τα βιβλία του μιχάλη, i libri di michele

Ψ. στη χώρα του ποτέ…ή 5

συνεχίζω την επομένη, ο πυρετός έχει πέσει αλλά η αίσθηση κόπωσης είναι εδώ. Δεν πειράζει, περάσαμε και χειρότερα.
Έξω Μεγάλη Παρασκευή με ένα ήλιο τεράστιο και τριάντα βαθμούς θερμοκρασία. Καιρός για θάλασσα κι όχι κλάματα, όσο και αν σας φαίνεται κρύο και αιρετικό,
δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει κάθε χρόνο να τον σταυρώνουν και να τον ξανασταυρώνουν τον καημένο τον Χριστούλη, και να βρίζουν τον Ιούδα, που δίχως αυτόν τίποτα δεν θα είχε συμβεί.
Και μετά έρχεται η Ανάσταση, γι αυτούς που έχουν τις αμαξάρες ενώ τα φτωχαδάκια ψάχνουν στις τρύπιες τσέπες τους για να βρουν κανένα ψιλό για το κεράκι
όλα τα άλλα τα ακούω βερεσέ.

Η ανάσταση είναι μοναχά για τους δυνατούς, οι μικροί θα είναι μικροί και μετά την Ανάσταση του Κυρίου, που φτωχούλης ήτανε κι αυτός
και για τους φτωχούληδες ετοίμασε τη Βασιλεία του, εξοστρακίζοντας στα ίσα τους παραλήδες. Τι τρέχουν λοιπόν οι υποκριτές να γιορτάσουν δίπλα σε παραλήδες, στρουμπουλούς αρχιπαπάδες, παραλήδες βουλευτές και πολιτικούς, παραλήδες μεγαλοκαρχαρίες και άλλους τέτοιους επώνυμους.
Για τους ανώνυμους μίλησε ο Χριστός,
Αυτοί λοιπόν πρέπει να βρουν τη δύναμη, να αποκτήσουν τη δύναμη να πετάξουν στα σκουπίδια αυτούς που έχουν σήμερα τη δύναμη και να τους βάλουν να εργάζονται εθελοντικά και αμισθί, όπως οι ίδιοι προτείνουν ανερυθρίαστα .

Αυτά τα ολίγα για το πνεύμα των καταναλωτικών εορτών που είναι στενάχωρες στα λόγια αλλά μες την καλή χαρά της τσέπης των οργανωμένων μεγάλων αγορών.
Δώρων, καφέδων και οινοπνευματωδών ποτών στα γεμάτα θαμώνες κωλάδικα
σ’ ένα δευτερόλεπτο, προσέξατε, το δάκρυ γίνεται γέλιο. Και το σταυροκόπημα τσίμπημα στα καπούλια του θηλυκού που τριγυρίζουμε σαν τους καρχαρίες, με γουρλωμένα τα μάτια προς βυζάκια και μπουτάκια.

ΘΥΜΗΘΕΊΤΕ.
ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΆ, ΜΕΣ ΤΟ ΝΑΌ ΜΑΣ ΕΜΑΣΤΊΓΩΣΕ Ο ΚΎΡΙΟΣ
γιατί πουλούσαμε και ξεπουλιόμασταν!
ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΊΔΙΟΙ ΤΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΎΣΑΜΕ ΤΟΝ ΈΡΩΤΑ. ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΆ ΤΗΣ ΑΓΆΠΗΣ.
όλα μαζί, σε μια φράση ,
σας επιστρέφω την διαστροφή σας φαρισαίοι-γραμματείς υποκριταί!

‘όλοι θέλουν ν’ αλλάξουν τον κόσμο, αλλά κανείς δεν θέλει ν’ αλλάξει τον εαυτό του.’
L. Tolstoy.

Last temptation of Christ, Peter Gabriel.

 

Επιστρέφουμε στη Φλωρεντία, δείχνουν ξανά φωτογραφίες στον Saverio.

‘όσον αφορά αυτό που είπα την πρώτη φορά για τον Νάκη, σαν άτομο ανταποκρινόμενο στην φωτογραφία του Ρομπέρτο,ορίζω με ακρίβεια ότι, αφού είδα τις φωτογραφίες του Ρομπέρτο και Νάκη, παρατηρώ μεταξύ αυτών μιά ομοιότητα. Όμως, από άλλες ενδείξεις που δόθηκαν από μένα σε προηγούμενες ανακρίσεις, καταλήξαμε στην ακριβή ταύτιση του Νάκη που δεν είναι ο Ρομπέρτο’.
Πάρτα Λίζα και κάντα κορνίζα!

Τον έχει συναντήσει τρεις ή τέσσερις φορές στον συνεταιρισμό Κοοπερατίβα Κάμπο Ικόνικο.
Πήρε μέρος μαζί του σε συγκέντρωση που αφορούσε την κλοπή εκρηκτικών. Στην ίδια τοποθεσία ξέρει όμως πως γίνονται πολλές συγκεντρώσεις με θέματα που δεν τον αφορούν. Στη συγκεκριμένη όμως όπου σύμφωνα με αυτά που έχει αποκαλύψει ασχολούνταν μονάχα η ηγεσία των ομάδων καλούν και τον ίδιο όπως και τον Νάκη! μαζί τους είναι και ο Γιώργος και ο Σπανός, που είναι ένα και το αυτό πρόσωπο, και θα το καταλάβετε σιγά-σιγά. Το έχει παραδεχτεί νωρίτερα. Ένα άτομο,με όνομα και παρατσούκλι. Κι αυτός δείχνει δύο διαφορετικές φωτογραφίες. Άντε, καίει τον ένα, που δεν έχει κανένα λόγο να παρευρίσκεται σε τέτοιες συγκεντρώσεις, όπως και ο ίδιος ο Σαβέριο, πάντα σύμφωνα με τα δικά του λεγόμενα. Τον δεύτερο όμως, γιατί τον καίει ;
αλλά ποιος θα τον ρωτήσει!

τους βάζει λοιπόν και αυτούς τους τρεις, που είναι δύο, στις ηγεσίες των ομάδων, όπου αυθαίρετα τοποθετεί και τον εαυτό του. Εκεί λοιπόν που οι ομάδες της πόλης είναι 4, σύμφωνα με την κατάθεσή του εδώ και μήνες, τώρα τις ανεβάζει σε επτά.

Τι γίνεται ρε παιδιά ;

Αμέσως μετά προσπαθεί να τα μπαλώσει, διορθώνεται και λέει πως ‘όχι, στην συγκέντρωση ο Γιώργος και ο Σπανός δεν παρεβρέθησαν, ήταν σε μία διαφορετική συγκέντρωση από εκείνη που έλαβα εγώ μέρος στην οποία με πληροφόρησαν πως αυτοί οι δύο είναι που εντόπισαν το λατομείο, έτσι συμπέρανα πως ανήκουν στη διοίκηση,μιας και αυτή ασχολείται με το θέμα. Στην συγκέντρωση πήραν μέρος άλλα άτομα, ίσως η Αλέκα.
Να και η όγδοη αρχηγός. Σε λιγάκι οι αρχηγοί θα είναι περισσότεροι από τα μέλη.
Της κοινής γυναικός το κιγκλίδωμα!!
Που γίνονται αυτές οι συναντήσεις ρωτήσατε ; Μα στο γραφείο του συνεταιρισμού Κοοπερατίβα Κάμπο Ικόνικο, στο ισόγειο του σπιτιού όπου κατοικώ. Βλέπεις πως δένει το γλυκό!

Πριν κλείσει με ξαναβάζει στο στόμα του, επαναλαμβάνει πως : ‘όταν βγήκα από την φυλακή μπήκα μετά από λίγο στο εσωτερικό των ομάδων, αφ’ ότου με είχε πλησιάσει ο Μαυρόπουλος για να με βολιδισκοπήσει κατά πόσο ήμουν διαθέσιμος να μπω σε μια δομή που δρούσε στην περιοχή της Φλωρεντίας. Μου έδωσε να διαβάσω μερικά έγγραφα των ομάδων, χωρίς να μου πει από που προέρχονταν’, [πάλι καλά!]. ‘Εγώ του δήλωσα την συγκατάθεσή μου και αυτός έπειτα με κάλεσε να πάω στην συγκέντρωση της ομάδας του που έγινε μετά από κάποια μέρα στο σπίτι του, στην οδό Οστερία ντελ Γκουάντο. Παρόντες ήταν όλα τα μέλη της ομάδας που ήδη ονόμασα, χωρίς να λείπει κανείς.’

Εγώ θα πω μονάχα πως σε όλες τις σελίδες που έχει γεμίσει μέχρι τώρα αναφέρει τόσους και τόσους αγωνιστές που τον ‘γνωρίζουν’, ‘συζητούν’ μαζί του, ‘αγωνίζονται’, του ‘αναθέτουν καθήκοντα’ άσχετα με αυτά της ομάδας στην οποία υποτίθεται πως ‘ανήκει’, και έχει και το θράσος να λέει πως τον βολιδοσκόπησα εγώ, ο μόνος που δεν τον έχει γνωρίσει ή συναντήσει νωρίτερα. Δεν έχουμε συναντηθεί ποτέ πριν τον ‘βολιδοσκοπήσω’!
Σύμφωνα πάντα με τα ίδια τα λεγόμενα, μυθεύματα του!
Και ένα παιδάκι θα αντιλαμβάνονταν αυτή την τεράστια πολιτική και πρακτική αντίφαση!

Tsopana Rave » Kornilia «

οι ερυθρές Ταξιαρχίες, le Brigate rosse 11 Mario Moretti

Την 15η Απριλίου επανέρχεται στην κλοπή των εκρηκτικών δηλώνοντας πως αυτή ανετέθει στην διοίκηση των ομάδων. Δηλώνει λοιπόν πως αναμφίβολα όποιος δραστηριοποιήθηκε ανήκει στη διοίκηση. ‘Προσδιορίζω ότι δυνάμει κανόνος της οργάνωσης μόνο ο αρχηγός, ήτοι εκείνος ο οποίος είχε την ευθύνη του εφοδιασμού της επιχείρησης και της ομάδος και όστις δυνάμει αυτής της ευθύνης διοικούσε την ομάδα ηδύνατο να συμμετάσχει εις τας συγκεντρώσεις αυτάς διά θέματα εφοδιασμού.

Τονίζω επακριβώς ιδιαίτερα για όσον αφορά στην συμμετοχή του Σπανού στη Διοίκηση των Ομάδων, αυτή την συμπέρανα από το περιστατικό ότι έπρεπε να γίνει μία κλοπή εκρηκτικών, για λογαριασμό της οργάνωσης, στην περιοχή της Μάσσα, και ότι αυτή η δραστηριότητα δεν ανατέθηκε σε μία συγκεκριμένη ομάδα, αλλά επελήφθη κατ’ ευθείαν η κορυφή. Η ‘οργάνωση’ των Ομάδων είχε ανάγκη για απαιτήσεις των ίδιων των Ομάδων να οικειοποιηθεί εκρηκτικού. Δεδομένου ότι ο Σπανός δραστηριοποιήθηκε για να βρεί το υλικό, επισήμανε τον τόπο, έβγαλα το συμπέρασμα ότι αποτελούσε μέρος της διοίκησης.’

‘όμως όχι μόνο είχα την πεποίθηση, αλλά και την βεβαιότητα από την στιγμή που στη συνεδρίαση όπου συζητήθηκε το θέμα, καθορίστηκαν τα διάφορα καθήκοντα των ομάδων [οικειοποίηση εκρηκτικού, ένοπλη κάλυψη, μεταφορά στην Φλωρεντία].Εφ όσον επρόκειτο για ‘μία επιμελητειακή ‘ συνέλευση, σε αυτήν μπορούσαν να πάρουν μέρος μόνον εκείνοι που είχαν την επιμελητειακή διαθεσιμότητα καθεμιάς Ομάδας.Μονάχα αυτός που διοικούσε την ομάδα, μπορούσε να πάρει μέρος στις συνεδριάσεις επιμελητειακού χαρακτήρα’.

Αναρωτιέμαι λοιπόν, ο ίδιος πώς γνωρίζει ποιοι παίρνουν μέρος στις συγκεντρώσεις ;
Άσε που νωρίτερα δηλώνει πως σε μία πήρε μέρος και ο ίδιος μαζί με την Άννα και τον Γιώργο, άτομα που σε προηγούμενες καταθέσεις του δεν τα αναφέρει σαν αρχηγούς. Έχει πολλές φορές αριθμήσει σε 4 τις ομάδες της Φλωρεντίας και 2 της Σαρζάνα, κωμόπολης προς την θάλασσα της Τοσκάνης. Έχει συχνά, τρεις με τέσσερις φορές κατονομάσει τους αρχηγούς των, που μοναχά αυτοί παίρνουν μέρος στις συγκεντρώσεις της διοίκησης!! Όλοι οι υπόλοιποι τι ζητούνε εκεί πέρα ;

Ακολουθούν και άλλα ευτράπελα :
‘Γνωρίζω ότι οι προκηρύξεις αίτινες διενεμήθησαν εις όλην την Ιταλίαν με την υπογραφήν Κομμουνιστική Οργάνωση Μάχης Πρώτη Γραμμή ανήκουν εις την αρμοδιότητα του Έκτορα και της Άννας, οίτινες και διένειμον τας προκηρύξεις που ελάμβαναν….που απόσυραν από μία καντίνα που βρισκόταν στην οδό Ντι Μέτζο.Οι προκηρύξεις με την υπογραφήν Ομάδες Προλετάριων Μάχης διενέμοντο επίσης από τους ίδιους και οι ομάδες πέρα του να λαμβάνουν τα όπλα ελάμβαναν και τις προκηρύξεις πάντοτε μέσω της Άννας και του Έκτορα που φρόντιζαν να τα διανέμουν στους αγωνιστές όταν γινόταν διεκδίκηση μιάς πράξης. Δεν υπήρχε διάκρισις μεταξύ των χρησιμοποιούμενων μέσων διά την σύνταξιν και την αναπαραγωγήν των εγγράφων της οργάνωσης και των ομάδων υπό την έννοιαν ότι η ιδία οργάνωσις εχρησιμοποιείτο δι αμφοτέρους σκοπούς. Όσον αφορά ιδιαιτέρως τα έγγραφα των ομάδων,τα πρόσωπα που ήταν ευθέως υπεύθυνα διά την ενέργειαν αυτήν ήταν η Αλέκα και ο Σάσσα!!
Με αυτή την έννοια επιβεβαιώνω και τις δηλώσεις που έκανα σε σχέση με ότι ανήκαν στην οργάνωση τα υλικά που βρίσκονταν στο Πράτο’.

Διαμαντένια προβλήτα ενδελέχεια

Μάο: «Πολεμήστε αυτά που υπερασπίζεται ο εχθρός. Για να υπερασπιστείτε όλα όσα πολεμά ο εχθρός»

Τελικά βρε άνθρωπε, θα συμφωνήσεις πουθενά με τον εαυτό σου ;;;

Συνεχίζει λέγοντας πως όλα αυτά γίνονται υπό τον έλεγχο των διοικούντων. Τους ονοματίζει και αυτή την φορά λείπουν οι μισοί!! [Κώστας, Ντίνος και Φιόνα].
Αναγνωρίζει και τον Μέντη της Πίζας σε φωτογραφία που του δείχνουν.

Τον ρωτούν και ξαναμπαίνει στην φάρσα του Γιώργου και του Σπανού υποδεικνύοντας δύο διαφορετικά άτομα με αυτά τα ονόματα, όταν και οι πέτρες γνωρίζουν πως το Σπανός είναι το παρατσούκλι του Γιώργου. Φωτογραφίες με δύο διαφορετικά άτομα για το ίδιο πρόσωπο! με το υποκοριστικό του. Δείχνει δύο ξεχωριστές φώτο, ξανά και ξανά. Θα έπρεπε να τον πετάξουν έξω με τις κλωτσιές.

Με την ευκαιρία, να σας πω πως ο Γιώργος ο ‘Σπανός’ είναι αυτός που αργότερα με ‘δίνει’και αυτός. Θα παρελάσει λοιπόν απ’ τις σελίδες μας μαζί με έναν τρίτο, τον Αντόνιο. Οι δικές τους καταθέσεις θα χρησιμοποιηθούν για να ξανανοίξει η υπόθεση εδώ στην Ελλάδα, λίγα χρόνια αργότερα, 1985. Θα τα πούμε εν καιρώ.

Παρακολουθείστε τον :
‘Όπως ήδη ξεκαθάρισα, όπου υπέδειξα σαν εκπροσώπους μιας απ’ τις ομάδες τον Σπανό και κάποιον Γιώργο, ξεκαθάρισα κατόπιν ότι ο Σπανός ταυτιζόταν με τον Γιώργο, ως εκ τούτου ξεκαθάρισα ότι ο Σπανός έκανε παρέα με τον Λάκη είναι φανερό ότι τα άτομα που υπέδειξα στην αρχή σαν τον Σπανό και τον Γιώργο πρέπει να ταυτιστούν με τον Γιώργο και τον Λάκη.’
‘όσο για το αν ανήκε και το άτομο που είχα πάντα πιστέψει ότι ονομαζόταν Γιώργος στην διοίκηση, ισχύει γι αυτόν η ίδια συζήτησα που έγινε για τον Σπανό και δηλαδή ότι και αυτός συμμετείχε σ’ εκείνη την συνεδρίαση στην οποία αναφέρθηκα και στην οποία συζητήθηκαν οι πλευρές του προβλήματος ανεύρεσης των εκρηκτικών.’

‘Κάνω γνωστό ότι η δομή που δρούσε στην Πίζα, ήταν μια δομή αυτόνομη και σε σχέση με την διοίκηση, επρόκειτο για μία δομή που είχε πραγματωθεί από την οργάνωση στην ιδιαίτερη Πιζάνικη πραγματικότητα.
σε μένα προκύπτει ότι η διοίκηση των ομάδων αποτελούνταν από έξη άτομα, απ’ όπου συμπεραίνω ότι οι ομάδες λειτουργικά συνδεδεμένες με την διοίκηση ήταν 6. τέσσερεις παρούσες στην φλωρεντινή κατάσταση και δύο στην κατάσταση της Σαρζάνα. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι ήταν δύο οι ομάδες που οι επικεφαλής τους εκπροσωπούνταν στο εσωτερικό της Διοίκησης. Επιβεβαιώνω ότι οι 4 ομάδες της Φλωρεντίας εκπροσωπούνταν από την Φιόνα, τον Κώστα, τον Ντίνο και τον Λουκά της οδού Φιεζολάνα.’

Μιλάει και για διάφορες προκηρύξεις στη συνέχεια, άλλες πολιτικού και άλλες στρατιωτικού περιεχομένου. Συγκεκριμένα για ‘την προκήρυξη που φέρει την φράση Προλεταριακές ομάδες πάλης, εφημερίδα εξουσιοδοτημένη από το δικαστήριο του λαού, που αναφέρεται και στην επίθεση στο Πρωτοδικείο Φλωρεντίας τον Ιούλιο του ’78’,αντίγραφο της οποίας ανέγνωσε διότι αφέθει εις το Πανεπιστημιακό Εστιατόριο, και για μια άλλη, τεσσάρων φύλλων που αφορούσε στο πρόβλημα του σπιτιού και ήταν υπογεγραμμένες από τις Προλεταριακές Ομάδες Πάλης. ‘Για τη διανομή αυτής της τελευταίας ασχολήθηκε ο Ρούλης, ο οποίος είμαι βέβαιος πως ανήκε στις Ομάδες γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, και γιατί επίσης, ενώ ήμουν κρατούμενος έμαθα από φίλους που ήλθαν να με βρουν στη φυλακή ότι ο Ρούλης φιλοξενούσε στο σπίτι όπου εκείνη την εποχή κατοικούσε τον Κάρλο, ο οποίος θεωρείτο καταζητούμενος για το ότι είχε επισημανθεί μετά από μία εισβολή που είχε γίνει σε ένα κτηματικό γραφείο. Απ’ όσα γνωρίζω ο Κάρλο τον οποίο γνώρισα στις αρχές του ’77, πριν μπώ φυλακή, έπαιρνε μέρος στην επιτροπή Προλετάριοι Εστίας, ούτε πριν ούτε μετά από την φυλάκισή μου έμαθα ότι έπαιρνε μέρος στην Πρώτη Γραμμή,δηλαδή στις Ομάδες Μάχης.Είχα διαβάσει στη φυλακή ότι εισβολές σε κτηματικά γραφεία είχαν διεκδικηθεί από τις Ομάδες Μάχης, όμως αν και το ήξερα αυτό δεν τον ρώτησα αν έπαιρνε μέρος σε αυτές γιατί δεν είναι πράγματα για να ρωτηθούν’.

Χώνει λοιπόν στη μέση και άλλο παλικάρι που διανέμει προκηρύξεις και ανήκει στις ομάδες επειδή το έμαθε από τον Θεό! μετά μιλάει για τον φίλο του που τον πρωτοέμπασε στην κολεκτίβα του συσσιτίου και διαβεβαιώνει ότι ποτέ δεν πληροφορήθηκε να είναι μέλος της οργάνωσης. Ξέρει όμως ‘ότι φυγοδικεί διότι έχει αναγνωρισθεί από τις έρευνες εις τας οποίας προέβαινε εις τα διάφορα κτηματικά γραφεία’!
Θεέ και Κύριε. Όποιος θέλει κάνει έρευνες, δίνει τα στοιχεία όπου νομίζει,και όταν γίνονται επιθέσεις τρέχει να κρυφτεί. Στις οργανώσεις όμως δεν ανήκει. Πως να το μάθουμε άλλωστε μιας και κάποια πράγματα δεν ερωτώνται!
Αυτά τα πράγματα σας φαίνονται λογικά,σε μία περίοδο έντονης και σοβαρής πολιτικοποίησης και αγώνα ;

Εγώ σιωπώ!!
‘Δεν δύναμαι να είπω από ποίον έμαθα ότι ο τάδε εφιλοξενήθει από τον δείνα, ξέρω όμως ότι εφιλοξενήθη’.
Άσε που κατηγορεί τον Ρούλη στην συνέχεια πως έχει χάσει την εμπιστοσύνη των συντρόφων του διότι ‘παίρνει ύφος αρχηγού’. ‘Και έτσι είχε ζητήσει να παύσει συμμετέχων στις ομάδες’. Τον φυγόδικο Κάρλο όμως τον φιλοξενεί στο σπίτι του,ο ψιλομύτης! Ο αθεόφοβος!!!

Και επαναλαμβάνει την τεράστια αντίφαση στην οποία έχει πέσει : ‘μου τονίζεται ότι εις την ανάκρισίν μου της 4ης Ιανουαρίου ότι μόνο από τινων μηνών είχα αποφασίσει να διακόψω τας σχέσεις μου διότι δεν ήμουν πλέον σύμφωνος με μίαν ωρισμένην πολιτικήν πρακτικήν, και ότι η δήλωσίς μου αυτή φαίνεται να έρχεται σε αντίθεσιν με την διαβεβαίωσή μου ότι εγκατέλειψα τας αμάδας τον Μάϊο του ’78. Η σχέση μου με τα πρόσωπα τα οποία εγνώρισα συνεχίστηκε επί προσωπικού επιπέδου, εγώ απομακρύνθηκα επειδή είχα γίνει γνωστός εις την αστυνομίαν αλλά δεν ήθελα να διακόψω τελείως τις επαφές μου για λόγους αυτοπροστασίας δεδομένου ότι μέσω των επαφών μου ηδυνάμην να πληροφορούμαι ενδεχομένας έρευνας ή διατάξεις περί συλλήψεώς μου από την αστυνομία και την δικαιοσύνη ή ακόμη περισσότερο για περιοριστικά μέτρα απέναντί μου και εντεύθεν θα ηδυνάμην να τύχω επαρκούς βοηθείας εις την περίπτωσιν θα υποχρεούμην να φυγοδικήσω. Τα αυτά ισχύουν και για την Σάρα την οποία συνάντησα εν συνεχεία για λόγους καθαρά αισθηματικούς, [αλλά την έδωσα με τόσην ευκολία για να σώσω το τομάρι μου ο αθεόφοβος]. Είναι κατ’ ακολουθίαν προφανές ότι τόσον εκ μέρους της Σάρας όσο και των άλλων φίλων που εγνώριζα από πρίν και μετά των οποίων είχα υπηρετήσει εις τας ομάδας έλαβον γνώσιν των σχετικών πληροφοριών και ενεργειών της οργάνωσης εις ήν συμμετείχα’.

‘Ο Ανδρέας κατοικούσε στην οδό Οστερία ντελ Γκουάντο μέχρι την στιγμή κατά την οποίαν αναγκάστηκαν ν’ αφήσουν το διαμέρισμα ,από εκείνη την στιγμή έμεινε στην οδό Μοντεμπέλλο.’
‘Όσον αφορά τη δήλωσή μου σχετικά με τα όπλα που αφαιρέθηκαν από ιδιωτικούς αστυνομικούς και μεταφέρθηκαν στο σπίτι της Ντονατέλλας επαναλαμβάνω πως η ίδια μου το είπε, όχι ποιός τα πήγε ή που εχρησιμοποιήθηκαν.

‘Σε εξήγηση της δήλωσής μου στη σελίδα 225, όπου βεβαιώνω ότι τα σχεδιαγράμματα συντάχτηκαν από τον Σάσσα, προσδιορίζω ότι εγώ δέν είδα τον Σάσσα να συντάσσει αυτά τα σχεδιαγράμματα, τα εξετάσαμε μαζί, αφού τα έφερε σπίτι μου. Εγώ συνέταξα το σχεδιάγραμμα που σε μεγέθυνση αναπαρήγε ένα από τα δύο σκίτσα που είχε φέρει ο Σάσσα.’
‘Μου λέτε πως η δήλωσίς μου της σελίδας 312 σχετικά με την συγκέντρωσιν για την επίθεση στη Ντάτα Μάνατζμεντ έρχεται σε αντίθεση με τα σημειούμενα προηγουμένως εις την σελίδα 224. Προσδιορίζω…….κλπ, νέες ανακατασκευές κλπ.
Μετά λέει πως πήγαινε και συναντούσε την Ροσσάνα σ’ ένα σπίτι που έμενε με μία φιλενάδα της, την Αντρέα.

Με όλες τις κοπέλες που σχετίστηκα εκείνα τα χρόνια της αμφισβήτησης, οι σχέσεις μου ήταν απόλυτα ελεύθερες. Και από τις δύο πλευρές. Γνώριζα όλες τις παρέες και τις σχέσεις, ερωτικές ή φιλικές που είχε η κοπέλα, όπως φυσικά κι εκείνη τις δικές μου.
Το καινούριο βγαίνει από την κουβέντα και τον πειραματισμό, τίποτα δεν είναι δεδομένο.

Ναι, είμαστε σύντροφοι, μαχητές, αυτόνομοι και ανατρεπτικοί. Σε ρήξη με το κράτος και τις συμμορίες του που τις βαπτίζει ‘δημοκρατία’. Πολυλογάδες όμως ποτέ. Και μάλιστα με χαρακτήρες που κάνουν μπαμ από χιλιόμετρα πως ‘είναι κινούμενες νάρκες’.

Κι απ’ ότι είδατε, κατηγορεί για ελιτίστικη συμπεριφορά ένα παλικάρι που αγαπούσα πολύ, που περάσαμε πολλά μαζί, για την προσωπική μας ζωή εννοώ,
που έδινε και το σώβρακο του εάν το χρειαζόσουν, που ίσως ήταν περισσότερο ελευθεριακός για τα γούστα κάποιων μιλιταριστών,
που ντύνονταν χίπικα και που ακριβώς γι αυτόν τον λόγο δεν έδινε στόχο στους σμπίρους, μιας και ‘δεν γέμιζε το μάτι’.
Και για την σοβαρότητά του εκεί που χρειαζότανε είχε δώσει πολλά παραδείγματα!

Roger Waters – Wait for Her, written by the Palestinian poet Mahmoud Darwish!

Roger Waters:  »Μισούμε να βλέπουμε τους άνδρες και τις γυναίκες μας να σφαγιάζονται στο βωμό της απληστίας και του εμπορίου. Ο πόλεμος δεν αφορά την ιδεολογία. Δεν πρόκειται για θρησκεία. Πρόκειται για χρήματα. Είναι πάντα για τα χρήματα. Πρόκειται για χρήματα και εξουσία. Και είναι εξαιρετικά λυπηρό το γεγονός ότι η ανθρώπινη φυλή αναγκάζεται να περπατήσει το μονοπάτι της ολικής καταστροφής. Το Ιερό Δισκοπότηρο είναι η αγάπη. Πρέπει να το προωθήσουμε και να το προστατεύσουμε με κάθε κύτταρο μας»

Δείτε για τι χαρακτήρα μιλάμε :
‘Δεν αισθάνομαι να πω από ποιόν έμαθα ότι ο Κάρλο φιλοξενούνταν απ’ τον Ρούλη. Δεν είχα ποτέ προσωπικές σχέσεις με τον Ρούλη, συνεπώς δεν μπορώ να πω πού έμενε εκείνη την εποχή. Θέλω να προσθέσω επίσης, σχετικά με τον Ρούλη, ότι είχε κυκλοφορήσει η φωνή μεταξύ των μελών των Ομάδων ότι ο Ρούλης είχε ζητήσει να πάψει να ανήκει στις Ομάδες. Το είχε επιτύχει αυτό και όλοι το είχαν πληροφορηθεί για λόγους ασφαλείας όπως συνηθίζονταν. Δεν ξέρω για ποιούς λόγους το είχε ζητήσει αυτό, αλλά αλληθοφανώς θάπρεπε να ήταν γιατί τελευταία πολύ λίγο τον εμπιστεύονταν και είχε πάρει έναν αέρα ‘εξυπνάκια’. Αυτό συνέβη κάνα μήνα πριν τον Μάϊο του ’78.’

Σε αυτή την τελευταία παράγραφο κρύβεται όλη η περίπτωση Σαβέριο. Έχει συμπυκνώσει όλες του τις αντιφάσεις μέσα σε τέσσερις γραμμές λόγου : Λέω ότι αισθάνομαι να πω, κατά βάθος γνωρίζω ελάχιστα, δεν συμπαθώ γιατί δεν με συμπαθούν, επειδή το παίζω εξυπνάκιας που τα ξέρει όλα και το δηλώνω απ’ εδώ κι απ’ εκεί, είμαι ο γαμάω, αλλά απομονωμένος κατά βάθος, και θα σας κάνω κακό,όπως μου κάτσει! Βλέπετε, δεν είναι τα δικά μου μυαλά ‘φουσκωμένα’ αλλά του θύματος!
Και ο θύτης βγαίνει από πάνω, λάδι!
Ξέρει όμως πως μιλάει για τον εαυτό του!
Κατηγορεί το θύμα του ότι τον κάνουν πέρα,για λόγους ασφαλείας, μιας και ζήτησε να βγει από την οργάνωση, αλλά στον ίδιο συνεχίζουν να του εμπιστεύονται τα πάντα,και ας την έχει κάνει από καιρό!

‘Σε εξήγηση της δήλωσής μου στη σελίδα 225, στην οποία βεβαιώνω ότι οι χάρτες συντάχτηκαν απ’ τον Σάσσα, προσδιορίζω ότι εγώ δέν είδα τον Σάσσα να συντάσσει υλικά αυτά τα σχεδιαγράμματα, τα εξετάσαμε μαζί με τον Σάσσα που μου τα έφερε και έμειναν σπίτι μου. Εγώ συνέταξα το σχεδιάγραμμα που σε μεγένθυνση αναπαρήγε ένα από τα δύο σκίτσα που είχε φέρει ο Σάσσα.’

Και πιο κάτω : ‘δεν μου προκύπτει, ούτε απ’ ευθείας ούτε άκουσα από άλλους, ότι εκεί [στην οδό ντει Μπάρντι, στο σπίτι της Ροσσάνα] είχαν μεταβεί άτομα με καθήκον να εκπαιδεύσουν, στην χρήση των όπλων, τα μέλη των ομάδων. Δεν μου προκύπτει ούτε για οδηγίες που έπρεπε να μοιραστούν πάνω σε τεχνικούς τρόπους για τον μετασχηματισμό ραδιοφώνων ή ραδιοπομπών. Όμως κάνω γνωστό ότι από τον Μάϊο του ’78 εγώ ήμουν ‘εκτός’ και ως εκ τούτου δεν μπορούσα να ξέρω λεπτομέρειες για την περαιτέρω δραστηριότητα των δομών.
Επιτέλους!

Του ξαναδείχνουν φωτογραφίες, ανασκευάζει προηγούμενη δήλωση, παραδέχεται λάθος και ονοματίζει άλλον στη θέση αυτού που έχει υποδείξει νωρίτερα. Και μπλα-μπλα-μπλα, επαναλαμβάνει προηγούμενες ασυναρτησίες του
και το ημερολόγιο γράφει 15 Απριλίου ’80.
Ξεκίνησα απ’ τα πίσω προς τα μπρος
Γυρίζουμε στο Γενάρη, 6 του μήνα
μιλάει για την εισβολή στη Διοίκηση της αστυνομίας Πόλεων. Ήταν καλοκαίρι. Θυμάται πως αυτοί που έκαναν την εισβολή έγραψαν συνθήματα για τους πεσόντες συντρόφους της Μπολόνια. Αυτό λέει έγινε στην πλατεία Σινιορία. Σημειώνει όπως πάντα όμως πως ‘η θύμηση της πλατείας μπορεί να μην είναι ακριβής. Αν δεν κάνω λάθος……κλπ. [οι σύντροφοι πήραν μαζί τους έγγραφα, χειροπέδες, στολές.]

λέει όμως εδώ το κουφό,που όσο κι αν προσπάθησε να το ανασκευάσει αργότερα δεν κατέστη δυνατόν :
‘Διευκρινίζοντας όσα ήδη έχω πει, και επιβεβαιώνοντας ότι, από τα έξη άτομα που συγκροτούσαν την Διοίκηση των Ομάδων, ο Γιώργος και ο Σπανός αποτελούσαν σίγουρα μέρος, το επαναλαμβάνω.’
‘Η Οργάνωση, εκ των πραγμάτων, είναι μία μαχητική Οργάνωση και αυτή καθορίζεται σαν γκρουπ που έχει μία πολιτικο-στρατιωτική στρατηγική.’
‘Μόνο σε επίπεδο Διοίκησης Ομάδων γίνονται γνωστές οι πράξεις που γίνονται από κάθε μεμονωμένη ομάδα, κι αυτό ακόμη κι αν πρόκειται για πράξεις που πρέπει να διεξαχθούν με συντονισμένο τρόπο από περισσότερες ομάδες’.

Δεν εξηγεί όμως πως είναι δυνατόν αυτός να μαθαίνει όλα όσα λέει χωρίς να έχει περάσει ποτέ το κατώφλι της πόρτας μέσα στην οποία διεξάγονται οι συναντήσεις της Διοίκησης, και έχοντας μάλιστα παραμείνει σε τέτοια ομάδα για λίγους μοναχά μήνες, απ’ ότι ο ίδιος λέει και ξαναλέει, δεν μας διαφωτίζει. Ανάμεσα στην αποφυλάκισή του και τα ψαξίματα της αστυνομίας μάλιστα. Μεγάλο μυστήριο.

‘Σε σχέση με τον Σπανό, θυμάμαι κιόλας ότι ήταν ικανός να διαπράττει κλοπές ή αδικήματα κατά της περιουσίας. Την αναφορά του στην Μάσσα ή Σαρτζάνα εγώ την έκανα καθ’ όσον αυτός είχε πολύ καλά μελετήσει το ζήτημα των λατομείων.’
Αναγνωρίζει τον Σπανό στην φώτο του Γιώργου, που είχε εντοπιστεί σε μία περιπολία στην Πλατεία Σάντα Κρότσε με άλλα άτομα,μέσα σε αυτοκίνητο. Ήταν ο Λάκης και ο Μένιος μαζί με ένα κορίτσι.

Γίνεται γνωστό ότι την στιγμή που επιδεικνύονται διάφορες φωτογραφίες,βλέποντας εκείνη του Λάκη αναφωνεί : ‘να ο Σπανός, να που έκανα λάθος’.

Ο Γιώργος όμως παρουσιάζεται διαρκώς στους πάντες με το παρατσούκλι του που είναι Σπανός. Γιώργος και Σπανός όμως είναι το ίδιο πρόσωπο. Κι αυτός αναπηδά και αναγνωρίζει άλλον.
ΕΠΙΜΈΝΕΙ : ‘Νομίζω ότι έχω δει τον Γιώργο και τον Σπανό, και το κορίτσι, τρείς φορές, όντας αυτοί πάντοτε μαζί.

Σας κουράζω, το αντιλαμβάνομαι. Βλέπετε όμως πόσες φορές αυτός ο άνθρωπος αυτοπαγιδεύεται με τα λόγια που υπογράφει. Έχω χάσει και εγώ ο ίδιος πλέον τη μπάλα, συνεχίζω όμως, όσο κουραστικό και να καταντά διότι….
είμαστε όλοι άνθρωποι, με αδυναμίες, είμαι διατεθειμένος να καταλάβω και να δεχτώ τα πάντα. Η βλακεία όμως είναι ανυπόφορη, ειδικά όταν αναγκάζει κάποιον να ζήσει σε κλουβί.

Δεν σου ζητώ να κάνεις επιλογές. Σου ζητώ όμως ειλικρίνεια.
Σου μοιάζει ο άνθρωπος που μιλά ζωντανός ή ζόμπι; Πως συνεχίζεις και του δίνεις τον λόγο, όργανο, δικαστή, υπάλληλε,
ορκισμένε στο Βιβλίο που λες πως προσκυνάς ;
και βάζεις και το χέρι στην καρδιά!

Υπογράφουν χαρτιά και γεμίζουν χρόνια ζωής τα κάτεργα με ανθρώπους ζωντανούς,
πρόσωπα με αισθήματα και ενέργεια. Με αίμα που τρέχει στις φλέβες. Ανθρώπους σαν εμένα και εσένα, τον διπλανό, τον γείτονα.
Ο τύπος καταδικάζει αυτούς που συναναστρέφεται, αυτούς με τους οποίους νιώθει ασφαλής,
διότι ξέρει πως σε περίπτωση που τον κυνηγήσουν οι αρχές, αυτά τα παιδιά θα βγάλουν το φίδι απ’ την τρύπα.
Διακινδυνεύοντας φυσικά.
Έχει το θράσος και το παραδέχεται εν ψυχρώ.
Αυτός χρήζει καταδίκης.

Αν τον τσιμπήσει η αστυνομία για το αμάξι που παραδέχεται πως έκαψε, αυτοί που στέλνει στα κελιά θα του σταθούν, θα τον κρύψουν, θα τον ταίσουν, θα τον υποστηρίξουν, θα κάνουν έρωτα διάολε μαζί του, θα του χαρίσουν αγκαλιά! θα τον βοηθήσουν.
Ήμαρτον!

Έρχεται η αποθέωση : ‘γύρω από τους λόγους χάριν των οποίων εγώ είχα τον τρόπο να μάθω ποιες ήταν οι ταυτότητες των μελών Διοίκησης των Ομάδων υπενθυμίζω ότι όταν ένας είναι από αρκετό καιρό μέσα στις Ομάδες, με τον ένα τρόπο ή τον άλλο μαθαίνει ορισμένα πράγματα. Ύστερα δεν είναι ανάγκη να διηγούνται τα μέλη των ομάδων ο ένας στον άλλο για όσα έχουν μάθει : ένας ορισμένα πράγματα τα βλέπει, τα μαθαίνει, τα συμπληρώνει με στοιχεία που ήδη γνωρίζει, και φτάνει σε γνώσεις σαν τις δικές μου’.
ΠΉΓΕ ΣΕ ΜΆΓΙΣΣΕΣ, ΣΕ ΧΑΡΤΟΡΊΧΤΡΕΣ!!

‘Γύρω από τον Ντένη για τον οποίο μίλησα σαν συμμετέχοντα μαζί με τον Βαγγέλη στην εισβολή στην Μάνατζμεντ το μόνο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι ότι μου φαίνεται πως στο φοιτητικό εστιατόριο, μετά από την σύλληψή του και κάποιου άλλου για το ζήτημα του κινήματος για την ζωή, κολλήθηκε μία αφίσα ή ένα τατζεμπάο στο οποίο γινόταν λόγος για ‘λευτεριά στον Ντένη και τον Βαγγέλη’.

 

Πατέρας Φιλόθεος Φάρος:
Το δικό μου κριτήριο είναι προσωπικό. Μια τραγωδία για τη σύγχρονη ζωή είναι πως είναι απρόσωπη. Γενικά είναι απρόσωπη, ακόμα και η ζωή της οικογένειας είναι απρόσωπη. Υπάρχει πλήρης απροσωπία. Κανείς δεν ενδιαφέρεται, δεν έχει μάθει, να ρωτήσει τον άλλον πώς αισθάνεσαι αυτή τη στιγμή; Όλα είναι απρόσωπα. Στην οικογένεια, στην κοινωνία, στην πολιτική. Άκουσα κάποιον να λέει δεν απαντώ επί προσωπικού. Εμένα μόνο το προσωπικό με ενδιαφέρει. Πρέπει να είμαστε ηλίθιοι για να μην έχουμε καταλάβει πως το τι θα κάνουν οι νόμοι εξαρτάται από αυτούς που θα τους εφαρμόσουν και με ποια κριτήρια θα τους εφαρμόσουν. Και το βασικό κριτήριο, το οποίο είναι και η βάση της διαφθοράς, είναι η ιδιοτέλεια. Για να εξασφαλίσεις το συμφέρον σου, πουλάς την ψυχή σου, εκεί δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές. Τον κόσμο τέλειο δεν θα τον κάνουμε ποτέ. Διαρκώς μιλάμε για το τι θα γίνει μετά. Όλοι οι πολιτικοί μάς λένε αυτές τις ημέρες τι θα γίνει μετά και όχι τώρα. Τι γίνεται τώρα; Ο άνθρωπος, αν μάθει το λειτουργικό τρόπο ζωής, θα ζει καλά τώρα. Δεν χρειάζεται να περιμένει να έρθει κάποιος Μεσσίας, δεν ξέρω κι εγώ πότε, να του φτιάξει τη ζωή. Όταν περιμένει ο άνθρωπος από κάπου αλλού να φτιαχτεί η ζωή του, τότε την έχει βάλει σε πολύ άσχημη θέση.-

 

και από το αγωνιστικό σήμερα:

Σαν να μη πέρασε μια μέρα. ……

9η Γενάρη 2013 : Υπάρχουν κάτι ξημερώματα…….
Από 1 από τους 92 από τους 10000 από τους……

Πως να σωπάσω μέσα μου την ομορφιά του κόσμου, ο ουρανός δικός μου, η θάλασσα στα μέτρα μου. …στου βούρκου μέσα τα νερά ποια γλώσσα μου μιλάνε, αυτοί που μου ζητάνε να χαμηλώσω τα φτερά…..

Λίγα σκόρπια λόγια, λίγες ανάκατες λέξεις για εκείνο το ξημέρωμα της 9ης Γενάρη 2013 που 92 σύντροφοι και συντρόφισσες καταστήσαμε το ‘αδιανόητο’ σε χειροπιαστή πραγματικότητα. Για εκείνο το ξημέρωμα που το ξυπνητήρι δεν ήχησε σαν καταναγκασμός αλλά σαν προσκλητήριο για την επιβεβαίωση της κυριολεξίας των ιδεών μας, των πράξεών μας, της ίδιας της ζωής μας. Για εκείνα τα γοργά βήματα προς την Βίλα Αμαλίας που τα κάναμε σχεδόν χωρίς να πατάμε στο έδαφος. Για την ευχαρίστηση που γεμίσαμε μόλις αντιληφθήκαμε ότι ,ναι, τα καταφέραμε να πιάσουμε στον ύπνο τους ένοπλους φρουρούς της αστικής νομιμότητας. Για την ικανοποίηση που νιώσαμε εκείνες τις 2 ώρες που βρεθήκαμε πάλι μέσα στο Μεγάλο Σπίτι του Κινήματος. Για τα γρυλίσματα των ματατζήδων και των δελτάδων μόλις συνειδητοποίησαν το κάζο που είχαν πάθει και το οποίο προσπάθησαν να επουλώσουν με ότι είχαν πάνω τους και μέσα τους από βρισιές, απέλπιδες κλωτσιές στις πόρτες, δακρυγόνα και ασφυξιογόνα. Για τις καθαρές κουβέντες που τους ειπώνονταν και σίγουρα θα τις θυμούνται για όλη την υπόλοιπη δολοφονική σταδιοδρομία τους : άντε γειά, εδώ είναι το σπίτι μας, πάρτε τηλέφωνο τον Δένδια, χαιρετίσματα στον Παναγιώταρο. Για την αμηχανία που διακρίνονταν κάτω από τις κουκούλες των ρόμποκοπ-εκαμιτών. Για τις συντροφικές αλυσίδες μας, τα αδιάκοπα συνθήματα μας, τα καθαρά βλέμματά μας, τα χαμόγελά μας, τις υψωμένες γροθιές μας προς τους αλληλέγγυους και τις αλληλέγγυες που βρέθηκαν κοντά μας όταν το κράτος των αφεντικών μας αιχμαλώτισε και μας στοίβαξε στις κλούβες του. Για τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που κατέλαβαν τα γραφεία της πιο ξεφτιλισμένης εκδοχής της κυβερνώσας ‘αριστεράς’. Για την αυθόρμητη συγκέντρωση στο υπουργείο οικονομικών και την ματαίωση της φιέστας του ρέιντζερ πρωθυπουργού. Για την θλίψη στο άκουσμα της εκδικητικής εισβολής στην κατάληψη Πατησίων 61 κ Σκαραμαγκά.

Για εκείνα τα μερόνυχτα στη γ.α.δ.α. Που κατά κάποιο τρόπο αποτέλεσε, ακόμα και αυτή η κτιριακή επιτομή της Εξουσίας, μια δική μας προσωρινή κατάληψη. Για τα αστεία μας και τους χαβαλέδες μας που τους δημιουργούσαν εκνευρισμό. Για το αντιφέγγισμα απ’ τα φώτα την Μητρόπολης πάνω στα θολά τζάμια των κρατητηρίων. Για την μασίφ και περήφανη στάση μας μπροστά σε ένστολους και ασφαλίτες, σε ανακριτές και εισαγγελείς. Για τη χαρά στο άκουσμα κάθε κίνησης αλληλεγγύης που πραγματώνονταν εκτός των τειχών. Για τους δικηγόρους που με ανιδιοτέλεια στάθηκαν στο πλάι μας. Για όλους εμάς, αναρχικούς και κομμουνιστές, αυτόνομους και αντιεξουσιαστές, αδέσποτους και ανέστιους, τρελαμένους και σαλταρισμένους, αλάνια και μάγκισσες, ΄παλιούς’ και ‘νέους’, ίσους και διαφορετικούς. Για τις πολλές χιλιάδες των ανδρών και των γυναικών του κόσμου της Αντίστασης και του Αγώνα που στις 12 Γενάρη του ‘13 γράψανε ιστορία. Για την ατάκα συγκρατούμενου συντρόφου στο άκουσμα του μεγέθους αυτής της ανθρωποπλημμύρας : το φυτίλι ποτέ δεν βλέπει την έκρηξη.

Για όλα αυτά και για άλλα τόσα, για όλους τους λόγους του κόσμου, να μην κάνουμε βήμα πίσω, να μην υποχωρήσουμε, να μην απογοητευτούμε, να μην λιγοψυχίσουμε, να συνεχίσουμε να ζούμε και ν’ αγωνιζόμαστε με αξιοπρέπεια ενάντια στην χούντα της εποχής μας, για τον δικό μας κόσμο, για τους δικούς μας κόσμους, για τον Κομμουνισμό και την Αναρχία. Γιατί ότι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς. Γιατί ότι είπαμε ισχύει. Γιατί όπως λέει ένα παλιό βιλιώτικο άσμα : ….η δύναμη είσαι εσύ, η δύναμη είναι μέσα σου, νιώσε ξεχυλίζει από την θέλησή σου, ζήσε τη ζωή σου μας εσύ την θέλεις, η μόνη εξουσία είναι ο εαυτός σου, μαζί μπορούμε να κάνουμε τα πάντα, μπορούμε να διώξουμε το όραμα του τέλους, που φαίνεται πολύ κοντά, μπορούμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι ελεύθεροι, σαν άνθρωποι περήφανοι και άνθρωποι ελεύθεροι, μπορούμε να γκρεμίσουμε τον τοίχο και να δούμε, μια ολόκληρη ζωή χαράς που μας περιμένει…….
Από τα σωθικά της Μητρόπολης 17. 01 ‘13

κι ακόμη πιο σήμερα: Χορός στο Μέγαρο

Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου δημιουργεί μια παράσταση μεγάλης εικαστικής και καλλιτεχνικής δύναμης, με αναφορές στην ελληνική μυθολογία, σε πίνακες των Μαντένια, Κουρμπέ και Ρέμπραντ ή σε ταινίες όπως η Οδύσσεια του Διαστήματος του Κιούμπρικ. Άλλες φορές με χιούμορ και άλλες με μελαγχολική διάθεση, η παράσταση προτείνει ένα ταξίδι με τις αισθήσεις προς τις βασικές δυνάμεις που ο άνθρωπος καλείται να δαμάσει μέσα του για να ολοκληρωθεί.
Ως μάστορας της ψευδαίσθησης, ο Παπαϊωάννου καταπιάνεται με θεμελιώδη ερωτήματα της ύπαρξης – το πεπρωμένο, ο θάνατος, η φιλότητα. Ζωγραφίζει κινούμενες εικόνες που ξεπερνούν την πραγματικότητα, σκηνές που συνδυάζουν την πλαστικότητα, το σωματικό θέατρο, το τσίρκο, το χορό, την περφόρμανς, και αιχμαλωτίζουν όλες τις αισθήσεις. Ένα ερευνητικό έργο άκρως προσωπικό, δομημένο πάνω σε αμέτρητες υποβλητικές εικόνες, που μας καλούν να σκεφτούμε αλλά και να δραπετεύσουμε, να απολαύσουμε ελεύθερα ένα εικαστικό «συμπόσιο» καθηλωτικής ομορφιάς, να ανοίξουμε τα μάτια διάπλατα ενώπιον νέων πραγμάτων και να αφεθούμε μαγνητισμένοι σε μια παρέλαση σουρεαλιστικής εικονοποιίας. Ένα παράδοξο τσίρκο που ζωντανεύει εικόνες οι οποίες συνθέτουν και αποσυνθέτουν την ιστορία του βηματισμού του ανθρώπου πάνω στη Γη.

 

συνεχίζεται προς το τελευταίο

DSC02200

εργατική εξουσία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s