σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Μια από τις πιο όμορφες χειρονομίες γενναιοδωρίας και ανθρωπιάς

 

Λοιπόν, ναι, χθες το πρωί γύρω στις 11.00 άκουσα να χτυπά το κουδούνι και ήταν η αστυνομία. «Έχουμε μια ειδοποίηση να σας κάνουμε». Υπογράφω τα φύλλα και βλέπω πέντε ονόματα γραμμένα με έντονους χαρακτήρες: το δικό μου, αυτό της Μaria Edgarda Marcucci (Eddi), του Jacopo Bindi, του Paolo Pachino και του Jack. Και οι πέντε τορινέζοι, ενωμένοι με μια λεπτομέρεια: έχουμε βρεθεί στη Συρία τα τελευταία δύο χρόνια.

Όχι για να υποστηρίξουμε τους τζιχαντιστές, όπως δυστυχώς έκαναν πολλοί άλλοι από την Ευρώπη (αλλά και πολλοί ιταλοί), αλλά για να συνεισφέρουμε στον αγώνα εναντίον τους μαζί με τους κούρδους.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι εισαγγελείς του Τορίνο θέλουν να μας εκδιώξουν από την πόλη μας και να βρεθούμε κάτω από «ειδική επιτήρηση».

Υπάρχει ένα όριο στο τι είναι αποδεκτό; Υπάρχει ένα όριο στην περιφρόνηση, στην απρέπεια;

Η ειδική επιτήρηση, παρόμοια με την παλιά υποχρέωση διαμονής μακριά από τον συνήθη τόπο κατοικίας, επιβάλλεται χωρίς κατηγορίες και χωρίς δίκη. Θα σημαίνει, τελικά, να επιστρέφεις σπίτι κάθε βράδυ στις 19.00, να μην βγαίνεις μέχρι τις 7.00 π.μ., χίλιους περιορισμούς σχετικά με το ποιον μπορείς να δεις και με ποιον μπορείς να μιλήσεις, τι μπορείς ή τι δεν μπορείς να κάνεις, που μπορείς και δεν μπορείς να πας, κατάσχεση της άδειας του διαβατηρίου και πολλά άλλα.

Ένα »αστυνομικό» μέτρο πολύ παρόμοιο με εκείνο που χρησιμοποιούν οι δικτατορίες: Δεν σε κατηγορώ για τίποτα, δεν παρουσιάζω και δεν αποδεικνύω τίποτα, δικάζω τις προθέσεις σου χωρίς προκαταρκτική έρευνα, και σε στιγματίζω ως «κοινωνικά επικίνδυνο». Πώς, εξάλλου, θα μπορούσε να υποστηριχθεί πως η καταπολέμηση μιας γενοκτονικής και εγκληματικής οργάνωσης είναι κάτι λάθος;

(Και εν τω μεταξύ εμποδίζω το έργο πληροφόρησης σου. Μπλοκάρω το έργο σου δημόσιας συζήτησης. Εμποδίζω την επικοινωνία σου και την αλληλεγγύη σου. Καθιστώ αδύνατο να εκφράσεις την άποψή σου για τη Συρία, την Ιταλία, για τον κόσμο. Καθιστώ, πολύ απλά, πιο δύσκολο να ζεις.)

Είμαι κοινωνικά επικίνδυνος; Όλη η πληροφόρηση και η αλληλεγγύη που εγώ κάνω, που κάνουμε εμείς οι πέντε είναι υπό το φως του ήλιου.

Ωστόσο επαναλαμβάνουν τα δελτία της εισαγγελίας: «Πριν ανακατασκευάσουμε χρονολογικά τα ταξίδια από το 2016 έως σήμερα που έγιναν από τον Grasso στη Συρία για να πολεμήσει με τις Ypg, μεταφέρουμε τις φωτογραφίες και τις δηλώσεις του ίδιου τις πιο σημαντικές, που δείχνουν πώς συμμετείχε στις συγκρούσεις και έμαθε να χρησιμοποιούν πολεμικά όπλα όντας έτοιμος ακόμη και να πεθάνει για την υπόθεση, για τον σκοπό. Φωτογραφίες και δηλώσεις που επιβεβαιώνουν την κοινωνική επικινδυνότητα του ίδιου ».

Η πρώτη φωτογραφία που εισήγαγε η εισαγγελική αρχή για να αποδείξει την κοινωνική μου επικινδυνότητα λήφθηκε στη Manbij αργά το απόγευμα εκείνης που πιστεύω ότι ήταν η 17η ιουλίου 2016. Με απεικονίζει την παραμονή της μεγάλης επίθεσης για να εφορμήσουμε ενάντια στο Daesh στο κέντρο, αφού απελευθερώσαμε πρώτα τις νότιες συνοικίες.

Κάθε φορά που ξαναβλέπω αυτή τη φωτογραφία δεν μπορώ παρά να θυμάμαι τι είχα μπροστά στα μάτια μου, ποια ήταν η κατάσταση του μυαλού και της ψυχής μου λίγες μέρες από τα χειρότερα τραύματα που υπέστην, και που ακόμη και σήμερα εξακολουθώ να προσπαθώ να μεταβολίσω.

(Εάν μονάχα αυτοί οι άνθρωποι μπορούσαν να φανταστούν πόσο μας κόστισε να πολεμήσουμε σε εκείνο τον πόλεμο, πόσο φόβο είχαμε, πόσο δύσκολο υπήρξε να δεχτούμε την πραγματικότητα αυτών που συνέβησαν εκείνους τους μήνες, πόσοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, άνθρωποι που είχαμε γνωρίσει και με τους οποίους είχαμε τόσα πολλά μοιραστεί, ίσως … ίσως, θα σταματούσαν. Ίσως θα αισθανόταν αυτό που εμείς οι δυτικοί δυστυχώς δεν φαίνεται να μπορούμε πλέον να νιώσουμε: ντροπή.)

(Αλλά ο μηδενισμός αυτής της εκφυλισμένης Ευρώπης δεν γνωρίζει ντροπή.)

Εμφανίζεται, στα χαρτιά της εισαγγελίας μια φωτογραφία του εξώφυλλου του βιβλίου «Hevalen». Είναι το βιβλίο που έγραψα για εκείνη την τρομερή εμπειρία. Αυτό το βιβλίο θα παρουσίαζε την «κοινωνική μου επικινδυνότητα». Θα το έχουν διαβάσει; Όχι. Είμαι βέβαιος. Τι μπορεί να τους μάθει εξάλλου για όλα αυτά; Αυτό το βιβλίο εξηγεί τα όρια μου και τις αδυναμίες μου, και τι μπορεί να έχει σημασία γι ‘αυτούς; Εξηγεί πως για να προστατεύσουμε την κοινωνία από τους κινδύνους της είναι απαραίτητο να έχουμε μια φιλία που να μπορεί να κατευθυνθεί και προς εκείνους που είναι μακριά, χωρίς να ξεχνούν ποτέ τις ρίζες τους και τον γείτονά τους.

Αλλά δεν είναι αυτό ακριβώς που μας κάνει «κοινωνικά επικίνδυνoυς» στα μάτια τους;

Να κινητοποιηθούμε από εδώ έως τις 23 ιανουαρίου.
Να υπερασπιστούμε το κύρος του αγώνα που διενεργήσαμε ενάντια στο Isis .
Να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια των μαχητών των Ypg και των Ypj.

Να μην ξεχάσουμε ποτέ τους και τις μάρτυρες των Ypg και των Ypj.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, καπέλο
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s