αυτονομία, autonomia

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΤΟΥ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ

Οι εμπειρίες που έκαναν οι γυναίκες μέσα στο φεμινιστικό κίνημα έγιναν ολοένα και πιο πολυάριθμες και διαφορετικές μεταξύ τους. Αυτή η διάδοση, χωρίς αμφιβολία θετική, έχει φέρει μαζί της το πρόβλημα της ανταλλαγής και της επικοινωνίας μεταξύ των συλλογικοτήτων.

Αποτέλεσμα εικόνας για movimento femminista anni 70

Την στιγμή που καταφέρνουν επιτέλους να έρθουν σε επαφή, είναι συχνά δύσκολο να γίνουν αντιληπτές μεταξύ τους ίσως διότι τα συμφέροντα είναι διαφορετικά και πάνω απ ‘όλα διαφορετικές είναι οι μορφές έκφρασης, τα λεξιλόγια. Αυτό επαναλαμβάνεται στις διάφορες μορφές επικοινωνίας, κινηματογράφου, εικαστικών τεχνών, γραφής με μερικά ακόμα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Παρά όλα τα εμπόδια, τα εργαλεία επικοινωνίας των προσωπικών και συλλογικών εμπειριών, ιδίως εφημερίδες και περιοδικά, γίνονται ολοένα και πιο πολυάριθμα. Μερικά από τα κανάλια που δημιουργούνται, συνήθως αυτοδιαχειριζόμενα, ακολουθούν τους χρόνους ανάπτυξης των κολεκτίβων που αναφέρονται σε αυτά, άλλα πρέπει να λογαριαστούν με την εκδοτική βιομηχανία, με την επίσημη διανομή.Αυτοί οι τρόποι επικοινωνίας έχουν κάτι κοινό: γράφουν όχι μόνο για τον εαυτό τους, αλλά για κάποιον άλλο, για τις γυναίκες του κινήματος, για τις «άλλες», για ένα κοινό που δεν γνωρίζουν. Και τότε με διαφορετικές αποχρώσεις κάθε γυναίκα που γράφει και γνωρίζει ότι το έργο της θα δημοσιευθεί τίθεται μπροστά σε έναν συνομιλητή, έστω και απροσδιόριστο.Οι γραπτές λέξεις ταξιδεύουν έξω, ένα μέρος του εαυτού τους είναι «δημόσιο». Πρόκειται για μια καινοτομία, σχετική, για τις γυναίκες. «Αφού πήραμε ξανά τον λόγο φωνάζοντας δημόσια τη ζωή μας, σήμερα παίρνουμε πίσω τη γραπτή λέξη.» Ξεκινώντας από την πρακτική που γίνεται μέσα στο κίνημα, ομάδες γυναικών ξαναρχίζουν την αναζήτηση μιας γλώσσας που δεν σβήνει την ποικιλομορφία, την διαφορετικότητα, την ιδιαιτερότητα της γυναίκας και που προχωρεί πέρα από την γυναικεία αμεσότητα.

Αποτέλεσμα εικόνας για giornali femministi anni '70

Αναφέρουμε συνοπτικά μια ανασκόπηση των κύριων φεμινιστικών περιοδικών που βγήκαν στη δεκαετία του ’70, συχνά ως μοναδικά νούμερα ή περιοδικά τετράδια. Το ‘Sottosopra’ γεννιέται το 1973 με πρωτοβουλία ορισμένων φεμινιστικών ομάδων στο Μιλάνο. Σκοπός η δημιουργία ενός εργαλείου συζήτησης και σύνδεσης μεταξύ φεμινιστικών ομάδων, όχι μόνο μιλανέζικων. Ο ευρύτερος στόχος είναι η συγκρότηση μιας πραγματικότητας διαφορετικής από την μικρή ομάδα, μεγαλύτερη, ευρύτερη, πιο περίπλοκη. Σημαντική είναι η διάταξη, η σελιδοποίηση, τα γραφικά, η φωτογραφία, υπάρχει μια προσπάθεια να χρησιμοποιηθούν διαφορετικά λεξιλόγια. Τελειώνει το δεκέμβριο του ’76 ως περιοδικό, αλλά τα «φύλλα» συνεχίζουν να βγαίνουν χωρίς περιοδικότητα.

Αποτέλεσμα εικόνας για giornale sottosopra, anni '70, foto

«Differenze», ‘Διαφορετικότητες’ γεννιέται στη Ρώμη το 1976.» Διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών, μεταξύ τάξης και τάξης, μεταξύ γυναικών και γυναικών, μεταξύ του φεμινισμού του 19ου αιώνα και του σημερινού φεμινισμού, μεταξύ χειραφέτησης και απελευθέρωσης, μεταξύ φεμινισμού και φεμινισμού, μεταξύ αριθμού και αριθμού αυτών των εκδόσεων.» Δεν θα είναι μια έκδοση που θα αντιπροσωπεύει το φεμινιστικό κίνημα, θα επιβλέπεται κάθε φορά από μια διαφορετική ομάδα, αυτά που θα είναι γραμμένα θα φέρουν την ευθύνη όσων υπογράφουν και δεν θα εκπροσωπούν την τελευταία λέξη του φεμινισμού επάνω στο θέμα που αντιμετωπίζεται. Τελειώνει τις δημοσιεύσεις το ’77.

donne e cultura differenze riunione herstory  femminismo luoghi donne storia gruppi Roma

«Nuova dwf – donnawomanfemme «είναι ένα τριμηνιαίο περιοδικό διεθνών μελετών επάνω στην γυναίκα, που συνδέεται με εκείνο το τμήμα του κινήματος που ενεργοποιείται στα ιταλικά και ξένα πανεπιστήμια και σε άλλα ερευνητικά κέντρα. Σκοπός του δεν είναι, ή όχι μόνο εκείνος της επανεξέτασης του πολιτισμού για να ανακαλύψει πόσες ή ποιες συνεισφορές έχουν κάνει οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της ιστορίας, όσο αυτός της επεξεργασίας μιας μεθοδολογίας και μιας ερευνητικής προσέγγισης επί της γυναίκας που να μην είναι η επίπεδη εφαρμογή προκαθορισμένων σχημάτων, αλλά η προσπάθεια να επινοήσει εκ νέου δημιουργικά τα εργαλεία μιας διαφορετικής κουλτούρας. Το περιοδικό βγήκε πάντα με μονογραφικούς αριθμούς: γυναίκες και επιστημονική έρευνα, γυναίκες και μετάδοση του πολιτισμού, γυναίκες και ιστορική έρευνα, κίνημα και θεσμοί, γυναίκα και λογοτεχνία, ιμπεριαλισμός και μητρότητα.

Αποτέλεσμα εικόνας για "Nuova dwf - donnawomanfemme ", anni 70

«Quotidiano donna «, ‘Eφημερίδα Γυναίκα’, γεννήθηκε από έναν προβληματισμό ορισμένων γυναικών στο κίνημα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο από πάντα οι γυναίκες επηρεάζονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τόσο στα περιεχόμενα που αυτά επιβάλουν, όσο και στην εικόνα των» γυναικών» που αυτά προτείνουν. Ως εκ τούτου, η ανάγκη για διαφορετική πληροφόρηση, των γυναικών για τις γυναίκες, αλλά που όμως πρέπει ακόμη να επινοηθεί.

Αποτέλεσμα εικόνας για Quotidiano donna, giornale, anni '70, foto

«Οι εργάτριεςτου σπιτιού «, Le operaie della casa» βγαίνει το 1976 από τη συντακτική ομάδα της Επιτροπής για το μισθό της οικιακής εργασίας στην Πάδοβα. Οι συντάκτριες το ορίζουν ως μια «εφημερίδα-κολάζ », λέξεων, σχεδίων, φωτογραφιών. Με νέα για τους αγώνες που οι γυναίκες προωθούν στα σπίτια, στα εργοστάσια και στα σχολεία ενάντια στην εργασία και την εκμετάλλευση που αναγκάζονται να υποφέρουν-υποβάλλονται.«

Σχετική εικόνα

»…Και είμαστε πολλές, E siamo tante … » είναι το δελτίο του ρωμαϊκού φεμινιστικού Κινήματος της οδού Pompeo Magno (το οποίο επαναλαμβάνει να κυκλοφορεί το 1976 μετά από δύο χρόνια διακοπής). Σκοπός είναι να βγουν έξω από την κολεκτίβα οι θέσεις της ομάδας. Ο κυριότερος στόχος είναι αυτός της «δημιουργίας σχέσεων μεταξύ μας αναγκαίων για την ανάλυση των περιεχομένων που θέλουμε να επικοινωνήσουμε«.

riunione Movimento femminista romano Pompeo Magno herstory  luoghi donne gruppi lesbiche Roma archiviaMovimento collettivo  Pompeo Magno herstory  luoghi donne gruppi lesbiche femminismo Roma archiviavolantino collettivo  Pompeo Magno herstory  luoghi donne gruppi lesbiche femminismo Roma archivia

«Lilith» είναι η εφημερίδα του αυτόνομου Κινήματος απελευθέρωσης της γυναίκας, αποτελούμενο από μια ομάδα στρατευμένων μαρξιστριών που διαχωρίστηκαν από το Κίνημα απελευθέρωσης της γυναίκας, μετά που αυτό επιβεβαίωσε, στο συνέδριο του 1975, την ομοσπονδιοποίηση του στο ριζοσπαστικό Κόμμα. Σκοπός της ομάδας είναι εκείνος να «κερδίσει στον φεμινιστικό αγώνα έναν σωστό χώρο μέσα στην γενικότερη σφαίρα της ταξικής πάλης […] να γίνει κατανοητό […] ότι ο αγώνας για την απελευθέρωση της γυναίκας είναι αποφασιστική συνιστώσα του επαναστατικού αγώνα«.

MLDA giornale lilith herstory  femminismo luoghi donne storia gruppi Roma

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s