σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Ρουβίκωνας: Δύο Βήματα Μπροστά, Εκδήλωση απεύθυνσης στην κοινωνική βάση 24-25/5/2019, Κ*ΒΟΞ


post imageΠριν δύο χρόνια, στις 20 Μάη 2017, ο Ρουβίκωνας πραγματοποίησε μια ανοιχτή εκδήλωση παρουσίασης της πολιτικής του ταυτότητας. Μια εκδήλωση που ταυτόχρονα ήταν και κάλεσμα συμμετοχής και ένταξης στο σχήμα μας, στο οποίο ανταποκρίθηκαν δεκάδες αγωνιστές/αγωνίστριες . Για εμάς αυτό το βήμα ήταν καθοριστικό. Ξεκινώντας τότε από έναν βατήρα ανώτερης πολιτικής συγκρότησης αλλά και μεγαλύτερης μαζικότητας βάλαμε σε ράγες το πραγματικό διακύβευμα. Την συγκρότηση ενός επαναστατικού απελευθερωτικού σχεδίου και το ξεκίνημα εφαρμογής του σήμερα, εδώ που ζούμε, με αυτές τις συνθήκες που υπάρχουν.

Θέλουμε να βλέπουμε καθαρά, χωρίς καμιά υποχώρηση στο ιδεολογικό μας περιεχόμενο αλλά χωρίς τους παραμορφωτικούς φακούς της ιδεολογίας, αυτούς που εν πολλοίς κατασκευάστηκαν για να μπορέσει ένα κίνημα να αντέξει το βάρος της απώλειας της επαναστατικής προοπτικής για δεκαετίες.

Θέλουμε να βλέπουμε καθαρά την δύναμη και τα όπλα του εχθρού που στρέφονται ενάντια στην βάση.

Θέλουμε να βλέπουμε καθαρά τα όρια και τις αντιφάσεις της βάσης, εκεί που ανήκουμε.

Και πρώτα από όλα οφείλουμε να βλέπουμε καθαρά τους εαυτούς μας. Είμαστε ένα κουνούπι που απειλεί έναν ταύρο. Και βέβαια κανείς δεν θα μπορούσε να περιμένει από εμάς (ούτε εμείς το περιμένουμε από τους εαυτούς μας), να δώσουμε απάντηση στο πραγματικό διακύβευμα όλων όσων αγωνίζονται, αυτό της συγκρότησης ενός επαναστατικού απελευθερωτικού σχεδίου και της εφαρμογής του. Έχουμε μπει σε αυτές τις ράγες όμως και είναι η ώρα για τον επόμενο σταθμό. Το δεύτερο από τα πολλά βήματα.

Η εμπειρία που παράγει ο αγώνας (όπως άλλωστε και τα μαθήματα της ιστορίας) διδάσκουν πως η συγκρότηση ενός νικηφόρου σχεδίου δεν μπορεί να γίνει ούτε ως μια αποκομμένη διανοητική εργασία ούτε και πρόκειται να γεννηθεί θαυματουργά μόνη της μέσα στην μάχη. Σχέδιο και εφαρμογή είναι αξεδιάλυτα στην αναρχική κοσμοαντίληψη, και αυτό κάνουμε. Χαράζουμε δρόμο προχωρώντας, βρίσκουμε τα μονοπάτια στην κατεύθυνση των αντιλήψεών μας. Όσο μεγαλύτερους χάρτες φτιάχνουμε τόσο και πιο μακρινές οι διαδρομές που ξεκινάμε.

Και δεν τις βαδίζουμε μόνοι μας. Βλέπουμε τους εαυτούς μας ως μέρος του κόσμου του αγώνα. Με την πολιτική ιδιοσυστασία και τις ιδιαίτερες επιλογές μας. Στον δρόμο, στο κεντρικό πολιτικό πεδίο αλλά και συλειτουργώντας σε συγκεκριμένα μέτωπα του κοινωνικού πολέμου όπως για παράδειγμα ο αντιφασισμός μέσα από το στέκι «Δίστομο» στον Άγιο Παντελεήμονα.

Παλεύουμε ως ένα κομμάτι του ιστορικού αναρχικού κινήματος πλάι και διακριτά σε άλλα κομμάτια που δίνουν τον δικό τους αγώνα για τον κοινό σκοπό. Συμμετέχουμε ενεργά στην Αναρχική Ομοσπονδία, μαζί με άλλα σχήματα σαν εμάς ανά την Ελλάδα, επεκτείνουμε τόσο την κοινωνική απεύθυνση και τον αγώνα όσο και την πολιτική επεξεργασία θεωρίας και πράξης. Ο χάρτης μας μεγαλώνει και νέοι δρόμοι εμφανίζονται για την επαναστατική μας κοινότητα.

Βγαίνουμε έξω από τα σύνορα και δρούμε από κοινού με αναρχικούς και άλλους συντρόφους και τις οργανώσεις τους σε όλο τον κόσμο προσπαθώντας να χτίσουμε μια διεθνιστική κοινότητα αγώνα πέρα από τα σύνορα των κρατικών οικοπέδων.

Τελικά δεν κάνουμε τίποτα άλλο από το να χρησιμοποιούμε τα μέσα και τις ιστορικές πρακτικές του ελευθεριακού οπλοστασίου ως τέτοια. Ως μέσα. Που μας πάνε σε έναν σκοπό.

Αυτό που μας λείπει το ξεκινάμε, αυτό που δουλεύει το κρατάμε, αυτό που δεν μας ταιριάζει ή αποτυγχάνει το αφήνουμε γρήγορα πίσω. Αυτό είναι το πνεύμα του Ρουβίκωνα. Τόλμη και πειραματισμός.

Συνεπώς όσα κάνουμε (και όσα θα κάνουμε) είναι υπό διαρκή κρίση. Θεωρούμε την αποτίμηση και την αυτοκριτική ως ένα από τα κορυφαία εργαλεία μας για να συνεχίσουμε μπροστά. Για τούτο τον λόγο και η πρώτη μέρα του διημέρου 24-25 Μάη 2019 θα είναι αφιερωμένη σε αυτό. Παρουσιάζοντας τον νέο ιστότοπό μας που θα αποτυπώνει χρόνια δράσης και πολιτικής παρουσίας, θα κάνουμε μια συνολική αποτίμηση των πέντε χρόνων Ρουβίκωνα. Τα συμπεράσματα, όσα «μας βγήκαν», όσα «δεν μας βγήκαν». Τις προκλήσεις που αντιμετωπίσαμε στην δομή μας, την εμπειρία που αποκομίσαμε από τους τρόπους απεύθυνσής μας, τα μέτωπα που ανοίξαμε κι αυτά που δεν ανοίξαμε, το πώς αντιμετωπίζουμε την καταστολή αλλά και την αλληλεγγύη σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Η δεύτερη μέρα αφορά την μακροπρόθεσμη στρατηγική του αγώνα. Επαναφέρουμε το ερώτημα της νίκης και του δρόμου προς αυτήν. Το ξαναλέμε, έχουμε επίγνωση του πόσο είναι το «μπόι μας» αλλά νομίζουμε αρκεί, όπως αρκεί το μπόι του καθένα που αγωνίζεται, για να στοχαστούμε αυτό που δεν έπαψαν να στοχάζονταν οι επαναστάτες όταν η επανάσταση ήταν μια ορατή ελπίδα: Πώς θα φτάσουμε στο τέλος, πώς θα οικοδομηθούν οι όροι της ανατροπής, πώς θα τελειώσουμε με κράτος και κεφάλαιο;

Αυτό τον στοχασμό τον θέλουμε γειωμένο στους σημερινούς όρους, στις σημερινές πιθανές επιλογές, σε αυτό που είναι η κοινωνική βάση τώρα κι όχι σε αυτό που ήταν κάποτε ή που «θα έπρεπε» να είναι. Σε αυτή την κουβέντα λοιπόν, όπως και την πρώτη ημέρα και θα μιλήσουμε και θα ακούσουμε.

Αλλά το κάλεσμα δεν έχει μοναδικό σκοπό να παρουσιάσουμε τον εαυτό και τις απόψεις μας. Ούτε μόνο να γίνει ένας γόνιμος διάλογος. Είναι πάνω από όλα κάλεσμα συμμετοχής στο σχήμα μας. Καλούμε ανθρώπους της κοινωνικής βάσης, τα ταξικά μας αδέλφια, να έρθουν, να ακούσουν, να μιλήσουν και αν η πολιτική μας ταυτότητα τους καλύπτει να πυκνώσουν τις γραμμές μας. Να οργανώσουμε μαζί το επόμενο βήμα του Ρουβίκωνα. Καλούμε όμως και όσους/ες από τον κόσμο του αγώνα αναγνωρίζουν σε αυτό που κάνουμε μια συλλογική διέξοδο να έρθουν και αυτοί/ες. Είτε ατομικά, είτε συλλογικά. Και πάνω στις θεματικές της κουβέντας να αναζητηθούν τα όρια των στρατηγικών κοινοτήτων και προοπτικών συνεργασιών είτε άμεσα με τον Ρουβίκωνα είτε μέσα από την Αναρχική Ομοσπονδία ή το Δίστομο.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ο αγώνας για την κοινωνική και ταξική απελευθέρωση πρέπει να συσπειρώσει και να οργανώσει αποτελεσματικά δυνάμεις όσο και να καθορίσει το σχέδιο του.

Θα χρειαστούμε πολλά βήματα σε αυτή την κατεύθυνση.

Στις 24 και τις 25 Μάη, μια μέρα πριν την καθεστωτική γιορτή των εκλογών, εμείς απευθυνόμαστε στην κοινωνική βάση και την καλούμε όχι μόνο να κοιτάξει στην άλλη πλευρά αλλά και να κινηθεί προς αυτήν.

Εμείς κάνουμε το δεύτερο βήμα.

Εικόνες:

 

https://athens.indymedia.org/post/1597505/

[Ρουβίκωνας] Επίθεση στα γραφεία της εταιρίας ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ Α.Ε

Εργατικοί Θάνατοι / «ατυχήματα»


Το πρωί της Τρίτης 16 Απριλίου, σε ΧΥΤΑ στο Ληξούρι Κεφαλονιάς, ένας 38χρονος εργάτης της ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ Α.Ε σπεύδει να επιδιορθώσει βλάβη σε μηχάνημα του χώρου διαλογής απορριμμάτων. Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας του, ο εργαζόμενος καταπλακώνεται από το μηχάνημα με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του μετά από λίγα λεπτά. Συνάδελφοι του προσπάθησαν να το βοηθήσουν, κάλεσαν ασθενοφόρο αλλά ήταν ήδη αργά. Για ακόμα μία φορά οι εγκληματικές ελλείψεις στη συντήρηση μηχανημάτων εταιρειών «πρότυπο» όπως της ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ Α.Ε οδηγούν στην απώλεια ζωής εργάτη.

Τα όσα ακολούθησαν από πλευράς εταιρείας και ΜΜΕ είναι πλέον τόσο κοινότυπα και περιπαικτικά που μας εξοργίζουν ακόμα περισσότερο. Η εταιρεία υποστηρίζει πως οι συνθήκες του «ατυχήματος», της «κακιάς στιγμής» είναι αδιευκρίνιστες και έτσι παραμένουν ακόμα και εβδομάδες μετά το συμβάν. Τα ΜΜΕ χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τον «άτυχο άντρα» και η ζωή στον καπιταλισμό για την αστική τάξη και τα πολιτικά τσιράκια της συνεχίζεται. Όμως για τη δική μας τάξη η ζωή δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι, χάνοντας ανθρώπους δικούς μας μεροκαματιάρηδες επειδή η κάθε εταιρεία και Δημοτική Αρχή τους έχει ως αναλώσιμους, ως γρανάζια της μηχανής παραγωγής.

Ο Δήμος Κεφαλονιάς τα τελευταία χρόνια έχει αναθέσει στη ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ Α.Ε τη λειτουργία και τη συντήρηση του εργοστασίου επεξεργασίας απορριμμάτων. Μία εταιρεία η οποία έχει αντίστοιχες εργολαβίες και αρμοδιότητες σε πολλά μέρη της Ελλάδος. Τα χρήματα τα οποία υποτίθεται πρέπει να καλύπτουν την ασφάλεια των εργατών και τη συντήρηση μηχανημάτων γίνονται πλεόνασμα κέρδους από τη συγκεκριμένη εταιρεία. Παράλληλα ο Δήμος νίπτει τας χείρας του και σφυρίζει αδιάφορα για τις τραγικές ελλείψεις.

Κάποιοι άνθρωποι αυτής της τάξης που παλεύει καθημερινά για τη συντήρηση και την επιβίωση της όμως δεν ξεχνάμε και δε συγχωρούμε. Δεν ξεχνάμε τους εργαζόμενους που τραυματίζονται και σκοτώνονται σε σταθερή βάση. Ο συγκεκριμένος κλάδος εργασίας αποτελεί έναν από του πλέον επικίνδυνους για τη σωματική ακεραιότητα των ανθρώπων που εργάζονται σε αυτόν. Δεν ξεχνάμε το νεκρό οδηγό απορριμματοφόρου στη λεωφόρο ΝΑΤΟ τον περασμένο Νοέμβρη, τους δύο νεκρούς εργάτες της Τήνου που πέσαν με το απορριμματοφόρο στο γκρεμό εν ώρα εργασίας τον Απρίλιο του 2018 και όλους τους ανθρώπους οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν στα ΧΥΤΑ και στα απορριμματοφόρα. Δε συγχωρούμε τις εταιρείες και τις κρατικές υπηρεσίες που επέλεξαν και συνεχίζουν να επιλέγουν ως προτεραιότητα τη μεγιστοποίηση του ήδη υπάρχοντος κέρδους με συνέπεια τος τραγικές και επισφαλείς συνθήκες εργασίας για χιλιάδες εργάτες αυτής της χώρας.

Σήμερα 1η Μαΐου 2019, 133 χρόνια από την εργατική εξέγερση του Σικάγο, δικαιώματα που με αίμα αποκτήθηκαν τότε αλλά και τις επόμενες δεκαετίες καταρρέουν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Η αστική τάξη δυνατότερη από ποτέ και με το τεχνολογικό της και το πολιτικό της οπλοστάσιο πιο γεμάτο από ποτέ, διεξάγει μια λυσσαλέα επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη και τα κεκτημένα της. Έτσι, έχει διαμορφώσει τις συνθήκες που καθιστούν πιο αναγκαία από ποτέ την ταξική αντίσταση μέσα από συλλογικούς εργατικούς αγώνες στους χώρους εργασίας και στους δρόμους. Επιλέξαμε να τιμήσουμε την Εργατική Πρωτομαγιά με το να επιτεθούμε στα κεντρικά της ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ Α.Ε στην οδό Αιόλου 67 στο Μοναστηράκι. Μία μικρή κίνηση στο πλαίσιο των ευρύτερων αγώνων, για να μη θρηνήσουμε ξανά ανθρώπους οι οποίοι παλεύαν για μερικά χρήματα, όπως θρηνούν πλέον τα τρία παιδιά και η γυναίκα του το 38χρονο πατέρα και σύζυγο τους που άφησε την τελευταία του πνοή στο ΧΥΤΑ Ληξουρίου.

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΠΟΥ Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΕ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ

https://athens.indymedia.org/post/1597501/

Ρουβίκωνας: Αναβολή του διημέρου 24-25 Μαΐου

Για εμάς η συγκεκριμένη εκδήλωση, που ετοιμάζεται εδώ και μήνες , είναι καθοριστικής σημασίας από όλες τις απόψεις και θα απαιτούσε την πλήρη αφοσίωσή μας σε αυτήν. Παρόλα αυτά το διακύβευμα της απεργίας πείνας του συντρόφου, είναι στην συγκυρία, ακόμα σημαντικότερο. Έτσι αποφασίσαμε την μεταφορά του διημέρου το Φθινόπωρο του 2019.

Συζητήσεις / Συνελεύσεις


Αναλογιζόμενοι την κρισιμότητα των ημερών σε σχέση με την απεργία πείνας του πολιτικού κρατούμενου Δημήτρη Κουφοντίνα η συλλογικότητά μας αποφάσισε την αναβολή της διήμερης εκδήλωσης απεύθυνσης στην κοινωνική βάση που είχαμε προγραμματίσει για τις 24-25 Μαΐου. Για εμάς η συγκεκριμένη εκδήλωση, που ετοιμάζεται εδώ και μήνες , είναι καθοριστικής σημασίας από όλες τις απόψεις και θα απαιτούσε την πλήρη αφοσίωσή μας σε αυτήν. Παρόλα αυτά το διακύβευμα της απεργίας πείνας του συντρόφου, είναι στην συγκυρία, ακόμα σημαντικότερο. Έτσι αποφασίσαμε την μεταφορά του διημέρου το Φθινόπωρο του 2019. Ζητάμε συγνώμη από συντρόφους και φίλους του Ρουβίκωνα αλλά ελπίζουμε να είναι αντιληπτή σε όλους και όλες η κρισιμότητα των στιγμών.

Νίκη στην απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

 

https://athens.indymedia.org/post/1597983/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s