σύγχρονη σκέψη, pensiero di oggi

»Δεν υπάρχει κανένας πραγματικός πόλεμος στην ισλαμική τρομοκρατία από πλευράς Ηπα και Εε» – “Non c’è alcuna vera guerra al terrorismo islamico da parte di Usa e Ue”

9379 visualizzazioni

170316202633-donald-trump-mohammad-bin-salman-of-saudi-arabia-exlarge-169

Αυτή τη φορά οι Usa επιτέθηκαν στη Siria. Μιλάμε γι αυτό το γεγονός με τον Fulvio Scaglione, δημοσιογράφο, εδώ και χρόνια υποδιευθυντή της Famiglia Cristiana. Καλημέρα Fulvio, ευχαριστούμε που είσαι μαζί μας.

Σας ευχαριστώ καλημέρα σε όλους.

Ξυπνήσαμε σήμερα το πρωί με την επίθεση, με τους 59 πυραύλους των ηνωμένων πολιτειών που εκτοξεύτηκαν ενάντια στην Συρία και ως εκ τούτου με έναν πόλεμο που βρίσκεται ακόμη πιο κοντά;

Όχι, εγώ δεν νομίζω ότι αυτός είναι ο πρόλογος ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου, όπως πολλοί λένε, ακόμη και με κάποια εύλογη ανησυχία. Αλλά νομίζω ότι είναι η πολλοστή απαγγελία, η πολλοστή ρητορική διακήρυξη μιας ακόμη μασκαράτας αυτού του πολέμου που εδώ και έξι χρόνια, εκτός του ότι είναι μια γκροτέσκα απίστευτη σφαγή, είναι επίσης μια αναπαράσταση. Πιστεύω ότι οι ρώσοι είχαν ενημερωθεί για αυτή την αμερικανική επιχείρηση, η οποία είναι μια πολύ εστιασμένη επιχείρηση, που οδηγήθηκε να πράξει, στην πραγματικότητα, ελάχιστε ζημίες και να αποφύγει να δώσει την ιδέα ότι πρόκειται για αντίποινα που έγιναν με αδιάκριτο τρόπο. Πιστεύω ότι αυτή η επιχείρηση δεν δρομολογήθηκε από τον Trump για τους διακηρυγμένους λόγους . Σίγουρα δεν είναι μια επιχείρηση που βοηθά στην εξάλειψη της τρομοκρατίας, όπως δήλωσε ο Trump. Σίγουρα δεν είναι μια πράξη που θα φέρει κάτω, που θα ρίξει το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ. Νομίζω ότι ο Trump χρειάζονταν να στείλει ένα μήνυμα στους ψηφοφόρους του και στο αμερικανικό κοινό μέσα στις ηνωμένες πολιτείες, ένα σήμα που λέει, « δεν είναι αλήθεια ότι είμαι υπό τον έλεγχο των ρώσων, δεν είναι αλήθεια ότι είμαι διατεθειμένος να κάνω όλους τους συμβιβασμούς για να ευχαριστήσω τον Βλαντιμίρ Πούτιν.» Αυτή είναι η αίσθηση, το νόημα. Από την άλλη πλευρά, είναι μια στρατιωτική επιχείρηση που μας λέει επίσης και άλλα πράγματα.

Για παράδειγμα, έκανε περισσότερες ζημιές στον Μπασάρ αλ-Άσαντ σε μια νύχτα ο Trump από τις ζημιές που έκανε μέσα σε δύο και μισά χρόνια στο ISIS ο Μπαράκ Ομπάμα με τις υποτιθέμενες βομβιστικές επιθέσεις του. Kαι αυτό είναι κάτι που πρέπει να υπογραμμίσουμε. Φυσικά, η κατάσταση παραμένει αμετάβλητη στην επαρχία Ιντλίμπ, όπου υπήρξε η επίθεση τις προάλλες που έκανε τόσους θανάτους, γιατί, όσο κι αν εμφανίζεται το πρόσωπο του θυμού και του οίκτου, η κατάσταση στην επαρχία Ιντλίμπ παραμένει η εξής: οι «μετριοπαθείς αντάρτες», αυτοί που θα έπρεπε να είναι, σύμφωνα με ορισμένους, η ελπίδα για το μέλλον της Συρίας, βρίσκονται σε μεγάλη δυσκολία, διότι η στρατιωτική επικράτηση στην επαρχία είναι όλη υπέρ των τζιχαντιστών της Αλ Nusra , οι οποίοι είναι μαχητές της Αλ Κάιντα. Οπότε, η κατάσταση εκεί είναι αυτή, δηλαδή, πως η τρομοκρατία έχει το πάνω χέρι στην επαρχία αυτή που εξακολουθεί να διαφεύγει από τον έλεγχο της Ρωσίας και του Assad.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση για την κατάσταση αυτή, και για άλλες στο παρελθόν, είναι πως δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές οι συνέπειες ορισμένων ενεργειών. Η παγκόσμια τρομοκρατική επίθεση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, σίγουρα δεν είναι αποσυνδεδεμένη από τις πολιτικές που η Δύση κράτησε, εφάρμοσε στην περιοχή για 25 χρόνια. Κι όμως η μέθοδος φαίνεται πως συνεχίζει να είναι η ίδια. Εμείς βάζουμε τα χέρια μας εκεί, κάνουμε εκείνο που ενδεχομένως μας χρησιμεύει εκείνη την στιγμή, χωρίς καν να ρίχνουμε το βλέμμα μας στην μεσοπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη περίοδο. Είναι λοιπόν πιθανή αυτή η ανάγνωση;

Σίγουρα είναι μια πιθανή ανάγνωση. Αλλά επιμένω, και ο υποτιθέμενος «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» που κηρύχθηκε το 2001, μετά τις επιθέσεις στους δίδυμους πύργους, είναι με τη σειρά του, μια αναπαράσταση. Από το 2000 έως το 2016, οι νεκροί από το χέρι της ισλαμικής τρομοκρατίας, η οποία είναι 95% σουνιτική ισλαμική τρομοκρατία, αυξήθηκε κατά 9 φορές. Έτσι, δεν υπάρχει κανένα αποτέλεσμα σε αυτό τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, διότι, κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει κανένας πραγματικός πόλεμος κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας.  Δεν μπορεί να υπάρξει κανένας πραγματικός πόλεμος στην ισλαμική τρομοκρατία όσο οι δυτικές χώρες – πρώτες οι ΗΠΑ, αλλά και το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η ίδια η Ιταλία – είναι οι καλύτεροι φίλοι, οι καλύτεροι εμπορικοί συνεργάτες, οι καλύτεροι στρατιωτικοί σύμμαχοι των χωρών που, σύμφωνα με όλα όσα γνωρίζουμε, είναι οι κύριοι χορηγοί και οι δανειστές και οι ιδεολόγοι της τρομοκρατίας. Δηλαδή οι πετρομοναρχίες του Περσικού Κόλπου. Αυτή δεν είναι μια άποψη, είναι ένα γεγονός. Όλα αυτά που σοβαρά, επιστημονικά, γνωρίζουμε, μας λένε ότι οι χώρες που εμπνέουν και χρηματοδοτούν την ισλαμική τρομοκρατία στον κόσμο είναι εκείνες: η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Κουβέιτ. Εκείνες, και πάντα εκείνες, οι ίδιες, εδώ και 40 χρόνια. Από την άλλη πλευρά, αυτή η γνώση μας επιβεβαιώθηκε και από τα e-mail της Χίλαρι Κλίντον, που οι Wikileaks μας αποκάλυψαν για πρώτη φορά το 2010 και μετά το 2015. Φτάνει να πάμε να δούμε στο σάϊτ των Wikileaks , να διαβάσουμε τα πράγματα που η Κλίντον έγραφε στους συνεργάτες της σε αυτές οι περιπτώσεις. Eίναι η ίδια η Κλίντον που λέει ότι οι κυβερνήσεις της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ είναι οι χρηματοδότες του Isis. Έτσι, από τη στιγμή που εμείς δεν λαμβάνουμε μέτρα κατά των χωρών αυτών, αλλά λαμβάνουμε μέτρα κατά των χωρών που θα μπορούσαν να έχουν ίσως άλλες ευθύνες, αλλά όχι εκείνες – όπως κάναμε με το Ιράκ, με τη Λιβύη, τη Συρία – είναι προφανές ότι κανένας πόλεμος κατά της τρομοκρατίας υπάρχει πραγματικά και ουδέν αποτελέσματα θα επιτευχθεί.

Αυτή η αναπαράσταση είναι ανησυχητική, γιατί είναι πολύ σχετική με την πραγματικότητα. Τι μπορούμε να περιμένουμε στις σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας, ιδίως υπό το πρίσμα των όσων είπατε προηγουμένως: οι ρώσοι είχαν προειδοποιηθεί για την επικείμενη επίθεση.

Πιστεύω ότι στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ρωσίας, του Ισραήλ, της Συρίας, κλπ παίζεται ένα πολύ περίπλοκο παιχνίδι. Είναι αυτών των ωρών, για παράδειγμα, η είδηση ότι η Ρωσία έχει αποφασίσει να αναγνωρίσει τη Δυτική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του κράτους του Ισραήλ, η οποία είναι μια αρκετά εντυπωσιακή απόφαση. Είναι η ίδια στάση που είχε προβάλει ο Trump, και στον οποίον είχε ασκηθεί μεγάλη κριτική εξ αιτίας αυτής της απόφασης. Το ίδιο το Ισραήλ, εξ άλλου, που υποστήριξε τον Trump στους βομβαρδισμούς κατά της Συρίας. Έτσι, σε όλη αυτή την περιοχή, αυτή την μεγάλη αποσταθεροποιημένη περιοχή, παίζετε ένα παιχνίδι μεταξύ περιφερειακών δυνάμεων και παγκόσμιων δυνάμεων πολύ περίπλοκο, πολύ πολύπλοκο, το οποίο προφανώς εν μέρει ξεφεύγει ακόμα και από τους καλύτερους παρατηρητές. Είναι ένα παιχνίδι που κατά πάσα πιθανότητα θα δούμε τις συνέπειες του μόνο μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.

Ξεκάθαρο. Fulvio εγώ σε ευχαριστώ που ήσουν μαζί μας και που μας βοήθησες να ξεκαθαρίσουμε λιγάκι αυτό το τόσο περίπλοκο πλαίσιο, αυτή την τόσο πολύπλοκη εικόνα.

Ευχαριστώ σε εσάς

8 απριλίου 2017 – © Δυνατή η αναπαραγωγή ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΡΗΤΗ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ του CONTROPIANO

Τελευταία μεταβολή: 8 απριλίου 2017, ώρα 8:35STAMPA

 http://contropiano.org/news/internazionale-news/2017/04/08/non-ce-alcuna-vera-guerra-al-terrorismo-islamico-parte-usa-ue-090699
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s