σύγχρονη σκέψη, pensiero di oggi

ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΕΣ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΣΥΡΙΑ.

Σήμερα έκανε ζέστη, έρχεται το καλοκαίρι, αρχίζω να ιδρώνω, αλλά τα πράγματα δεν αλλάζουν, όλα συμβαίνουν, μέσα σε πολλά λάθη, αλλά ακόμα τα ιταλικά κινήματα, κατά την προσωπική μου άποψη, απέχουν πολύ από το να είναι επαναστατικά.
Η επανάσταση, η εξέγερση, το να σαμποτάρεις το υπάρχον απέχει πολύ από το να κάνεις πάντα συναντήσεις, πάντα κλεισμένοι στα ίδια σπίτια με πάντα τους ίδιους ανθρώπους ή κι ακόμη λιγότερους. Πρέπει να απλωθούμε, να μπορέσουμε να συμπεριλάβουμε κι άλλους ανθρώπους, να τους κάνουμε να συμμετάσχουν, να μην κλεινόμαστε στους εαυτούς μας.
Τώρα οι συναντήσεις μπορεί να πραγματοποιούνται στο διαδίκτυο, δεδομένης της κατάστασης του Covid, αλλά η ουσία είναι πάντα η ίδια, εάν είμαστε οι μόνοι να τα λέμε μεταξύ μας, να συζητάμε με τις ώρες για ένα πανό, για μια φράση ενός φυλλαδίου που ίσως 10 στους χίλιους ανθρώπους που το παίρνουν να το διαβάσουν, αναρωτιέμαι αν επρόκειτο να μιλήσουμε, όπως συμβαίνει στη Συρία, εκτός από τα καθημερινά της ήσυχης ζωής της μονάδας ανθρώπων που είναι 24 ώρες την ημέρα μαζί, αν έπρεπε να μιλήσουμε για επιθέσεις, για να απελευθερώσουμε περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του ISIS τι θα συνέβαινε; Κατά τη γνώμη μου, στη διάρκεια της συζήτησης, ο χρόνος της οποίας μερικές φορές διαρκεί μια αιωνιότητα 3/4/5 ωρών, το ISIS και ο τουρκικός στρατός θα είχαν ήδη αρπάξει τη θέση μας.
Ναι, στη Συρία υπάρχουν συναντήσεις πολιτικής εκπαίδευσης, αυτομόρφωσης και προετοιμασία, που γίνονται στις βάσεις κατά τις περιστροφές των συντρόφων που βρίσκονται στο μέτωπο, εκπαιδεύσεις-μαθήματα-επιμόρφωση που διαρκούν ώρες κάθε μέρα, ίσως για ένα μήνα, όχι όμως όπως εδώ που το μόνο πράγμα που ακούγεται συχνά είναι «δώσε μου αυτό τον μπάφο»
“ω τρως κοτόπουλο” «ω γαμώτο, μου άφησες μόνο τον πάτο της μπύρας», στη Συρία κατά τη διάρκεια των εκπαιδεύσεων δεν καπνίζεις, δεν πίνεις, αλλά κάθε 45 λεπτά υπάρχει ένα διάλειμμα για αυτό ακριβώς τον λόγο, και επειδή το μυαλό χρειάζεται ένα διάλειμμα κάθε 45 λεπτά, αν όχι χάνεται η προσοχή, ακριβώς να μπορείς να καπνίζεις ένα τσιγάρο, στα 5 λεπτά μπορεί κάποιος να το κάνει με ασφάλεια, και στη συνέχεια κάθε δύο ώρες υπάρχει ένα διάλειμμα 20/30 λεπτών για να πίνεις ένα Chay, να καπνίσεις τσιγάρο, να μιλήσεις και να χαλαρώσεις λίγο, γιατί είναι αλήθεια ότι οι ιδεολογικές εκπαιδεύσεις ειδικά για κάποιον που ίσως δεν έχει πάει στο πανεπιστήμιο, δεν έχει πολιτική κατάρτιση, είναι βαριές, αλλά υπάρχει η δυνατότητα στο τέλος κάθε συζήτησης, να παρέμβεις, αλλά οι συναντήσεις αυτομόρφωσης στη Βόρεια Συρία δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που γίνεται εδώ στην Ιταλία, όπου τα κινήματα είναι σε θέση μόνο να αλληλοπροσβάλλονται στο Facebook, και δεν έχουν το ταλέντο της κριτικής/αυτοκριτικής που για μια επανάσταση είναι κάτι πολύ σημαντικό.
Αυτό σκεφτόμουν σήμερα, ένιωθα μόνος μου γιατί γύρω μου, πουθενά στην Ιταλία ή ίσως μόνο σε μικρές κοινότητες βρήκα αυτό. Την αλληλεγγύη, την αμοιβαία υποστήριξη, εκείνη την πραγματική και όχι αυτό που γίνεται με λέξεις γραμμένες στα βιβλία.
Αίσθημα μοναξιάς σε έναν ολοένα και πιο καταπιεστικό, κατασταλτικό κόσμο ελέγχου, ανισότητας κ.λπ.
Πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, πρώτα απ ‘όλα να προσπαθήσουμε όλοι να κάνουμε ένα βήμα πίσω μερικές φορές, να καταλάβουμε τα λάθη, αλλά παρατηρώ ότι πολλοί σύντροφοι δεν είναι ικανοί γι αυτό.
Πρέπει να επωφεληθούμε από αυτήν την κατάσταση, στην οποία οι κυβερνήσεις βρίσκονται σε κίνδυνο, επειδή μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να αλλάξει ο κόσμος, αλλιώς, τον επόμενο χρόνο, όταν ίσως υπάρξει το εμβόλιο αυτού του Covid19, όλα επιστρέψουν όπως πριν.
Θα ήθελα να επαινέσω τους πολλούς συντρόφους που κατά τη διάρκεια αυτών των μηνών εθνικής κρίσης ενώθηκαν μαζί δημιουργώντας ταξιαρχίες για να υποστηρίξουν τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, αυτά είναι ήδη τα μικρά πράγματα, τα οποία δεν είναι μικρά και χωρίς αυτούς τους χιλιάδες ανθρώπους, ειδικά στο Μιλάνο αλλά όχι μόνο, και στην Πάντοβα, τη Βενετία, την Κατάνια και Νάπολη και πολλές άλλες πόλεις οργανώθηκαν, με συγκέντρωση χρημάτων, φαγητού, αλληλέγγυων αγορών στα σούπερ μάρκετ, παραδόσεις σε ηλικιωμένους ή σε έχοντες ανάγκη, αυτή είναι η πραγματική αμοιβαία υποστήριξη όχι μόνο η διαβασμένη στα πολιτικά βιβλία.
Αν δεν αλλάξουμε τώρα σύντομα θα επιστρέψουμε στις εβδομαδιαίες συνελεύσεις, εφημερίδες και περιοδικά που μόνο εμείς διαβάζουμε, κάποιες πορείες για τις οποίες μιλάμε για λίγες μέρες και όλα τελειώνουν εκεί, μερικές περιφρουρήσεις και τη συνήθη συναυλία ή πάρτι το βράδυ του σαββάτου.
Eσείς θα είστε ευχαριστημένοι, εγώ δεν είμαι τώρα, ήμουν κι εγώ χαρούμενος κάποτε, και προσέχω αυτές τις κριτικές που έγιναν σε αυτό το κείμενο, βάζω μέσα και τον εαυτό μου. Επειδή για δέκα χρόνια πήρα μέρος στους Squatters του Τορίνο, και αν τώρα η κατάσταση είναι αυτή, θα είναι και δική μου ευθύνη, δεν τραβιέμαι πίσω, εγώ ένα πράγμα έμαθα για να μπορέσω να γίνω καλύτερος, μερικές φορές ακόμη και μια μικρή αυτοκριτική είναι αρκετή.

PAOLO PACHINO ANDOLINA

15 Μαίου 2020

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers:
Αρέσει σε %d bloggers: