ανατρεπτική τέχνη, arte ribelle

ΕΡΥΘΡΈΣ ΤΑΞΙΑΡΧΊΕΣ BRIGATE ROSSE, αζ

image

Μόνον μια ταινία

Τους καιρούς κατά τους οποίους μου διδάξατε τα βασικά στοιχεία των γραμμάτων και των επιστημών, ένας τύπος που τον αναγνώρισαν ένοχο ενός εγκλήματος αληθινού ή ψεύτικου είχε καεί στην Bruges, και ένας συγκάτοικος μου διηγήθηκε το μαρτύριο  […]. Για να αυξηθεί το ενδιαφέρον του θεάματος είχε δεθεί στον στύλο με μιαν μακριά αλυσίδα, πράγμα που του επέτρεπε να τρέχει έρμαιο στις φλόγες μέχρι που έπεσε με το πρόσωπο επάνω στο έδαφος, ή για να το πούμε καλύτερα, επάνω στην καρβουνιά. Εγώ πολύ συχνά έλεγα στον εαυτό μου πως μια παρόμοια φρικαλεότητα θα μπορούσε να χρησιμεύσει για να συμβολίσει την κατάσταση ενός ανθρώπου που αφέθηκε σχεδόν ελεύθερος.

Marguerite Yourcenar, Το έργο στα μαύρα

Δεν είχες ποτέ ξεχάσει την αγροτική σου καταγωγή. Είχες γίνει εργάτρια με το ζόρι αλλά διατηρούσες επίσης την τέχνη να τρατάρεις με τον καλύτερο τρόπο εκείνη την »τρελή γη» που είχες βρει στο χωριό όπου είχες μεταναστεύσει και όπου με έφερες στον κόσμο. Πως τα είχες καταφέρει να γεννήσεις κάτι καλό σε εκείνο τον τόσο ακατάλληλο στην ζωή τόπο, παρέμεινε πάντα ένα μυστήριο για μένα.  Και ίσως επειδή εγώ ήρθα στην ζωή μες τα δηλητήρια των καμινάδων, με γοήτευε εκείνη η γνώση σου, όπως τότε που με πήγαινες, στην κοντινή εξοχή, να μαζέψουμε το σιτάρι που είχε απομείνει στην γη μετά την συγκομιδή. Σαν να με μετέφερες στην άλλη μεριά του γνωστού κόσμου, εκχωρώντας μου την απόλαυση να μπερδεύομαι μέσα σε έναν ζωτικό κύκλο προηγούμενο κάθε επαναδιατύπωσης της αίσθησης και του νοήματος. Σε εκείνα τα απογεύματα μαζί σου χρεωστώ την ευχαρίστηση να περπατώ ξυπόλητη και την συνήθεια να οσμίζομαι για να ξεχωρίζω και να αγγίζω για να διαλέγω και να ακούω για να καταλαβαίνω. Αλλά σου χρωστώ επίσης όλο τον κόπο του να είμαι πάντοτε επιφυλακτική για όλα αυτά και να δυσπιστώ.

Να πάει; Να μην πάει; Μια χούφτα μέρες άδειας εξόδου από την φυλακή και αυτή πρέπει ν’ αποφασίσει εάν αφαιρέσει χρόνο από την περιπλάνηση της εκείνα τα λίγα απογεύματα που έχει στην διάθεση της για να πάει να κλειστεί μέσα σε έναν κινηματογράφο. Την φρενάρει, κυρίως ο φόβος να περάσει ένα άσχημο απόγευμα, λόγω της ταινίας για την οποίαν γίνεται λόγος.

Να πάει; Αφού επιβεβαίωσε μιαν φιλική παρουσία η οποία, στην ανάγκη, θα της κρατήσει το χέρι, τελικά πήγε.

Στο πρόγραμμα η παρουσίαση της σκηνικής συνάντησης ανάμεσα σε μιαν »πρώην τρομοκράτισσα» και ένα από τα θύματα της και, στην διάρκεια, μια άλλη παραμορφωμένη διήγηση της ιστορίας της.

Εξάλλου ο καθένας, επίσης και ανάμεσα στους πρώην συντρόφους της του παλιού καιρού, έκανε μια. Σχεδόν ποτέ να την συμμερίζεται πλήρως. Κάποιες φορές καθόλου.

Εκείνη κατά βάθος δεν ήταν παρά μόνο μια ταινία, αν και την σκέφτηκαν, την πραγματοποίησαν και στην συνέχεια την είδαν, κυρίως άνθρωποι της αριστεράς.

Ιδού το σημείο.

Κουράγιο, λοιπόν, πάμε να γίνουμε κομμάτια.

Λίγα φωτογράμματα, τρέχουν λίγες εικόνες και ήδη εμφανίζεται το νήμα που συνδέει μια διήγηση που έχει σκληρυνθεί μέσα στον παραλογισμό γεγονότων που τέθηκαν θεληματικά στην σκηνή σε ένα κενό πλαίσιο και που έχουν απλοποιηθεί σε ένα χτυπητό ενώπιος ενωπίω ανάμεσα στους δυο πρωταγωνιστές. Αυτός, ειδικός στην πολιτική αναδιάρθρωσης επιχειρήσεων που έγινε καθηγητής και αυτή, εκείνη που τον πυροβόλησε, κρατούμενη σε ημερήσια έξοδο για εργασία.

Όμως η υπόθεση που τους ενώνει θα μπορούσε να είναι μιας οποιασδήποτε άλλης φύσεως. Αντιλαμβανόμαστε μονάχα το εξαιρετικά τραυματικό συστατικό, στοιχείο.

Εμφανίζονται αμφότεροι σαν αποξενωμένοι. Αυτή σχεδόν ξεθωριασμένη, είναι ελάχιστα παρούσα και σαν εξαναγκασμένη, στους τρόπους και τις σχέσεις με ότι βρίσκεται γύρω της. Αυτός, χειρονομίες με ξεσπάσματα, σπασμωδικές, και ποταμοί από λόγια, μοιάζει να καταναλώνει σε έναν φετιχοποιημένο σολιψισμό την αναζήτηση ενός σημαδιού με το οποίο να αντιμετωπίσει την σοβαρή αίσθηση απώλειας την οποίαν έχει υποστεί. Και οι δυο μοιάζουν να μην βρίσκονται εκεί, σαν να ζούνε σε μιαν άλλη σάρωση του χρόνου.

Συναντιούνται, αλλά δεν βλέπονται. Αυτή διότι δεν τον αναγνωρίζει, αυτός διότι δεν αφήνει να αναγνωριστεί. Καμία πιθανότητα ανταλλαγής στα βλέμματά τους που κοιτούν μοναχά μιαν εικόνα αντανάκλασης της μιας στον άλλον.

Τι συμβαίνει; Γιατί μιλούν ο καθένας για τον εαυτό του; Μα ποιο είναι το λεξιλόγιο που γίνεται αντιληπτό μέσα σε τόσο μεγάλο μπέρδεμα εικόνων? Αυτό που δεν λέγεται για την συγκυρία που τους έκανε να συναντηθούν χρόνια πριν, εμποδίζει την συνάντηση του σήμερα και όλα τυλίγονται στην παρανόηση, στην ασάφεια.

O καθηγητής παροτρύνει, φαίνεται να θέλει να καταλάβει και να διαλύσει έτσι τον εφιάλτη που τον βασανίζει. Όμως το δικό του δεν είναι αληθινό ενδιαφέρον να μάθει. Μοιάζει να μην είναι σε θέση να αναγνωρίσει πως έχει μπροστά του κάτι που δεν μοιάζει στην ενσάρκωση των φαντασμάτων του. Φαντάσματα που έχουν διαμορφωθεί επί χρόνια και ζορισμένα μέσα στην ηχολαλιά των τόσο αφηρημένων »γιατί» ώστε να εξυπηρετούν μονάχα στην τελετουργική απομάκρυνση από επάνω του κάθε κατανοητού συνδέσμου με όσα του συνέβησαν.

Μοιάζει με την ενσαρκωμένη αθωότητα, εμφανίζεται σαν απόλυτα διαχωρισμένος με όλο αυτό τον συνδυασμό πραγμάτων που επέδρασαν σε αυτόν και σε πολλούς άλλους, το κατεξοχήν θύμα μιας παράλογης μοίρας.

Είναι σίγουρος πως όσα του έλαχε να ζήσει θα μπορούσαν να είχαν συμβεί αδιακρίτως σε οποιονδήποτε άλλον.

Γιατί; Δεν αναπολεί, δεν λέει, αυτός στον οποίον σίγουρα δεν λείπουν οι λέξεις, ποια ήταν η ζωή του στη συνέχεια, για παράδειγμα, και γιατί τώρα κάνει ένα άλλο επάγγελμα, δεν πηγαίνει στην αναζήτηση των αιτιών. Με μασκαρεμένες ερωτήσεις που αξιώνουν τις μη απαντήσεις, ψάχνει μόνο να του επιβεβαιώσουν πως εξ αιτίας καθαρού, πεντακάθαρου ατυχήματος σκόνταψε σε έναν μηχανισμό ξένον προς αυτόν και δίχως καμία απολύτως σχέση με την κοινωνική του ύπαρξη.

Αυτή προσπαθεί να πει κάτι. Γι αυτήν και για το πως μπόρεσε να συμβεί αυτό το κάτι.

Φαίνεται να μην γνωρίζει, μοιάζουν όλα πολύ μπανάλ, συμπτωματικά.

 

 

Συνεχίζεται

https://compagnograber.wordpress.com/2015/03/05/compagna-luna/comment-page-1/#comment-13

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s