουργώντας σαν αντίπαλοι, μέχρι του εκβιασμού απόρριψης, αποδοκιμασίας, απονομιμοποίησης.

Το γεγονός είναι ότι η φυλακή είναι σκληρή και διαχωρίζει, δημιουργεί χάσμα. Δεν δεσμεύει το άτομο στην επαλήθευση των ιδίων επιθυμιών με μια μεγαλύτερη πραγματικότητα και περισσότερο πολύπλοκη σε υποκείμενα, περιεχόμενα και δυναμικές. Από εδώ προέρχεται μια κάποια «βιασύνη» των κρατουμένων στις στιγμές ισχύος του αντάρτικου. Εξ ου και το παζάρεμα για την ταυτότητα τους όταν οι προοπτικές νίκης άρχισαν να γίνονται κάτι περισσότερο από αμφίβολες μέχρι που εκμηδενίστηκε ότι είχε απομείνει από την αυτοαντιπροσώπευση τους.

Μα όλοι εκείνοι που αποκήρυξαν από τις φυλακές είναι τόσο διαφορετικοί από αυτόν που πήρε κάθε απόσταση απ’ τους λόγους  άρνησης διαπραγμάτευσης ενός ολόκληρου κινήματος που ήθελε να κάνει την επανάσταση; Ή απλά εκβιάστηκαν περισσότερο, μήπως ήταν περισσότερο εμφανείς και ριζοσπαστικότεροι;

Πιο ρεαλιστές του βασιλέως στο να αποδίδουν όλα τα δίκια στον αντίπαλο, δεν μπόρεσαν να διατηρήσουν καμία επίφαση κριτικής αυτονομίας και κατέληξαν να ενεργούν ως ένα μεγάφωνο της φτώχειας στην σκέψη εκείνων που έχουν ασκήσει με αχρειότητα το σχέδιο να ξαναστείλουν στο ζοφερό γκέτο, της απρέπειας και του ανομολόγητου όλους αυτούς που τοποθετήθηκαν έξω και ενάντια στην θεσμική πολιτική. Στο σημείο να χρησιμοποιούνται ως το πιο εκρηκτικό στοιχείο μιας εκστρατείας αποτροπής ανυποληψίας και δυσφήμησης η οποία τείνει να εξαπλωθεί παντού. Εκείνη που δημιούργησε κατάσταση καμένης γης για κάθε παράδοση και μνήμη, αφήνοντας ένα κενό ακριβώς εκεί όπου η δυνατότητα κριτικής και πολιτικής δράσης στο παρόν θα μπορούσε να συνδεθεί με όλο αυτό που την παρήγαγε.

Και αυτό, για τους τελευταίους ταξιαρχίτες που ήταν ακόμα ελεύθεροι, υπήρξε το πιο ύπουλο εμπόδιο στην προσπάθεια τους να δημιουργήσουν τις συνθήκες για μια μονομερή χειρονομία κλεισίματος της ένοπλης εμπειρίας μακριά από την μεροληπτική αποσύνθεση κάθε λόγου και αιτίας που την είχε γεννήσει .

Όμως αυτό, αν και αποφασιστικής σημασίας, δεν εξηγεί τα πάντα.

Κι άλλα επίσης έσπρωξαν κάποιους να συνεχίσουν να μάχονται.

Χρόνια ογδόντα. Εκείνα στην διάρκεια των οποίων οι συνέπειες των δονήσεων και των ταραχών των προηγούμενων ετών είχαν αναστατώσει την φυσιογνωμία του κόσμου, βιαστικά θάβοντας κάθε ελπίδα αναγέννησης κάτω από την καταστροφή των τοίχων σε σωρούς ερειπίων και εγκαινιάζοντας μια μεταβατική περίοδο που χαρακτηρίζεται από την αγριότητα και την απομυθοποίηση κάθε ουτοπίας. Με μοναδικό κανόνα να μεταφράζεται σε ένα μοχθηρό σχίσιμο όλων των δεσμών με το παρελθόν, σε μια εξαντλητική επίδειξη δύναμης να καταπολεμά τον χρόνο για κάθε σχεδιαζόμενη περισυλλογή.

Και το «καινούργιο» που δεν μπορούσε να πάρει τη γεύση ενός εορτασμού της απελευθέρωσης από τους ασφυκτικούς περιορισμούς του χθες, αλλά έκλεινε τον καθένα στην μοναχική αγωνία μιας κοινωνικής επικοινωνίας που είχε διακοπεί.

Επάνω σε όλα, οι ψεύτικοι μύθοι της ατομικής επιτυχίας των πλέον κατάλληλων, θεαματικοποιημένων από τις καταστροφικές απλουστεύσεις των opinion makers, των διαμορφωτών της κοινής γνώμης και ταχύτατη συναισθηματική κατανάλωση ενός πραγματικού στερημένου αλήθειας.

Με απαγορευμένη, ποινικοποιημένη την αξία της προσωπικής εμπειρίας και της κληρονομημένης παράδοσης, μέσα στο «νέο» κινούμασταν ψηλαφητά, τολμηρά παιδιά του κανενός, προσέχοντας να μην σκοντάφτουμε στις απαρχαιωμένες αξίες του παρτιζάνικου πάθους για τις υποθέσεις ενός κόσμου ο οποίος, επιτέλους, επέστρεφε να είναι ένας. Τουλάχιστον εκείνος που ήταν σε θέση να επιπλεύσει.

Οτιδήποτε άλλο ούτε που υπήρχε, δεν έπρεπε να υπάρχει, αλλιώς τινάζονταν στον αέρα οι λογαριασμοί και τα μέτρα της «νέας» τεχνοκρατίας των αριθμών. Εκείνη που κατάφερε να δώσει ένα λόγο και νόημα στην πρόδηλη ανεπάρκεια μιας εξευτελιστικής κερδοσκοπικής προόδου, λιμοκτόνου, που ληστεύει παντού και διανέμει μόνο σε λίγους.

Όμως οι λογαριασμοί έπρεπε να γίνουν σωστά, έπρεπε να βγουν. Ποιοι; Εκείνοι σύμφωνα με τους οποίους, με απαγορευμένη κάθε δυνατή εναλλακτική λύση, εάν πραγματικά δεν βγαίνει άκρη το παιχνίδι γίνεται καταναγκαστικό και ξεπουλιούνται οι καρέκλες, τα σκαμνιά όπως επίσης και οι θέσεις των ορθίων στους συνδαιτυμόνες που περισσεύουν. Φτάνει να τραβήξεις μια γραμμή σε κάποιο ατίθασο ποσό και μπορείς, ώπα, να μειώσεις την κοινότητα τους δικαιούχων. Στα δύο τρίτα, για παράδειγμα. Και αυτή είναι μια πολύ ωραία εξοικονόμηση πόρων εάν πρόκειται να μετρηθεί ολόκληρος ο πλανήτης, ασφυκτικά γεμάτος από πλεονάσματα, που ποτέ δεν ήταν ή δεν είναι πλέον ανταγωνιστικά στη «νέα» αγορά, όπου μπορούν να βρεθούν τα πάντα εκτός από το κληροδότημα κάποιου δικού της κοινωνικού νοήματος, ασύμβατου και ανυπολόγιστου με τους ισολογισμούς της μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας.  Όπου δεν εμφανίζεται το πολιτικό κόστος, κοινωνικό και άμεσα εκείνο σε ανθρώπινες ζωές, νέας και παλαιάς περιθωριοποίησης και αποκλεισμού που δεν έχει πλέον έναν ταξικό εχθρό στον οποίον να διακηρύξει την διαφορά στις αξίες τις επιθυμίες και τις επιδιώξεις, αλλά μόνο ποσά, τσίφρες, υπολογισμούς, νούμερα, σε όλη τους την αμφισβητήσιμη απρόσωπη ουδετερότητα.

 

 

Συνεχίζεται

https://compagnograber.wordpress.com/2015/03/05/compagna-luna/comment-page-1/#comment-13

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s