διεθνισμός, internazionalismo

Ecuador, «ένα κίνημα που γεννιέται και μια πλατεία που νικά»

Λαμβάνουμε και δημοσιεύουμε αυτό το κείμενο που επιστρέφει στις κινητοποιήσεις στον Ισημερινό των τελευταίων εβδομάδων, δίνοντας έμφαση στην κεντρικότητα και τη σημασία της αυτόχθονης κοινότητας της χώρας σε όσα συνέβησαν. Καλή ανάγνωση.

Ecuador, «un movimento che nasce e una piazza che vince»

Προσπαθήστε να φανταστείτε 25.000 αυτόχθονες που πρέπει να εγκαταλείψουν τα εδάφη τους για να παν να αγωνιστούν μια εβδομάδα στην πρωτεύουσα μιας Χώρας. Φανταστείτε να κοιμούνται καταγής, χωρίς να μπορούν να κάνουν ντους, κάνοντας σειρές ωρών για να πάνε στο μπάνιο. Ολόκληρες οικογένειες με τα παιδιά τους τρομοκρατημένοι από τη βία που διαπράττεται από το κράτος του Ισημερινού.

Σκεφτείτε πόσο φόβο θα αισθανόταν βλέποντας τους ανθρώπους τους να πεθαίνουν και τους χιλιάδες τραυματίες. Παρ ‘όλα αυτά, έμειναν πίσω-παρέμειναν να αγωνίζονται και νίκησαν.

Ήταν η δεύτερη εγχώρια αυτόχθονη εξέγερση στην ιστορία της χώρας. Μόνο μια νέα γενιά θα μπορούσε να επιτύχει αυτό που συνέβη: το αδύνατο. Επειδή στους σημερινούς καιρούς το να λυγίσεις την απόφαση ενός μπλοκ που αποτελείται από: το ΔΝΤ, τις ΗΠΑ, την κυβέρνηση του Εκουαδόρ, τους τραπεζίτες, τους κυριότερους δημοσιογράφους και τους μεγάλους βιομηχάνους είναι κάτι αδιανόητο.

Αν κερδίσαμε, οφείλεται κυρίως στη σημασία της συνέλευσης και των συλλογικών αποφάσεων, λόγω της κοινωνικής πίεσης που άσκησαν οι αυτόχθονες βάσεις προς την ηγεσία του CONAIE κυρίως. Η κυβέρνηση έκανε τα πάντα για να μας χωρίσει, αλλά η ικανότητά μας να ξεκαθαρίζουμε τις φήμες και τις κακόβουλες ενέργειες με τρόπο συνελευσιακό (μερικές φορές μάλιστα και με βίαιο τρόπο) επέτρεψε να μην κατακερματιστεί το κίνημα. Υπήρχαν όχι μόνο οι αυτόχθονες, αλλά τα κοινωνικά κινήματα του Quito και ακόμη και αν αυτοί ήταν η πρωτοπορία, για προφανείς λόγους, χωρίς συντονισμό μεταξύ των διαφόρων ψυχών της Κομμούνας του Quito, δεν θα είχαμε καταφέρει να νικήσουμε.

Το βράδυ πριν από τις διαπραγματεύσεις στη συνέλευση γράφτηκε ο χάρτης των Λαών, ένα έγγραφο με το οποίο η ηγεσία του CONAIE πήγε να διαπραγματευτεί, αποφασίστηκαν οι συνθήκες και οι όροι, όπως για παράδειγμα ότι η διαπραγμάτευση θα γίνονταν απευθείας-άμεσα στην τηλεόραση. Προσπαθήστε να φανταστείτε τι σημαίνει για μια κυβέρνηση να ταπεινωθεί μπροστά σε 16 εκατομμύρια ανθρώπους που καταλήγουν να ταυτοποιούνται με το ιθαγενές κίνημα. Ήταν τέτοια η βιασύνη τους να τελειώνουν, να επιλύσουν την κατάσταση το συντομότερο δυνατόν ώστε δεν σκέφτηκαν τις συνέπειες.

Όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις κατά των εργαζομένων, το συνδικάτο FUT θα πρέπει να απαντήσει, η δική του υπήρξε αδικαιολόγητη απουσία σε μαζικούς όρους, οι κύριοι αυτοί είναι συνηθισμένοι να κάνουν πάρα πολλούς πολιτικούς υπολογισμούς. Έχοντας πει αυτό ανακοίνωσαν ότι θα βγουν στους δρόμους στις 30 οκτωβρίου. Είναι κακόπιστος ο ισχυρισμός ότι μόνο του το ιθαγενές κίνημα θα μπορούσε να επιλύσει κάτι που είναι αρμοδιότητα των συνδικάτων.

Στο Ecuador όλοι γνωρίζουν ότι η νίκη μιας μάχης δεν σημαίνει ότι έχει κερδηθεί ο πόλεμος, αλλά έχουμε ξυπνήσει μετά από 13 χρόνια. Το να βλέπουμε πως έχει γεννηθεί ένα μαζικό και ταξικό κοινωνικό κίνημα μετά από 10 χρόνια καταστολής από το καθεστώς Correa είναι ήδη από μόνο του ένα πολιτικό αποτέλεσμα σημασίας απροσμέτρητης. Αυτό ανοίγει το δρόμο για πιο οργανωμένη αντίσταση σε αυτό που θα συμβεί στο μέλλον.

Εν κατακλείδι, δεν πρέπει να λησμονούμε τις πολιτικές διώξεις που διαπράχθηκαν από την κυβέρνηση του Rafael Correa ενάντια στο ιθαγενές-αυτόχθονο κίνημα, τη βία με την οποία επιτέθηκε στα εδάφη τους για να ανοίξει το δρόμο για το μεγάλης κλίμακας ορυχείο που δόθηκε να διαχειρίζονται κινεζικές και καναδικές εταιρείες. Δεν έχουμε ξεχάσει όλα αυτά, γι αυτό δεν υπήρξε περιθώριο γι αυτόν και τους φίλους του, δεν δώσαμε χώρο στον Correa και τους οπαδούς του στις ημέρες του Quito.

Είναι λοιπόν κατανοητό ότι όσοι εξακολουθούν να νιώθουν νοσταλγία για ένα πολιτικό σχέδιο που είναι τώρα πλέον ένα πτώμα, η μόνη ανάλυση που μπορούν να αντλήσουν από περισσότερα από 10.000 χιλιόμετρα μακριά, είναι ότι το ΔΝΤ κέρδισε χάρη στην αφέλεια της ιθαγενούς ηγεσίας.

Ο λαός, οι άνθρωποι κέρδισαν στο δρόμο, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και στη γενική αντίληψη του πληθυσμού.

Marcelo Jara

 

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/ecuador-la-vittoria-di-un-popolo

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s