ιστορία, storia

15 απριλίου 1980: πεθαίνει ο Jean Paul Sartre

Stampa

11
Στον ιδιωτικό και τον δημόσιο βίο ο αντικομφορμισμός του δεν ήταν της πρόσοψης, ήταν πραγματικός, έτσι ώστε ίσως να ήταν καλύτερο να τον ονομάσουμε «μη συμβατότητα, όχι κομφορμισμό» σε σχέση με τις αξίες της αστικής κοινωνίας. Περιφρονούσε τις κοσμικές εκδηλώσεις και τα καλλιεργημένα σαλόνια, προτιμώντας τα τραπεζάκια του Saint-Germaine. Το 1945 αρνήθηκε τη Λεγεώνα της τιμής, και αργότερα την έδρα στο Collège de France.

Στις 15 απριλίου 1980, ο γάλλος φιλόσοφος Jean-Paul Sartre σβήνει στο Παρίσι στην ηλικία των 75 ετών. Δεν ήταν μόνο φιλόσοφος, αλλά και μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας. Μαζί με την Simone de Beauvoir, τον Maurice Merlau-Ponty και άλλους, ίδρυσε το 1944 το πολιτικό, λογοτεχνικό και φιλοσοφικό περιοδικό Les Temps Modernes, το οποίο ήταν το όχημα μέσω του οποίου οι ιδέες του εξαπλώθηκαν σε όλη τη Γαλλία.
Σε πολιτικό επίπεδο, ο Sartre διακρίθηκε για τον ακτιβισμό και τη δέσμευσή του, την στράτευση σε διάφορες υποθέσεις και μάχες.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου συνελήφθη από τους Γερμανούς και, μόλις απελευθερώθηκε, συμμετείχε στην αντίσταση. Προσχώρησε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γαλλίας, το εγκαταλείπει το 1956 μετά την εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην Ουγγαρία. Ήταν ένθερμος υποστηρικτής της υπόθεσης του αλγερινού λαού, φθάνοντας στο σημείο το 1961 να δημοσιεύσει το Μανιφέστο των 121, στο οποίο διακήρυτταν το δικαίωμα στην ανυποταξία για τους γάλλους που κινητοποιούνταν στον πόλεμο της Αλγερίας. Επιπλέον, ο ίδιος προσχώρησε ανοιχτά στην οργάνωση Jeanson, την παράνομη οργάνωση που υποστήριζε το αλγερινό απελευθερωτικό μέτωπο FLN. Το 1968 συμμετείχε ενεργά στις κινητοποιήσεις του Μαΐου του Παρισιού, τοποθετούμενος χωρίς δισταγμό στην πλευρά των φοιτητών (σε αντίθεση με ό, τι συνέβη στη Γερμανία με τον Adorno). Στη δεκαετία του ’70, ήδη άρρωστος, εντάχθηκε στη μαοϊκή ομάδα της Gauche Proletarienne και πάλι το 1973 ίδρυσε την εφημερίδα Liberation μαζί με τον Serge July. Μία συζήτηση του με τον Pierre Victor και τον Philippe Gavi δημοσιεύθηκε το 1975 από τον εκδοτικό οίκο Einaudi με τον τίτλο «Το να εξεγείρεσαι είναι σωστό, Ribellarsi è giusto». Ήταν επίσης ο πρώτος συγγραφέας που απέρριψε το βραβείο Νόμπελ για τη λογοτεχνία, το οποίο του απονεμήθηκε το 1964.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s