διεθνισμός, internazionalismo

Η σφαγή της Αφρίν, μέσα στη σιωπή της Δύσης – Il massacro di Afrin, nel silenzio dell’Occidente

Σκιαγράφεται μια καταστροφή στην Αφρίν. Τις τελευταίες εβδομάδες, οι άμυνες των κουρδικών Ypg / Ypj, που συνοδεύονται από τις Εθνικές Δυνάμεις Άμυνας (NDF) οι οποίες συνδέονται με τη συριακή κυβέρνηση, κατέρρευσαν γρήγορα μπροστά στην προώθηση του τουρκικού στρατού και των proxy του, καθώς και μπροστά στο σφυροκόπημα από την αεροπορία της Άγκυρας, υπό την αιγίδα της «επιχείρησης κλάδος ελιάς» με στόχο την κατάργηση του λεγόμενου καντονιού της Αφρίν που καθοδηγεί την διακλάδωση του ΡΚΚ στη Συρία, σήμερα οι φιλοτουρκικές δυνάμεις βρίσκονται στις πύλες της Αφρίν (800 μέτρα σύμφωνα με ορισμένες πηγές, 2 χλμ. σύμφωνα με άλλες) και βρίσκονται στο σημείο να χωρίσουν στα δυο τον σε κουρδικά χέρια σάκο.

Προς το παρόν η κατάσταση δεν φαίνεται να έχει διεξόδους: μια αιματηρή αστική μάχη πλησιάζει με τις φιλοτουρκικές δυνάμεις που έχουν σαφές πλεονέκτημα σε ανθρώπους και μέσα, οι ενισχύσεις που έφτασαν σε χιλιάδες στην Afrin από τους άλλους τομείς που ελέγχουν οι SDF για λογαριασμό των ΗΠΑ δεν αρκούν, η εισροή αυτή στα βορειοδυτικά της χώρας πολιτοφυλακών των YPG, μεταξύ άλλων, ανάγκασαν τις τελευταίες μέρες τις στρατιωτικές διοικήσεις των yankee να δηλώσουν ότι η επιθετική φάση της μάχης ενάντια στο ISIS στις ανατολικές περιοχές της Συρίας αναστέλλεται λόγω έλλειψης ανδρών (ήταν η πρώτη ανοιχτή παραδοχή από τον συνασπισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ότι οι YPG είναι στην πράξη η μόνη αποτελεσματική στρατιωτική δύναμη στο πλαίσιο των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων SDF, πράγμα το οποίο γνώριζε όλος ο κόσμος αλλά, πράγματι, δεν είχε γίνει ποτέ παραδεχτό ανοικτά για να σωθούν οι τύποι στις σχέσεις με την Τουρκία). Δεν αρκεί ούτε η περιορισμένη συμφωνία με την κυβέρνηση της Δαμασκού που έχει επίσης οδηγήσει στην ανάπτυξη των NDF στην Αφρίν, πολιτοφυλακές που, ούσες ως επί το πλείστον εθελοντικές λαϊκές δυνάμεις που δεν είναι μέρος του συριακού στρατού, επλήγησαν από την τουρκική αεροπορία δίχως κανένα φρένο.

Ας δούμε τώρα πώς θα προχωρήσει η αστική μάχη.

Ως δευτερεύουσα θεώρηση μπορούμε να πούμε ότι η Τουρκία καταφέρνει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση πολιτικής απομόνωσης του Καντονίου της Αφρίν, που χτυπήθηκε σε μια εποχή που οι σχέσεις μεταξύ των YPG και του άξονα Συρίας-Ρωσίας βρίσκονταν στο χαμηλότερο σημείο: στη μάχη της επαρχίας Deir-ez-Zor, όντως, οι κουρδικές πολιτοφυλακές στενά συνδέθηκαν με τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ κατακτώντας σε βάρος του ισλαμικού κράτους σχεδόν όλα τα κοιτάσματα πετρελαίου που βρίσκονται στα ανατολικά του Ευφράτη και διεκδικούνταν από τον συριακό στρατό, που αναγκάστηκε να σταθεί στη δυτική όχθη του μεγάλου ποταμού, αυτό, προφανώς, μέσα στην λανθασμένη πεποίθηση ότι αυτή η υπηρεσία που παρασχέθηκε στις ΗΠΑ θα είχε σαν αντάλλαγμα την προστασία του Καντονίου της Αφρίν, εδώ και μήνες στους τουρκικούς στόχους. Ωστόσο, όπως αναμενόταν, το Πεντάγωνο κώφευσε και εγκατέλειψε την Αφρίν με το πρόσχημα της απουσίας μαχητών του ISIS στην περιοχή.

Ωστόσο, η Ρωσία, και λόγω του τι συνέβη στην Deir-ez-Zor, προνόησε και αυτή για τις σχέσεις με την Τουρκία στηρίζοντας αυτήν, έχοντας με αυτήν συμφωνίες για την de-escalation ζώνη, και που έδωσε το πράσινο φως στην επιχείρηση «κλάδος ελιάς», πιθανώς επίσης εμποδίζοντας μια ευρύτερη συμφωνία μεταξύ της Δαμασκού και των αρχών της Αφρίν.

Έτσι, μια περιοχή που είχε αγγιχτεί σχετικά λίγο από τον πόλεμο και που, ως εκ τούτου, υπήρξε, μεταξύ άλλων, καταφύγιο εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων, κινδυνεύει να αλλάξει χέρια από το προοδευτικό και δημοκρατικό πρότυπο των Ypg στον ισλαμιστικό σκοταδισμό των φιλοτουρκικών πολιτοφυλακών, που θα πήγαιναν να επανενωθούν με τους συντρόφους τους, οι οποίοι ήδη ελέγχουν το τρίγωνο Abab, Azaz, Jarablus από την προηγούμενη τουρκική στρατιωτική επιχείρηση «ασπίδα του Ευφράτη». Η ενδυνάμωση αυτών των πολιτοφυλακών, που χτυπήθηκαν σκληρά τους προηγούμενους μήνες από τις νίκες του συριακού στρατού βορείως της Hama και στο νοτιοανατολικό τμήμα της επαρχίας της Idlib, και, γενικότερα, από την τουρκική περιοχή επιρροής θα μπορούσαν, μεταξύ άλλων, να τροφοδοτήσουν τις δυσανάλογες φιλοδοξίες της Άγκυρας και να παρατείνουν περαιτέρω τον πόλεμο.

Είναι επομένως μια πραγματική καταστροφή. Η οποία, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Προέδρου Ερντογάν, θα μπορούσε να επεκταθεί στην πόλη Manbij, τον επόμενο δηλωμένο στόχο. Όσο για την Manbij, δεν είναι σαφές εάν υπάρχει μια αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή για να λειτουργήσει ως πιθανός αποτρεπτικός παράγοντας. Ωστόσο, σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις του Πενταγώνου, η συμμαχία με τις SDF αφορά μόνο τις περιοχές που βρίσκονται στην ανατολική πλευρά του Ευφράτη, επομένως ούτε και στη Manbij.

Κατ ‘αυτόν τον τρόπο, όπως είδαμε, οι ελπίδες για «σύμμαχο» δεν εγγυώνται ασφαλή προστασία για τις Ypg, ούτε στα ανατολικά ούτε στα δυτικά του Ευφράτη, προσθέτουμε εμείς. Ως εκ τούτου, η εναλλακτική λύση θα ήταν και στην περίπτωση αυτή να εφαρμοστεί μια ευρύτερη συμφωνία συνύπαρξης με τη Δαμασκό, η οποία θα πρέπει να παρέχει μια κάποια μορφή κοινής εξουσίας στην περιοχή της Manbij και την τοποθέτηση στρατιωτών του συριακού στρατού στα σύνορα με την Τουρκία προκειμένου να αφαιρεθεί το πρόσχημα του «τρομοκρατικού κινδύνου στα σύνορα» στην Άγκυρα και να εκτελεστεί μια ευρύτερη αποτρεπτική λειτουργία από αυτή που επιτελούν οι NDF στην Αφρίν. Αυτή η επιλογή θα συνέφερε ασφαλώς και στη Δαμασκό και ίσως και στη Ρωσία, η οποία, με την παραχώρηση της Αφρίν, δεν θα ήθελε να τροφοδοτήσει υπερβολικά τις νεο-οθωμανικές ορέξεις. Ωστόσο, αυτήν τη στιγμή δεν φαίνεται η πιο πιθανή.

Εν τω μεταξύ, στο άλλο θερμό μέτωπο, δηλαδή στην περιοχή της Ανατολικής Ghouta, την οποία η Δαμασκός και η Μόσχα αποφάσισαν να θέσουν εξ ολοκλήρου υπό τον έλεγχο του συριακού στρατού, οι Δυνάμεις Tigre προχωρούν γρήγορα και κατάφεραν να χωρίσουν σε δύο τον σάκο των τζιχαντιστών, όπου οι σχηματισμοί των σαλαφιστών υπό την αιγίδα ξένων δυνάμεων (Ahrar al-Sham, Faylaq al-Rahman, Jaysh al-Islam και άλλοι) συνεργάζονται με τους «αναγνωρισμένους τρομοκράτες» του Hayat Tahrir al-Sham, πρώην al-Nusra και συνεχίζουν να στοχεύουν το κέντρο της πρωτεύουσας με χτυπήματα όλμων και να αποτρέπουν τη χρήση ανθρωπιστικών διαδρόμων για να εγκαταλείψουν οι πολίτες την πόλη.

Και εδώ, μια σκληρή αστική μάχη πλησιάζει και τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, μπροστά στην ουσιαστική σιωπή για την Αφρίν, είναι γεμάτα από αναφορές που κατηγορούν τη Δαμασκό για κάθε είδους φρικαλεότητες, συμπεριλαμβανομένων των τετριμμένων πλέον ψευδών για τη χρήση χημικών όπλων που μας συνοδεύουν ήδη από το 2013.

 – © Η αναπαραγωγή είναι δυνατή κατόπιν σύμφωνης γνώμης της σύνταξης του CONTROPIANO

Τελευταία μετατροπή: STAMPA

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s